kto komplikuje nam zycie? Moze my same?

życie nie daje nam tego na co zasługujemy, życie nam daje to co daje.
Jak to zmienić:
- wyjedź za granicę, zmień nazwisko i udawaj pingwina...
NIC nie zmienisz, anwet jak będziesz myślałą że coś zmieniłaś to i tak będzie następstwem Twojego wczśniejszgo myślenia i doświadczenia. Popatrz na Katyń x2 czy oni sobie zasłużyli?
Smród z dzieciństwa - jak się go tylko ogląda a nie wyciągnie wniosków to będzie tak samo śmierdział do końca życia, jakbyś się nie podtarłą. Wyciąganie z dotychczasowych doświadczeń sedna może zmienić kształt tego życia ,  ale zadawanie pytań ile zasługi? bzdura.
Jak nasza przeszłość wpływa na nasze wybory he - determinuje je, a nie tylko wpływa. Są teorie, zresztą dość mocno podbudowane argumentami, że nie masz na nic wpływu, nawet na wybory, bo wszystko jest poukładane, od początku do końca świata. Schematy, a cóż to jest schemat?
Gen cierpienia, daria całkiem dobrze to ujeła, nie ma czegoś takiego, ba pisząc coś takego wyłaczasz w mężczyznach tę cześć co się nazywa cierpienie........................
ej nikt nigdy nie kochał zbyt mocno, nie ma czegoś takiego jak kochać zbyt mocno, zbyt słabo, kocha się zawsze po swojemu, niezależnie jak sobie to uczucie tłumaczysz nie można dzielić tego na takie kategorie, tu nie ma ograniczeń, jak na drodze.... i nigdy się nie dowiesz jak kocha inna osoba, możesz o tym usłyszeć, możesz to zobaczyć, ale nie będziesz wiedziała bo nie poczujesz. Sorki.
Wracając za to do tytułu wątku - komplikują nasze życie wszyscy którzy mają na niego wpływ, zarówno bezpośreni jak i pośredni, za to Ci któzy nawet stoją obok nas, ale nie wpływają na nas, nie są tymi które je komplikujemy. Natomiast samo komplikowanie sobiw życie buduje się wyłączie w naszej głowie. Zatem, sami sobie kompikujemy, bo nakładmy sobie sami ograniczenia.

Wszystkie odpowiedzi daja duzo do myslenia.....
Daria 1968,
bylam wychowana dokladnie w takim samym schemacie.
Siedz w kacie,a znajda cie i rob wszystko,co Pan Bog przykazal.....,gotuj,sprzataj,itd.
I co najwazniejsze,potrzeby innych sa zawsze wazniejsze niz twoje(przeciez nie jestes egoistka,bo takich nikt nie lubi)

Dunkis,
musze przyznac,ze lubie twoje wpisy............
Czy naprawde wierzysz,ze na nic nie mamy wplywu?

Mazarine,
jak Ci zazdroszcze takiego podejscia do tematu.
Moze wszystko jest bardzo proste,zanim sami to skomplikujemy.

Uważam, że dużo zależy od nas. To my podejmujemy decyzje i my ponosimy ich konsekwencje, nikt inny. Dlatego wydaje mi się, że to jakie mamy życie to w większym stopniu nasza "zasługa" niż innych...

Oczywiście, że nie wszystko jest proste. Czasem podejmujemy złe decyzje, trudno nam się zmienić, ciężko odejść od toksycznego partnera, czasem mamy wrażanie, że cały świat sprzysiągł się przeciwko nam itd. Wychowanie i wartości wyniesione z domu rodzinnego bardzo mocno wpływają na nasze życie, w dzieciństwie kształtuje się nasza osobowość, samoocena itd, czyli wszystko to, co albo utrudnia, albo ułatwia późniejsze życie.

Jestem młodą osobą i może dlatego mam takie podejście, może po prostu życie jeszcze mnie nie doświadczyło, a może po prostu mam szczęście. Nie wiem, jednak uważam, że sami jesteśmy "kowalami własnego losu" i to od nas zależy jak nasze życie będzie wyglądać.

