Juz po rozstaniu, ktorego chcialam, ale nie radze sobie...

Zacznij jak najszybciej wszystko od nowa..jak możesz to zmień pracę, nic nie mów tej dziewczynie jaki On jest bo i tak nie uwierzy....sama sie w niedługim czasie przekona ..Myśl o sobie,jesteś młoda ..masz ambicje,zajmij się sobą..straciłaś czas Twoim zdaniem ale nie wszystko stracone..TEN ZWIĄZEK czegoś CIę nauczył....ODEJDŹ-probuj zapomnieć...a czas pokaże swoje kto wygra.....Za jakiś czas bedzies się śmiała ,że byłas TAKA GŁUPIA.....Otrząśnij się ..nie dobijaj....zajmij myśli czymś innym co lubisz,swoją pasją ,szkoła ..nie wiem czymkolwiek ......MYŚL O SOBIE TYLKO!!!!!!!!POWODZENIA

Zazdrosc az sama sie usmiechnelam czytajac twojego posta hihi Owsik..

A wracajac do twojego postu zagubiona_ona... Wierze Ci ze jest ciezko.. przeciez cos razem przezyliscie.. Ale dlaczego masz spalacac JEGO dlugi cale zycie?..
Pomysl sobie ile cie ominelo.. jakis fajny wypad niewiem moze na mazury, morze? bo spalacalas czyjes dlugi.. teraz za to bym sie odchamila.. a moze czeka na Ciebie jakas milosc?

Staram sie robic dokladnie tak jak napisalyscie: zajac sie soba, swoim zyciem. Moja przyjaciolka kazala mi zadbac o siebie, rozpieszczac sama siebie.
Faktycznie jest mi lzej bez jego problemow.
A przez caly czas gdy z nim bylam rzeczywiscie bardzo wiele mnie ominelo: zadnych wakacji, wypoczynku, przyjemnosci, beztroskich spotkan ze znajomymi. Jesli juz bylismy u kogos na piwie albo zrobilismy grila dla znajomych to konczylo sie to fatalnie. On upijal sie do nieprzytomnosci, byly awantury. A wszystko zazwyczaj dzialo sie gdy goscie wyszli: wyzwiska pod moim lub czyims adresem, trzaskanie drzwiami lub przypominal sobie wtedy, ze musi komus dac w gebe, bo na trzezwo nie potrafil zalatwiac zadnych spraw.
Gdy bylismy w Polsce i jechalismy gdzies na jeden, dwa dni to dzialo sie to w tajemnicy przed jego rodzicami, bo zaraz robiliby mu wyrzuty, ze na wyjazdy ma a na kupienie czegos do domu nie. On przepuszczal kase w dwa tygodnie, a pozostale dwa tygodnie do wyplaty albo zywil sie u mnie, albo u dziadkow. Kompletna paranoja.
Historyjka, ktora mnie najbardziej smieszy (moze to swiadczy o tym, ze juz nabieram dystansu do tego zwiazku) dotyczy jego zaglowki: on jest zafascynowany zeglarstwem i opowiadal mi jak on plywa, jak to lubi, jak nazywa sie jego zaglowka, ze ma dusze, ze musi ja wyremontowac, ze on moze dla niej poswiecic mase czasu, ze jest z niej dumny, ze plywala kiedys we Francji... Zapytalam go czy nie moze jej sprzedac i przeznaczyc tych pieniedzy na dlugi, a on na to, ze nie moglby sie jej pozbyc, ze ja tego nie zrozumiem, ale to jest cos bezcennego dla niego. A po paru miesiacach przypadkiem powiedzial mi, ze to zaglowka jego wujka! Stala tylko u mojego bylego na podworku, bo wujek nie mial gdzie jej trzymac. Tego typu historii, choc duzo bardziej powaznych, bylo mnostwo.
Ciesze sie, ze juz nie musze byc detektywem na tropie: jego dlugow czy jego rodzinnych tajemnic. Nie musze obawiac sie, ze zrobi cos chamskiego przy znajomych, ze bede musiala sie z tego wytlumaczyc...
Mysle, ze on zyje w strasznym napieciu, bo ma wiele sekretow i nikomu nie moze o tym powiedziec: dziewczynie, z ktora sie teraz widuje nie powie na pewno calej prawdy, bo w ogole by z nim nie byla, a nie ma zadnego przyjaciela, ktoremu moglby sie zwierzyc. Podejrzewam, ze zacznie pic i bedzie agresywny. Gdy jestem spokojna wewnetrznie to nie zycze mu zle, ale tuz po tym gdy dowiedzialam sie, ze ma kogos, chcialam dla niego jak najgorzej. Pomyslalam, zeby zglosic gdzies w Polsce, ze on tu jest, pracuje i zeby dopadli go za dlugi. Za moment mi przeszlo i nie uczynie tego nigdy, bo mialabym pozniej okropne wyrzuty sumienia. Los go jeszcze doswiadczy i to bez wzgledu na to czego ja chce i co zrobie.

