Rozstanie z ukochaną

Mieliśmy jakieś tam rozterki , ona chorobę taty a ja zmianę pracy i trochę mniej czasu dla siebie ale ja ją cały czas bardzo kocham.
Nic nie tłumaczy dla mnie tej sytuacji.
Chcę wszystko naprawić jeśli to możliwe. Nie wiem co się wydarzyło.
Dwa tygodnie temu rozmawialiśmy o wspólnym życiu i mieszkaniu.
Nie można się kochać i tak nagle rzucać wszystko przez natłok zdarzeń .

Powinieneś pisać w poprzednim wątku.
Miała prawo zrezygnować z tego związku, nie jest powiedziane, ale może zauroczyła się w innym, nic z tym nie zrobisz. Ważne, że nie chce być z tobą i to uszanuj. Miała swoje powody. Też nie jest powiedziane czy usłyszysz prawdę. Już samo to powoduje, że jest wam jednak nie po drodze.
Nie zatrzymuj jej na siłę, bo to nigdy nic dobrego z tego nie wyniknie.

Dlaczemu faceci piszą, że płakali? Ja bym się nie przyznał.

Myślę, że faktycznie przydałyby się jakieś wyjaśnienia z jej strony odnośnie powodu zerwania. Tak z czystej uczciwości. Polecam totalne ucięcie kontaktu z dziewczyną, jak już (jeśli?) uda ci się dowiedzieć dlaczego w zasadzie zerwała.

Myślę, że nie powinieneś teraz o nikogo walczyć ani nic odkręcać. Tym bardziej, że nawet nie wiesz co i dlaczego ani czy to dobry pomysł. Jest niebezpieczeństwo, że wpadniecie w spiralę burzliwych zerwań i łzawych powrotów, a to niezdrowe i wyczerpujące psychicznie.

Patrząc z jasnej strony, przynajmniej zerwała przed oświadczynami

Wydaje mi się, że sam fakt że to tak długo trwa oraz że nikt nikomu niczego nie wyjaśnił / nie uzasadnił pokazuje, że ewentualna walka to pułapka. Ja i mój facet zawsze godziliśmy się w przeciągu 24h po każdej kłótni (jeśli dobrze pamiętam to mieściliśmy się w 12h), a samych kłótni z biegiem czasu było coraz mniej i potem jak już daną sprzeczkę obgadaliśmy to były z tego konstruktywne wnioski.

Natomiast dwa dni, o których piszesz, odkąd cię rzuciła przypominają mi końcowe fazy wcześniejszego, nie do końca zadeklarowanego związku, w którym kiedyś byłam i zostałam wtedy rzucona przez SMS. To nie było fajne i przez długi czas najbardziej przeszkadzało mi, że zdawkowo i przez SMS. Z perspektywy patrząc, szkoda nie formy w jakiej tamten mnie rzucił ale że zabrał mi tyle czasu w ogóle. Trzymam kciuki, żebyś też mógł kiedyś spojrzeć na to zerwanie bez bólu złamanego serca i żeby rana leczyła się szybko. Życie jest za krótkie, żeby walczyć o nieudane związki albo dobijać się nimi.

Edit: Może trochę pomoże, jeśli spojrzysz na to tak: mieliscie wspólne plany przyszłości, żeby się ohajtać itd., ale widocznie te plany były piekne tylko dla ciebie a niekoniecznie również dla niej. W gruncie rzeczy były więc iluzją i sielanka nie przystawała do rzeczywistości. Lepiej rozstać się teraz niż po 5 latach z 2ką dzieci, kredytem i głębokim cynizmem, że było tak pięknie i mimo to nie wyszło.

A ja myślę, że chodzi o to że autora solidnie emocjonalnie trzepnęło jak dziewczyna z nim zrywa, chociaż sądził że są blisko, zakochani i lada chwila miał się oświadczać. Łzy mnie nie dziwią w tej sytuacji (fizyczny wyraz silnej reakcji emocjonalnej), a uwzględnienie ich w opisie dla kontekstu po prostu "literacko" wyraża głęboki poziom tego trzepnięcia.

Nie wiem.

To ostatnie zdanie: " W walce o siebie dołączę tą rozmowę z tobą " brzmi dla mnie w sumie jak bełkot, zupełnie bez kontekstu.