Gdzie poznać chłopaka? Czy internet dzisiaj tylko? - Netkobiety.pl

Nikt nie jest w stanie ci pomóc, możesz to zrobić tylko sama, a dowiedzieć się co z tobą jest nie tak możesz tylko z pomocą psychologa.
Gdzie pracujesz? W swoim zawodzie?

Proszę o pomoc, ciężko i źle mi.

wieka napisał/a:

Nikt nie jest w stanie ci pomóc, możesz to zrobić tylko sama, a dowiedzieć się co z tobą jest nie tak możesz tylko z pomocą psychologa.
Gdzie pracujesz? W swoim zawodzie?

Tak w swoim zawodzie.

Co mam robić aby mieć chłopaka?

Golden_eye napisał/a:

Gdzie można poznać chłopaka?

Jestem w takiej sytuacji:
Za 4 miesiące, w styczniu skończę 26 lat.
Od kwietnia byłam na 3 miesięcznym stażu, teraz podpisałam umowę o pracę.
Studiowałam w damskim gronie, szkoła średnia też damskie grono.
W pracy z kolei wiek ludzi to 35-60 lat, ktoś jest starszy 3 lata ode mnie i 6 lat, ale to dziewczyny.
Jak studiowałam i przyjeżdżałam na wakacje do rodziców to wychodziłam z domu na bieganie, jazdę rowerem, street workout, ale nie było nikogo widać w podobnym wieku, tylko rodziny z dziećmi, starsi ludzie. Na zakupy, spacery jak wychodzę nie widzę nikogo w podobnym wieku.
W internecie próbowałam, ale ciągle tylko intymne pytania(o zgrozo nawet intymne zdjęcia) o współżycie, zdawkowe odpowiedzi, albo ignorowanie i blokada.
Z koleżankami z miasta, gdzie studiowałam rozmawiałam o swojej sytuacji to mówią, że też nie widzą ludzi w podobnym wieku, też studiowały w żeńskim gronie i w pracy u nich też raczej ludzie w średnim wieku.
Jak z koleżanką jeszcze na studiach wyszłam do kawiarni to też nie było osób w zbliżonym wieku, na spacer do parku w wolny dzień od zajęć poszłyśmy też nikogo nie było w zbliżonym wieku. Koleżanka to samo zauważa.
Jeśli chodzi o typ partnera to bardziej w podobnym wieku preferuje, wygląd wiadomo drugorzędny, jedyne czego nie chce to łysina(bez obrazy, mam na myśli tych w zbliżonym wieku), a charakter miły, wrażliwy, wyrozumiały, aby nie spieszył się do współżycia. Chłopięcy typ(Tom Cruise, Jude Law) dla mnie spoko, młodszymi się nie interesuje, starszymi 10-15 lat się nie interesuje. Ale dziś ciężko poznać takiego.
Znajomi rodziców bardziej mają córki w wieku interesującym dla mnie(interesuje mnie wiek 25-33 lata), znajomi cioci i babci tak samo.
Oprócz sportu lubię podróżowanie(byłam w Chorwacji+wycieczka do Bośni i Hercegowiny, bo to wyjazd z biura podróży, z biurem podróży pojechałam też na Majorkę), niby ktoś w moim wieku był na wycieczce ostatniej, ale to dziewczyna, na tamtym wcześniejszym wyjeździe też raczej dziewczyna ktoś w wieku interesującym dla mnie.
Dużo osób mnie chwali, czy to rodzina, czy ludzie w pracy, koleżanka ta wspomniana wcześniej.
Ludzie  już mówią teksty, za 4 miesiące kończysz 26 lat to już musisz się za kimś rozglądać mieć dzieci, bo ja w twoim wieku już miałem dzieci, itp. Albo mówią, że po studiach ciężko kogoś poznać, bo dużo osób zajętych

Czemu nie mam nikogo, co jest ze mną nie tak?
Czy po studiach będzie ciężko kogoś poznać, że większość pozajmowana będzie?
Czy dzisiaj tylko internet?
Koleżanki z miasta gdzie studiowałam nie mają kolegów, kuzynów.
Co pozostaje zrobić odnośnie mojej sytuacji?

Proszę o pomoc, ciężko i źle mi.

W zbliżonym wieku xD Najblizej nam do XX.

Olej gderające ciotki i dyszących w kark o wnuczęta krewnych.

