Diametralna zmiana życia - Netkobiety.pl

Pozostaje tylko mieć nadzieję, że jednak nie będziesz sama, tylko spotkasz kolejnego alkoholika (w twoim rozumowaniu lepszego), który wart będzie twojego zaangażowania.

Syn mnie wspiera, to prawda. Duzo przezylismy przez te pare lat. Mam bardziej obawy, ze zostane sama jako kobieta. Byc moze to strach przed nowym, zaloba po starym zyciu? Nie wiem. Ale moja decyzja podjeta byla nie na kolanie, a na podstawie walki o utrzymanie dotychczasowego zycia, ktora to jednak spelzla na niczym.
Mam mieszkanie, jestem na wysokim stanowisku, w razie problemow mam rowniez rodzicow, na ktorych moge zawsze polegac. Pod tym wzgledem wiem, ze dam sobie rade.
Natomiast bardzo dobre mi pytanie zadalas.. ratowniczka? Raczej wzorce z domu. Tato alkoholik, bil i pil. Na wszystko musialam zasluzyc, na odrobine milosci, na cieplejsze spojrzenie. Staralam sie bardzo byc grzeczna i cicha. Tak mam do tej pory. Pomimo 42 lat nic w tym kierunku nie zmienilam. Cokolwiek zrobisz ja i tak ci wybacze. Nie umiem sie postawic, moza mnie ulozyc.
Ten kolega, powtarzal mi: co jeszcze musialbym zrobic abys nie chciala sie ze mna widywac?
A ja jestem glodna uczuc, marze o czyms wiecej.
Dostalam troche zainteresowania i tak brnelam w to. Mysle, ze on to zauwazyl, dlatego zakonczyl relacje.
Nie wiem, jak sobie poradzic z takim podporzadkowaniem. Jak zmienic myslenie, aby w koncu dostrzec to, ze ktos chcialby mnie za to jaka jestem w rzeczywistosci a nie ze staram sie robic wiecej aby zasluzyc na wiecej?
Maz pil, awanturowal sie, ja w koncu po 6 latach dopiero powiedzialam dosc.
Jestem na rozstaju drog. Niby wiem, ze jestem wartosciowa a jednak z drugiej strony, robie wiecej niz powinnam aby zaluzyc na cos lepszego.

Bożesz, i na co Ty czekasz?
Aż Ci życie ucieknie?
idż do prawnika od rozwodów, niech ci poradzi w sprawach materialnych.
złóż pozew, wniosek o zamieszkanie syna z Tobą, bo jak rozumiem tego On chce, i zacznij żyć na własny rachunek.
No i koniecznie musisz iść na terapię, 2 lata pracy nad sobą i zaczną Ci się podobać inni mężczyżni niż mąż, niż przyjaciel dotychczasowy. Powodzenia.
A przyjaciel? Dobrze że z Tobą ograniczył znajomość. Sam czuje, że potrzebuje kobiety stawiającej twardsze warunki do bycia z nią. Dlaczego? Bo sam jest słaby i nie potrafi samodzielnie się ogarnąć. Fajnie że potrafi dawać bliskość i czułość, że jej doznałaś w takiej relacji. Ale to za mało do zdrowej relacji niestety.
dobrze że tego doznałaś, ale to jeszcze nie produkt końcowy.
wyobraż sobie, że silni, poukładani mężczyżni też to potrafią

poszukaj w swojej miejscowości psychoterapeutów z certyfikatem. poczytaj opinie.
tutaj też możesz pisać, na pewno odezwie się ktoś z podobnymi doświadczeniami.
są tu wątki dziewczyn z problematycznych rodzin, które wyszły na prostą, często droga prowadziła krętymi ścieżkami.
Powiem Ci, że masz dość dobrą sytuację teraz, mimo iż rozwody nie są pestką, to jasne.
jesteś młoda, masz pracę, masz syna prawie dorosłego.

Dziekuje ci za rade, poszukam w wolnej chwili, moze to mi faktycznie pomoze.
Wiem, ze moja sytuacja jest dobra, dlatego zdobylam sie na odwage (nie wiem skad ja wzielam!) i zlozylam pozew.
Czasem poplacze w poduszke, ale za chwile wstaje i ide dalej.

Powiem ci Julia, ze nie potraktowalam tego jako zlosliwosc. Tak chyba ze mna jest, ze wybieram podswiadomie ten typ mezczyzn.

Życie nie jest proste dla nikogo nawet dla noworodka, bo jest całkowicie zdany na doroslych, ale przecież większość facetów nie ma nałogów na świecie i ja wierzę,że sobie autorka tematu poradzi i znajdzie takiego bez nałogów

Powodzenia. Wszystko się ułoży ale masz jedna gruba robote do załatwienia jeśli chcesz byc szczesliwa. To o czym Ela i Legat pisali- jest cos co powoduje ze wybierasz niewłaściwych facetow. Niewłaściwych jesli chcesz byc szczęśliwa. To jest do ogarnięcia ale bez pomocy kogoś kumatego moze byc ciężko.

I nie daj Boże nie ładuj sie w związki bez rozgryzienia tej zagadki. Plastry Ci nie pomiga

Wiele ciężkiej pracy przed Tobą, ale ogarniesz to. Po rozwodzie zamknij za sobą drzwi i wyrzuć klucz. Po nim nikt Tobie nie będzie już przeszkadzać, jak to było do tej pory, czyli jeszcze Twój mąż. Poza tym, co jest bardzo ważne, masz wsparcie w swoim synu. Powiedziałaś, że zajmujesz wysokie stanowisko w firmie. To dowód na to, że sztormy czy wspinaczka wysokogórska nie jest Ci obca, mówiąc metaforycznie. Za free czy piękne oczy nie doszłaś zawodowo do tego miejsca, w którym teraz jesteś.
Obawa przed zmianami to naturalna reakcja. Każdy potrzebuje poczucia bezpieczeństwa, stabilności, pewności. Natomiast zmiany zmuszają do wyjścia ze swojej strefy komfortu, a w szczególności wymuszają funkcjonowanie w nowych realiach.
Psychoterapia to bardzo dobry pomysł. Gorzej jest ze znalezieniem skutecznego specjalisty, ale może nie będzie tak źle. Nie poddawaj się, myśl pozytywnie...wyłącznie o sobie i synu.

Oby nie zgubiło cię doświadczenie, że jesteś coś warta dla alkoholika i degenerata. Poważnie mówię/piszę. Obyś nie utwierdziła się w przekonaniu, że tylko dla takich coś znaczysz, bo przepadniesz z kretesem. Nie masz doświadczenia z normalnymi, zdrowymi na ciele i umyśle facetami i nie masz pojęcia jak się wobec nich zachowywać. Nie chcę być złym prorokiem, ale jeśli utwierdziłaś s ię w swojej zaniżonej samoocenie, to znalezienie przez ciebie nowego rozrywkowego gościa, to tylko kwestia czasu. Moim zdaniem daj sobie czas życia w pojedynkę, naucz się rozpoznawać czerwone flagi, stawiać granice i mówić NIE, gdy coś ci podpada. Fajnie, że dojrzałaś do rozwodu z mężem, ale twoje małżeństwo to też temat do przemyśleń. Moim zdaniem szybko na nogi nie staniesz, oczywiście mam na myśli twoją psychikę, ale jeśli dasz sobie czas na retrospekcję i analizę, oraz odpoczynek po wszystkim co przeszłaś, to masz dużą szansę na znalezienie normalnego faceta. Malo ci tego już na świecie, ale jeszcze są... Tylko trzeba dokładnie szukać i nie rzucać się na wszystko, co się świeci.