Facet boi się seksu - Netkobiety.pl

Moze jest prawiczkiem? Moze to go blokuje?

Probowalas metody malych kroczkow? Dlaczego od razu chcesz seksu (w sensie stosunku)? Jest wiele innych mozliwosci posuwania sie do przodu w sferze intymnej. Jezeli on się obawia mozesz sama zaczac inicjowac kolejne kroki (albo lepiej - kroczki) tak, by nie czul sie przyparty do muru a jednoczesnie oswajal z bliskoscia i intymnoscia.

Jako edukatorka seksualna powinnas wiedziec, że "seks" to nie tylko stosunek waginalny

Tez wydaje mi się ze jest prawiczkiem i boi się ze nie uda mu się Ciebie zaspokoić i Go zostawisz, w dodatku jest nieśmiały wiec dodatkowo go to blokuje, tak jak poprzednik zacznij wszystko od malutkich kroczkow, nic na siłę bo myślę że on się wstydzi przyznać do tego ze jedt prawiczkiem a wszystko na to wskazuje

Wiele bym oddał, aby spotkać panią profesor, która sama chciałaby mnie rozebrać.   Ciągle muszę to robić sam... Może kiedyś wykorzystam pomysł na niedoświadczonego. A tak na poważnie to dziwna sytuacja, że nawet za tyłek nie chcę cię dotknąć. Weź sprawy w swoje ręce i nie muszę pisać co masz zrobić prawda?

Tak właśnie zrobię Mam nadzieję, że wychwyci aluzję lub przynajmniej spróbuje oswoić się z dotykiem. Parę razy już doszło do sytuacji, że zrobił się cały purpurowy, po czym mi uciekł, potem wrócił i tłumaczył, że nie powinnam tego brać do siebie. Staram się być dla niego bardzo delikatna, bo mocno mi na nim zależy. Chyba pierwszy raz zakochałam się tak na maksa;)

Jest albo prawiczkiem albo ma stulejkę albo brak erekcji z powodu stresu albo kompleks rozmiaru penisa albo obciążasz go swoją biblioteczką i otwartością. Można mu te hamulce powyłączać winem... albo małymi kroczkami iść dalej. To rola nauczycielki jednak i nie oczekuj od niego wspaniałego seksu od razu.

Z tym winem to dobry pomysł, muszę jednak uważać, żeby mi nie odleciał po nim, bo ma słabą głowę;) On pada po butelce piwa.  Ale sam pomysł na rozluźnienie atmosfery jest jak najbardziej okej. Nie oczekuję po nim cudów, po prostu silnie na mnie działa i chciałabym zrobić krok do przodu:)

Skorzystam z Twoich porad. Postaram się go nie wystraszyć. Chyba przesadzałam w drugą stronę, bo często powtarzałam, że mam na niego wielką ochotę. Myślałam, że to mu się spodoba, bo na niego silnie działają pochwały. Uznałam, że podniosę w ten sposób temperaturę. Podsyłałam mu nawet zdjęcie gorsetu, który zamówiłam.  Teraz widzę, że mogłam go wystraszyć. Jego jedyna dziewczyna była religijna i należała do oazy przy jezuitach. Istnieje zatem spora szansa, że nigdy nie uprawiali seksu.

A to, co mówi, jest całkiem miłe. Mnie się przynajmniej to podoba, więc trzeba przyznać, że strategię objął dobrą:) Wrażliwość i delikatność na mnie dobrze działają.

Wino wypróbuję obowiązkowo.

