ile razy mozna sie w zyciu zakochać ?

Wiem, ja również jestem w drugim związku i nie jestem pewna czy jest to na całe życie. Pozdrawiam

Pierwszej miłości nic nigdy nie dorówna. Pod pewnym względami... Prawda jest taka, że tych pierwszych emocji, tęsknot, uniesień już nic nie doścignie. Bez względu jaki by nie był obiekt tej miłości, bo tak naprawdę chyba nie o to chodzi.. Chodzi o to, że to było pierwsze, świeże, nowe... Człowiek myślał, że odkrył Amerykę i nikt się tak przed nim nie czuł... Aż się rozmarzyłam, jak sobie przypomniałam.

Potem robi się... inaczej. Spokojnie. Są motyle w brzuchu, ale to już nie to samo. Bo to uczucie nie jest już nowe. Pierwsza przejażdżka na RollerCoasterze, to pierwsza przejażdzka. Przy drugiej moze i bedziesz miala wiecej czasu, zeby podziwiac widoki bo emocje juz nie takie, ale doznan z pierwszej juz nie osiagniesz. Moze to i glupie porownanie, ale ja tak to widze.
Potem jest dojrzałość. Życiowa, emocjonalna. Poczucie bezpieczenstwa. No wlasnie - poczucie bezpieczenstwa...

Kiedys gdzies przeczytalam, ze to jak wejdziesz w kolejny zwiazek zalezy od tego jak wyszlas z poprzedniego. Jesli masz za soba rozczarowanie - tym bardziej jesli wiecej niz jedno - nic dziwnego, ze twoja wiara w powodzenie 'przedsiewziecia' jest srednia. Moze to i prawda, ale wydaje mi sie, ze sądy oparte na emocjach rzadko kiedy są słuszne. Latwo sie mowi, jasne... Ale nie mozna zakladac, ze skoro ktos raz - czy dwa - wszedl na Twoja ląke i podeptal ci kwiatki, kazdy kolejny zrobi to samo. Mi byloby przykro gdyby moj facec sądził mnie na podstawie tego, co zrobily jego byłe... Wiec sama tego nie robię. I chociaz w kolejne zwiazki wchodze ostrozniejsza, obdarta z tego pierwszego, absolutnego zaufania, to jednak staram sie wchodzic w nie z wiarą i nadzieją. Inaczej, jakos nie widzę sensu....

A odpowidajac na pytanie zawarte w temacie wątku - nie wiem, ile razy mozna sie 'zakochac', ale 'kochać' mozna wiele.

Zaciekawił mnie temat i zajrzałam.. mądre wypowiedzi...  ja mam za sobą ... hmm.. ważny związek.. tak myślę, że moja pierwsza miłość.. strasznie mi zależało.. ale w natłoku spraw jakoś się rozpadło.. a może to po prostu szkolna miłość, która nie miała prawa dorosnąć i towarzyszyć nam obojgu ? nie wiem.. wiem tylko, że rozstanie mnie bolało i może mam gdzieś w sobie troszkę żalu.. bo pierwsze uczucia z odkrywania siebie są nie do opisania.. ale pojawiły się osoby trzecie.. do tego ciężkie charaktery.. pyk i zgasło.. jednak minęło kilka miesięcy i myślę, że nauczyłam się żyć .. żyć sama .. znaleźć nowe pasje.. nowe zainteresowania.. oduczyłam się siedzenia z telefonem i czekania na ten dźwięk.. dziś wiem też, że On ma kogoś.. zabolało serce.. ale wiem, że taka kolej rzeczy i chciałabym, żeby był szczęśliwy .. no ale wracając do tematu --> osobiście mam nadzieję ( choć mówią, że matka głupich ) , że czeka mnie jeszcze to " zakochanie " spacery , wspólne wypady , wzloty i rozczarowania... jednak nie szukam.. czekam cierpliwie ... achh.. rozmarzyłam się troszkę ;p Pozdrawiam :*

Utożsamiam się bardzo z wypowiedzią november. Może i to nie jest tak że traci się "świeżość zakochiwania się"... Ale chyba faktycznie mija chęć całkowitego oddania się w związku. Takiego spontanicznego, tak jak w poprzednich... Człowiek staje się bardziej ostrożny... Pamiętam, będąc sporo młodszą, stwierdziłam po jednym dniu bycia z kimś że na bank będziemy zawsze razem. Teraz istnieje rezerwa żeby znowu nie zrobić sobie kuku...