Zaakceptuj że z czasem sama będziesz w bynajmniej niezbliżonym do obecnego wieku i nie będzie to wiek XXII.

Odpuść sobie poszukiwania, bo szukasz misia nie faceta. Wymaganie żeby nie dążył do seksu jest tego wymowną oznaką.

(Poducz się tez biologii, nie osiągniesz dzieci bez seksu).

Gdzie można poznać chłopaka?

Jestem w takiej sytuacji:
Za 4 miesiące, w styczniu skończę 26 lat.
Od kwietnia byłam na 3 miesięcznym stażu, teraz podpisałam umowę o pracę.
Studiowałam w damskim gronie, szkoła średnia też damskie grono.
W pracy z kolei wiek ludzi to 35-60 lat, ktoś jest starszy 3 lata ode mnie i 6 lat, ale to dziewczyny.
Jak studiowałam i przyjeżdżałam na wakacje do rodziców to wychodziłam z domu na bieganie, jazdę rowerem, street workout, ale nie było nikogo widać w podobnym wieku, tylko rodziny z dziećmi, starsi ludzie. Na zakupy, spacery jak wychodzę nie widzę nikogo w podobnym wieku.
W internecie próbowałam, ale ciągle tylko intymne pytania(o zgrozo nawet intymne zdjęcia) o współżycie, zdawkowe odpowiedzi, albo ignorowanie i blokada.
Z koleżankami z miasta, gdzie studiowałam rozmawiałam o swojej sytuacji to mówią, że też nie widzą ludzi w podobnym wieku, też studiowały w żeńskim gronie i w pracy u nich też raczej ludzie w średnim wieku.
Jak z koleżanką jeszcze na studiach wyszłam do kawiarni to też nie było osób w zbliżonym wieku, na spacer do parku w wolny dzień od zajęć poszłyśmy też nikogo nie było w zbliżonym wieku. Koleżanka to samo zauważa.
Jeśli chodzi o typ partnera to bardziej w podobnym wieku preferuje, wygląd wiadomo drugorzędny, jedyne czego nie chce to łysina(bez obrazy, mam na myśli tych w zbliżonym wieku), a charakter miły, wrażliwy, wyrozumiały, aby nie spieszył się do współżycia. Chłopięcy typ(Tom Cruise, Jude Law) dla mnie spoko, młodszymi się nie interesuje, starszymi 10-15 lat się nie interesuje. Ale dziś ciężko poznać takiego.
Znajomi rodziców bardziej mają córki w wieku interesującym dla mnie(interesuje mnie wiek 25-33 lata), znajomi cioci i babci tak samo.
Oprócz sportu lubię podróżowanie(byłam w Chorwacji+wycieczka do Bośni i Hercegowiny, bo to wyjazd z biura podróży, z biurem podróży pojechałam też na Majorkę), niby ktoś w moim wieku był na wycieczce ostatniej, ale to dziewczyna, na tamtym wcześniejszym wyjeździe też raczej dziewczyna ktoś w wieku interesującym dla mnie.
Dużo osób mnie chwali, czy to rodzina, czy ludzie w pracy, koleżanka ta wspomniana wcześniej.
Ludzie  już mówią teksty, za 4 miesiące kończysz 26 lat to już musisz się za kimś rozglądać mieć dzieci, bo ja w twoim wieku już miałem dzieci, itp. Albo mówią, że po studiach ciężko kogoś poznać, bo dużo osób zajętych

Czemu nie mam nikogo, co jest ze mną nie tak?
Czy po studiach będzie ciężko kogoś poznać, że większość pozajmowana będzie?
Czy dzisiaj tylko internet?
Koleżanki z miasta gdzie studiowałam nie mają kolegów, kuzynów.
Co pozostaje zrobić odnośnie mojej sytuacji?

Proszę o pomoc, ciężko i źle mi.

Golden_eye napisał/a:

Gdzie można poznać chłopaka?