Pewnie gdy minie mi moj wewnetrzny zal i poczucie pustki, zaczne myslec pozytywnie. Mam nadzieje, ze sie ulozy.
Na razie ciesze sie, ze moglam sie tu wygadac :-)

PS. Moim marzeniem jest napisac ksiazke i moze wykorzystam swoje doswiadczenia- takze z tego parszywego zwiazku z "Owsikiem" (jesli Zazdrosc pozwoli mi uzyc tego okreslenia) w moim dziele :-)

Pewnie, ze pozwole. Jestem tu po to by kogos zainspirowac i sama czerpie inspiracje calymi garsciami.
Dziekuje Wam za to.

wiesz Zagubiona,
zmartwilo mnie Twoje zdanie "Nie musze obawiac sie, ze zrobi cos chamskiego przy znajomych, ze bede MUSIALA sie z tego WYTLUMACZYC..."
Bo to swiadczy o Tobie, ze jestes nic nie warta skoro masz takiego chlopaka? Czy taka jest powinnosc kobiet? Czy moze dlatego, ze musisz zachowywac jakies pozory?
Przemysl to. Duzo to mowi o Tobie. Obawiam sie, ze mozesz przyciagac "owsiki".

zagubiona...mam to samo...zerwalam z moim bylym 2 miechy temu ale caly czas razem mieszkalismy(jestesmy w angli)dzsiaj sie wyprowadzil i tez nie czuje sie z tym dobrze tyle za ja bylam z nim 5 lat a on zamiast sie strac cos naprawic znalazl sobie nowa dziewczyne ktorej sie rowniez calkowicie oddal a mnie tak poprostu przestal niby kochac?przeprowadzil sie bliziutko niej...jeszcze 3 dni temu mowil mi ze zaluje i ze chcialby zeby bylo tak jak dawniej a pozniej pisal jej smsy ze caly czas o niej mysli...chce zerwac z nim calkowity kontakt obiecalam sobie ze do niego nienapisze ani nie zadzwonie za 5 dni wyjezdzam do polski mam zamiar zmienic swoje zycie choc wiem ze nie bedzie latwo...przez 5 lat ja i moja rodzina dawalismy mu wszystko jedzenie pieniadze...od swojej niczegfo nie bral bo niby nie maja...a maja wielki piekny dom i chate 3 pokojowa ...wzial ode mnie tyle ile mogl...poznal nowa szmule i mnie ma calkowicie w tylku myslalam ze jesli sie zdecyduje na rozstanie to on sie wezmie w garsc i zacznie sie starac cos odbudowac a on poprostu mnie centralnie zlal...poznal nowa laleczke i ma mnie gleboko w tylku...dzisiaj jak sie pakowal podeszlam do niego i powiedzialam mu ze bedzie mi go brakowalo a on sie glupio usmiechnal pozniej nie wytrzymalam i zapytalam czy on ma jakie kolwiek uczucia ze po 5 latach sie rozstajemy a mu nawet nie jest smutno powiedzialam mu ze wlasnie widac jak bardzo mnie kochal...dam rade musze dac i ty tez sie wez w garsc...kij im w oko...szczerze myslalam ze juz nigdy nie bedzie mial lepszej dziewczyny ode mnie wiem jestem porabana ze tak myslalam...a on sobie znalazl lepsza ode mnie ladna zgrabna...boli mnie chyba nie to ze juz z nim nie jestem tylko wlasnie to ze tak szybko kogos znalazl i ze ma kogos lepszego ode mnie;/ wychodzi na to ze ja ta ktora zerwala z nim bo chchialam byc szczesliwa bede siedziec i sie dolowac a on ten ktory mial zalowac ma mnie centralnie w dupsku i jest mu dobrze...no coz odwrocilo sie wszystko przeciwko mnie...

