czuję jak życie uchodzi ze mnie:(

Kleo, używaj opcji "edytuj". Na forum nie piszemy posta pod postem.

Jako nowa użytkowniczka zapoznaj się proszę z regulaminem forum!

Moderatorka Noelle

tak bardzo się oddaliłam od niego że nie potrafię z nim nawet normalnie rozmawiać kiedyś próbowałam tłumaczyłam ale to co obiecał czyli że nie będzie pił to trwało dwa dni tak jak zwykle zawsze ważniejsi byli dla niego koledzy nawet zapominał o dziecku o mnie przypomina sobie tylko jak ma chęć chciałam być dla kogoś ważna i tak czułam się przy tej drugiej osobie ale tak jak piszesz on się zabawił ale serce nie sługa uwierz chciałabym to jakoś poukładać zacząć się uśmiechać i żyć ale jak skoro w domu jest się kobietą i mężczyzną, pogodziłam się gdzieś z moją sytuacja i poniżaniem przez męża mając nadzieję że jak obiecywał ten drugi że mnie zabierze a teraz zostałam sama czasem sama siebie nie rozumiem

Kleo813 już teraz rozumiem o co chodzi. Napisałas o sytuacji z mężem, to rozjaśniło mi bardziej sytuacje. Skoro mąż Cie nie zauważa, to zacznij robić cos dla siebie. Nie jesteś do niczego, nie wierz w jego słowa. On może być do niczego skoro tylko picie jest dla niego najważniejsze i kumple, to niech do nich idzie. Nie daje Ci poczucia bezpieczeństwa, nie dba o Ciebie. Nie myślałaś o tym, żeby odejść od męża, poukładać sobie życie sama z dzieckiem, a z czasem znajdzie sie prawdziwa miłość? Możliwa jest wogóle taka sytuacja? Bliscy jakoś mogliby Ci pomóc? Napisz coś więcej, będzie łatwiej Ci doradzić, pomóc. Jeszcze raz Ci powtórze, nie jesteś do niczego, a na pewno jesteś wspaniała kobietą, która sie troszke pogubiła, przez swojego męża. Bądź silna i zacznij teraz robić coś dla siebie, bardzo dużo to pomaga Napisz jak sie czujesz

Nikt nigdy nie okrada Cie z Twojego szczęścia, z Twojej radości. Sama siebie okradasz, uzależniając swoją radość i swoje szczęście od męzczyzny.

Bywają takie dni i noce , które zmieniają wszystko .
Bywają takie rozmowy , które są w stanie wywrócić do góry nogami cały nasz świat .
Nie możemy ich przewidzieć . Nie możemy się na nie przygotować . C
zyhają gdzieś , zapisane w łańcuchu pozornych przypadków , nieuchronne jak świt po ciemności .

o TY sama napędzasz do siebie takie mysli i TY sama piszesz dla siebie takie scenariusze, zastanów się co jest dla Ciebie najwazniejsze, co TY chcesz a nie on, co Tobie daje radość, szczęście, zadowolenie? czego byś w zyciu chciała, co chcesz zmienić? czy chcesz byc z nim czy nie? Nie słuchaj tego co on mówi, nie słuchaj jego gróźb i przepowiedni, on chce Cię przestraszyć, abys nic nie robiła ze strachu, aby lęk i strach Cię sparalizował i odebrał chęć do działania, weź kartkę i napisz sobie wszystkie ZA i wszystkie PRZECIW tego zwiazku a potem działaj nie płacz tylko małymi, przemyslanymi kroczkami działaj.

czy faceci  coś czują? czy mają serce? dlaczego zawsze wygrywają? czy oni czasami cierpią?

Zaraz zaraz jak czy faceci maja serce??  Zapewniam cię że mają.

Piszesz że nie byłaś szczęśliwa błąd ależ byłaś , tkwiąc w romansie z kochankiem przez dwa lata.

Czy mężczyźni cierpią? Owszem bardzo cierpią zapytaj męża jak go bolało gdy dowiedział się że go zdradzasz.
Moze dlatego pije bo zona widząc trudności uciekła od kłopotów w świat romansu, bo pokochała innego. To największa obelga dla człowieka.
Zamiast jak odpowiedzialna dorosła kobieta zmierzyć się z problemami , jeżeli się nie chciał leczyć z alkoholizmu  założyć mu niebieska kartę zmusić do leczenia to przyprawiała mu rogi.
Jest wiele sposobów  których nie wykorzystałaś, poszłaś na łatwiznę, zdradzałaś świadomie, z rozmysłem.

Co gorsza ty nie masz wyrzutów sumienia że rozwalałaś własna rodzinę, liczy się że kochanek  kiwał cie i wrócił do swojej poprzedniej pani.
To Twoje działania rzutują na twoja rodzinę a z twojego postu wynika że czujesz się pokrzywdzona.
Tymczasem to ty zdecydowałaś jak w tej rodzinie się potoczy.
Masz dziecko, ja nie rozumiem takich kobiet, dlaczego nie pomyślałaś co będzie to dziecko słuchać gdy wyda się wszystko.
Od taty że mama się puszcza , od innych kiedyś dzieci  bo ludzie będą plotkować a dzieci zawsze słyszą co nie brak.

Zrozum kobieto jak kochanek miał cie nie oszukać, kobietę która potrafi kłamać męża, nie szanuje rodzinę , kłamce miał szanować i nie ranić?
Dlaczego miał ferr potraktować kogoś kto kłamie innych? Było mu dobrze wziął co mu dałaś zabawił się i znudził, bądź dorósł do tego że gdyby się związał z kłamca to i jego mogła byś kiedyś okłamać, przecież nawet ślub cie od kłamstwa i zdrady nie powstrzymał.
Wystarczył dobry bajer, że też ma kiepsko, że inna go nie rozumie, trochę cukru i fruwałaś szczęśliwa.

