Przemoc po alkoholu.

Witam. Jakiś czas temu dotknęło mnie coś, czego nigdy bym się nie spodziewała po swoim przyszłym mężu, a mianowicie- na imprezie z wieloma bardzo dobrymi, naszymi znajomymi, po dawce alkoholu mój wielce wybranek dostał białej gorączki. Powod? Nieznany. Przez cały czas potulnie siedziałam koło swojego narzeczonego, rozmawiając z tymi, których tolerował. Muszę nadmienić, że chorobliwa zazdrość z jego strony jest na porządku dziennym, a ja przykładowo- oglądając w telewizji mecz reprezentacji Włoch, nie mogłam patrzeć na zawodników, bo byli przystojni. Tak, wiem. To chore, ale taki był mój narzeczony. Wracając do tematu, impreza trwała, a narzeczony nie oszczędzał sobie wódki. W ciągu kilku minut z miłej rozmowy, stał się mój koszmar. Zaczal mnie wyzywać od k****, dz**** itp. Nie mogłam tego słuchać, skierowałam się do domku (plenerowa impreza nad jeziorem) aby spokojnie zadzwonić po jego ojca, aby po nas przyjechal, bo już jego syn ma dość. Nagle on pojawił się się domku i wtedy wyczułam, że chce coś złego zrobić. Zaczęłam przed nim uciekać, nikogo w tym domku nie było, wszyscy stali przy ognisku. Całkiem sprawnie szła mi ta ucieczka, ale on nie odpuszczał, biegł za mną, nadal nie oszczędzając tych okropnych slow. W ostatniej chwili, przy wyjściu zamachnął się nogą, jakby co najmniej miał przed sobą piłkę. Uderzyl mnie w nogi i tylko poczułam jak laduje na ziemi, uderzając bardzo mocno głowa o drewniana lawke. Widzieli to wszyscy nasi przyjaciele, natychmiast zareagowali. Mojego narzeczonego, od tamtej pory nie wiedziałam, jedynie mam milion wiadomości, że przeprasza, że kocha. Nadmienić też muszę, że miesiąc temu dałam mu szanse, gdyż wyrzucił mnie poprzednio z domu.
Jest mi źle, czuje się bardzo upokorzona. On nie daje mi spokoju.

Witam. Jakiś czas temu dotknęło mnie coś, czego nigdy bym się nie spodziewała po swoim przyszłym mężu, a mianowicie- na imprezie z wieloma bardzo dobrymi, naszymi znajomymi, po dawce alkoholu mój wielce wybranek dostał białej gorączki. Powod? Nieznany. Przez cały czas potulnie siedziałam koło swojego narzeczonego, rozmawiając z tymi, których tolerował. Muszę nadmienić, że chorobliwa zazdrość z jego strony jest na porządku dziennym, a ja przykładowo- oglądając w telewizji mecz reprezentacji Włoch, nie mogłam patrzeć na zawodników, bo byli przystojni. Tak, wiem. To chore, ale taki był mój narzeczony. Wracając do tematu, impreza trwała, a narzeczony nie oszczędzał sobie wódki. W ciągu kilku minut z miłej rozmowy, stał się mój koszmar. Zaczal mnie wyzywać od k****, dz**** itp. Nie mogłam tego słuchać, skierowałam się do domku (plenerowa impreza nad jeziorem) aby spokojnie zadzwonić po jego ojca, aby po nas przyjechal, bo już jego syn ma dość. Nagle on pojawił się się domku i wtedy wyczułam, że chce coś złego zrobić. Zaczęłam przed nim uciekać, nikogo w tym domku nie było, wszyscy stali przy ognisku. Całkiem sprawnie szła mi ta ucieczka, ale on nie odpuszczał, biegł za mną, nadal nie oszczędzając tych okropnych slow. W ostatniej chwili, przy wyjściu zamachnął się nogą, jakby co najmniej miał przed sobą piłkę. Uderzyl mnie w nogi i tylko poczułam jak laduje na ziemi, uderzając bardzo mocno głowa o drewniana lawke. Widzieli to wszyscy nasi przyjaciele, natychmiast zareagowali. Mojego narzeczonego, od tamtej pory nie wiedziałam, jedynie mam milion wiadomości, że przeprasza, że kocha. Nadmienić też muszę, że miesiąc temu dałam mu szanse, gdyż wyrzucił mnie poprzednio z domu.
Jest mi źle, czuje się bardzo upokorzona. On nie daje mi spokoju.

madoja napisał/a:

Z tym czepianiem się bo piłkarze przystojni - wierzę. Tez miałam podobnego chłopaka. Zazdrosny o wszystko.

Pomysl nawet o tym, co pomyslą Wasi przyjaciele gdy do niego wrócisz. Że jesteś pierdol*ięta. Taka walnięta parka, co sie tłuką, wyzywają a potem piękne godzenie.
Słuchaj, jeśli do niego wrócisz i weźmiecie ślub to proszę Cię, nie miejcie dzieci.

Nie ma możliwości powrotu. Godziłam się na powroty juz nie dwa ani nie trzy razy. Zawsze słyszałam to samo, że się zmieni. Nie zmienił się. Było coraz gorzej, aż doszło do tej sytuacji. Nie mam komu się wygadać, dlatego znalazłam się tutaj.

MagdaLena1111 napisał/a:

zraniona12345 napisał/a:

Znajomi zareagowali po upadku, bo nie było możliwości zobaczenia tego co było w domku, bo tak jak mówiłam byli na zewnątrz. Jeśli chodzi o wyzwiska robił to tak, żeby nikt nie usłyszał. To brzmi nieprawdopodnie, ale tak było. Niestety.

Oj uwierzcie mi, że chcialabym żeby się to okazało tylko złym snem. Ale tak nie jest.

Czyli w domku nie było widać jak on za Tobą biegnie i krzyczy szeptem wyzwiska, ale jak się przewróciłaś, to już nie dało się nie zauważyć?

Chyba dość słabo nas tu oceniłaś? ;-) W przyszłości popracuj nad szczegółami :-)

Autorka nie napisała że do niej krzyczał i za nią biegł. Napisała że poszła do domku zadzwonić, po czym on się tam pojawił. Jeśli istotnie tych wyzwisk nikt nie słyszał to mnie osobiście nie zaalarmowałoby to że dziewczyna wchodzi na chwilę do domku po czym jej chłopak kilka minut później też tam idzie. A już zwłaszcza na imprezie, po ciemku gdzie każdy coś sobie wypił i generalnie raczej zajmuje się sobą a nie analiza wszystkiego dookoła. Co innego gdy nagle ktoś z hukiem ląduje głowa na twardej powierzchni

on nie odpuszczał, biegł za mną, nadal nie oszczędzając tych okropnych slow.

Nie trzeba wcale dziwnych imprez aby interwencja towarzystwa przyszła w końcowej fazie awantury, tym bardziej impreza w plenerze, to nie bywa tak że jak coś się nam nie mieści w głowie lub jest nielogiczne to tym samym się nie dzieje, nie wydarza

"jak coś się nam nie mieści w głowie lub jest nielogiczne to tym samym się nie dzieje, nie wydarza"

"Wszystko to norma i normalka przecież. Łącznie z zabranianiem oglądania meczy z przystojnymi piłkarzami ;-)"
Magda to że mnie to nie dziwi nie znaczy że uważam to za normalne

Muszę nadmienić, że chorobliwa zazdrość z jego strony jest na porządku dziennym, a ja przykładowo- oglądając w telewizji mecz reprezentacji Włoch, nie mogłam patrzeć na zawodników, bo byli przystojni.