Wkręcanie i angażowanie się

Nie mówić o seksie to nie ucieknie.

Oczywiście nie traktuje jej jak jakąkolwiek zwierzynę Po prostu za szybko okazuje zaangażowanie i tu jest chyba problem. Chciałbym to jakoś zmienić, żeby przy kolejnej tego sytuacji nie mieć przynajmniej sobie nic do zarzucenia. Wiem, że jak taka kandydatka wejdzie ze mną w jakąś oficjalną relację to źle mieć nie będzie, bo staram się dużo - tylko w związku to jest potrzebne, a wcześniej pewnie niekoniecznie aż tak dużo.

Łączę się w bólu. Parę dni temu miałem bardzo podobna sytuację. Człowiek się stara zrobi wszystko, ale widoczniej lepiej mieć wyje...

mysle, ze nie potrzebujesz terapii. zaangazowanie to naturalna sprawa. ale brakuje ci chyba kontaktu z ludzmi/masz nudne zycie i sie uwieszasz na dziewczynie. zastanow sie czy masz jakies marzenia, czy chciales sie czyms zajac albo nauczyc, ale nigdy do tego nie doszlo. tym bardziej ze zazwyczaj jest tez mozliwosc przy tym poznac nowych ludzi.
miej szczesliwe zycie.

ja ostatnio jestem glodna spelniania swpoich marzen. polecam.

Zgadzam się z opinią blueangel.
Tylko Andrzeju - abyś nie wchodził teraz z jednej skrajności w drugą i na siłę próbował zapełnić swój codzienny grafik od rana do wieczora jakimiś aktywnościami, tylko po to aby się później nimi pochwalić przed kobietą - to jest równie odpychające co uwieszanie się na nich.
Masz po prostu pokazać kobiecie, że masz prócz niej własne życie - swoją pracę, codzienne obowiązki, hobby, spotkania z rodziną lub ze znajomymi. Każda normalna ( czyt. fajna) dziewczyna również ma swoje życie i ceni swoją prywatność. Nie możesz po paru randkach wchodzi w nie, tylko dlatego że spotkaliście się pare razy i się pocałowaliście.
Jeśli umawiasz się z dziewczyną to po pierwsze, już okazała ci swoje zainteresowanie zgadzając się na randkę, po drugie okazujecie sobie szacunek poświęcając swój prywatny czas na spotkanie.
Żeby zobrazować co mam na myśli - załóżmy że już się umówiliście. Czyli spotykacie się, następnie dajesz dziewczynie chwilę ( kilka dni ) na to aby zastanowiła się jak czuła się w Twoim towarzystwie ( poczuła chemię), czy spodobałeś się jej fizycznie i pod względem charakteru i czy macie ze  sobą punkty wspólne ( tj. wartości, zainteresowania). Nie należy w tym czasie zasypywać dziewczyny sms-ami, tylko masz zachować się jak ogarnięty facet i zadzwonić po tych kilku dniach ( ilość dni ustalasz indywidualnie, po tym jak oceniasz randę). Przedstawiasz jej swoją opinie o spotkaniu i czekasz czy ona ją podziela. Jeśli oboje jesteście na tak - świetnie, ustalacie kolejne spotkanie. Jeśli nie - trudno, żegnacie się bez żalu.
Pamięttaj  - nie kryj urazy do dziewczyny za to że ci odmówi, po prostu nie poczuła do Ciebie tego czegoś ( ona nie może na to wpłynąć). Tak samo facetom - nie każda kobieta się podoba - i nie zmieni się to nawet kiedy zacznie ona wysyłać względem nich oznaki zainteresowania.

P.S. Odnośnie pokazywania dziewczynie, że masz własne życie prócz randkowania - nie chodzi tu o stwarzanie takiego pozoru. Ty masz po prostu się ogarnąć i mieć je poukładane - nie dla dziewczyny, tylko dla siebie.

Powodzenia.

