Dojrzałem do zmiany...ale za póżno

oj narobiles wiele zlego...ale oprzytomniales, a to wazne.
czy ona wie o tym ze odjeles leczenie?? czy wie jak sie strasz?? mysle ze teraz mozesz kazdego dnia udowadniac ze sie zmieniles, badz blisko, na tyle ile ci pozwoli. nie rozwiodla sie wiec mysle ze jeszcze sama nie jest pewna.
zycze powodzenia bo co robic to mysle ze wiesz

trzymam za ciebie kciuki...staraj sie,najwazniejsze ze zdales sobie z tego wszystkiego sprawe...pokaz jej ze jestes innym czlowiekiem i ona jest dla ciebie najwazniejsza...ile ja bym dala zeby moj byly doszedl do tego samego wniosku:(

Wiecie co!! jak czytam tego posta to ja już sam nie wiem kto był zły ja czy ona?
moja była też nic nie robiła w domu nie sprzątała nie gotowała nie prała wszystko ja robiłem
i czasem też się kłóciliśmy o to  bo jak przyszliśmy z pracy to ja musiałem robić bo ona była zmęczona,
Jak bym nie ugotował to bym nie zjadł i ona też.
czyli co miałem nie jeść i nie spać a moja żona tylko śpi i komputer.
A i zapomniałem dodać ale na sklepy by sobie kupić coś do ubrania miała czas i nie brakowało jej snu.
To czy ja też zawiniłem przecież rozmawiałem wiele razy i prosiłem by pomogła,a nie robiła za mnie.
Ale przecież kochający się ludzie powinni sobie pomagać? czy ja coś żle rozumiem?

a i dodam że jeśli jesteś pewien że zawiniłeś to walcz o nią .

zdradzony, nie przeginaj sprzątać prać i gotować zaróno jedno jak i drugie może. Jeżeli kobieta ic w domu nie robi to raczej nienormalne. Ale to samo się odnosi do facetów. Nie doszukuj się w tym problemu, bo to kwestia dogadania, jeżeli jedno drugiemu w domu nie może pomóc, bo mu się nie chce , to jest jedynie wyraz olewania i braku szacunku, zarówno do partnera jak i do sibie. Sa mężczyźni i kobiety, którym się wydaje że są tak wyjątkowi, że za to że po prostu są i pozwalają być ze sobą to im się należy odwalanie roboty za nich. Im się należy tylko to co najlepsze najwygodniejsze i najwspanialsze. Oni mają w ..... swojego partnego i to jest nienormalne. Czy mozna powiedzieć że w takim razie łączy ich miłość. Śmiało powiem, że ta osoba któa jest w stanie, albo robi coś dla swojego parntera ma na pewno do niego szacunek i wspomniane uczucie. Ale to jazda w jednym kierunku - oddalaniu się oddalaniu się bo nie ma miłości z dwóch stron. A autor tego wątku pisze o zupełnie czymś innym o uczuciach o nieporozumieniach. Zdrzadzony, autor pisze o tym że wstąpił na ścieżkę oświecenia w sferze zroumienia potrzeb związku. Ty jesteś piętro niżej.
O kurde nie zrozum mnie źle. Twój związek jest poziom niżej, wy Zyjecie obok siebie nie ma nici porozumienia, chęci i szacunku - Twoja żona jest dziewczynka, która ciągle myśli, że mamusia - którą Ty jesteś, będzie wszystko za nia robiła - przy takim układzie nie ma mowy o tym o czym pisze marecki. Przytoczę Ci coś co napisała pewna wypowiadająca się tu kobieta, dodam doświadczona:
[Moze to jest tak, ze to my kobiety ustawiamy naszych panow w takiej bezradnej roli bo potrzebujemy... nie wiem(?) czuc przewage, albo sile(?)... wiec przyjmujemy pozornie role sluzebna by zawladnac panowanie nad domem.... i to prymitywne powiedzenie o szyi i glowie w domu... Czyz to nie obrazliwe dla naszych panow.
Moze powinnismy gleboko zastanowic sie co to partnerstwo? i ostatnie pytanie..
Czy nie przeszkadzaja nam w tym partnerstwie i normalnym traktowaniu sie jako ludzie a nie jako kobieta i mezczyzna, te glupie stereotypy narzucajace nam co powinna kobieta a co powinien facet w domu. A na strazy tych powinnosci najczesciej stoja tesciowe.
Trzeba wylamac sie z tego dziadostwa powinnosci i tradycji "rol plci".. zeby mozg troche odswierzyc.

