Rozstanie - Netkobiety.pl

No, dobre masz myślenie. Głowa działa. Emocje… cóż… te to swoim życiem żyją. Niewiele da się z nimi zrobić dopóki same nie wyblakną. Nuda ale czas zrobi swoje. Swoje trzeba przecierpieć, niestety.

Jakkolwiek to obecnie boli - za parę lat jeszcze mu za to podziękujesz.
I co najważniejsze - nie rób wszystkiego, aby wrócił tylko... żyj dalej. Skoro On Ciebie tak potraktował, to nie szukaj jego uwagi, bo powtórzy Ci tą kwestię za kilka/kilkanaście lat. Lepsze rozstanie w związku, niż rozwód.

Nie radzę sobie... Codziennie płaczę i proszę Boga żeby wrócił. Nie potrafię pogodzić się z myślą, że to już na zawsze... chciałabym zasnąć i przespać ten chory czas. Chciałabym nic nie czuć...
Jezu, o ile byłoby lepiej gdyby ten związek przynajmniej na końcu był pasmem kłótni i nieporozumień. A tak nie było... mam wrażenie, że łatwiej byłoby mi się pogodzić... a tak? Do końca zapewniał mnie, że jest wszystko w porządku, i teraz nie mogę uwierzyć w to co się dzieje...

Nie wiem czy mają dość, bo już z Nimi o tym nie rozmawiam. Denerwowały mnie rady, które otrzymywałam... a to walcz, a to znajdziesz lepszego, zajmij się czymś, wypłacz się... wiem, że każdy chciał dobrze...

Ale ja poradzić sobie nie potrafię... jak sobie przypominam jak jeszcze kilka dni przed rozstaniem mnie przytulał, jak na mnie patrzył... to nie było zachowanie osoby, która przestała kochać... ale z drugiej strony jakby kochał to by nie zostawił... prawda?
W ogóle cały czas się zastanawiam jak to jest, że mam 30 lat i nie mogę stworzyć z nikim rodziny... że to 3 raz gdy moje love story kończy się w ten sposób a ja na prawdę myślałam, że to już ten jedyny... byłam tego pewna... jakby ktoś zapytała mnie dzień przed rozstaniem co będzie w przyszłym roku to powiedziałabym, że Nasz ślub... a nie że będziemy osobno...
Dlatego głupia głowa, dusza romantyczki chce wierzyć, że będziemy jedną z tych par gdzie po miesiącu, czy półtorej on stanie w progu i powie że bardzo żałuje, że kocha i żyć beze mnie nie potrafi... ale wiem, że to moje płonne nadzieje... że szanse na to są za małe..

Pomiędzy tymi łzami znajdź naprawdę chwilę na radość, że spotkało Ciebie to teraz, a nie po ślubie z dziećmi, mimo wszystko.
Boli, ale czas pomoże, będziesz silniejsza. Ja jestem ledwie rok starszy, a szykuje mi się rozwód i walka o dzieci, bo małżonka się odkochała. Także naprawdę w Twoim przypadku nie ma tego złego...
To, co musisz zrobić to wybaczyć sobie, że nie masz wpływu na jego emocje i... żyć dalej. Tak po prostu, żyć, zająć się sobą, zrób coś dla siebie, spędzaj czas w zgodzie ze sobą i rób to, co sprawa Ci przyjemność - jakkolwiek to boli.

Autorko, nie chodzi tutaj o umniejszanie Twoim problemom, a o fakt, że gdyby trwało to dłużej i zdążylibyście wziąć ślub, mieć dzieci to... bolałoby bardziej i dłużej i dużo trudniej byłoby Ci dojść do siebie.
Pomimo krzywdy, jaką Ci wyrządził, to jeszcze mimo wszystko masz czystą kartkę do napisania jak się z niego wyleczysz. Jeszcze będzie pięknie i zrozumiesz, dlaczego Ci z nim nie wyszło, daj sobie tylko czas.

"że skoro zdecydował się na rozstanie to znaczy, że mnie nie kochał."

Niekoniecznie, samo uczucie nie wystarczy, żeby widzieć się razem do końca życia.

Musiało mu już coś wcześniej doskwierać w tym związku, tylko ciężko mu było się wycofać.
Zgoda w związku czasem bywa pozorna, bo jedna strona podporządkowuje się drugiej nie wyrażając głośno swojego zdania, a druga strona myśli, że jest wszystko pięknie... Niektórym z kolei przeszkadza, jak partner nie ma swojego zdania, tylko na wszystko się zgadza...
Nie zawsze więc jest to następna miłość.
Odchodzi, nie podając przyczyny, żeby bardziej nie ranić, bo to też nic by nie dało.

Tak naprawdę los ci zrobił prezent i to nie jest żart. Patrz odezwali się do ciebie ludzi poranieni przez osoby które kochali, dodatkowo mnóstwo czasu i kapitału zainwestowali w związek myśląc że będzie tak do śmierci. Mają dzieci, lubią niektórzy teściów (jak prawie rodzina) i nagle muszą z tego zrezygnować a raczej z nich zrezygnowano. Dowiadują się dodatkowo o swoich połówkach takich rzeczy że włos na głowie staje i co ? ano w myśl powiedzenia co cię nie zabije to uodporni brną w życie przebijając się przez wybite szambo aby się wydostać otrzepać umyć i iśc dalej w życie. Dodam że o wiele fajniejsze niż bycie z tym drugim ,,człowiekiem" któremu nigdy krzywd nie zapomnisz. Jesteś młoda i natrafisz na swojego jedynego, tego kwiatu na pół światu. Wybecz się, wykrzycz z siebie, nawyzyaj, zrób coś szalonego, pojedz, idz do kina na komedię, wyjdz do ludzi. Niestety odkochanie trwa trochę a szczególnie gdy jest poranione i się kochało na prawdę. Szkoda że nie są tutaj zdradzeni kilka lat temu to by uświadomili co i jak. Pewnie są szczęśliwi i nie potrzebują takiego forum jako wentylu bezpieczenstwa psychiki i dawno zapomnieli. Żyj !!!