czym dla faceta jest rozstanie?

hmmm.... wiec moze sie dowiemy? bo jestem na etapie zakonczenia mojego zwiazku i zastanawiam sie co on mysli.... czasami mam wrazenie, ze ma to w glebokim powazaniu, a czasami mysle, ze łamię mu serce....

A ja myślę, że to zależy jedynie od:

a) charakteru faceta
b) powodu rozstania i tego, kto zerwał.

Trudno mi sobie wyobrazić, że na coś takiego mogłaby istnieć jakaś reguła.

Pomyślicie że się mądrzę ale prawda jest taka, że jeśli decydujecie się na rozstanie bądź ktoś od Was odchodzi to czy ważne co wtedy ta druga strona myśli? Decyzja o rozstaniu to konsekwencja przemyśleń. Czy jesteśmy w stanie zmienić czyjeś myślenie? Raczej nie. Jedyne co możemy zrobić to szczerze powiedzieć co same czujemy. Czasem pod wpływem szczerości okazuje się że może decyzja została źle podjęta. Czasem dochodzi wtedy do dialogu. Ale nie można swoich wypowiedzi uzależniać od tego co ktoś myśli. Mój mąż odszedł w 1ą rocznicę ślubu. Czy byłam w stanie coś zrobić? Jedyne co mogłam zrobić to powiedzieć o swoich uczuciach. O tym jakie konsekwencje dla mnie niesie jego decyzja i zapytać jak on się czuje. Porozmawiał ze mną wtedy. Złości jest wiele ale przynajmniej wiem co czuje. Nie liczcie na to że bez szczerego powiedzenia o swoich uczuciach wyciągniecie od faceta co myśli i czuje. Powodzenia wszystkim tym życzę, którzy mówią o swoich uczuciach. Mówienie o nich daje ulgę. Mówienie o nich daje ulgę Wam samym - a chyba o to chodzi

Kamil, masz całkowita rację.
Rozstanie to rozstanie. Płeć nie ma tu większego znaczenia- boli podobnie. Oczywiście, zgodzę się z tym, że ten ból po rozstaniu to sprawa indywidualna. Każdy przeżywa to na swój sposób.
Niestety, w przeszłości zdarzyło mi się pierwszej zakończyć związek. Próbowałam najdelikatniej jak się da, niestety z marnym skutkiem. Mój eks bardzo to przeżył, ja zresztą też (mimo, że to ja postanowiłam wszystko zakończyć). Do dziś bardzo szanuję tego człowieka, mimo, że nie widziałam już szans na bycie z nim jako jego partnerka.

Nie można kogoś przestać kochać z dnia na dzień. Możliwości są tylko dwie:
1. nigdy się tego kogoś nie kochało
2. uczucie umierało powoli i w momencie decyzji o rozstaniu pozostały z niego szczątki lub nic

A w temacie: niezależnie od płci uczucia po rozstaniu są rózne w każdym indywidualnym przypadku. Przecież to nie zależy od tego czy jest się mężczyzną czy kobietą tylko jak się podchodziło do danego związku, ile się w niego poświęciło zaangażowania, uczuć, ile się z nim wiązało planów i nadziei... No i na pewno też od tego która strona związek zakończyła, z jakiego powodu i w jaki sposób...

Nie ma reguły, że facet przeżywa tak a kobieta inaczej. Wszystko zależy od wrażliwości i uczuć danej osoby. Łatwiej jest się rozstać z kimś kogo się nie kochało (tylko myslało, że kocha) i łatwiej zostawić kogoś, gdy uczucie się wypaliło. Prawdziwe wyzwanie to odejść dla tego jak to ktoś okreslił wyższego dobra. Znałem taką parę, która rozstała się bo chłopakowi tak na niej zależało, że ją zostawił dla jej dobra. Widział jak ona się przy nim męczy i wiedział, że on się nie zmieni a ona go kocha. Przez kilka następnych lat interesował się potajemnie jej życiem. Nie jakaś obsesja, ale sprawdzał czy ma kogoś, jak się jej układa czy jej nie potrzeba czegoś (przyjaźnili się).

Faceci też są wrażliwi. To że jakaś kobieta trafia na nieodpowiedniego nie znaczy, że wszyscy są źli