mam 18 lat i chce zajsc w ciaze juz teraz..

Hmm skoro nie przekona Cię to, że jesteś jeszcze za młoda to użyję innego argumentu
Mianowicie.. posiadanie dzieci to odpowiedzialność za nie, umożliwienie im godnego życia i godnego startu w życiu. Z zasiłku bardzo ciężko jest wyżyć, bardzo trudno jest wykarmić dzieci. Chcesz, żeby Twoje dzieci musiały w przyszłości martwić się o to, że nie mają co jeść, że nie mają się w co ubrać?
Z chłopakiem jesteś już 3 lata ale to nadal taka szczęnięca miłość Przynajmniej w jego przypadku. Myślę, że on jest jeszcze w takim wieku, kiedy to w głowie ma się zabawę a nie odpowiedzialność i rodzinę.
Poczekaj z decyzją o dziecku aż będziesz pewna, że ten chłopak z którym jesteś nadaje się na ojca oraz poczekaj do momentu, aż będziesz w stanie sama utrzymać siebie i dziecko. Bo dziecko to nie zabawka, którą można zostawić kiedy się nią zmęczysz, kiedy uznasz, że opieka nad nim jest za trudna (i podrzucisz rodzicom pod opiekę). Dziecko to żywa istota, która potrzebuje ciepła i bezpieczeństwa a w tej chwili nie zapewnisz mu bezpieczeństwa i pewności dnia jutrzejszego. Ucz się, skończ szkołę, pójdź na studia. I dopiero wtedy zacznij się zastanawiać nad posiadaniem bobaska

Marta ja rozumiem że niektóre kobiety szybciej chca zostać matkami. Ale popatrz na to z perspektywy przyszłego dziecka:
- ma młodą mamę która praktycznie nic nie wie o życiu, prawdobodobnie nie ma wykształcenia czy pracy, nie jest też samodzielna bo utrzymują ją rodzice ( nie to nie jest moment żebyś się wkurzyła czy przestała czytać)
- tata uważa że to za wcześnie co zazwyczaj równa się  samotne macierzyństwo lub wymuszone spotkania z ojcem
albo związek rodziców na pokaz (kłotnie i wygadywanie że gdyby nie mały/mała miałbym świetne życie)
Masz wybór Dziewczyno nie zmarnuj go. Dziecko na świat się nie prosi a swoim chciejstwem możesz tylko mu zaszkodzić.
W rzadnym wypadku nie bierz faceta na dziecko -nie uda się- wizja bajecznego życia się nie sprawdzi na 99,9%.
Lubisz dzieci?- pomóż koleżance, przewiń malucha, spróbuj go karmić ( niezła próba dla nerwów).
Zaopiekuj się nim sama na dłużej niż godzinę.
Dziecko zmienia całe życie. Tak jakbyśmy miały nogi a pózniej wyrosły nam płetwy - nigdy nie będziemy chodziły jak kiedyś ale za to będziemy umiały pływać. Jestem  stanowczo na nie jeśli chodzi o tak wczesne macierzyństwo które jest bardziej zachcianką niż świadomą potrzebą.

Moim zdaniem twój partner już pokazał swoją niedojrzałosc mówiąc,że jesteś głupia..........on powinen ci wytłumaczyć,ze to jeszcze nie pora,ale najłatwiej było powiedzieć,że jesteś glupia.Nie ty glupie nie jesteś,pragniesz mieć dziecko,z tym,że twoj chłopak to praktycznie jeszcze dziecko,nie dojrzal do tego.ty też jesteś mloda,wszyztko przed toba możesz mieć nie jedno dziecko,ale poczekaj z ym jeszcze,na wszystko przyjdzie czas.Do tego trzeba naprawde dojrzeć,to rownież obowiązki,z którymi możesz sie nie uporac,co będzie jak nie dzasz rady?pomyśl o dziecku,musisz chciec dla niego jak najlepiej.Najlepszą decyzję będzie jesli poczekasz na odpowiedni czas.

martusiowa16 czy czułaś się kochana przez rodziców?Pamiętam ,ze jako nastolatka słyszałam o niemowlakach porzucanych w śmietnikach.I bardzo chciałam takie dziecko znaleść."Będę je kochać i troszczyć się o nie"I dopiero teraz wiem skąd się takie rzeczy biorą tj chęć posiadania dziecka w młodym wieku...

