przeczytajcie.

"gdyby jej nie mówił a był to jeden głupi wyskok"

Potraktował ten element wypowiedzi jako "jeden głupi wyskok nie zaszkodzi i bądź gotów na to, że i ja Ciebie mogę zdradzić a potem będę okłamywać w żywe oczy."
A jak to naprawić? Nie mam pojęcia... Myślałaś o tym od strony zdradzanej, on pomyślał od strony zdradzonego.
Dużo lepiej byłoby powiedzieć, że nie chciałabyś wiedzieć, że jesteś zdradzona niż to, że powinno się przemilczeć zdradę. Dałoby radę sprostować?

November - mi się po prostu wydaje, że osoba, która "szczerze i otwarcie" przyznaje się do zdrady najzwyczajniej w świecie zwala połowę problemów na partnera. Gdyby nic nie powiedziała musiałaby uporać się sama z wyrzutami sumienia, zdecydować co do tego doprowadziło i przyznać się przed samą sobą, że zrobiła świństwo. Gdy jednak mówi się drugiej osobie - to o ile łatwiej jest to cierpienie przejść? Przynajmniej się nie jest w nim samemu, tak?

Wg mnie jeżeli doszło do jednorazowej zdrady wynikającej z głupoty, alkoholu czy chwilowego uniesienia należy to zachować dla siebie właśnie po to, żeby na cierpienie nie narażać swojego partnera. Złudna szczerość wyrządza znacznie większą krzywdę niż takie przemilczenie.

Co zaś do tematu głównego:
Katarzyno, uważam, że taka nadmierna otwartość - zwłaszcza przy tak delikatnym temacie jak zdrada - jest zbędna w przypadku pierwszych randek i spotkań. Nie dziwię się, że faceta - zwłaszcza jeżeli kiedyś miał jakieś nieprzyjemne sytuacje z niewiernymi kobietami - odstraszyłaś swoim stwierdzeniem. Oczywiście, możesz próbować z nim rozmawiać i tłumaczyć - nie mniej jednak jak wiemy swojego stanowiska nie zmienisz. Możesz więc prosić go o to aby zaakceptował Cię taką jaką jesteś albo kłamać i mówić, że wcale nie myślałaś tak, jak mówiłaś.
Ja oczywiście jestem za pierwszym rozwiązaniem - niestety, jeżeli facet się zafiksował na tym, że jesteś okropną, kłamliwą dziewuchą to klapa. Miejmy jednak nadzieję, że po prostu trochę się przestraszył i wszystko jest jeszcze do odratowania. Na początek daj mu chwilę czasu, niech sobie chłopaczyna nowe informacje poukłada w głowie. Za tydzień, dwa zaproponuj spotkanie. Jeśli się zgodzi to sukces, jeśli nie to pora zrezygnować z dalszych prób zdobycia go.

"Wg mnie jeżeli doszło do jednorazowej zdrady wynikającej z głupoty, alkoholu czy chwilowego uniesienia należy to zachować dla siebie właśnie po to, żeby na cierpienie nie narażać swojego partnera. Złudna szczerość wyrządza znacznie większą krzywdę niż takie przemilczenie."

pennylane, uważam zupełnie tak samo i to próbowałam mu wytłumaczyć, najdelikatniej jak potrafiłam..temat został poruszony przypadkiem a rozkręcił się tak bardzo i został w jego głowie do tego stopnia że tak go to gryzło cały czas... i postanowił mi powiedzieć ze to nie ma przyszłości...zamurowało mnie! wczoraj z nim pisałam dużo na ten temat...wyznałam mu ze mi zalezy.. powiedziałam już wszystko żeby tylko jakos to odratowac, ważyłam każde słowo. On również przyznał, że mu na mnie zależy i to bardzo i tym bardziej woli to teraz zakończyć niż później, jak jeszcze bardziej się rozkręcimy więdząc że mam takie podejście, dla najwazniejszej dla niego sprawy.. tłumaczyłam w kółko to samo i poprosiłam zeby jeszcze się nad tym zastamowił, i....

... obiecał ze w najbliższym czasie da mi znać. i teraz czekam. czy powinnam coś jeszcze zrobić? nie poznaje samej siebie.. nigdy tak otwarcie nie przyznałam się facetowi do swoich uczuć . nie wiem czy mozna jeszcze bardziej się otworzyc więc chyba narazie sobie dam spokój i poczekam..;/