pelaska21  uwierz nie ejstes ani grubsza, ani glupsza.....poprostu glupi gnojek bez uczuc....po 5 latach odejsc bez zalu.....nie rozumie,
trzeba byc twardym.....nie bylem moze tye czasu z dziewczyna(obecna?) nie wiem....ale wiem jak ejst ciezko....dasz rade...ty masz o tyle ciezej , z ebyliscie dluzej, kolezanka ktorej jest temat dala rade, to i my damy;)"co nie zabije podwojnie wzmocni mnie" ty czy ja zbaierzemyz tych zwiazkow doswiadczenie, i wierze , ze i ty(czego z calego serca ci zycze) i ja znajdziemy kogos z kim bedziemy juz na zawsze

Pelaska, czytałam twój wątek. Ja także przeżywałam to, co ty. Dokładnie tak jak ty. Nie porównuj się do tamtej dziewczyny. Wydaje ci się, że jest lepsza. Ty jesteś dobra, kochana, oddana... Myślę, że ona w końcu go pozna i pozna prawdę o nim. Jesteś na początku drogi odrodzenia się na nowo. Wiem jak to boli, ale jesteś mądrą i dzielną dziewczyną. Nasza historia jest podobna. Napisałaś w jednym poście o alkoholizmie swojego eks. Mój też był alkoholikiem. Tak uważam. Ja także wspierałam go, kiedy rodzina wypięła się na niego...
Nie myśl o tym, co było, że przeszłość wróci. Teraz świat należy do ciebie. Bez niego. Tak będzie lepiej.
Obiecaj mi coś. Każdego dnia rób coś dla siebie. Choćby to była mała rzecz. Nawet najmniejsza, ale na każdy dzień  zrób sobie przyjemność.
Niedługo odzyskasz równowage. Wierzę w ciebie Pelaska :-)
Wkrótce bedziesz szczęśliwa. ja napiszę o swoim szczęściu a ty oswoim. Tak będzie. Njagorsze już za tobą. Jego już nie ma. Jeśli bedzie ci cięzko- pisz.
Ślę uściski :-)

Dobrze ,ze sie jakos trzymasz Pelaska,bo ja dzis znowu mam ten z najgorszych dni,musialam zwolnic sie wczesniej z pracy,bo porostu nie dawalam rady ,lzy mi sie same cisnely do oczu i ten wielki bol rozrywal mi serce.Wrocilam do domu i upilam sie z samego rana.Jak ostatni menel.Boze ,co ja ze soba wyprawiam....ON nie jest wart tego wszystkiego.....Wiem ,ze zwiazek z nim dzialal na mnie destrukcyjnie,ale tak strasznie tesnie ,za jego dotykiem ,usmiechem,za tymi wszystkimi pieknymi chwilami,ktore kiedys mi dal.Jak zagluszyc te wspomnienia i to wszystko co czuje???co zrobic ,by moc normalnie funkcjonowac,jak ,zyc??/Dlaczego nie ma cudownego leku na zlamane serce??...

Z wyrwaniem się z toksycznego, niszczącego nas związku jest jak z wizytą u stomatologa dla niektórych. Zaczyna boleć nas ząb. Lęk przed bólem na fotelu dentystycznym sprawia, że odkładamy decyzję o udaniu się do lekarza. Sytuacja staje się nie do wytrzymania. Nadchodzi moment, w którym nie da się znieść cierpienia. Należy wyrwać zęba. Czasem pomaga znieczulenie, ale zanim rana zagoi się trzeba swoje odcierpieć. Później człowiek wraca do zdrowia. Jeśli zdarzają się komplikacje, może to potrwać dłużej.

U Pelaski i gochy rekonwalescencja trwa. To jest chyba tak, że mamy zakorzeniony w sobie lęk przed czymś nowym. Wolimy znane zło niż nieznane dobro. My już jesteśmy po podjęciu decyzji: słusznej decyzji.

Proponuję metodę małych kroków. Pomyślcie: za tydzień będę znacznie mniej odczuwała tęsknotę za nim. Za dwa tygodnie: przestanę budzić się w nocy lub przestaną mnie dopadać ataki płaczu. Za miesiąc już nie będzie w moim sercu tego rozrywającego bólu. Za dwa miesiące nabiorę dystansu do rozstania. A po drodze: może spotkam się z przyjaciółką, może z kimś bliskim, wypłaczę się komuś, może jakieś ciekawe wyjście z domu, jakieś niezrealizowane marzenia zaczną się spełniać...

