Jak się uczy seksu?

Jak się uczy seksu? Chyba zawsze miałam go we krwi Odkąd pamiętam czytałam "świerszczyki" i książki wykradane rodzicom (na początku oglądałam ilustracje i myślałam, że to ćwiczenia gimnastyczne ). Mimo to podczas moich pierwszych doświadczeń byłam kompletny dzikus. Byłam przekonana, że mam do czynienia z doświadczonym facetem. Potem okazało się, że był prawiczkiem. Przed pierwszym seksem pieszczot za bardzo nie było, bo nie było okazji (znałam go bardzo krótko). Przebiegu samego "pierwszego razu" nie pamiętam za bardzo, oprócz tego, że niezbyt nam wyszło Potem jeszcze kilka nieudanych zbliżeń i się rozstaliśmy. A z drugim facetem poznawaliśmy się dłużej (ok 3 miesięcy) zanim wylądowaliśmy w łóżku. I od początku było fenomenalnie 7 lat później dowiedziałam się, że on też był prawiczkiem

Zadałam te pytania, ponieważ w momencie kiedy zdecydowałam się na seks byłam zupełnie zielona w tych sprawach. Oczywiście miałam wiedzę teoretyczną, widziałam jak to wygląda. Jednak w praktyce to o niczym nie miałam pojęcia jak się zresztą okazało.

Przed moim pierwszym razem to w zasadzie tylko mój mężczyzna pieścił mnie, on dotykał intymnie itp. I kiedy doszło do tego pierwszgo razu to ja nie pomyślałam, nie wpadłam na to aby dotykać jego penisa. I potem przy kolejnych stosunkach też nie przyszło mi to nawet do głowy. Nie miałam takiej potrzeby ani świadomości aby tak postąpić.

I tak zastanawiam się, czy czasem takich rzeczy po prostu trzeba się nauczyć? Czy to powinno stać się samoistnie, instynktownie?

Właściwie to nie wiem czemu go nie pieściłam. Pewnie z tego powodu, że miałam w swojej głowie jakiś mity dotyczące seksu.
Np. myślałam, że takie rzeczy to robią mężczyźni kobiecie, a nie odwrotnie. Po drugie bałam się, że dotykanie penisa odbierze z mojej strony jako moją gotowość do odbycia stosunku. A ja wtedy jeszcze nie czułam się gotowa na stosunek i bałam się, że wyślę mu sprzeczne sygnały i poczuje się drażniony przeze mnie.
Po trzecie wiedziałam, że takie zabawy mogą różnie się skończyć, np. niekontrolowanym wytryskiem co mogło stanowić w jakimś tam stopniu zagrożenie ciążą. A ja wtedy jeszcze nie brałam tabletek i miałam jakieś jazdy, że wszystkie zabawy skończą się ciążą.
Po czwarte bałam się, wstydziałam. Nigdy przedtem nie dotykałam i bałam się, że on zauważy tą moją bezradność, zdziwienie itp.

Natomiast jak już było po naszym pierwszym razie to jakoś w ogóle nie myślałam o pieszczeniu penisa. Wydawało mi się to niepotrzebne szczególnie, że przecież już współżyliśmy. I może myślałam o tym jako o środku zastępczym na czas kiedy nie można współżyć. Nie pomyślałam o tym, że to może być rodzaj gry wstępnej, że mężczyzna tego potrzebuje.

Nie wiem czy Wy rozmawiałyście z partnerem o Waszych pieszczotach, o tym co nawzajem czujecie itp. Czy w ogóle potrzebowałyście takich rozmów. Ja w każdym razie nie rozmawiałam o tym z partnerem i może miałam takie poczucie, że błądze po omacku. Odczuwałam brak pewności w każdym ruchu, kroku.

Mój mężczyzna po kilku wspólnych stosunkach odebrał  brak pieszczot penisa jako oziębłość z mojej strony. A ja zwyczajnie nie miałam świadomości, że to może być dla niego ważne. Tak jak pisałam wcześniej nie przyszło mi do głowy pieszczenie penisa kiedy już współżyliśmy. I tak się zastanawiam czy "nieoziębła" kobieta wiedziała by co i jak się robi? Czy to normalne, że czegoś można nie wiedzieć?

hej ja mam inny kłopot oto on jestem mężatką i i jest dobrze z mężem w seksie ale czegoś brakowało tego małego urozmaicenia więc spytałam się męża czy byśmy nie zaprosili jakiejs dziewczyny do seksu, z początku się zdziwił ale chciałby spróbować. mam pytanie czy udało by mi sięznaleźć fajną dziewczynę skłonną spróbować czegoś nowego w seksie????? pozdrawiam podpowiedzcie mi proszę

Mam mały/duży problem... współzyje ze swoim facetem juz od jakiegoś roku i nie mogę osiągnąć satysfakcji... mój G. jest zawsze bardzo zadowolony, ale ja mam dość udawania że jest cudownie. Nie wiem czy to ze mną jest coś nie tak /??????????????????????????????????????????????????????????? pomóżcie, co robić???????

dba właśnie o to chodzi że dba,,, nie wiem czy ze mną jest coś nie tak...
\

no to proponuje by on zobaczył jak Ty to robisz może to mu pomoże. A i warto pójść do seksuologa.
I może zrobić przerwę w samozaspokajaniu? A gdy  czujesz potrzebę wtedy spróbować z G.

Ela, to co najbardziej jest z Tobą nie tak to udawanie. Na samym początku trzeba było pracować nad tym, żeby się z partnerem wzajemnie poznać i dopasować w kwestii erotycznej, a teraz to już trochę po ptokach... Bo co mu powiesz? Że przez ten rok udawałaś a teraz wymyśliłaś, że już nie będziesz udawać?
Chyba w chwili obecnej pozostaje tylko wizyta u specjalisty. Nie sądzę, żebyś sama sobie z tym poradziła. Chyba, że stosujesz antykoncepcję hormonalną to istnieje pewna szansa, że po odstawieniu wszystko wróci do normy...

Ela, to Ci teraz nie zazdroszczę, bo nie wyobrażam sobie poprawy sytuacji bez uświadomienia faceta w problemie, a nie wyobrażam sobie też uświadomienia faceta po roku współżycia...

Możesz odstawić tabletki, ale nikt Ci nie da gwarancji, że wszystko będzie ok. Nie dałaś sobie szansy na spokojną naukę przeżywania przyjemności. Bo większość kobiet musi się tego uczyć.

Zacznij od ginekologa. Być może problemem są faktycznie tabletki. Poza tym łatwiej wytłumaczyć facetowi, że z powodu tabletek seks sprawia Ci mniejszą przyjemność. Jak ginekolog nie pomoże to dopiero idź do seksuologa. Jesteś młoda, masz fizjologiczne prawo nie umieć przeżywać orgazmu. cały kłopot w tym, że jak facet ma Ci pomóc nauczyć się tego, skoro przez rok żył w świadomości, że wszystko jest ok...

Wiem, że dla mężczyzn jest szkolenie gdzie uczą po kolei co i jak robić, ale chyba mi tu nie wolno pisać nazwy. Dla kobiet też by się takie coś przydało, bo na początku wyłącznie z teorii to trochę mało. To tak jak pierwszy raz piec tort, rzadko kiedy wychodzi...