Czy on jest ze mną, bo inne go nie chcą?

Może weż to po męsku.
patrząc prosto w oczy powiedz że dla Ciebie zwiążek z braku innej opcji czy z rozsądku nie ma sensu i że chcesz by się na spokojnie zastanowił i wypowiedział- nie od razu- ale np za 3 dni się spotkajcie.
Powiedz mu to spokojnie i z szacunkiem
a jak za te 3 dni będziesz mieć wciaż wątpliwości, to z nim zerwij, bo szkoda męczyć się nawzajem i tracić energię na taką niepewność.

Dziękuję za odpowiedzi. Muszę dodać do mojej wypowiedzi (bo chyba przedstawiłam tylko złe fakty), że on od początku nie dawał mi odczuć, że jest ze mną z braku laku. Bardzo się starał, różne fajne rzeczy przygotowywał na randki, zawsze wszystko było postarane. Na moje urodziny też bardzo się postarał. Sam mi dwa razy mówił, że się we mnie zakochał (ja mu tego jeszcze nie powiedziałam), spotkania zawsze nam się przedłużają, bo nie możemy się rozstać. Mój wygląd też chwali, chemia przy pocałunkach jest duża. Te zarzuty, które mam odnoszą się do sytuacji z pierwszego 1-1,5 miesiąca naszego spotykania się. Po tym czasie powiedział o mnie przyjaciołom, znajomym i rodzinie i mówi mi, że jak myśli o przyszłości, to widzi tam mnie itd. więc nie jest tak, że obecnie czuję, że jest ze mną z braku laku. Ale mam takie poczucie, że na początku trochę tak było lub nie był mnie pewien, czy na pewno chce się ze mną spotykać. No i nawet, jeśli się to zmieniło, to pozostaje jakaś przykrość, że byłam dla niego niewystarczająca na początku
No i chyba kompleksy mi się trochę włączyły, jak zobaczyłam te dziewczyny z Instagrama - wiecie, takie pewne siebie, zrobione laski. Ja nie uważam się za brzydką, ale jestem naturalna, raczej spokojna, nieśmiała, inne rzeczy są dla mnie ważne w życiu. No po prostu czuję, że jesteśmy z innego świata i że jak się poznamy (to krąg jego znajomych), to nie polubimy się.

Ale to nic dziwnego, że nie był Ciebie pewien na początku. Przecież to były same początki znajomości.

Nie świruj tylko poczekaj aż poznasz tych znajomych. Zobacz jakie tam są w rzeczywistości relacje. Na ile w ogóle oni są istotni dla tego faceta. Bo na facebooku czy instagramie można mieć różnych znajomych czy obserwowanych, to mogą być znajomi kiedyś spotkani na imprezie, albo w pracy. Czasem człowiek nawet te osoby nie za bardzo lubi.

Na Instagramie ludzie często po prostu robią wrażenie, pozują, używają jakichś filtrów. Na żywo taka osoba może okazać się wcale nie taka pewna siebie, szczęśliwa, urodziwa. Poza tym każdy może lubić do innego. Nie ma co popadać w kompleksy.

Skoro mowa o mniej więcej pierwszym miesiącu znajomości, to ja nie widzę problemu. Bo czego innego właściwie mogłabyś oczekiwać? Że od pierwszego spotkania uzna Cię za tę jedyną?

" Boję się, że oni źle mnie ocenią, skoro nie jestem taka instagramowa, zrobiona, tylko zwykła. I że będą mu coś na mnie złego mówić itd. "

Po prostu w swoim czasie się z nimi spotkasz i ich zobaczysz. Nie martw się na zapas. Ja bym się już bardziej zastanawiała czy mnie będzie odpowiadać ich towarzystwo jeśli by mi się nie podobało co tam tworzą na tych instagramach. Drażni mnie pozerstwo na Instagramie, tworzenie fałszywego wizerunku, bezwartościowe treści. Nie mam ochoty takich osób spotykać. Ale też często jest tak, że znajomości się rozluźniają z czasem jeśli to jakieś znajomości np ze szkoły.

Moim zdaniem powinnaś go przycisnąć i postawić ultimatum. Bycie z kimś tylko dlatego, że każda osoba z płci przeciwnej go odrzuca - to totalne świństwo. Mało tego - nasza połówka powinna być atrakcyjna dla innych. Facet mimo związku powinien mieć kilka adoratorek, tak samo kobieta powinna mieć adoratorów. Nie w celu zdrady (bo przecież jest związek), ale dla takiej "zdrowej zazdrości". Gdy widzimy, że nasza połówka jest atrakcyjna dla otoczenia - dbamy o związek. Gdy nasza połówka nie ma powodzenia - wiemy, że mamy ją w garści, więc po co się starać o związek? I tak nie odejdzie.

