Przytrafiło mi się coś, co pewnie większość ludzi uważa za normalne, ale jak się jest nastolatką, a nie w wieku 28 lat. Otóż miesiąc temu zafascynowałam się pewnym aktorem. Lubię sobie o nim pomyśleć, oglądam filmiki o nim i zdjęcia. Zaczęło się od przypadkowego obejrzenia filmu, w którym grał takiego idealnego faceta. Na początku w ogóle tak wizualnie mnie nawet nie pociągał, dopiero jak film się skończył to zaczęłam czytać jego życiorys, oglądać zdjęcia no i wtedy mnie "trafiło" - w późniejszych latach wygląda o wiele lepiej i nie wiem jak wcześniej mogłam tego nie zauważyć. Ja nawet teraz nie pamiętam czy kojarzyłam go wcześniej z imienia i nazwiska, chociaż to bardzo znany aktor. Owszem, wcześniej widziałam z nim parę filmów, ale już dobrych kilka lat temu i może nawet nie pamiętałam, że tam grał i wtedy jakoś w ogóle mi się chyba nie podobał, skoro dopiero teraz zaczęłam go zauważać. Co dziwne, przyćmił on nawet mojego poprzedniego ulubieńca, który też bardzo mi się podoba. Chcę jeszcze zaznaczyć, że jestem singielką i to nie jest tak, że mam kogoś a podoba mi się aktor 
Po prostu lubię go pooglądać w internecie, powzdychać sobie i do tego ogranicza się moja fascynacja nim. Czy którejś z Was zdarzyło się coś podobnego w zbliżonym wieku do mojego czy jednak uważacie to za mocno nienormalne?
- bbasia
- Redaktor Działu Psychologia
- Nieaktywny
Ja mam czterdzieści parę i też zafascynowałam się kilka lat temu, co prawda nie aktorem a dziennikarzem. I wcale nie uważam tego za coś nienormalnego. Po prostu - imponuje mi on swoim intelektem, swobodą wypowiedzi, charyzmą itp. Moja fascynacja przejawia się kupowaniem jego książek, słuchaniem jego programów w radiu oraz planowaniu, że jeżeli gdzieś blisko mnie będzie miał spotkania, to na pewno się na nie wybiorę. I bardzo mi się podoba ta moja fascynacja. 
- R_ita
- Zbanowany Troll
- Nieaktywny
Ja jestem w zbliżonym wieku i też tak mam. To świetny aktor, z ogromną charyzmą, udziela ciekawych wywiadów, bierze udział w ciekawych projektach, podróżuje, jak płacze na ekranie to cierpisz razem z nim, jak się śmieje, to aż chce Ci się śmiać, jest fenomenalny... no i wiadomo, turbo przystojny. I ja się z tym specjalnie nie kryję, wszyscy bliscy wiedzą, że mam hopla i się jaram. Łącznie z partnerem. Zresztą nie raz sobie pośmieszkamy przy okazji moich zachwytów nad urodą aktora, że jak mi testosteronu mało to on mi zaraz testosteron pokaże : D także u mnie wszyscy w moją platoniczną miłość wtajemniczeni, normalna sprawa. I mnie, jak poprzedniczce- bardzo się ta fascynacja podoba Myślę, że nie ma co się przejmować.