Jak najbardziej podbijanie jego samooceny, poprzez właśnie oznaki zainteresowania, są jak najbardziej wskazane.
Ale musisz też zrozumieć trochę męską psychikę.
Zobacz jak dużo w naszej biologicznej naturze zakodowanych jest mechanizmów dot. przetrwania gatunku, w zasadzie jeżeli się odnieść do biologi to jedynym naszym nadrzędnym celem, jest spłodzenie potomstwa, przedłużenie gatunku. Reszta to różne ewolucjonizmy. Ale jak by nie było właśnie poprzez biologię, nas mężczyzn określa sprawność seksualna.
Nie podołanie w tym temacie, potrafi mocno odbić się na samoocenie.
Dla tego najlepiej jeżeli pierwsze szlify zdobywa się z kimś kto ma podobne doświadczenia, ale czasami się nie da, dla tego z męskiego punktu widzenia, uważam że za młodu najlepiej jest zdobywać doświadczenia z partnerkami z którymi nie łączy żadna dłuższa znajomość, między innymi  po to, że w razie nie wypału nie trzeba się tak bardzo przejmować, choćby dla tego że jest to ktoś obcy a znajomość miała mieć charakter doraźny. Wtedy spina jest niewielka, w zasadzie nie myśli się o tym jak się wypadnie, a luz to właśnie komfort który dodatnio wpływa na jakość sexu.
Sprawy się komplikują jeżeli jest to osoba z otoczenia, bądź wbrew pozorom, właśnie ktoś z kimś się jest w relacji  i zachodzi jakaś zależność emocjonalno/uczuciowa. W końcu jak się kogoś darzy uczuciem, to dość istotne staje się to jak wypadniemy.
On omija temat bo się właśnie boi że wypadnie słabo i zawadzi to na jakości relacji, że starci w oczach kogoś na kim mu zależy.
Zagraj z nim w otwarte karty, powiedz że wiesz jak się sprawy mają i wcale Cię to nie zraża. Skoro i tak miało w końcu się stać, to lepiej będzie jak nie będzie musiał udawać, może trochę się speszyć na początku, ale to już nie problem. Kiedy wszystko będzie oczywiste, to da mu ten komfort że będzie wiedział że nie oczekujesz cudów.
Zachęć go, zresztą to normalne, że w związku dopiero ludzie się docierają, poznają.
Postaw sprawę jasno, tak uważam.
Z tego co piszesz, nie ma u was żadnych intymnych konaków.
Więc na początek oswajajcie się ze sobą, pieszczoty i inne takie, niech się poczuje pewniej. Niech cię zadowoli ręcznie i oralnie, niech widzi że jest Ci dobrze, jak nie będzie to udawaj, ale ma mu się wydawać że Cię zadowala, wtedy poczuje się pewniej, wpłynie to dodatnio na samcze instynkty, co mocno ułatwi dalsze działania.
Zazdroszczę mu trochę :]
Pozdrawiam

Ale mnie nie jest na niego szkoda czasu. To naprawdę świetny facet, pierwszy raz trafiłam na mężczyznę, który jest dla mnie taki czuły, opiekuńczy i liczy się z moim zdaniem.  Będę cierpliwie czekać, aż się odblokuje, wcielając w życie Wasze porady. Może troszkę to potrwa, ale czuję, że warto trochę się nagimnastykować.  On ma w sobie sporo uroku, nawet jak jest nieporadny:) Chciałabym go jednak jakoś ośmielić, żeby przestał się bać.

Zastanowię się, jak z nim na spokojnie porozmawiać na ten temat, żeby go nie urazić. On naprawdę jest bardzo wrażliwy i szkoda byłoby go spłoszyć. To pierwszy facet, przy którym mogłabym poczekać nawet do ślubu, gdyby był mocno religijny, bo naprawdę super się rozumiemy, a on przejawia wiele dobrych i romantycznych zachowań. Jak mam okres, to zawsze pyta, na co mam zachciankę. Pamiętam, że uwielbiam jeść wtedy ser feta, więc zawsze zabiera mnie gdzieś, gdzie serwują grecką sałatkę.

Myślisz, że tekst w stylu: bardzo cię kocham, nikt na mnie nie działa tak jak Ty, może popieściłbyś mnie tu i tu, przy okazji nauczymy się swoich ciał - byłby okej?

