zdradziła a teraz chce bym wrócił

To, a także inne fora o podobnej tematyce, nie skupiają jeszcze większości. Większość ma inne historie i pozbawione są zdrad.

Następnym razem spróbuj zmienić postępowanie - okazuj zrozumienie, pokazuj swoje uczucia i wszystkie inne temu podobne bzdety, zapewne, nie skończy się w taki sposób.

Nie zawsze się wydaje, ale skoro mleko się rozlało, postąpiłeś słusznie...

Iskierka nadziei to za mało do posklejania na nowo związku, tym bardziej że i w Tobie nie ma takiej woli

Nie przepracowanie zdrady, zamiatanie wszystkiego pod dywan, to zaproszenie do powtórki z rozrywki.

Skoro jednak Masz pewność swojego postępowania w przyszłości, nie trzeba było dawać nadziei. A co zrobisz, jak jednak ona zdecyduje się spełnić Twoje żądanie?

Przede wszystkim musiał byś wybaczyć, ale żeby to zrobić, potrzebna jest wola naprawienia wszystkiego przez zdradzacza. W Twoim przypadku, ona nie ma zamiaru tego przepracować. Zapomnieć się faktycznie nie da nigdy...

Źle, że dajesz złudne nadzieje
Dobrze, że bez "pokuty" nie wybaczasz.

Dla zdradzaczki - w następnym związku, zanim ponownie zdradzi, może się dwa razy zastanowi nad podjęciem próby naprawy związku.
Dla Twojej przyszłej partnerki - tak, pod warunkiem, że zmienisz nastawienie do spraw uczuć i ich okazywania.

Ciebie, o ile nic z tego doświadczenia nie wyciągniesz w przyszłym związku.

No dobra ale jak chłopak już wie, że nie zapomni/wybaczy to po co mają się znowu wiązać? Żeby za 4 miesiące odeszła bo on dalej jej wypomina? Powrót po zdradzie to jest ogromny nakład pracy z dwóch stron. Brak zaufania, kłótnie, wypominanie itd. I niech mi nikt nie mówi, że tego nie ma bo jest. Pierwsze zbliżenie to istny koszmar. A gwarancji, że to się nie rozpadnie i tak nie ma. Jeżeli czujesz, że ją bardzo kochasz i mimo zdrady potrafisz wybaczyć i zaufać (nie zapomnisz- tego się nie zapomina) to daj jej szansę, ale jeżeli czujesz, że to będzie Cię przytłaczać nie męcz się... Poczytaj wątki osób, które są dalej ze sobą po zdradzie i rozważ ich rozterki czy jesteś na to gotowy.

Tego już się nie da skleić, zawsze będzie gdzieś tkwiło, że Cię zdradziła.

Apetyt rosnie w miare jedzenia, jak raz zdradzila zrobi to drugi itd....

Niuniek,zostaw ta Twoja niby-narzeczona ,tego zdradzacza i zone zdradzacza-z calego serca Cie namawiam.Osoba,ktora zdradza ma problem ze soba i nie zmieni sie tak "ad hoc".A jej deklaracje o poprawie sa czysta gra ,typowa dla nalogowych zdradzaczy.Pzdr.

Te 66 wskazuje że traktowałeś ją jak przedmiot który ma gotować sprzątać a nie gadać. Właściwie nawet nie cierpiałeś a zdrada to była po prostu taka kropka nad i.
Kobieta zanim odejdzie najczęściej chwyta innej gałęzi powodu min. uzależnienia finansowego.

Powiem Ci tak zawsze będę przeciwna zdradzie, bo ZAWSZE jest inna droga, aby poradzić Sobie z problemami w związku. Jednak zgodzę się z niektórymi, że dość "oryginalnie" przeżywasz zdradę. Zachowałeś się jakbyś w ogóle nic do Niej nie czuł (kiedykolwiek).

Może nie zdradziłeś, ale Twoje zachowanie też pozostawia WIELE do życzenia. Po jakiego grzyba dawałeś Jej nadzieję, jeśli wiesz, że nie wrócisz. Zawistny z Ciebie człowiek. Albowiem w trudnych sytuacjach pokazujemy Swoją prawdziwą stronę/twarz.

