Strach przed pracą?

Witaj - wiesz jak to jest na praktykach - generalnie praktykantów  ( choć to zależy jeszcze gdzie, bo są firmy co szanują ) mało kto tak na prawdę jakoś bardzo szanuje. Co innego w prawdziwej pracy gdy za naszą pracę dostajemy pieniądze. Wówczas - jesteś normalnym, wartościowym w pełni pracownikiem w którego się inwestuje i docenia. Także to bardzo duża różnica być na praktykach a być już na normalnym etacie. Zacznij małymi krokami .. może nie od razu od "pracy marzeń" ale spróbuj najpierw czegoś w miarę spokojnego co odpowiada w pełni Twoim umiejętnościom - masz całe życie zawodowe przed sobą, żeby się rozwijać Także podejdz do tego na spokojnie - bo wtedy zaczynając poczujesz się pewniej i potem pójdzie jak spłatka

najważniejsze to musisz się przełamać - pomyśl sobie że takich osób jak Ty jest więcej, ja też miałam z tym lekki problem tzn. na początku studiów znalazłam prace i pracowałam bez problemu po 2 latach zrezygnowałam i postanowiłam coś zmienić w swoim życiu, zaczełam szukać czegoś innego ale wtedy wezbrała się we mnie jakaś bariera, nie potrafiłam nic znaleźć, ciągle się nad sobą rozczulałam - że to nie dla mnie, że sie do tego nie nadaje, że mnie nie zechcą itp... wtedy wysłałam cv do call center, tam robią grupowe spotkania, szkolenia. Uwierz, że na początku to pomaga mieć obok siebie wiele osób w podobnej sytuacji. Dobra lekcja na start. A później już będzie znacznie łatwiej

Nie wiem ile masz lat, ale Ci powiem, że jeśli się nie przełamiesz i poddasz się swoim lękom, to skończysz jak ja =] Ja mam 22 lata, a pracowałam tylko za granicą. Tylko dlatego że nie musiałam gadać z ludzmi, i nie oczekiwali zbyt dużo. Bo co to jest pokroic ogorek czy coś. Ale jednak w polsce ogarnia mnie lęk. Boję się pracy. Boję się że nic mi nie będzie wychodziło. Nie jestem komunikatywną osobą także praca w sklepie odpada. Tylko że Ty masz trochę lepiej, bo masz zawód. A ja co ? wykształcenie gimnazjalne ;/ no, już nie długo to się zmieni ale i tak bez matury będę. Masz szansę, tylko musisz jak najszybciej się przełamać. Miałaś praktyki, także znasz się na tym. Im szybciej tym bedzie Ci łatwiej w pozniejszych latach.

Pamiętam swój pierwszy dzień pracy, nazwali mnie 'szarą' bo wtapiałam się w otoczenie, miałam wrażenie ze wszystkie oczy skupione są na mnie kiedy robię kserówki projektu a kiedy odbieram telefon zapada grobowa cisza ... po kilku dniach środowisko oswoiło się z moją 'szarą' eminencją i wtedy stałam się dla jednych zwykłym a dla innych niezwykłym niewidzialnym małym trybikiem tamtej firmy.... dziś wiem że wcale nikt nie słuchał i nie patrzył na mnie bo pracuje w tej firmie już drug rok i przez mój zespół przynajmniej raz na 2-3 miesiące przewija się jakiś stażysta praktykant czy nowy pracownik.... ...najgorzej wmówić sobie że nic nie umiem błąd skoro ktos Cię zatrudnił to jednak jesteś  mu ze swoimi umiejętnościami do czegoś potrzebna/ny...

Chodzi o pracę w sklepie.