Myślę, że nie będę musiała udawać, wystarczy, że jak on zaczyna całować mnie w dekolt, to czuję się tak, jakbym miała dostać za chwilę orgazm. On jest bardzo delikatny i to mnie mega kręci:)

On się cholernie boi. Pewnie nie ma kompletnie doświadczenia, albo ma bardzo mizerne i trochę przytłacza go myśl, że Ty jesteś pewnie doświadczoną i świadomą swoich potrzeb kobietą. Nawet jeśli to nie jest zgodne z prawdą to on tak to pewnie postrzega. Boi się niepowodzenia, że nie spełni Twoich oczekiwań, że się zbłaźni.
Zalecałbym tu metodę małych kroków. Pieszczoty, coraz odważniejsze pieszczoty, poznawanie się ze sobą. Zanim pójdziecie na całość. Bo może być tak, że się chłopak "spali" i to go jeszcze bardziej zblokuje.

cofam post, pomyliłam wątki:D

IMO chłopak jest młody, nie jest gejem ale po prostu nieśmiałość go stopuje. Jako bardziej doświadczona przejmij inicjatywę, Autorko. Pieszczoty, wspólne poznawanie Waszych ciał, pokieruj go i jego rękę i będzie z tego wiele radości dla Was obojga. Jakby był bardziej śmiały, to bym doradził rzucenie się na niego w bardziej konkretnej formie, ale teraz, działając ostrzej możesz go bardziej wystraszyć Krok po kroku.

Dzięki, jak się spotkamy, to tak krok po kroku zacznę działać.  Na razie mogę się do tego przygotować, bo on jest na badaniach kontrolnych w szpitalu. Oczywiście odwiedzam go, ale dopiero jak stamtąd wyjdzie, będę mogła zacząć działać. Też wydawało mi się,  że rzucając się na niego wprost, mogłabym go wystraszyć. Kolejne osoby wypowiadające się w tym wątku utwierdzają mnie w przekonaniu, że do tego trzeba podejść cierpliwie;)

Ja właśnie za nic nie chcę go spłoszyć, bo to mega wartościowy facet, z którym chcę być, nawet jakby z seksem miał się długo rozkręcać. Dlatego postanowiłam zapytać innych facetów, jak delikatnie podejść do sprawy:)

Autorko, to świetnie, że spotkałaś takiego wyjątkowego faceta i że czujesz się z nim szczęśliwa.

Ewidentnie jakiś problem jest - dostałaś tu sporo informacji o możliwych przyczynach zaistniałej sytuacji i propozycje rozwiązań.

Mnie czyjś lęk przed bliskością fizyczną u osób obu płci i różnego wieku nie dziwi. Czytałam tu niejedną historię na forum. Kryją się za tym wcześniejsze doświadczenia - niekoniecznie seksualne. Może to faktycznie być ich brak, jak tu sugerują niektórzy. Ja nie wiem- wie to ten konkretny facet.

I powiem tak : "krok po kroku" mnie też wydaje się sensowne, może dlatego, że sama osobiście tego potrzebuję przez jakiś czas - chodzi o zbudowanie wzajemnej akceptacji i poczucia bezpieczeństwa.

Ale na Boga... To, że jesteś starsza i "doświadczona" ( ? była ta informacja?) nie oznacza, że seks z tym facetem to ma być prowadzenie go za rączkę.

To NIE Ty masz kupić wino i pomyśleć o prezerwatywach. Zawsze zamierzasz inicjować kontakt? Ja bym osobiście nigdy nie poszła na taki układ. To jak wyręczanie małego chłopca ze wszystkiego. Przeczytałam, czym się zajmujesz zawodowo - pomyślałam przez chwilę, że może w ramach wykładanego przez Ciebie przedmiotu nauczysz jeszcze tego faceta, jak się obsługuje tzw. "gumki". Specjalnie daję ten przerysowany przykład, żeby Ci pokazać ile w tym układzie bierzesz na siebie.