Chyba czas bym i ja się wypowiedziała. Jestem tą która niestety zdradziła niunka66. Nie chcę się usprawiedliwiać ale nawet skazany ma prawo do ostatniego słowa więc i ja z tego prawa skorzystam.
Jedna z osób które się tu wypowiedziały trafnie zauważyła że to chyba taka forma Jego zemsty ? ja także tak myślę i znoszę to potulnie bo należało mi się i należy za te wszystkie krzywdy, które Mu wyrządziłam.
Jeśli myślicie, że znalazłam ten watek bo szukałam to rozczaruję Was ? nie to niuniek, poinformował mnie, że go otworzył, bo zapewne myślał że mnie tutaj zlinczujecie za to co Mu zrobiłam.
Do ?starr?  na temat nie przepracowania zdrady.  Pan niuniek zażądał ode mnie żebym przeprosiła żonę byłego kochanka, nie zgodziłam się bo uważam, że skrzywdziłam ją wystarczająco i nie chcę jej krzywdzić ponownie przypominając o sobie i o tym co Jej zrobiłam po prawie dwóch latach od zakończenia romansu. Kobieta zapewne już stara się o tym nie myśleć, chce żyć normalnie więc w jakim celu mam do niej dzwonić? Gdy się nie zgodziłam zażądał bym zadzwoniła do byłego kochanka ? także odmówiłam. Dlaczego? Bo od tamtego czasu nie mam z nim żadnego kontaktu, gdy romans się wydał to mi ulżyło i skończyłam z  tym definitywnie.   Mówisz o przepracowaniu, więc wiedz, że już to przepracowaliśmy i przerobiliśmy.  Niuniek już kiedyś kazał mi przyznać się w czasie imprezy rodzinnej (urodziny i imieniny mojej mamy) do tego co zrobiłam i chociaż tłumaczyłam Mu , że to nie czas ani miejsce to jednak zrobiłam to co chciał. Przyznałam się do wszystkiego. Mówił, że wróci i co? wkrótce będzie dwa lata a nadal nie wrócił do domu, tylko co jakiś czas chce bym zrobiła co innego.
Do ?Tyburski? nie prawda, czasami osoby które zdradziły potrafią wyciągać na przyszłość wnioski.
Pan niuniek kiedyś dawnymi czasami zostawił mnie z dwójką małych dzieci, bez środków do życia, bez pracy i mimo, że pracował nie dawał na dzieci ani grosza. Mieszkał u mamusi bo tak Mu było wygodnie. Szukał sobie innej aż po kilku miesiącach znalazł. Zamieszkał z nią ale gdy się nim ona już znudziła to wrócił do mnie. Tak przyjęłam Go bo mimo wszystko Go kochałam i chciałam by wrócił. On twierdzi, że to nie była zdrada, że był młody ale ja odbieram to inaczej. Odszedł bo szukał. Przez całe 25 lat co jakiś czas mi powtarzał, że kiedyś znajdzie sobie inną, lepszą  i wówczas ode mnie odejdzie.
Nie będę opowiadał tutaj naszej historii bo to nie ważne.  Nie szukam tutaj zrozumienia ani pocieszenia. Chcę tylko by osoby, które tutaj się wypowiadają miały szarszy pogląd.