Witam! tak życie nas nie oszczędza,niestety. sądzę że naszej zasługi tez jest nie mało. niekiedy same podejmujemy pochopne decyzje których z czasem żałujemy,no ale czasu sie nie cofnie. wielokrotnie nie zastanawiamy sie nad tym co chcemy powiedzieć.zresztą tak jak i faceci-bo oni to mówią co im ślina na język przyniesie.no my troche wiecej sie zzastanawiamy niż oni.a jeśli chodzi o dzieciństwo to ja uważam że otocznie w którym jesteśmy wychowywani ma wiele wspolnego. ja byłam i jestem w otoczeniu że tak powiem "zobczonym" no a ja jestem zupełnym przeciwieństwem. nie lubie takich facetów,wręcz nienawidze. gdy facetowi tylko jedno w głowie(a ja na takich to mam wielkie "szczeście")nie widzę z nim przyszłośći.
jeśli chodzi o przeszłość w moim przypadku wiele nauczyło.i staram sie nie popełniać takich błędów.aktuanie jestem całkiem inna osobą niż chodźby 2 miesiące temu.to niby taki krótki okres czasu a życie może obrócić sie o 180stopni. teraz to nie ufam facetom,nie wierze w zadne ich słowo. a nawet mam ich dość.
nie ma takiego czegoś jak gen cierpienia.to jest nieprawdą.każdy cierpi tyle ile jest to mu pisane.jedni cierpią bardziej drudzy mniej.
a jeśli chodzi o "kochanie za bardzo" to twierdzę że każda z nas myśli że może jednak sie facet zmieni,i tak łudzimy się tą nadzieją.chodź mężczyźni nas niekiedy bardzo ranią my wybaczamy-mamy nadzieję że tak jak on mówi"to juz sie nigdy nie powtórzy,obiecuje.przecież wiesz jak bardzo cie kocham". facet jeszcze doda parę czułych słówek,pobudzi nasze sumienie a raczej litość i zostajemy i wkółko to samo.nie umiemy powiedzieć przedewszystkim sobie"dość".i na tym tak cierpimy,w sumie to same jesteśmy sobie winne,chociaż tak nas natura stworzyła. ale to dlaczego faceci tak sprytnie potrafia nami manipulować-a raczej naszymi uczuciami,sercem?skąd sie im to bierze? czemu ich jest coraz to wiecej i wiecej?czemu jest tylu oszustów?dlaczego my,kobiety nie możemy żądzić facetami, tak jak oni nas wykorzystuja? ile sie naczytałam o tym że facet każe robić nam wszystko,nawet za niego?otóż,bardzo duzo. ja tam nie mówię że wszyscy tacy są ale coraz wiecej jest takich leniwych cwaniaków. na początki nas tak "urabiają" a później robią co im sie żywnie podoba.
jak to zmienic?nie wiem. chyba byśmy musiały mniej ufac,ale czy to możliwe?

Dunkis,
jak ja lubie czytac Twoje posty!
Masz poczucie humoru,w sam raz skrojone wg.mojego(troche dziwaczene,wydaje mi sie,dla szerszego gremium).
Nie moge sie wypowiadac w imieniu wszystkich kobiet,co nie zmienia faktu,ze moge sie wypowiedziec  jako kobieta....

    Zgadzam sie z Toba,to my kobiety,sterujemy mezczyznami,co nie zmienia faktu,ze jestesmy  bardziej wrazliwe
i chyba bardziej ufne,i chyba dajemy Wam kredyt zaufania,na ktory niekoniecznie zaslugujecie.
My zawsze,staramy sie zrozumiec Wasze zachowanie,mamy wiecej emptii.......
A to czyni nas bardziej "otwartymi" na to,zeby nas zranic.
Zastanawiam sie,po rozmowach z wieloma mezczyznami,co jest powodem tego,ze w zasadzie,dazymy do jednego,do szczescia,a ono wydaje sie byc tak rozne.

Dunkis,
masz takie zdrowe podejscie do tylu tematow,ze az zazdroszcze kobiecie,z ktora dzielisz zycie