Dziecko to bardzo duża odpowiedzialność, a co za tym idzie zmiana całkowita dotychczasowego życia. Masz jeszcze dużo czasu - po co ma ci się spieszyć. Przed tobą tyle pięknych chwil - cale życie;) Spokojnie i na dzieci przyjdzie pora;)

Dziewczyny nie krytykujcie jej tak mocno, Masz zwyczajny na świecie instynkt macierzyński który pojawia się u niektórych bardzo wcześnie. U mnie tez ciągnął się od 17 i co mogłam zrobić nic tylko czekać na upragnione dzieciątko do skończenia szkoły zaczęcia pracy ślubu i mieszkania. Mam teraz 22 lata zaszłam w ciążę i w końcu mogę się cieszyć:). Pomyśl tak jak ja musisz poczekać dziecko nie je powietrza i nie ubiera się w gazety:). Musisz skończyć szkołę mało Ci zostało już do tego iśc do pracy twój przyszły maż tak samo. I ja nakręcałam swojego na dziecko ciągle i co po roku czasu mówił już moim językiem ale wiedzieliśmy że musimy trochę poczekać. Miłego czekania i oby jak najszybciej czas zleciał.

Wiesz co... kiedy byłam w Twoim wieku, myślałam podobnie. Również bardzo lubiłam dzieci (mam 4 młodsze siostry, którymi zawsze lubiłam się opiekować). Miałam chłopaka, przy którym zamierzałam spędzić resztę życia. Moi rodzice, szczerze mówiąc go nienawidzili. Ale się tym nie przejmowałam. Przecież wiem lepiej... Wiesz co się później okazało? Przez cały czas bycia z moim facetem, zdradzał mnie ze swoją byłą. A tak obiecywał że mnie kocha i pragnie ze mną mieć dziecko. Na szczęście w porę się wydało, dzięki moim rodzicom. I od tej pory zawsze im ufałam jeśli chodzi o facetów, bo potrafią patrzeć obiektywnie, a nie jak ja zaślepiona niby miłością. Teraz jestem żoną, matką i cieszę się, że się nie pośpieszyłam. Chociaż szczerą będąc, czasami nawet teraz macierzyństwo mnie przerasta. Skończ szkołę, ciesz się życiem, bo później możesz nie mieć kiedy. Życzę rozsądku pozdrawiam.

Myślę, że w Twoim wieku, większość dziewczyn ma myśli o dziecku, ale u większości jest to tylko przejściowe. Jak miałam 18 lat to też myślałam sobie, jak fajnie było by mieć bobasa:) ale chodziłam wtedy do szkoły średniej, facet z którym wtedy byłam zaczął studia i nie wyobrażałam sobie jak dalibyśmy sobie rade. Nawet nigdy o tym nie rozmawialiśmy. i nie żałuje, bo na dzień dzisiejszy nie wyobrażam sobie jakbym miała matkować, zwłaszcza, że nie jestem już z tym chłopakiem. Teraz masz najlepszy czas na zabawę, 18 lat to piękny wiek, baw się, szalej, korzystaj z wolności, jak nie teraz to kiedy???? A na dziecko przyjdzie czas:)

Niestety nie mieszkamy w Anglii więc będzie Ci bardzo ciężko-wiem, że jesteś młoda masz wiele energii i sądzisz ,że jakoś to będzie.
W życiu niestety jakoś nie bedzie -czekaj,ucz się ,usamodzielnij a potem życzę Ci zdrowych i wspaniałych dzieci ,napewno dadzą Ci wiele radości.
Masz do zaoferowania miłość i to bardzo dużo ale dzieci naprawdę bardzo ,bardzo dużo kosztują.

Popieram w 100% i Tobie Martusiowa radzę zmienić tok myślenia.
Pozdrawiam