Jak sobie radziłam na początku?
Dbanie o siebie. Rozpieszcznie siebie samej. Rozmowy z bliskimi- nawet przez komunikatory, bo jestem za granicą. Wyjścia z domu. Pisanie na forum. Nowe zajęcia, np. Zostałam konsultantką firmy kosmetycznej...
To, co zrobiłam od razu po jego wyprowadzce: napisałam dwa listy, których nigdy nie wyślę, tak dla samej siebie.
Pierwszy: pożegnałam się z tym, co było cudowne w tym związku, co od niego dostałam fantastycznego. Strasznie płakałam nad kartką, gdy to pisałam. Żegnałam się z jego czułością, jego dotykiem, pieszczotami, słowami, które tylko on w swój sposób mógł mi powiedzieć... Wiedziałam, że to nie wróci.
Drugi: że wybaczam mu wszystko, co złego mi zrobił, że mnie nie doceniał, że robił złe rzeczy, przepraszał, obiecywał, ale się nie zmieniał, że zmarnowałam przez poświęcenie się jemu masę czasu.
Polecam tę metodę. Gdy będziecie gotowe. To jest takie rozliczenie się ze związku.

Ważne! Pelaska, za żadne skarby nie porównuj się do niej. Czytałam twoje posty na innym wątku. Pisałaś, że nie wszystko układa się po jego myśli. To i tak nieistotne. Niech robi, co chce. I nie daj sobie wmówić, że ona jest ideałem, że on jest najszczęśliwszy z nią. To jego popisówki. Próbował cię jeszcze na koniec tak ranić. Palant!

wszyscy mi mowia nie placz jak mam nie plakac jak to tak strasznie boli?nie moge sie narabac nie moge sie zucic z okna wiec placze...

nie wiem moj starszy jest alkocholikeim ale nie pije pol roku a pozniej pije 2-3 miesiace wiec nie wiem czy mi jest potrzebna ta terapia...a po za tym nie wiem czy u mnie w miescie jest cos takiego...szczerze ja juz nic nie wiem wiem tylko tyle ze boli...jestes dla mnie prawdziwym wzorem naprawde jestes bardzo dzielna kobieta...mam nadzieje ze kiedys bede myslala tak jak ty...szkoda ze sie nie mozna spotkac i porozmawiac  tylko wszytsko na forum...z reszta po tym co tu pisze nie wiem czy potrafila bym komus spojrzec w twarz:(dziekuje ze jestes!!!

jestes kochana...przyjemnosci dzisiaj nie mialam zadnej i chyba nie bede miala caly dzien leze z reszta juz tak kilka dni leze i sie uzalam nad soba:)

Pelaska, ta przyjemność to zadanie dla ciebie na dziś!
Może to być drobiazg. Wymyśl coś. Weź kąpiel z pianką. Pomaluj paznokcie. Posłuchaj wesołej piosenki. Zadzwoń do kogoś sobie przyjaznego....

Zrób cokolwiek dla siebie... Nie zawiedź mnie, proszę.

Wiesz wydaje mi się, że on może odczuwać jakiś rodzaj szczęścia, ale u facetów zazwyczaj wygląda to tak, że zaraz po zerwaniu znajduje jakąś niuńkę, potem następna i następną. Tak płynie czas do momentu jak w wieku 40lat, nagle otwiera oczy i stwierdza, że nie ma nic, jest samotny jak palec, atrakcyjność i młodość przeminęła, a teraz jest śmierdzącym pierdzielem bez większych perspektyw na rodzinę i szczęscie jaki ten fakt daje. Może też obudzić się któregoś dnia przy kolejnej swojej niuniu, naście lat po ślubie i stwierdzić, że popełnił błąd, że nie jest szczęsliwy i jaki był głupi kiedyś odrzucając naprawdę wartościową osobę. Znam wiele takich przypadków i wydaje mi się, że to bardziej bolesna sytuacja i przede wszystkim PATOWA, niż kilka miesięcy cierpienia po rozstaniu, które teraz Ty przeżywasz. No niestety, źli chłopcy zostają sami, starzeja się w samotności nabierając kolejnych woni śmierdzącego cielska, spoconych skarpet i odoru moczu. Smutna, ale jednak sprawiedliwa rzeczywistośc

Pelasieńko Kochana pamiętasz co wczoraj mi radziłaś...oni się nie zmieniają...więc skoro tak jest,to jaki jest sens wracać do faceta,który tylko rani,zdradza?Nie ma sensu,bo przez to możesz stracić szanse na szczęście z kim innym,on na Ciebie nie zasługuje

Trisha prawda jest taka ze to ja sobie pierwsza kogos znalazlam i teraz nie potrafie sobie poradzic z tym ze on ma kogos innego...on czul to samo