A co się stanie, gdy nagle pozna taką dziewczynę, która zawsze mu się podobała, ale tym razem go nie odrzuci? Raz dwa, wymieni cię na lepszy model. Nie chcę być czarnowidzem, ale raczej jesteś dla niego dziewczyną "przejściową". Nie chce być samemu i czuć się źle w samotności, więc z braku laku woli się czuć średnio będąc z "byle kim" (w jego opinii) i poczekać, gdy trafi się taka, która go naprawdę będzie pociągać i odwzajemni jego uczucia.

Ja zawsze powtarzam - że jakiekolwiek obniżanie wymagań, zmuszanie się do bycia z kimś, kto jest w naszej głowie "średniakiem" lub poniżej "śrendiej" to chamstwo i czyste skurw*****. Oszukiwanie i wykorzystywanie drugiej osoby. Nasza druga połówka to powinna być osoba, o której myślimy w kategorii "lepsza od nas", ktoś kto nas inspiruje, ktoś, kogo podziwiamy. Ktoś wymarzony.

Zamiast obniżać wymagania trzeba się rozwijać, żeby poznać drugą połówkę naszych marzeń i być atrakcyjnym w jej oczach. Oczywiście jeżeli ktoś ma nierealne wymagania i oczekuje kogoś idealnego, to trzeba zejść na ziemię, ale tez nie zmieniać swoich wymagań o 180 stopni i nagle akceptować każdego, kto się nawinie

No właśnie tego się boję. Nie uważam się za jakąś najgorszą. Ale że może z innymi mu nie szło, więc jest ze mną.

Ale właściwie co za różnicę robi moment, w którym on się zainteresował Tobą poważniej? Znaczy, ja wiem, że historia brzmiałaby lepiej/romantycznej, gdybyście już od pierwszego spotkania... Bla bla bla... Ale przecież w życiu rzadko bywa tak, że obie strony decydują się na coś w tym samym momencie i nie ma w tym nic złego. Nie można przecież oczekiwać, że jeśli Ty już czegoś chcesz (np. związku), to on natychmiast, w tej samej chwili - też. I dobrze się z tym pogodzić, bo później może być wiele podobnych sytuacji. Np. Ty będziesz chciała z nim zamieszkać/wziąć ślub/wziąć wspólny kredyt/mieć dziecko itd., a on jeszcze nie. Też będziesz przeżywać, że Ty już byłaś gotowa na kolejne zobowiązania, a on potrzebował jeszcze czasu? A gdyby było odwrotnie i Tobie zajęłoby dłużej zainteresowanie się nim, uważałabyś, że on słusznie się martwi o sens Waszego związku i poniekąd podważa Twoje uczucia?

A co do tych "instagramowych" dziewczyn - patrzysz na nie przez pryzmat stereotypów. Znam sporo dziewczyn, które mają takie profile, a są przy tym zupełnie normalne; fajne, ciepłe, miłe, z poczuciem humoru itd. Nie gadają w kółko o makijażu i zabiegach kosmetycznych. Żadne tam z nich "puste lale". Jak dla mnie to tu wychodzi Twój brak pewności siebie, bo jeszcze ich nie poznałaś, a już jesteś na nie. Daj im szansę.
Btw, nie wiem, co mają do tego zdjęcia w bikini. Sama mam zdjęcia w bikini, ba, mam też w jeszcze bardziej kusych poldensowych wdziankach. Co w tym złego? One miałyby nie wrzucać takich zdjęć, bo ktoś uzna, że nie wypada i oceni je negatywnie? To o kim to źle świadczy? O nich - bo nie przejmują się zdaniem innych, czy o oceniającym - bo wyrobił sobie o kimś zdanie, jeszcze zanim go poznał?

W sumie masz rację, dzięki za ten wpis może też miał jakieś złe doświadczenia, przez co bardziej ostrożny był na początku muszę pozbyć się tych negatywnych myśli, bo może sama się niepotrzebnie nakręcam, a zaniżone poczucie własnej wartości nie pomaga mi.

Co do instagramowych dziewczyn - jak będą dla mnie miłe, to ok. Też będę dla nich miła, nie będę ich oceniać za wygląd, bo nigdy tego nie robię. Po prostu obawiam się, że one tak mnie ocenią - jako osobę bez botoksów, powiększonych ust, sztucznych rzęs - czyli jako np. zaniedbaną czy coś i będą mnie przez to obgadywać do mojego chłopaka, żeby "pozbyć" się mnie. Tego się raczej obawiam. Bo ja nie odrzucam nigdy za wygląd, ale niestety wiem, że ludzie różnie z tym mają i ktoś im nie spasuje np. ze stylu ubierania czy coś i nie wpuszczają takiej osoby do swojej "paczki"