Do ?nektarynka53?  kiedyś myślałam, że mnie nie kocha, dlaczego? Bo nigdy nie powiedział mi, że jestem dla niego kimś ważnym, kimś bliskim, kimś wyjątkowym.  Mawiał zaś, że jestem pusta i głupia, brzydka i że jak nie on to nikt inny mnie nie zechce, że nie jestem jego rodziną (chociaż urodziłam Mu dwoje dzieci), że jestem Mu obca, że zmarnowałam Mu życie,  że kiedyś, gdy znajdzie sobie inną to odejdzie i że wówczas bez niego zdechnę.  Wierzyłam w to co mówi, miałam bardzo niskie poczucie swojej wartości, uważałam się za kompletne zero. Ale gdy to się stało i gdy wyszło na jaw ? niuniek to bardzo przeżył. Marniał w oczach, żal było patrzeć na Niego.
Nie będę się broniła i tłumaczyła, dlaczego tak się stało. Bo nie da się tego  już cofnąć. Czy da się zapomnieć? Nie da. Ja także nie zapomniałam że on kiedyś zostawił mnie z dziećmi i mieszkał z inną, ale nigdy Mu tego nie wypominałam. Po jakiś czasie przestałam się zastanawiać, gdzie jest gdy wraca później do domu (niuniek mieszkał przez  8 miesięcy z koleżanką z pracy, gdzie gdy to się skończyło nadal pracował a ona przez jakiś czas była nawet jego szefową).  Więc wiem po sobie, że można żyć dalej, można nie myśleć o tym co się kiedyś wydarzyło, że można zacząć nowe życie z tą samą osobą . I to nieprawda, że jak ktoś raz zdradził to zrobi to znowu. Różni są ludzie. Niektórzy żałują, nie dlatego że to się wydało ale dlatego, że tak się stało. Ja wiem, że nigdy już nikomu, tego nie zrobię.  Wiem także że mogłoby być lepiej. Kiedyś żyliśmy razem ale osobno. Teraz  bardziej się znamy, więcej o sobie wiemy, zaczęliśmy ze sobą rozmawiać, bardziej się rozumiemy, potrafimy się cieszyć czasem spędzonym razem  (chociaż On nadal czasami każe mi mówić to co chciałby usłyszeć a gdy mówię co innego, gdy mówię prawdę, co czuję, co myślę - to niuniek się wścieka i mówi że kłamię).  Oczywiście to wszystko trwa do momentu, gdy z niuńka wychodzi tamten drugi zły J?k
Czemu chcę by wrócił ? bo nadal Go kocham.  I nadal mimo, że mnie co jakiś czas obraża, wyzywa a nawet potrafi szturchnąć i popchnąć to tli się we mnie iskierka nadziei. Wiem, że nie jest złym człowiekiem, że zachowuje się tak -  bo nadal cierpi. Ale wiem także kiedyś ta iskierka zgaśnie.
Do niuńka (nie przeistaczaj faktów ? romans trwał kilka miesięcy a nie ponad rok czasu)
To nie ma znaczenia ile to trwało, było to złe i perfidne.  Skrzywdziłam wiele osób za co wszystkich przepraszam.