Kobiety są cierpliwe. Do czasu.

Zgadzam się z tym:

Wiek nie ma nic do tego.

To jest KOLEJNY temat, w którym poruszana jest kwestia WYOBRAŻEŃ o seksie. Jeśli to jest facet ambitny, to za cel weźmie sobie dostarczyć Ci wrażeń na miarę kamasutry czy seksu tantrycznego podczas Waszego "pierwszego razu". Wielu ludzi zaczynających wspólne życie seksualne zapomina być może, że w seksie chodzi mi.in.o poznawanie się i dogrywanie. I to też jest bardzo fajne. Tyle to chyba on wie?...

Zadbajcie o jakieś miejsce, gdzie oboje będziecie się dobrze i swobodnie czuć, gdzie nikt Wam nie będzie przeszkadzał. Wybierzcie też spokojny i luźny czas. I ... bawcie się dobrze. Po prostu.

Dobre! Mam kilka koleżanek nauczycielek. Uprzedzę je o nowej metodzie podrywu!

Może tak, może nie.
Twoi partnerzy mogli cię uważać za osobę z przeciętna wiedzą z zakresu seksualności, więc podobną do nich
Myślę sobie, że za oporami tego pana mogą czaić się obawy przed druzgocąca oceną sprawności lub techniki seksualnej.

Autorko możesz albo sobie go odpuścić, albo "wychować" sobie casanovę.

Być moze ze wzgledu na jej pracę, uważa ja za kogoś o wysokich wymaganiach, kto wystawi mu ocenę.
Ale nie wiem czy w takim wypadku upicie go i zdzieranie z niego ubrań to dobra droga
Jednak obstaje za rozmową byle nie z pozycji nauczyciel- uczeń.
Uważam jak I See, ze nie powinna mu matkować- ale z drugiej strony może jego to kręci właśnie?
Facet który nie kupi sobie prezerwatyw?

Też się bałem do ~26l. Kiedyś bym pewnie uciekł, jakby się na mnie rzuciła kobieta którą mało znam, brak poczucia bezpieczeństwa robił swoje. Świadomość lub lęk <- sex - ciąża - utrzymaj rodzinę - chęć bycia idealnym - nie krzywdzenia innych uhh człowiek to ma pomysły...Ale jak już tyle się znacie to hmm powinno pójść dobrze Tak i on może mieć jakieś nieprzydatne w życiu przekonania.
Wiele ciekawych opinii - myślę, że rozmowa(ile rozmawialiście o seksie? on nie poruszył tematu - a Ty?) i alkohol w małej ilości to dobre pomysły.

Mnie nie przeszkadza inicjowanie seksu. On się zawsze bardzo stara, sam inicjuje spotkania etc., więc tym aspektem mogę zająć się sama;) Tylko chcę to dobrze przemyśleć, bo nie chcę go spłoszyć.  Dla facetów to bardzo wstydliwa sprawa, od której uzależniają swoją samoocenę, więc muszę być delikatna, bo jak się zrazi, to będzie mnie potem unikał. Jak wyjdzie ze szpitala, to zaproszę go na kolację z winem, wówczas też spróbuję zrobić jakiś drobny kroczek ku temu, co mnie interesuje.

Co sprawiło, że się w końcu przełamałeś? Trafiłeś na kobietę, przy której poczułeś, że to ta właściwa? Ktoś z Tobą szczerze porozmawiał? Kobieta wcześniej pokazała, że bardzo Cię kocha?

Wolę tę drugą opcję, bo to naprawdę świetny facet, kogoś takiego jeszcze nie spotkałam. Początkowo nie rozumiałam, dlaczego on jest taki nieśmiały. Potem kolega zasugerował mi, że to może być efekt mojej pracy. Że gdyby on był na jego miejscu, to okropnie by się bał - starsza, doświadczona i na dodatek zajmująca się zawodowo tym tematem.

