I CO ROBIĆ DALEJ??

Nie wiem czy dobrze robie pisząc tu, ale juz sama nie wiem kogo się poradzić...
Pewnie większość z was mnie potępi, albo może postara sie chociaż zrozumieć??moja historia jest troche dluga...
jestem mężatką od 8 lat, dziś mam 28lat, nie trudno policzyc ile mialam lat wychodząc za mąż. Wyszłam za mąż z miłości, nie byłam w ciąży.
Z Darkiem znaliśmy się od 15roku życia ale ze sobą zaczęliśmy być tak naprawdę w moje 18-urodziny. Z dnia na dzień wiedzialam ze to ten facet, z którym chce być. Po ślubie było tak samo, każdy mnie straszył że po ślubie sie ludziom odmienia itd, ale u nas było wzorowo. W 2004 roku urodziła się nasza córeczka, obecnie ma już 6 lat, jest naszym oczkiem w głowie a najbardziej oczkiem tatusia.
Wszystko układało sie ok do stycznia tego roku.W moim małżeństwie zaczęło sie coś dziać...zawsze lubilismy z mezem usiasc wieczor po pracy, przy dobrym winie i pogadac, teraz on unikał rozmów, unikał mnie...w sypialni też nie było dobrze....próowałam rozmawiać a nwet płaczem prosić by powiedział co sie dzieje, dlaczego taki jest. Myślałam ze ja cos zrobiłam nie tak, ale nigdy nie było sytuacji w której mogłabym zawiesć mojego męża. Taki "nijaki" okres trwał od stycznia do czerwca...widziałam jak oddalamy sie od siebie i bardzo mnie to bolało. Nie zwracał uwagi na nowe ciuchy które zakładałam, na nową fryzure itd. Kiedyś powiedziałam mu że nadal go bardzo kocham ale nie potrafie zrozumiec dlaczego taki jest.... popatrzyl tylko na mnie, nic nie mówiac. Ja Pracuje w biurze podróży i raz w miesiacu wyjezdzam jako przewodnik z wycieczkami głównie do Grecji (Ateny i niekiedy greckie wyspy).W lipcu tego roku, też pojechałam zabierając ze sobą córkę. Był to najdluższy wyjazd (4 tygodnie).Zaprzyjaźniłam sie z kierowcą naszego autobusu,(Jackiem) który jechał jako zastępca za naszego kolege z biura.
Bardzo mi sie podobal, umiał ze mną rozmawiać, wychodziliśmy wspolnie na kolacje, siedzieliśmy razem na plaży - mialam wrazenie jakbym go znała kilka lat. Opowiadał o zonie, że nie mają dzieci, że żona juz od dawan nie jest taka jak na początku, pomyślalam wtedy ze historia podobna do mojej. Wszystko było super do ostatniego dnia pobytu...ostatniej nocy  whotelu przed powrotem. Spotkaliśmy sie w recepcji załatwiając formalności z wymeldowaniem sie. Wtedy zaproponował czy na koniec wycieczki nie napilibyśmy sie szampana na plaży, posrod fal, piasku i przepięknych gwiazd na niebie - zgodziłam sie odrazu. Wtedy własnie stało sie coś, co i chciałam i nie chciałam. Poprostu sie zaczęlismy kochac. BYło nam ze sobą tak dobrze, czułam sie taka bezpieczna i zrozumiana...na drugi dzien jednka mialam wyrzuty sumienia ze skrzywdzilam w ten sposób męża i żonę Jacka. Postanowilam ze nigdy sie juz z nim nie spotkam, i ona też stwierdzil ze tak bedzie najlepiej.Chociaż serce pekało mi z bolu jak sie rozstawaliśmy.Nie wiem czy to zakochanie, prędzej zauroczenie ale cos w nas było.Coś nas przyciagalo. Po powrocie do domu, czekał na nas mąż(na mnie i na córke)z pięknym bukietem kwiatów...które dał córce!a ja byłam pewna ze to dla mnie, poznym wieczorem poprosil mnie o rozmowe(wkoncu od killku m-cy), powiedzial wprost ze nie wie co maa robić, jak dalej żyć, że traktuje mnie tak dlatego bo....mnie zdradził!!wstydzi sie tego ale to nie bylo raz, byla to kilkakrotna zdrada. Opowiadal ze ta kobieta ma męża, którego poprostu nie kocha, mowil gdzie sie poznali itd...i wtedy uslyszałam od niego : "czy jeśli zerwe z tą kobietą kontakty, wybaczysz mi i spróbujemy od nowa?"-byłam w szoku, wiedzialam ze nadal z nią jest ale wiedzialam tez że oboje nawzajem zdradzilismy siebie..on kilka m-cy wczesniej a ja pare dni temu. Ale to nie wszystko...pare dni pozniej znalazłam ich wspolne zdjecie, na którym bylo napisane "na zawsze TWOJA Ilonka", kobieta na tym zdjeciu byla bardzo atrakcyjna, miała swetną figurę, piękna włosy - a mój mąż na nią patrzył na tym zdjęciu jak na anioła. Zadzwoniłam do Jacka, chciałam sie wyżalić, wyrzucic z siebie ten żal, zabrałam ze soba zdjecie by mu pokazac na kogo mne mąż zamienil. Nie uwierzycie - pokazałam mu zdjecie a on?? zrobił sie blady, jakby mial zaraz zemdleć azwkoncu powiedzial "przeciez to ona, przeciez to moja żona!!" Streszczajac moja historie, moj mąż i jego żona znali sie od bardzo dawna, ale romans mieli ze sobą od roku!!spotkalismy sie we czwórke chcąc pogadac...Darek powiedzial ze jest w stanie rzucic Ilone jesli mu wybacze, Jacek powiedział Ilonie że nie ma już dla nich  cienia szansy a z kolei Ilona powiedziała, ze juz od dawna nie chciala byc z Jackiem i że zrobi wszystko by romasn jej i Darka nie poszedł na marne, wyznała że go kocha i za "wszelką cene chce być z nim"
A w tym wszystkim ja, gdzie serce biło mi do Jacka, nasze spojrzenia mówiły "zostan ze mną" a rozum mi mówił "moze warto wybaczyc?"
Dziś mieszkam nadal z Darkiem, spimy osobno, oddzywamy sie do siebie służbowo - po tych miesiacach które mnie olewał przestałam go kochac, nie potrafie już, nie pociaga mnie, jestem z nim ze wzgledu na córke - a Jacek? jest w trakcie rozowdu, jego żona nadal spotyka sie  Darkiem, a Darek czeka az mu wybacze wtedy od niej  odejdzie...ale ja juz tak nie potarfie zyc, chce kochac i byc kochaną, pragne Jacka on pragnie mnie...ale sie boje, boje sie ze to pomyłka, może mimo wszystko powinnam wybaczyc Darkowi, moze pokocham go od nowa? jeste skolowana, brakuje mi oparcia męźczyzny, brakuje mi Jacka, ale też żal mi mojego malżenstwa...zupelnie nie wie co robic..spotykam sie z Jackiem, ale są to spotknaia na rozmowach, na patrzeniu sobie w oczy i mowieniu co nas boli, od tamtego razu nie doszło miedzy nami do zblizenia, sami nie wiemy dlaczego chodz bardzo za soba tesknimy...poradzicie cos? czy ten przypadek jest beznadziejny?