odwróc role kobiety i mężczyzny w tym wsyzstki , .... a teraz się zapytaj czy właśnie taki układ ma sens - tak to jest normalen pratnerstwo,, rola kto sprząta czy robi zakupy odchodzi na dalszy plan, ważne by się uzupełniać.
Wiesz jak jest w moim małżeństie ....
Ja lecę umyć gary w te pędy, albo robię inne domowe rzeczy nie ze względu na podział taki albo inny obowiązków - ale po to by odciążyć moją żonę, ona i tak sobie znajduje w między czasie wiele innych zajęć, które trzeba zrobić, a robimy je rónolegle, zostaje, odkurzanie, pranie i prasowanie - czego akurat ja nie lubię, ale jak jest mecz ... no to czasem mi się zdarzy i to. Gdyby ona musiała robić to sama zajełoby jej to prawdopodbnie resztę dnia, a na koniec byłaby umordowana. Wcale nie robię tych rzeczy by się przez przypadek nie przepracowała - mam własny interes w tym - wyręczając ją w wymienionych rzeczach sprawiam, że ona może poświęcić więcej czasu mnie, albo dzieciom - rodzinie - i to jest mój intreres, moja prywata polega właśnie na tym, juz nie wspomnę że sporo sił jej zostaje potem na łóżko. Podumowując, wykonuję czynności domowe, po to by moja małżonka nie musiała poświęcać im całego swojego czasu. By ten czas poświęciła nam - rodzinie. Bo obydwoje czerpiemy radość z tego że jesteśmy ze sobą, że wspólnie spędzamy czas, że rozmawiamy, że razem pijemy kawę, że chodzimy na spacery, że oglądamy filmy.
Jeżeli Wy zostajecie na etapie garów i to jest celem samym w sobie - a po wszystkim rozchodzicie się do swoich kątów, to jakie ma znaczenie kto umyje te garnki? Skoro i tak nie spędzacie ze sobą czasu? Może lepiej nawet byś Ty je zmywał, masz doświadczenie, bo kłótnie dla samej kłótni psują tylko nerwy. No chyba że lubisz się kłócić , szkoda zamieszania, szkoda czasu. Jeśli potem po tych wszystkich czynnościach nic Was nie łączy i oddalacie się od siebie? Mam kontynuować, czy juz się domyśliłeś? Mycie garnków nie jest istotne, pytanie o nastawienie do tego, oczywiście jeśli pragniecie siebie, kochacie się zależy Wam na Was, sznujecie się to dojdziecie raz dwa do podziału kto co i kiedy inaczej jedynie egzystujecie. Rozmowa i jeszcze raz rozmowa - ale szczera, bez podtekstów i obwiniania się.