Mogłaś odejść od męża  i dopiero po jakimś czasie  związać się z kimś, a nie jak tchórz zdradzać.

Pomyśl jak się czuje twój mąż owszem pijak ale człowiek któremu miałaś być wierna.

Nie bądź taka wygodna, odejdź od niego, zapracuj na mieszkanie dla siebie i dziecka, zobacz jakie jest życie, nie czekaj aż ci znów jakiś mężczyzna powie zabiorę cie i ułożę ci życie. Sama je sobie ułóż.

Czytając twojego posta normalnie nerwy mi się podniosły, uchodzi z ciebie życie bo kochanek już cie nie kocha,
bo trzeba żyć z nów w realnym świecie i wreszcie wziąć się za własne życie?!
Dorośnij kobieto, masz dziecko.

Żyć to się może odechcieć ludziom którzy bardzo chorują, którzy jak ja lężą często tygodniami z wielkim bólem i na zastrzykach i modlą się by zasnąć i niech ból minie.
Każdy człowiek który choruje na ciężkie choroby czy jeździ na wózku albo leży  godzinami i tygodniami w szpitalach, owszem jemu życie ucieka.

A tobie to tylko smutno bo musisz zacząć żyć prawdziwym życiem nie bajką. masz zdrowie to rób coś z tym życiem, odejdź od tyrana , i zacznij być dorosła.
Idz do psychologa  pomoże ci poukładać siebie .

Post który napisałam jest gorzki, ale prawdziwy, ma na celu otrzeźwienie cie nie dobicie. Sama kształtujesz swoje życie i ponosisz konsekwencje własnego działania wiec nie zwalaj tego na męża, czy kochanka.

Dlaczego nienawidzisz życia? Życie jest piękne cudowne i  mamy je jedno i można się cieszyć każda minute...

Różyczka w pewnym sensie też jestem pokrzywdzona nigdy nie myślałam że wdam się w romans i nie zakładałam że tak to się skończy na początku były tylko rozmowy nie wiem czy wiesz jak czuje się zaniedbana kobieta która ma wszystko na głowie sama pracuje utrzymując dom spłacając raty biegając po sklepach odbierając dziecko gdzie on wszystko olewa a jak wspomnę o rozstaniu to i tak jest afera i jestem najgorsza bo jak tak można nikt się mnie nigdy nie spytał czy mi pomóc czy jak się czuję uwierz przeszłam już wiele nawet sama na początku chorobę mojego dziecka które było poważnie chore gdzie mieszkałam w szpitalu. Zaczynając tamten związek myślałam o odejściu od męża i ułożeniu sobie życia z tym drugim.Mąż nic nie wie że kogoś mam więcej do siebie pisaliśmy niż razem byliśmy nigdy nie chciałam odsuwać go od dziecka, poczułam się komuś potrzebna i będąc w tym drugim związku też dostałam za swoje uwierz nie było łatwo i teraz też nie jest bo zawiodłam się już drugi raz a pił wcześniej niż miałam romans były rozmowy błagania płacz jego rodzice prosili parę razy musiałam dzwonić po kogoś żeby przyszedł ktoś do dziecka bo on znikał na trzy dni pijąc i wracał tak jakby nic się nie stało nawet teraz nie pracując nie martwi sie z czego będziemy żyć i nie przejmuję się co ludzie powiedzą oni interesują się tylko jak jest źle a moje dziecko cieszyło by się widząc mnie szczęśliwą i uśmiechniętą a może i odzyskał by ojca bo na razie to wogóle go nie ma a jak wchodzi do domu to pyta się czy jest pijany a skoro wierzyłam temu drugiemu że mu też źle czy to była prawda czy nie to czemu nie miałam spróbować czemu nie mielibyśmy być szczęśliwi i miałam wyrzuty sumienia ale mój mąż nie ma żadnych nawet podnosząc na mnie rękę przy dziecku gdzie traktował mnie bez szacunku i nawet jadąc do swojego lekarza musiałam zabierać ze sobą dziecko gdzie szczytem było jak zostawił dziecko jak byłam w pracy pojechał na dyskotekę i nie wiedział nic o dziecku nawet gdzie zostawił!!!! to on nie dorósł kochana a z chorobą też się zmagam wykryto u mnie dwa lata temu raka piersi gdzie miałam się nie denerwować tak o mnie dba że mam już przerzuty na druga pierś a jak raz pojechał zemną do Gliwic to tylko powtarzał jak długo trzeba tam czekać a po zabiegu nie podał mi nawet ręki a nawet nie otworzył drzwi tylko  się wlokłam za nim gdzie musiałam iść do pracy na  noc po zabiegu bo niestety w pracy jak w pracy ich to nie interesuje to on nie ma wyrzutów że żona na niego pracuje życie to nie bajka dla mnie zawsze nie było i nie jest więc nie mów mi o dorosłości bo zaczęło się od 18 lat

I wiem że się mną zabawił nie musisz już tego pisać ale jak mówią człowiek uczy się na własnych błędach ja naprawdę go kochałam i chciałam ułożyć sobie życie widocznie musiało tak być przynajmniej on jest teraz szczęśliwy

[...] każdy ma własne życie i własny rozum. I jeszcze do tego własny los, którego nie można przewidzieć. Tak naprawdę, to nikt nie wie co jest dla niego dobre, a co złe.