To ukłucie spowodowane widokiem byłego w nowym związku/żeniącego się, chyba naturalnie pozostawia dziwny niesmak, szczególnie jeżeli rozstanie miało burzliwy przebieg. Ma się gdzieś w podświadomości chęć powiedzenia: "Nie zasługujesz na szczęście!!! To ja mam być szczęśliwa, nie Ty!", lub po prostu, mimo że jest to sprawa zamknięta na amen, zostaje poczucie że ktoś tak bliski, stał się tak bardzo odległy w przeciągu paru chwil... I że jest to takie dziwne... Bo przecież ktoś bliski nie odchodzi prawda?! Nie widzę w tym nic złego, to chyba naturalny odruch. Taki nasz, ludzki. Poza tym, od razu chyba człowiek zaczyna koloryzować:"Mnie jest z paru przyczyn pod górkę a jemu nie? Dlaczego?!"...
Osobiście jakoś nie chce mi się wierzyć gdy dziewczyna mówi: "cieszę się ze szczęścia mojego ex" . Podejrzewam że wiele osób powiedziało by mi że jest to możliwe... Ale sama jakoś nie umiem. Chyba wygodniej zamknąć za sobą drzwi i starać się mieć zupełnie obojętny stosunek do tego co było...

<nic>

Głupio może powiem ale zazdroszczę Ci tych związków nie skończyły się najlepiej ale kochałaś i byłaś kochana...ja nigdy z nikim nie byłam nie wiem co to jest pierwsza miłość itp. romantyczne uniesienia, żal że przez cały mój żywot, a mam już 24 lata nie przeżyłam tych motylów w brzuchu, braku apetytu itp "schorzeń zakochanych"...nieraz tak sobie myślę co jest ze mną nie tak niektórzy przeżywali pierwsze miłości już w latach wczesnoszkolnych a ja co... do tej pory 0 związków na koncie, nie będę miała co opowiadać wnukom (jeśli kiedykolwiek będę miała dzieci bo na razie przyszłego ojca nie widać ) niestety jak jakieś randki to niewypały, ... nie trafiłam jeszcze na tego mojego jedynego i zaznaczam, ze nie jestem wybredna, nie szukam "księcia" tylko po prostu nie wiem chyba mam pecha w życiu, niczym szczególnym się nie wyróżniam ot zwykła przeciętna dziewczyna (może powinnam błyszczeć nie wiem )
już sama nie wiem gdzie szukać..a może przyzwyczaić się do takiego stanu rzeczy, jestem sama i będę sama do śmierci tylko że to tak boli...bo nie ma dnia żebym nie marzyła żeby obudzić się obok ukochanej osoby...ale chyba nie jest mi to dane...

To ja nie wiem... mówi się pierwszej miłości nigdy się nie zapomina, ale ona zawsze się kiedyś kończy.
Byłam dwa lata w związku, w połowie liceum się związałam z 3 lata starszym chłopakiem. Pokochałam go, naprawdę pokochałam. To nie była szczeniacka miłość, pierwszy chłopak pierwsze wszytko. A już razem nie jesteśmy, mieliśmy razem plany na całe życie... On teraz ma kogoś, bardzo szybko znalazł, do tej pory nie raz boli widok ich razem i w ogóle sama perspektywa tego co było a nie jest i wspomnienie dnia w którym  usłyszałam słowa których nigdy w życiu nie chciałam usłyszeć "dzień do połowy idealny i od połowy koszmarny"
Więc ile razy można kochać zakochać się w takiej sytuacji... czy możliwe że raz i już nigdy nikogo tak nie obdarzę uczuciem czy wiele razy i to ostatnie jest silniejsze...
Wiele razy się zauroczyłam...
sama nie wiem...
Chcę się jeszcze zakochać, poczuć znów tą potężną siłę... razem korzystać z uroków życia, znaleźć kogoś takiego.

Dzięki a_normalna za słowa otuchy Może coś w tym jest i to oni są ślepi na mój urok osobisty heh
I gdzieś tam za rogiem znajdzie się TEN , który dostrzeże to "coś" we mnie
tylko kiedy wyjdzie zza tego rogu

Kobietki miesiąc temu zostawił mnie narzeczony po trzyletnim związku. Jeszcze nie potrafię się pozbierać, ale czytając Wasze posty dochodzę do wniosku, ze jest jeszcze jakieś życie po tym. Dałyście mi wiarę, że jeszcze kiedyś będę w stanie pokochać i będę kochana. Dziękuję.