Hipokryta i tyle jeszcze prócz zdrady nie dawał kasy po prostu żenada....
Kali jak kradnie krowa to dobrze a jak kalego okraść to już źle.
Z rabina Google widzę iż bardzo długo pogrywa w Battlefieda 3 pewnie i w inne gry
Niuńka błąd opowiadała
Nie masz za co przepraszać

Po to człowiek ma sumienie, aby Mu przypominało o błędach popełnionych ze świadomością. Gdybyś zapomniał i przestał cierpieć to założę się, że bez problemu zrobiłbyś to jeszcze raz.
Jesteś dorosły bierz odpowiedzialność za Swoje działania. To jest kara jaką za chwilę głupoty/słabości musisz nieść ze Sobą. Uwierz mi gdyby to "potknięcie" było mało szkodliwym błędem (szczególnie dla innych) to już dawno sumienie dało by spokój.

Ty zdradziłeś i jesteś ten lepszy? A jak ona zdradziła to już ostatnia szmata? Mylisz się, to Ty to zacząłeś i to ty powinieneś dbać o to żeby ona to tobie wybaczyła, bo to co ona zrobiła, to było konsekwencją twojego czynu, który w niej się zbierał i kumulował.

Dobrze, że jest dwugłos w Waszej sprawie.
Każdy skutek ma swoja przyczynę, tą rzeczywistą i oczywistą, jak również tą urojoną. Zdrada na pewno jest skutkiem, do tego tym najobrzydliwszym jaki może spotkać nawet najgorszego partnera. Jest decyzją jaką podejmuje jedna strona, bo zabrakło jej odpowiedzialności za siebie, za związek, bo zabrakło prostej ale dosadnej komunikacji: że jest źle, ale też z potrzeby przeżycia czegoś zabronionego, a dostarczającego tak "miłej" adrenalinki... Niezależnie od tego, jaką przyczyną kieruje się zdradzający skutkiem jest 
definitywny koniec związku-małżeństwa. Jest to najpoważniejszy skutek zdrady, o ile nie dojdą inne, na przykład dzieci poczęte podczas.
Można, przy determinacji zdradzającego do odbudowy związku, jak również determinacji zdradzonego, do przepracowania wszystkich etapów "żałoby", stworzyć nowy związek, ale oparty już na innych zasadach.
U Was nie było przepracowania zdrady, tylko próba zamiatania pod dywan. To nie miało prawa się udać w przypadku zdradzonego męża. Stąd też jego determinacja do odcięcia się od wszystkiego związanego ze zdradą żony, co z zewnątrz wygląda na zemstę. Zabrakło Wam przede wszystkim woli do omówienia wszystkiego, aspekt po aspekcie. Dlaczego? Sądzę, że bezpośrednia komunikacja o uczuciach u Was od dawna nie istnieje, musi być katalizator - w tym wypadku to forum.

Nikt nikogo tu jeszcze nie zlinczował - admini czuwają a było tu już kilka wątków na których wypowiadały się obie strony i było gorąco...

Jednego nie potrafię zrozumieć i chyba do ostatniego mojego dnia na tym forum nie zrozumiem: jak kobieta pamiętająca o swoich odczuciach po zdradzie męża jest zdolna zafundować to innej kobiecie - żonie. Zresztą w sytuacji mąż - łajza, jest to dla mnie również nie do pojęcia. Nie było w zasięgu wzroku żadnego wolnego?

To są tylko Twoje domysły. Nie twierdzę, że przyjmie Ciebie chlebem i solą, czy kawą i ciastkami, ale życie jest nieprzewidywalne. Nie wiesz, czy usłyszysz stek wyzwisk, czy słowo W Y B C Z A M.
Być może ona sama po czwartym porodzie miała marzenie, by jej mąż znalazł sobie jakąś babę i dał jej spokój...
A samo przeproszenie... myślę, że to jest chyba bardziej Tobie potrzebne dla RZECZYWISTEGO uspokojenie sumienia, a nie Twojemu mężowi, jak sam twierdzi w nawiasach - byłemu.

Zapewne dla kochanka nie Byłaś ani pierwszą, ani tym bardziej ostatnią. Dla niego - wszystko łatwo i gładko przechodzi - skacze sobie z doopy na doopę i nawet przez myśl mu nie przejdzie, dzięki takim jak Ty, pragnącym tylko szybkiego zapomnienia, że można od któregoś rogacza dostać po mordzie.
Może tego bardziej się obawiałaś?

Przepracowanie zdrady, to przede wszystkim POWAŻNA I ŚWIADOMA próba odbudowania zaufania. Bez zaufania nie zbuduje się na nowo niczego. Jeżeli zdradzający i zdradzony maja wolna wolę naprawienia powinni:
1. Przyznanie się do zdrady to dopiero początek
2. Zdradzony ma prawo słyszeć słowo "przepraszam" z ust zdradzacza tyle razy ile, będzie potrzebował do uspokojenia emocji.
3. Zdradzony ma prawo domagać się wyjaśnienia wszystkiego, co łączy się ze zdradą, a zdradzający powinien udzielić wyczerpujących wyjaśnień. Może to być wielokrotnie powtarzane to samo pytanie. Zdradzający nie ma prawa uciekać przed odpowiedzią, ani okazywać zniecierpliwienia.
4. Zdradzony ma prawo odczuwać obrzydzenie do zdradzacza (przynajmniej w początkowym okresie od ujawnienia zdrady), dlatego zdradzający nie ma prawa domagać się bliskości cielesnej w żadnej formie.
5. Jeżeli zdradzony ma potrzebę bliskości cielesnej, zdradzający nie powinien odmawiać.
6. Zdradzony ma prawo uzewnętrzniać swoje emocje i je rozładowywać, ale w żadnym wypadku nie może to być dręczeniem słownym zdradzającego, ani tym bardziej agresją fizyczną.

a jak przepracowywanie Waszych zdrad przebiegło u Was?