Jestem w takiej sytuacji:
Za 4 miesiące, w styczniu skończę 26 lat.
Od kwietnia byłam na 3 miesięcznym stażu, teraz podpisałam umowę o pracę.
Studiowałam w damskim gronie, szkoła średnia też damskie grono.
W pracy z kolei wiek ludzi to 35-60 lat, ktoś jest starszy 3 lata ode mnie i 6 lat, ale to dziewczyny.
Jak studiowałam i przyjeżdżałam na wakacje do rodziców to wychodziłam z domu na bieganie, jazdę rowerem, street workout, ale nie było nikogo widać w podobnym wieku, tylko rodziny z dziećmi, starsi ludzie. Na zakupy, spacery jak wychodzę nie widzę nikogo w podobnym wieku.
W internecie próbowałam, ale ciągle tylko intymne pytania(o zgrozo nawet intymne zdjęcia) o współżycie, zdawkowe odpowiedzi, albo ignorowanie i blokada.
Z koleżankami z miasta, gdzie studiowałam rozmawiałam o swojej sytuacji to mówią, że też nie widzą ludzi w podobnym wieku, też studiowały w żeńskim gronie i w pracy u nich też raczej ludzie w średnim wieku.
Jak z koleżanką jeszcze na studiach wyszłam do kawiarni to też nie było osób w zbliżonym wieku, na spacer do parku w wolny dzień od zajęć poszłyśmy też nikogo nie było w zbliżonym wieku. Koleżanka to samo zauważa.
Jeśli chodzi o typ partnera to bardziej w podobnym wieku preferuje, wygląd wiadomo drugorzędny, jedyne czego nie chce to łysina(bez obrazy, mam na myśli tych w zbliżonym wieku), a charakter miły, wrażliwy, wyrozumiały, aby nie spieszył się do współżycia. Chłopięcy typ(Tom Cruise, Jude Law) dla mnie spoko, młodszymi się nie interesuje, starszymi 10-15 lat się nie interesuje. Ale dziś ciężko poznać takiego.
Znajomi rodziców bardziej mają córki w wieku interesującym dla mnie(interesuje mnie wiek 25-33 lata), znajomi cioci i babci tak samo.
Oprócz sportu lubię podróżowanie(byłam w Chorwacji+wycieczka do Bośni i Hercegowiny, bo to wyjazd z biura podróży, z biurem podróży pojechałam też na Majorkę), niby ktoś w moim wieku był na wycieczce ostatniej, ale to dziewczyna, na tamtym wcześniejszym wyjeździe też raczej dziewczyna ktoś w wieku interesującym dla mnie.
Dużo osób mnie chwali, czy to rodzina, czy ludzie w pracy, koleżanka ta wspomniana wcześniej.
Ludzie  już mówią teksty, za 4 miesiące kończysz 26 lat to już musisz się za kimś rozglądać mieć dzieci, bo ja w twoim wieku już miałem dzieci, itp. Albo mówią, że po studiach ciężko kogoś poznać, bo dużo osób zajętych

Czemu nie mam nikogo, co jest ze mną nie tak?
Czy po studiach będzie ciężko kogoś poznać, że większość pozajmowana będzie?
Czy dzisiaj tylko internet?
Koleżanki z miasta gdzie studiowałam nie mają kolegów, kuzynów.
Co pozostaje zrobić odnośnie mojej sytuacji?

Proszę o pomoc, ciężko i źle mi.

Faceci są wszędzie i też szukają dziewczyn. Nie skreślaj faceta z 10-15 lat starszego, jeżeli ma poukładane w miarę sprawy, choć starych kawalerów raczej unikaj. Sposób na poznanie facetów jest prosty.... musisz dyskretnie zwrócić na siebie uwagę, zapytać faceta o pomoc w czymś i tak zainicjować, bo jak nie weźmiesz sprawy w swoje ręce to raczej marnie to widze, a gdy dziewczęcy urok Ci zaraz minie ( po 26 to równa pochyła ) to potem będzie tylko gorzej i zostaje zakup kota i seriale. A seks, nic w nim złego, tyle że zrozum że facet w Twoim wieku raczej będzie bardzo napalony i dążył do szybkich fikołków..... dlatego polecam troche starszych ( te 10-15 lat jest w porządku ) bo nie tylko bzykanie im w głowie. Oczywiście mowa o facetach w miarę zadbanych i nie wyglądających na swój wiek, a nie żuli z pod monopolowego
Coś jeszcze chcesz wiedzieć to pytaj.

addams napisał/a:

Golden_eye napisał/a:

Gdzie można poznać chłopaka?