Do samotnej duszy. Kochana życzę Ci abyś znalazła tego jedynego oby nie skrzywdził Cię. W tej chwili wolałabym być na Twoim miejscu i nie zaznać tego uczucia, bo chyba najgorszą rzeczą może być to jak po kilku latach dowiadujesz się, że dla osoby która jest Twoim całym światem, Ty stajesz się nikim. Mam nadzieję że nie doświadczysz tego uczucia pustki i trafisz na takiego, który pokocha Cię całym sercem.

<nic>

Dziękuje Ci za ciepłe słowa muszko i przykro mi, że cierpisz przez jakiegoś palanta, widocznie nie był ciebie wart i nie docenił tego co miał. Tobie też życzę tego co najlepsze, żebyś ponownie się zakochała ale tym razem szczęśliwie  i żeby ukochany kochał Cie z całego serca i duszy.

Utożsamiam się z Twoją wypowiedzią.. :] zakochałam się również w liceum i starszym o rok ale to jednak było to pierwsze silne uderzenie, którego się nie zapomina... a świadomość, że 'On' ma nową 'Ona' jest cięzka.. ale jest do przeżycia..

Mam 42 lata. Jestem bardzo atrakcyjnym facetem. Brak skromności to też. Przyjmijmy ze to prawda.
Dwukrotnie byłem żonaty. Pierwsze małżeństwo rozleciało się z hukiem po okresie 1 roku kolejne po prawie 10 latach. Moje żony mnie nienawidzą. Co ciekawe pierwszą kochałem, (KOCHAŁEM WIEM CO PISZĘ) jeszcze 10 lat po naszym rozstaniu. Drugą uczyniłem bardzo bogatą kobietą niestety nie byłem szczęśliwy w tym związku, no bo myślałem o tej pierwszej. Przy okazji byłem nielojalny tz nie zdradzałem ale nielejalny - to odpowiednie słowo.
Druga żona pozbawiła mnie wszystkiego - taki pech i moja głupota.
Mam mnóstwo kobiet. W ciągu miesiąca jestem w stanie przespać się z pięcioma przypadkowo poznanymi.
Raj. ?? niestety nie. Czuję się coraz bardziej rozczarowany i samotny.
Miesiąc temu poznałem  kobietę. I zakochałem się po raz drugi w życiu. Wiem co mówię, piszę. JESTEM TEGO PEWNY.
nie jest ładniejsza niż inne które znałem, nie jest mądrzejsza , co więcej jest znacząco starsza od tzw mojej przeciętnej.
Po co to piszę może to wam pomoże, może mi.
-myślałem ze można kochać tylko raz - byłem w błędzie
-pierwsza miłość nie jest najsilniejsza, miłość to miłość uczucie absolutne. Pierwsza miłość zawsze będzie ważna tak uważam i to wiem ale teraz kocham tą drugą i czuję tylko to
Niestety ona jest typową kobietą, pełną wątpliwości, lęków .... z mojej męskiej perspektywy jest dziwna.
Po magicznych 2 tygodniach próbuje mnie odsuwać sprawdzać testować. Duzo w tym mojej winy byłem zbyt szczery zbyt wiele jej o sobie powiedziałem. Byc może sie mnie boi, a moze jest zła i mnie po prostu wykorzystała.
A moze po prostu mnie nie kocha, moze nie potrafi kochać.
Ja ją kocham bardzo, nie ma minuty  zebym o niej nie myslał. Nie potrafię zadzwonić i powiedzieć o tym co czuję . Staram sie pogodzić z tym ze to juz skończone.
Przeraża mnie fakt ze znowu bedę się męczył latami bo bedzie mi jej brakowało

Tak....można wiele razy kochać.Uczucie pojawia się znienacka - na pstryknięcie palcami,  bez zbytecznych zapowiedzi....różne są rodzaje miłości i możemy zauważać zupełnie inne cechy u osób w których się zakochujemy.Na to nie ma żadnej reguły. I zupełnie bzdurne są stwierdzenia : " nigdy się nie zakocham" albo że : "nikt mnie nie pokocha, bo jestem taka i śmaka".
Kto wie, kto wie?  Gdzie szczęście kryje się ?  :-)