/dalej jest nie do mnie, czytałem, ale nie zajmę stanowiska, chociaż chciałem/
/.../

Obawiam się, że właśnie zgasła...

Z tego co przeczytalem wynika...najwiekszy problem ludzki, ktorym jest samooszukiwanie siebie. Nie ma sensu tu oczerniac obojga tyle ze autorowi watku jakos brakuje tutaj autorefleksji oraz widac ze stosuje on przemoc przychiczna. Skoro wiec podjal decyzje to czemu sie czepia ciagle zony? Uwazal ze kiedys nie doszlo do zdrady? To taki zart czy ujemny -100% poziom zdolnosci do autorefleksji?
I tak jak widze to w wielu przypadkach, widze w watku Piotra to widze ze za sytuacje wyjsciowa odpowiada brak szacunku, "upodlenie" drugiej osoby, utrata u niej, szacunku do samej siebie glownie dzieki...postepowaniu partnera. Oczywiscie osoba zdradzona jest pokrzywdzona tutaj jednak przestanmy byc dziecmi. Mialo to miejsce 2 lata? temu, nie doszlo do wybaczenia i pytanie jest jaka zyc? A co nie mozna zyc samemu? Wczesniej natomiast doszlo do zdrady obojga ale u zony widze jakas autorefleksje u meza nie. Zeby dalej zyc nalezy przede wszystkim...wybaczyc samemu sobie ale zeby sobie wybaczyc trzeba wczesniej przyznac sie do winy a dopiero potem jako skutek wybaczenia samemu sobie mozna wybaczyc drugiej osobie. Inaczej sie chyba nie da.

Piszesz do mnie pod wpływem tego ze w dziale religia obnazylem Twój falsz i oblude ale w temacie i z tego powodu robisz mi osobiste wycieczki niezwiązane z tematem obrzucając epitetami i zupełnie niemerytoryczne "uderzając" poniżej pewnego minimalnego poziomu kultury i dyskusji? Rzeczywiscie nic sobą w ten sposób nie reprezentujesz. Tam Ci napisałem ze Twoja postawa to falsz i obluda na podstawie Twojego własnego przedstawienia opisu sytuacji, bo tak się nazywa podawanie do chrsztu dziecka w KK jeśli jest się osoba niewierzaca. Ty to nazywasz pragmatyzmem i dostosowaniem społecznym a ja wlasnie fałszem i obluda. To co teraz mam napisac skoro wogole nie odnosisz się do merytoryczności wcześniejszego postu, który tutaj napisałem, zarzucasz mi psychopatie i zero uczuc? Podpowiem Ci ze psychologia dokładnie mowi co w takiej sytuacji sadzic. Ze człowiek zarzuca komus cos co sam sobą prezentuje. Niestety ale uderzając w "pewne nuty", postepujac poniżej minimalnego poziomu kultury, robiąc mi osobiste wycieczki pod tematem, w którym ostatnio pisałem obnazylas swoja prawdziwa twarz, czego nawet nie da się skomentować. Chcesz robic krucjatę tutaj, pisać nie na temat, robic osobiste wycieczki? Wiedz ze się tym tylko osmieszylas. Po prostu rece opadają ze tak można pisać i mieć tyle w sobie jadu. Niestety ale rozczaruje Cie i powiem ze nie mam zamiaru nazywać rzeczy inaczej niż mi się wydaja. W sumie to jestem dość zdziwiony, ze można się az tak upodlić (tak chodzi o Ciebie) pisząc komus takie osobiste uwagi otwarcie na forum niezwiązane z tematem? Jeśli natomiast chcesz to mogę Ci podeslac linka do artykulu o samooszukiwaniu siebie. Być może wzielabys z niego cos konstruktywnego.