Jestem w takiej sytuacji:
Za 4 miesiące, w styczniu skończę 26 lat.
Od kwietnia byłam na 3 miesięcznym stażu, teraz podpisałam umowę o pracę.
Studiowałam w damskim gronie, szkoła średnia też damskie grono.
W pracy z kolei wiek ludzi to 35-60 lat, ktoś jest starszy 3 lata ode mnie i 6 lat, ale to dziewczyny.
Jak studiowałam i przyjeżdżałam na wakacje do rodziców to wychodziłam z domu na bieganie, jazdę rowerem, street workout, ale nie było nikogo widać w podobnym wieku, tylko rodziny z dziećmi, starsi ludzie. Na zakupy, spacery jak wychodzę nie widzę nikogo w podobnym wieku.
W internecie próbowałam, ale ciągle tylko intymne pytania(o zgrozo nawet intymne zdjęcia) o współżycie, zdawkowe odpowiedzi, albo ignorowanie i blokada.
Z koleżankami z miasta, gdzie studiowałam rozmawiałam o swojej sytuacji to mówią, że też nie widzą ludzi w podobnym wieku, też studiowały w żeńskim gronie i w pracy u nich też raczej ludzie w średnim wieku.
Jak z koleżanką jeszcze na studiach wyszłam do kawiarni to też nie było osób w zbliżonym wieku, na spacer do parku w wolny dzień od zajęć poszłyśmy też nikogo nie było w zbliżonym wieku. Koleżanka to samo zauważa.
Jeśli chodzi o typ partnera to bardziej w podobnym wieku preferuje, wygląd wiadomo drugorzędny, jedyne czego nie chce to łysina(bez obrazy, mam na myśli tych w zbliżonym wieku), a charakter miły, wrażliwy, wyrozumiały, aby nie spieszył się do współżycia. Chłopięcy typ(Tom Cruise, Jude Law) dla mnie spoko, młodszymi się nie interesuje, starszymi 10-15 lat się nie interesuje. Ale dziś ciężko poznać takiego.
Znajomi rodziców bardziej mają córki w wieku interesującym dla mnie(interesuje mnie wiek 25-33 lata), znajomi cioci i babci tak samo.
Oprócz sportu lubię podróżowanie(byłam w Chorwacji+wycieczka do Bośni i Hercegowiny, bo to wyjazd z biura podróży, z biurem podróży pojechałam też na Majorkę), niby ktoś w moim wieku był na wycieczce ostatniej, ale to dziewczyna, na tamtym wcześniejszym wyjeździe też raczej dziewczyna ktoś w wieku interesującym dla mnie.
Dużo osób mnie chwali, czy to rodzina, czy ludzie w pracy, koleżanka ta wspomniana wcześniej.
Ludzie  już mówią teksty, za 4 miesiące kończysz 26 lat to już musisz się za kimś rozglądać mieć dzieci, bo ja w twoim wieku już miałem dzieci, itp. Albo mówią, że po studiach ciężko kogoś poznać, bo dużo osób zajętych

Czemu nie mam nikogo, co jest ze mną nie tak?
Czy po studiach będzie ciężko kogoś poznać, że większość pozajmowana będzie?
Czy dzisiaj tylko internet?
Koleżanki z miasta gdzie studiowałam nie mają kolegów, kuzynów.
Co pozostaje zrobić odnośnie mojej sytuacji?

Proszę o pomoc, ciężko i źle mi.

Faceci są wszędzie i też szukają dziewczyn. Nie skreślaj faceta z 10-15 lat starszego, jeżeli ma poukładane w miarę sprawy, choć starych kawalerów raczej unikaj. Sposób na poznanie facetów jest prosty.... musisz dyskretnie zwrócić na siebie uwagę, zapytać faceta o pomoc w czymś i tak zainicjować, bo jak nie weźmiesz sprawy w swoje ręce to raczej marnie to widze, a gdy dziewczęcy urok Ci zaraz minie ( po 26 to równa pochyła ) to potem będzie tylko gorzej i zostaje zakup kota i seriale. A seks, nic w nim złego, tyle że zrozum że facet w Twoim wieku raczej będzie bardzo napalony i dążył do szybkich fikołków..... dlatego polecam troche starszych ( te 10-15 lat jest w porządku ) bo nie tylko bzykanie im w głowie. Oczywiście mowa o facetach w miarę zadbanych i nie wyglądających na swój wiek, a nie żuli z pod monopolowego
Coś jeszcze chcesz wiedzieć to pytaj.

Taa a skąd dowody, że typy w podobnym wieku dążą do seksu?!

Mnie interesuje tylko ktoś w podobnym wieku
To gdzie w tym wieku co mnie interesuje można poznać co robić mam?

To gdzie w tym wieku co mnie interesuje można poznać co robić mam?