Marecki, zazwyczaj jestem za tym żeby ratować związek, walczyć do ostatniego i zazwyczaj podsycam to. Powiem Ci że gdy ogarniesz to wszystko o czym piszesz że zrozumiałeś, możesz się stać cennym nabytkiem tego forum, bo teraz juz wiesz jakie rzeczy są prawdziwie potrzebne dla związku i może będziesz w stanie pomóc to zrozumieć innym, którzzy tego nie dostrzegają. Chłopie odwaliłeś kawał bardzo dobrej roboty. Przeanalizowałeś sprawę, otworzyłeś się na inne aspekty, nauczyłeś sie patrzeć na sprawy z punktu trzeciej osoby - albo drugiej - jak wolisz. Umiejąc wyłapać swoje błędy zaszedłeś już naprawdę daleko - umiejąc je nazwać po imieniu jesteś u celu, teraz to posypie się jak lawina olśnień i zrozumienia. O ile juz to nie nastąpiło. Jeśli CI się uda będzie kobieta z Ciebie bardzo zadowolona, jesli się nie uda to inna.
Jednak co do szans na powodzenie u Ciebie, przemyśl to na chłodno. Nie chcę być złym prorokiem. Ale ten tekst który rzuciłeś w ostatnim poście świadczy o tym że ona podjeła już decyzję. Powiem więcej, wiesz o niej - piszesz, że po nowym roku będziecie znów rozmawiać pewnie o rozwodzie, ale Ty się tym nie przejmujesz. Zatem wiedz, że ona sprawdziła juz jak długiej separacji potrzeba, by mieć szansze na rozwód zakładając wasz staż małżeńśtwa. TO jest już wyrachowanie. Teraz tylko nie chcąc byś zbyt radykalnie działał, uspokaja Cię , choć nie pozostawie pewnie nadzieji. Przykro mi.

Dziwnie gadam o czym? O garach, o tym, że Marecki zrobił więcej dla swojego związku, coć trochę za późno, niż Ty? O czym dziwnie gadam o Mareckim, o osobie czy o Tobie - nie bardzo rozumiem do czego się odnosisz? Co to za argument dziwnie gadasz? Mało przekonywujący! Jeśli takich używasz w stosunku do swojej żony, wcale się nie dziwię, że żyjecie obok siebie. Rozwinąłem myśl Alexytymia. Ale dobrze, skoro sobie tego życzysz nie będę poświęciał Twojemu tematowi więcej uwagi, w końcu to nie Twój wątek i skupię się na autorze.

Czy wtedy tez czules, ze ona ma racje, ze wszystko zrozumiales, czy przytakiwalaes ale w duchu myslales, zeby juz skonczyla ta glupia gadke?... i wystarczylo to na 3 miesiace?

No chyba nie jestes na lozu smierci? Zrozumiales w odpowiednim czasie dla siebie...choc moze zbyt pozno dla WAS.

A skad pewnosc, ze to ostatnia szansa? Moze ostatnia juz byla?

Przepraszam, ze ostro ale z Twojej wypowiedzi wnioskuje, ze Ty nie chodzisz na zadna terapie i daleko Ci jeszcze do zrozumienia Twojego problemu.
Kazde Twoje zdanie to dowod na to.
Przykro mi.
Jesli byles naprawde, w co nie chce mi sie wierzyc, to niewiele razy i daaaaleka droga przed Toba.

Wiem, idz na terapie. ale tak naprawde. Nie po to by ja odzyskac, tylko po to by odzyskac siebie.

A teraz jestes? Nieeee

do Dunkis:

"Jeżeli Wy zostajecie na etapie garów i to jest celem samym w sobie - a po wszystkim rozchodzicie się do swoich kątów, to jakie ma znaczenie kto umyje te garnki? Skoro i tak nie spędzacie ze sobą czasu? Może lepiej nawet byś Ty je zmywał, masz doświadczenie, bo kłótnie dla samej kłótni psują tylko nerwy. No chyba że lubisz się kłócić , szkoda zamieszania, szkoda czasu. Jeśli potem po tych wszystkich czynnościach nic Was nie łączy i oddalacie się od siebie? Mam kontynuować, czy juz się domyśliłeś? Mycie garnków nie jest istotne, pytanie o nastawienie do tego, oczywiście jeśli pragniecie siebie, kochacie się zależy Wam na Was, sznujecie się to dojdziecie raz dwa do podziału kto co i kiedy inaczej jedynie egzystujecie. Rozmowa i jeszcze raz rozmowa - ale szczera, bez podtekstów i obwiniania się".