Ona napisała do autora wątku !!!
Maniek nie włączyłeś umysłu. Zrozum ona to psiała do autora a że twój post był wcześniej to nie ma znaczenia. Ona pisała to ogólnie do tematu. Pomyśl po co miała by cię obrażać rzucać fałszywymi oskarżeniami. No chyba że uderz w stół...

Moi mili, wątek skręca w złą stronę. Powtarzam , chce o niej zapomnieć , nie wiem jak.Jest to trudne. Dlaczego? Ona uzależniła mnie od siebie i stosuje przemoc psychiczną. Jak to robi? To proste, daje mi pieniądze, zaprasza na obiadki, jak przyniosę ubrania to mi je wypierze i wyprasuje, dba o mnie , sprząta u mnie o sexie nie wspomnę...
Czy to nie jest uzależnianie mnie od niej? Nie wiem jak z tym skończyć i o niej zapomnieć, dlatego pytam Was.

ewidentna przemoc psychiczna,
Obiadki ?!?!? wyprane gacie ?!?! - to wprost znęcanie się nad Tobą.
Nie daj się tak sobą pomiatać. toż to stalking.
Żeby facetowi dawać pieniądze... i to samotna matka 4 dzieci - od razu zgłoś to na policję -  uzależnienie materialne.
a ten sex to już ewidentny gwałt na Twoje udręczonej psychice!

Jak z tym skończyć ?
Walnąć łbem o grubą sosnę,
może wtedy rozum Ci wpadnie na właściwe miejsce z powrotem.
O ile kiedykolwiek, przedtem tam był.

2 lata temu, zrobiła coś czego żałuje, od 2 lat walczy o Ciebie a Ty jak panienka nie wiesz co zrobić.

Przyznaj lepiej, że po 25 latach szukasz pretekstu, żeby sobie poskakać znowu z kwitka na kwiatek.
Siwe włoski pojakiwły się na głowie, brzuszek piwny wyrósł i zachciałoby się cofnąć do czasów kawalerskich , co ???

Pamiętaj, że Ty też masz 4 dzieci.
Za chwię mogą Cię zrobić dziadziusiem, wieć wykorzystaj czas i zmądrzej.

A może wizyta u specjalisty psychologa? Albo jak czujesz się poniżany/znęcany przez Nią psychicznie to zgłoś zwiadomienie do Prokuratury, jak nic wsadzą kobietę na dożywocie .

Ty tak na serio!? Odkryję normalnie Amerykę - nadal utrzymujesz z Nią kontakt, bo TEGO CHCESZ.
Na starość niektórym ludziom po prostu odbija z nudów...

OK. Przyjalem krytykę i przyznaje się do pomyłki. Nie wiem co mna kierowalo, być może emocje wziely gore nad rozumem. Pozdrawiam.

Wy już dawno powinniście się rozstać... Jak inaczej człowiek patrzy na pewne sprawy jak pozna dwie strony medalu... Pewnie takich historii jak ta na tym forum jest pełno. Znamy tylko wersję jednostronną i na tej podstawie wydajemy nasz osąd. Niestety obawiam się, że nawet jakbyście do siebie wrócili to On by Ci nie dał żyć. Nie wybaczyłby i jeszcze bardziej nękał psychicznie. Oboje powinniście zrozumieć, że to koniec i nie dawać sobie żadnych nadziei. Za dużo złego się wydarzyło w waszym związku. Za dużo żalu, pretensji i krzywd. Pozwólcie sobie oboje normalnie żyć...

Dla mnie to wszystko jest jakieś chore. Jak nie odcięta pępowina czy co?

Niuńka, odnoszę wrażenie, że chcesz nałożyć buty, które w młodości sobie sprawiłaś, bo Tobie się podobały i były wygodne. To było dawno... Teraz to już nie te same buty. A i stopy się zmieniły. I może nawet te buty nie nadają się do biegania na tym gruncie.

Wiesz... Kiedy powzięłam decyzje o bieganiu (dla własnej satysfakcji), dowiedziałam się w sklepie, że stojące obok siebie dwie pary butów sportowych (prawie identycznych) nadają się do uprawiania tego sportu w różnych warunkach. Pomyśl o tym...