O!
To już chyba 30sty wątek na ten sam temat

Supcio.

Julia life in UK napisał/a:

Rumunski_Zolnierz napisał/a:

O!
To już chyba 30sty wątek na ten sam temat

Supcio.

I najlepsze, że autorka  będzie mieć zapewne co roku "za 4 miesiące 26 lat"

Aż będzie: mam już 30 lat i żaden facet mną się nie zainteresował i mam już 4 koty. 

Sandra678 napisał/a:

Golden_eye napisał/a:

Gdzie można poznać chłopaka?

Jestem w takiej sytuacji:
Za 4 miesiące, w styczniu skończę 26 lat.
Od kwietnia byłam na 3 miesięcznym stażu, teraz podpisałam umowę o pracę.
Studiowałam w damskim gronie, szkoła średnia też damskie grono.
W pracy z kolei wiek ludzi to 35-60 lat, ktoś jest starszy 3 lata ode mnie i 6 lat, ale to dziewczyny.
Jak studiowałam i przyjeżdżałam na wakacje do rodziców to wychodziłam z domu na bieganie, jazdę rowerem, street workout, ale nie było nikogo widać w podobnym wieku, tylko rodziny z dziećmi, starsi ludzie. Na zakupy, spacery jak wychodzę nie widzę nikogo w podobnym wieku.
W internecie próbowałam, ale ciągle tylko intymne pytania(o zgrozo nawet intymne zdjęcia) o współżycie, zdawkowe odpowiedzi, albo ignorowanie i blokada.
Z koleżankami z miasta, gdzie studiowałam rozmawiałam o swojej sytuacji to mówią, że też nie widzą ludzi w podobnym wieku, też studiowały w żeńskim gronie i w pracy u nich też raczej ludzie w średnim wieku.
Jak z koleżanką jeszcze na studiach wyszłam do kawiarni to też nie było osób w zbliżonym wieku, na spacer do parku w wolny dzień od zajęć poszłyśmy też nikogo nie było w zbliżonym wieku. Koleżanka to samo zauważa.
Jeśli chodzi o typ partnera to bardziej w podobnym wieku preferuje, wygląd wiadomo drugorzędny, jedyne czego nie chce to łysina(bez obrazy, mam na myśli tych w zbliżonym wieku), a charakter miły, wrażliwy, wyrozumiały, aby nie spieszył się do współżycia. Chłopięcy typ(Tom Cruise, Jude Law) dla mnie spoko, młodszymi się nie interesuje, starszymi 10-15 lat się nie interesuje. Ale dziś ciężko poznać takiego.
Znajomi rodziców bardziej mają córki w wieku interesującym dla mnie(interesuje mnie wiek 25-33 lata), znajomi cioci i babci tak samo.
Oprócz sportu lubię podróżowanie(byłam w Chorwacji+wycieczka do Bośni i Hercegowiny, bo to wyjazd z biura podróży, z biurem podróży pojechałam też na Majorkę), niby ktoś w moim wieku był na wycieczce ostatniej, ale to dziewczyna, na tamtym wcześniejszym wyjeździe też raczej dziewczyna ktoś w wieku interesującym dla mnie.
Dużo osób mnie chwali, czy to rodzina, czy ludzie w pracy, koleżanka ta wspomniana wcześniej.
Ludzie  już mówią teksty, za 4 miesiące kończysz 26 lat to już musisz się za kimś rozglądać mieć dzieci, bo ja w twoim wieku już miałem dzieci, itp. Albo mówią, że po studiach ciężko kogoś poznać, bo dużo osób zajętych

Czemu nie mam nikogo, co jest ze mną nie tak?
Czy po studiach będzie ciężko kogoś poznać, że większość pozajmowana będzie?
Czy dzisiaj tylko internet?
Koleżanki z miasta gdzie studiowałam nie mają kolegów, kuzynów.
Co pozostaje zrobić odnośnie mojej sytuacji?

Proszę o pomoc, ciężko i źle mi.

To, że teraz trudno kogoś poznać, nie znaczy, że coś jest z Tobą nie tak – sytuacja wielu osób jest podobna, zwłaszcza po studiach i w pracy w różnych środowiskach. Warto spróbować nowych miejsc i aktywności, które pozwolą poznać ludzi w Twoim wieku, np. kluby zainteresowań, kursy lub wyjazdy grupowe, a także nie rezygnować z internetu, wybierając bardziej wartościowe platformy. Najważniejsze to być otwartą i cierpliwą, bo dobre relacje często powstają wtedy, gdy najmniej się ich spodziewamy.

