jestem żoną i matką, ale czuję się samotną opiekunką i gosposią

Witajcie! Jestem mężatką od 23 lat, a od kilkunastu myślę o tym że to był wielki błąd. Dzieci dwoje - 13 i 21 lat. Gdyby nie młodsze odeszłabym, ale zawsze miałam dylemat, gdzie zamieszkam, jak sobie poradzę. Teraz podobnie myślę. Mam dosyć poczucia, że jestem kiepską kucharką, sprzątaczką itd. Mój mąż nie lubi ludzi, kocha tylko tenis, który jest dla niego wszystkim. Nie poświęci jednego meczu, aby np. wyjechać z nami nad morze. Chciałabym wreszcie czuć, że żyję, a u jego boku czuję jedynie, że wpadam w depresję. Chcę odejść, to wiem, ale nie wiem jak. Nie ma szans, aby mieszkać oddzielnie, a więc co mi da rozwód, czy separacja? Może ktoś ma jakiś pomysł dla takiej niezaradnej, jak ja kobiety?