On choruje na nadczynność tarczycy i teraz ma komplet badań;) Wcześniej brał radioizotopy jodu.

Pamiętam, że sama jakieś 11 lat temu bałam się tego momentu, że będzie bolało, zbłaźnię się, nie będę umiała zareagować, więc rozumiem ewentualny lęk na tym polu, ale ja mimo wszystko się przemogłam. U mnie ciekawość zawsze zwycięża ze strachem, ale ludzie są różni.

Czyli jest nadzieja, najtrudniejszy pierwszy raz, a właściwie to doprowadzić do niego;) Chyba zrobię jakiś test, a przy okazji stworzę sobie dogodną atmosferę do rozmowy. Przygotuję na biurku jakieś materiały o męskich problemach, jak zacznie je przeglądać, to opowiem o tym, że staram się o tym rozmawiać z młodzieżą, bo wiele osób ma na tym tle kompleksy i to zupełnie niepotrzebnie, ponieważ ze wszystkim można sobie poradzić;) To będzie tak na luzie, a oprócz tego jakieś winko, kolacja i delikatny kroczek do przodu:)

O kurcze..współczuję.. to jest podobne...u mnie ojciec był/jest nieczuły że hej...choć przynajmniej nie ma większych problemów typu alkoholizm.
Generalnie dobrze by było jakby zmienił to w sobie (pożegnał przeszłość czy jakkolwiek to nazwać i polubił siebie) - to jest sporo pracy nad sobą i nie wiem, polecam książki motywacyjno/życiowe typu A. Robbins. Jest na youtube po ang też sporo. Zobaczy jakie ludzie mają problemy to zmieni mu się też perspektywa. Inaczej będzie szukał pocieszenia do końca życia (lub impulsu który sprawi, że się zmieni...).
Czasami trzeba specjalisty, lub doktoryzowania się z tego co jest dostępne..

https://youtu.be/VQCg411Sn2g?t=41m15s

https://www.youtube.com/results?search_ … tervention
https://www.youtube.com/watch?v=U4ilFVvBB14

Maldita a długo razem jesteście ze sobą ? Mi się wydaje ,że twój chłopak to prawiczek. Kilka lat temu podobnie się zachowywałem i w tym samym wieku 22.

Nie jesteś odosobniona, Cyngli. Myślę tak samo.

Autorka rozkłada parasol ochronny nad chłopcem.

Ego mężczyzny to temat rzeka, a ego 22-letniego chłopaka jest kruche jak szkło.

Wrażliwość wrażliwością, oczekiwałabym jej rownież względem siebie.

Natomiast niektórym kobietom ewidentnie odpowiada rola "mamusiek" w związku.
Mnie NIE, dlatego piszę tutaj to, co piszę.

EDIT
Może ten facet ma zalety, których ktoś inny nie posiada.
Ale jeśli ma niskie poczucie własnej wartości, to ja nie bawiłbym się w podnoszenie JEGO samooceny kosztem siebie.

Alkohol usuwa hamulce, ale jeśli się przesadzi to potrafi katastrofalnie wpłynąć na "mechanikę". Wiem coś o tym. Moje pierwsze dwa razy były po zbyt dużej ilości alkoholu i lepiej nie mówić. Tak więc z tym alkoholem to radzę bardzo ostrożnie.

no jasne autorko, pokaż mu broszurki, a najlepiej jeszcze zrób lekcje z prezentacją w PP.
moim zdaniem zły pomysł, nie jesteś jego nauczycielką tylko dziewczyną.
zaraz zacznę zgadzać się z I see bo faktycznie obchodzisz się z nim jak z jajem, "nie chce go wystraszyć?"
jak słusznie ktoś napisał, jak już się przełamie i będzie po pierwszym razie to on ci pewnie nie spokoju w łóżku, facet ma się seksu wystraszyć i uciec? no widziałby kto.
W przeciwieństwie do I see, ja mam wrazenie ze problem lezy troche w autorce, że się z gościem szczypie za bardzo, a on? ma prawo dygać, zwłaszcza jesli się zakochał i boi się, że spali

O tym samym pisałam w innych tematach. Jeśli chodzi o dłuższą relację, to w grę wchodzi tylko związek z osobą pewną siebie, mającą wysokie poczucie własnej wartości. Jeśli jedno z partnerów nie cierpi na deficyty, a drugie tak, to prędzej czy później ten "układ" się rozpadnie. Dotyczy to również relacji innych niż k-m.