Durne rady jej dajesz.... bo to miejsca gdzie facetów generalnie jest niski % ( chyba że tęczowców) albo wcale, więc babskie towarzystwo. O portalach zapomnij, bagno i tylko będziesz miała iluzję wyboru i frustrację. Jedynie działania lokalne mają szansę, ale zrozum główne motywacje facetów w tym wieku. Zawsze możesz faceta zaczepić gdziekolwiek i coś spytać czy poprosić o pomoc i tak zacząć rozmowę, a potem albo to naturalnie się rozwinie albo nie. Ot cała mistyka poznania faceta. Powtarzać do skutku jak paciorek wieczorem.

Koledzy z roboty w jego wieku robili sobie z niego jaja że nadal jest prawiczkiem i nigdy nie miał dziewczyny, nie całował się, nie trzymał się za rękę z żadną dziewczyną. On uważał ich za debili którym tylko kobiety i seks w głowie.

Harry93 napisał/a:

Koledzy z roboty w jego wieku robili sobie z niego jaja że nadal jest prawiczkiem i nigdy nie miał dziewczyny, nie całował się, nie trzymał się za rękę z żadną dziewczyną. On uważał ich za debili którym tylko kobiety i seks w głowie.

Nigdy nie potrafiłem tego zrozumieć, po jaką cholerę informować ludzi w pracy o takich rzeczach?
U mnie w biurze ludzie wiedzą tylko to, że mieszkam sam.
Nikt nie wie czy jestem / nie jestem prawiczkiem, czy mam / nie mam dziewczyny itp.

To jest moja prywatna sprawa i z nikim o tym nie gadam.
Do pracy się przychodzi w innym celu.

Proste, to by było jakby nie odpowiadał na te pytania.

To co mam zrobić?

Koleżanki mówią że w wielu miejscach nie widzą osób w tym wieku(25-33 lata)
One też studiowały w damskich gronie i pracują z ludźmi w średnim wieku.

Harry93 napisał/a:

Pracowałem niedawno na magazynie z młodym chłopakiem (23 lata) który był miły, wrażliwy, kontaktowy i był prawiczkiem. Uważał że słowo "ruchanie" jest prymitywne i używał określeń "współżycie" lub "seks"

Koledzy z roboty w jego wieku robili sobie z niego jaja że nadal jest prawiczkiem i nigdy nie miał dziewczyny, nie całował się, nie trzymał się za rękę z żadną dziewczyną. On uważał ich za debili którym tylko kobiety i seks w głowie.

Takich chłopaków jest jednak zapewne tylko mała garstka.

Tak to jest. Jak prawiczek to śmiechy ale gdyby powiedział, że przeleciał pół osiedla to koledzy patrzyliby z podziwem na niego.

Samba napisał/a:

Najpierw sama zacznij traktować użytkowników poważnie, bez szczekania jak kundel w każdym poście co masz zrobić. Se sama pomyśl, przemyśl i może coś wymyślisz chociaż wątpię szczerze. Zresztą masę sensownych odpowiedzi już dostałaś a ty nadal szczekasz z tym pytaniem co masz zrobić.

Próbowałam wszystkiego to co mam zrobić powiedzieć konkretnie proszę

Julia life in UK napisał/a:

Golden_eye napisał/a:

Próbowałam wszystkiego to co mam zrobić powiedzieć konkretnie proszę

To.jak próbowałaś wszystkiego tzn,że koniec pomysłów.

To co robić?

Nie rozumiem. Chlopaki sa wszędzie. Wystarczy ich poznac

KSandraK napisał/a:

Golden_eye napisał/a:

Gdzie można poznać chłopaka?