100% racji, fajny z Ciebie facet musi być:):)

Dunkis: jestem Twoją fanką.
Marecki: cóż, mogę Ci napisać kilka zdań jako "osoba z drugiej strony barykady". Większość z nas kobiet jest w stanie wiele znieść w imię miłości, przywiązania, rodziny. Ale jest jeden warunek - że druga strona też coś od siebie daje.
Jeśli tego nie ma, to z czasem większość z nas uruchamia instynkt samozachowawczy, który mówi: UCIEKAJ.
Wybacz, ale wcale nie dziwię się Twojej żonie, że już Ci nie wierzy? Sam oceń, ile razy ją zawiodłeś obiecując zmiany.
Ale popieram to, co napisał Dunkis - jeśli naprawdę się zmienisz, to masz szansę na stworzenie kolejnego już udanego związku. Nie poddawaj się, kontynuuj terapię.

Hej Marecki!
Odnalazłam Twoją historie i wiesz co po przeczytaniu jej uważam ,że nietylko Ty byłeś winny.Ona tez przyłożyła się do tego co się stało.Nigdy nie jest tak ,że tylko jedna strona jest winna.Zawsze są dwie strony medalu.Tak się zastanawiam jak długo się znaliście przed śłubem i czy wcześniej ona nie widziała,że masz wady zresztą jak każdy?Skoro była w domu cały dzień a obowiąków zażdnych nie miała bo dzieic nie macie więc dlaczego nie zrobiła pożadku w domu.Przecież dom to wizytówka pani domu.Ja nie mówię,żeby to było muzeum ale pożadek i ład musi być.Ona jakokobieta powinna być dumna z tego,że ma czysto i pachnąco w domu,że mąż wraca z pracy i cieszy sie na widok jej w czystm mieszkaniu.Ja obecnie nie pracuję i wiesz co choć mieszkamy z moją mamą t naprawdę staram sie aby w domu było czysto a obiad zawsze ciepły.Mój mąż nie sprząta i nie sprzątał nigdy bo zawsze mu albo mama albo siostra posprzatały w pokoju ale jak go poprosze o odkurzenie dywanów to zrobi to i to lepiej niż ja.Dal mnie to jest satysfakcja,że moge męża przywitac po pracy ciepłym obiadem w czystym mieszkaniu.Więc myslę,że ona też troszeczkę przyłożyła ręke do waszego roztania.Więc prosze nie bierz odpowiedzialności całej na siebie.Może za bardzo byłeś wybuchowy i ona poprostu nie potrafiła znieśc tych ciągłych krzyków.Szkoda tylko,że nie potrafiliście ze sobą rozmawiać a nie tylko boczyć się na siebie.Ja bym nie potarfiłą miesiąc zmężem nie romawiac.jak już cos tam sie popstrykamy to zawsze ja dąże do zgody staram się wyjaśnić to co zaszło.No i staram się nie popełnic drugi raz tego samego błędu.Piszesz też,że powiedziala Ci,że naczytała się psychologicznych książek ale jakoś nic z nich nie wyniosła skoro nadal sie tak zachowuje.Może i ona powinna pójść do terapeuty.Może powinna zacząc rozmawiac o tym co ją boli i drażni i wtedy może dojdzie do niej ,że też nie jest bez winy.każdy w życiu popełnia błey bo jesteśmy tylko ludżmi.Ale blędy można naprawić a przynajmnie starać sie naprawić.I każdy zasługuje na drugą szansę.Więc walcz o żonę bo widzę ,że ją kochasz bardzo mocno.A to,że on Ci mówiiz Cie nie kocha juz to nie jest prawda .Ona porostu chce schowac się za kurtyną i nie wychodzic na scenę bo sie boi.Boi się ,że znów coś pójdzie nie tak,że znowu się pokłucicie,że znowu Ty do niej będziesz miał pretensję.Więc ty musisz wziąc ją za reke i razem wyjśc na tą scene i przekonać się czy było warto wspólnie zagrać w tej sztuce jakim jest życie.Także walcz i jeszce raz walcz.