Bardzo dziękuję Wam za porady Ogólnie widzę pewien postęp jak pisałem, ale sam nie wiem, czy nie popełniłem jakiegoś błędu po drodze chociaż może nadinterpretuje niektóre zdarzenia. Na tej bodajże 6 randce poszliśmy na spacer i że byliśmy koło jej mieszkania, to weszliśmy bo coś tam zapomniała. No i tam ją pocałowałem, trochę to trwało, zastanawiam się, czy nie liczyła na coś więcej... Ja jakoś chyba nie zaryzykowałem, może próbowałem trochę wybadać, ale niezbyt zdecydowanie... Może sądziłem, że to za wcześnie i że jeszcze będzie na to pora... Więc wróciliśmy dalej na ten spacer. I jakoś od tego momentu miałem wrażenie, że się oddalała, a ja chyba wręcz za bardzo przybliżałem, bo już niestety wpadłem chyba w jakąś fazę paniki w pewnym sensie, że ona już nie chce więc trzeba robić wszystko żeby to uratować. Myślicie, że trzeba było zaryzykować? Czy jeśli naprawdę byłaby zainteresowana to nie przeszkałoby jej to, że do niczego w tym jej mieszkaniu (poza pocałunkiem) nie doszło?

Ogólnie po tym wszystkim jestem trochę zrezygnowany, bo to już kolejny przypadek... A z tych wszystkich ostatnio poznanych dziewczyn ta byłaby chyba najładniejsza z urody, ale i najlepsza z charakteru, podejścia do życia etc. To nie tak, że zawsze ja "powoduje" koniec znajomości, bo czasem po prostu sam widziałem, że nic z tego nie będzie z mojej strony, ale sumując te wszystkie relacje z ostatniego roku trochę już tego było, a mój wiek to niestety nie jest 23 i chyba chciałbym sobie jakoś ułożyć życie, a po prostu nie wychodzi...

Hmm...występują rozbieżności w Twoich wypowiedziach - to na której w randce doszło do tego pierwszego pocałunku, na 4 czy 6?
Wybacz ale jeśli umawiasz się z dziewczyną na której Ci zależy, to powinieneś pamiętać konkretnie, kiedy i co robiliście, a nie sięgać w pamięci jakby to było dawno temu - bodajże wtedy. Pierwsze randki są istotne, nie można ich tak po prostu odfajkować - bo na nich poznaj się tę drugą osobę, zapamiętuje pierwsze detale.

Wracając do problemu - o jakiej porze była ta randka, że później wróciliście na spacer. Użyłeś określenia "trochę to trwało". Co konkretnie - pocałunek, czy to ze odważyłeś się na niego tak późno, czy to, że sporo czasu spędziliście u niej w mieszkaniu? Jeśli dziewczyna chce czegoś więcej / trochę intymności ( czyt. okazać sobie czułość, całus, a nie sex), to nie będzie szukała wymówek typu - zapominałam o czymś, tylko powie wprost np. czy masz ochotę wejść na chwilę na herbatę, aby się ogrzać.
W moim odczuciu ona na serio coś zapomniała i nie spodziewała się że tak zareagujesz, że pójdziesz z nią i zakończysz wizytę pocałunkiem. 6 spotkanie to zdecydowanie za późno.
3-4 randka to jest ten moment na pierwszy pocałunek - już się trochę znacie, jest mniejszy stres, są emocje.

Ostatnio się w miarę dobrze trzymałem wydawało mi się i do pewnego momentu dawałem się jej wykazywać w pewnym sensie i inicjatywa była, ale jak zauważyłem, że coś nie szło to spieprzyłem to do końca.

Tak jak pisałemchyba jednej dziewczynie w moim życiu naprawdę imponowało to jak się starałem i mówiła mi o tym nawet jak już byliśmy razem. Ale to chyba był jakiś wyjątek o który teraz ciężko jak widzę.

Wiem, że to by było najprostsze, praktyka czyni mistrza Tylko ze znalezieniem tych dziewczyn jest problem. Chyba, żeby się spotykać nawet z takimi, które mi się jakoś bardzo nie podobają tylko tak "dla treningu"

Widać dziewczyna liczyła na coś więcej....a chłopak ciapa nie wyczuł sytuacji i pozostał na trzymaniu za rękę....ech