Jestem w takiej sytuacji:
Za 4 miesiące, w styczniu skończę 26 lat.
Od kwietnia byłam na 3 miesięcznym stażu, teraz podpisałam umowę o pracę.
Studiowałam w damskim gronie, szkoła średnia też damskie grono.
W pracy z kolei wiek ludzi to 35-60 lat, ktoś jest starszy 3 lata ode mnie i 6 lat, ale to dziewczyny.
Jak studiowałam i przyjeżdżałam na wakacje do rodziców to wychodziłam z domu na bieganie, jazdę rowerem, street workout, ale nie było nikogo widać w podobnym wieku, tylko rodziny z dziećmi, starsi ludzie. Na zakupy, spacery jak wychodzę nie widzę nikogo w podobnym wieku.
W internecie próbowałam, ale ciągle tylko intymne pytania(o zgrozo nawet intymne zdjęcia) o współżycie, zdawkowe odpowiedzi, albo ignorowanie i blokada.
Z koleżankami z miasta, gdzie studiowałam rozmawiałam o swojej sytuacji to mówią, że też nie widzą ludzi w podobnym wieku, też studiowały w żeńskim gronie i w pracy u nich też raczej ludzie w średnim wieku.
Jak z koleżanką jeszcze na studiach wyszłam do kawiarni to też nie było osób w zbliżonym wieku, na spacer do parku w wolny dzień od zajęć poszłyśmy też nikogo nie było w zbliżonym wieku. Koleżanka to samo zauważa.
Jeśli chodzi o typ partnera to bardziej w podobnym wieku preferuje, wygląd wiadomo drugorzędny, jedyne czego nie chce to łysina(bez obrazy, mam na myśli tych w zbliżonym wieku), a charakter miły, wrażliwy, wyrozumiały, aby nie spieszył się do współżycia. Chłopięcy typ(Tom Cruise, Jude Law) dla mnie spoko, młodszymi się nie interesuje, starszymi 10-15 lat się nie interesuje. Ale dziś ciężko poznać takiego.
Znajomi rodziców bardziej mają córki w wieku interesującym dla mnie(interesuje mnie wiek 25-33 lata), znajomi cioci i babci tak samo.
Oprócz sportu lubię podróżowanie(byłam w Chorwacji+wycieczka do Bośni i Hercegowiny, bo to wyjazd z biura podróży, z biurem podróży pojechałam też na Majorkę), niby ktoś w moim wieku był na wycieczce ostatniej, ale to dziewczyna, na tamtym wcześniejszym wyjeździe też raczej dziewczyna ktoś w wieku interesującym dla mnie.
Dużo osób mnie chwali, czy to rodzina, czy ludzie w pracy, koleżanka ta wspomniana wcześniej.
Ludzie  już mówią teksty, za 4 miesiące kończysz 26 lat to już musisz się za kimś rozglądać mieć dzieci, bo ja w twoim wieku już miałem dzieci, itp. Albo mówią, że po studiach ciężko kogoś poznać, bo dużo osób zajętych

Czemu nie mam nikogo, co jest ze mną nie tak?
Czy po studiach będzie ciężko kogoś poznać, że większość pozajmowana będzie?
Czy dzisiaj tylko internet?
Koleżanki z miasta gdzie studiowałam nie mają kolegów, kuzynów.
Co pozostaje zrobić odnośnie mojej sytuacji?

Proszę o pomoc, ciężko i źle mi.

W zbliżonym wieku xD Najblizej nam do XX.

Olej gderające ciotki i dyszących w kark o wnuczęta krewnych.

Zaakceptuj że z czasem sama będziesz w bynajmniej niezbliżonym do obecnego wieku i nie będzie to wiek XXII.

Odpuść sobie poszukiwania, bo szukasz misia nie faceta. Wymaganie żeby nie dążył do seksu jest tego wymowną oznaką.

(Poducz się tez biologii, nie osiągniesz dzieci bez seksu).

Po co tak odpowiadasz? Oczekuje poważnej odpowiedzi!

Lepszy wrażliwy niż taki co chce tylko jednego.
A chce takiego co wspolzyje z miłości.

Proszę o pomoc ciężko i źle.

Golden_eye napisał/a:

Po co tak odpowiadasz? Oczekuje poważnej odpowiedzi!

Lepszy wrażliwy niż taki co chce tylko jednego.
A chce takiego co wspolzyje z miłości.

Proszę o pomoc ciężko i źle.

Poważna odpowiedź: musisz podjąć leczenie psychiatryczne, bo od 5 lat z tym samym wyskakujesz na tym forum. Masz absurdalnie nierealistyczne wymagania, twoje wyobrażenie o związku i potrzebach jest oderwane od rzeczywistości, a do tego jesteś niewiarygodnie wręcz infantylna. Zachowujesz się i piszesz jakbyś miała nie 24 lata, a najwyżej 14. Miałaś robioną diagnostykę pod kątem autyzmu?

A ciebie diagnozowali pod kątem autyzmu?