Kiedy ja ten opisywany wyżej dyskomfort zaczynam odczuwać, wycofuję się.

Relacje nie są ZA KARĘ.

Wilczysko, jestem kobietą 30 plus z pewnym bagażem doświadczeń.
Moje małżeństwo rozpadło się m.in.z tego powodu, że związałam się z niedowartościowanym mężczyzną.

Cena, jaką zapłaciłam za ten związek, była wysoka = bardzo bolesna.

Mam pewną wiedzę o świecie i nie mam wątpliwości, jakie relacje wchodzą w grę w MOIM osobistym przypadku.

I pamiętaj, że moje zdanie tutaj nie reprezentuje ogółu kobiet.

Bycie wartościowym człowiekiem a poczucie własnej wartości tegoż człowieka, to dwie różne sprawy.

wilczysko , pamiętaj też, że poczucie własnej wartości nie jest "wartością niezmienną".

Nie bez powodu rynek wydawniczy publikuje raz na jakiś czas pozycje psychologiczne o podnoszeniu własnej wartości. Tu też często pojawia się rada - "popracuj nad tym". Wierz mi, że się da.

I zaznaczam - nie skreślam nikogo tylko dlatego, że ktoś to poczucie własnej wartości ma niskie. Pomagam czasem w jego podniesieniu.

Jednak wszyscy mamy swoje granice. Cierpliwości też.
Kiedy relacja z niedowartościowaną osobą staje się toksyczna - należy się od niej odciąć.

W słuszność tego założenia chyba nikt nie wątpi.

Ehh znowu mieć 22 lata i psuć zapięcia od staników

W sumie chytrze się ustawił młody padawan w szkółce miłości gdzie wszystko wyłożą, powiedzą, pokażą, dokształcą, za rączkę chwycą i w czółko pocałują a za brak odrobionej pracy domowej pały nie postawią

Nadzieję tylko miejmy, że młody padawan będzie pojętym uczniem a mistrzyni fechtunku mieczem świetlnym go władać nauczy by ciemna strona mocy jej lędźwi została rozświetlona i zaspokojona... inaczej zginie marnie gdzieś na zboczu, bez nóg i rąk

No... też czekacie do grudnia?

Bywają nauczycielki i nauczyciele, którzy są pobłażliwi i tacy, którzy są surowi. Mistrzowie / mistrzynie zawodów też się zdarzają. Ciekawa jestem, do której kategorii ostatecznie autorka wątku się zakwalifikuje.

@Harvey, taka jest fabuła "Ostatniego Jedi"?...

W takim razie chyba obejrzę, żeby móc kompetentnie rozmawiać na tym wątku.

Trzeba, owszem, ale bywa tak, że takich rozmów trzeba się nauczyć. Niektórzy potrzebują na to czasu. Nie każdy jest nieskrępowany i bezpośredni.

@Cyngli, odpowiadając na Twoje retoryczne pytanie - to związek kulejący, niepełny.

@Wilczysko, ja to wszystko rozumiem. Jednak trzeba mówić o swoich potrzebach najbliższej osobie. Nie bać się. Druga osoba ma prawo nie spełnić jakichś naszych oczekiwań. Cenię sobie szczerość. W moim małżeństwie jej zabrakło ze strony byłego męża i podziało się jak podziało.

Mnie bezpośredniości i szczerości nie brakuje.

Bywa to i zaletą i wadą. Zależy to od drugiej osoby.