Witam serdecznie.
To moj pierwszy post tutaj, dlatego prosze o wyrozumialosc. Bardzo podoba mi się poziom tego forum, dlatego tez postanowiłam opisać swoją hisrorię.
Jestem kobietą 30+, ktora za jakis czas wychodzi za mąż. Mieszkam i pracuje poza granicami Polski. W listopadzie zeszłego roku zaczęłam nową pracę i dwa tygodnie bylam na szkoleniu w innym oddziale firmy. Tam poznalam tez pewnego wspolpracownika- powiedzmy pana A. Mężczyzna ten jest niezwykle przystojny, ale przez te 2 tygodnie bedąc tam nie zwracalam na niego jakoś szczególnej uwagi.
Po szkoleniu wrocilam do swojego oddzialu. Minelo kilka miesiecy i ktoregos razu zadzwonil A. do mnie z pytaniem o jakas tam pierdołę. Okazało się, że zle nazwałam plik do faktury, której on szukał. Podałam mu te informacje, których szukał i zażartowałam sobie, że zrobiłam to specjalnie, bo chciałam usłyszeć jego głos. I to był błąd. 2 minuty pozniej napisał do mnie na prywatnym chacie w pracy. Zaczelismy pisac ze soba. Najpierw o pracy, potem zeszlismy ma tematy prywatne. On zapytał czy kogoś mam - odpowiedziałam zgodnie z prawdą, że. tak. On tez powiedział, że niedługo zmienia stan cywilny... Myslałam, że temat skończony. Ale on nie przestawał pisać. Tak mijały dni.
Stawał się coraz bardziej śmiały. W końcu zaproponował, żebyśmy sie spotkali- w wiadomym celu. Odmówiłam. Powiedziałam mu, że możemy sobie pisać w pracy - niewinny flirt w pracy jeszcze nikomu nie zaszkodził, ale o spotkaniu nie ma żadnej mowy. Postawiłam mu granice, które w pierwszym momencie wyśmiał, po czym teoretycznie sie zgodzil. Mijały tygodnie on coraz bardziej się nakręcał (nie powiem, ze ja nie) i po jakims czasie znów zaproponował spotkanie. Tymrazem również wyraznie powiedziałam mu, ze nie ma takiej opcji - oboje jesteśmy w związkach , on za pare dni się żeni- powinien sie na tym skupic. Obraza majestatu. Mialam wrazenie, ze jestem pierwszą kobietą w jego zyciu, która mu odmówiła. Pare dni miałam spokój, ale zauważyłam, że on wyszukiwał najmniejsze błędy w mojej pracy, po czym pisał oficjalne emaile ze wszystkimi świetymi w kopii, żeby tylko mnie publicznie upokorzyć. Zignorowałam to.
Minęło kilka dni. On zachorował po czym w trakcie chorobowego napisał mi sms z przeprosinami za swoje zachowanie. Odpowiedziałam mu,że nie musi mnie przepraszać, pod warunkiem, że to wszystko nie będzie wpływało na naszą współprace. Przytaknął. Po powrocie z chorobowego, znów zaczął swoje podchody. Flirtowalismy sobie w najlepsze- tylko wirtualnie. Nadchodził dzień jego ślubu. Bylam przekonana, że nasze pracownicze "love story" sie skonczy, ale nie. Jeszcze dzien przed slubem zaproponował mi spotkanie. Tym razem znow odmowilam. Stał się opryskliwy- ja również po czym on napisał: "widzisz w ogóle jak Ty ze mną rozmawiasz?" ... Zastanowiło mnie to, bo ja z nim rozmawialam dokladnie tak jak on ze mną- kiedy on byl opryskliwy, ja tez bylam.
Po którymś z długich weekendów - chyba troche steskniony zadal mi dosc dziwne pytanie po ktorym zapalila mi sie czerwona lampka. Otoz zapytal mnie czy myslalam o nim ... niby zwykle pytanie, ale on dodal jeszcze: "nawet jak szczytowalas?" . Zdziwilo mnie to nieco, wiec zapytalam jego po czym dostalam odpowiedz twierdzaca. Powiedzialam mu, że to jest już chore. On stwierdzil tylko, ze jest chorobliwie napalony. Oswiadczyl mi rowniez , z jeszcze nie wie kiedy ale zalatwil sobie, ze na kilka dni przyjedzie do naszego dzialu.
Do tego doszla jego zazdrość (chyba ze cos tutaj nadinterpretuje). Ktoregos razu rozmawialismy na jakis malo istotny temat i zapytalam czy jego kolega jest tak samo przystojny jak on- po odpowiedzi twierdzacej zadal mi pytanie czy mialabym cos przeciwko temu jakby zaciagnal moją przyjaciolke do lóżka. Odpowiedzialam mu, ze ja raczej nie mialabym nic przeciwko ale ona juz pewnie tak. I zapytałam go wprost czy jest zazdrosny. Odpowiedzial , ze nigdy i ze chce mnie tylko przeleciec. Ale jego reakcja powiedziala cos zupelnie innego.
Przedwczoraj zapytal mnie co robie wieczorem. Odpowiedzialam mu ze mam juz plany. Zapytal z kim. Odpowiedzialam ze z narzeczonym, po czym nie odezwal sie do mnie przez reszte dnia.
Chce to zakonczyć. Probowalam juz kilkakrotnie - za kazdym razem jakby nigdy nic z pytaniem: "czesc co slychac?" wraca jak bumerang. Nie moge go zablokowac w pracy , bo czasem w sprawach biznesowych musimy sie kontaktowac. Boje sie tez, ze bedzie sie mscil. Wiem ze jako poludniowiec ma wielkie EGO i chcialabym bez skaleczenia tego EGO delikatnie sie go pozbyc.
więc może też dlatego więcej teraz empatii we mnie... Choćby sytuacja sprzed dosłownie kilku dni... rozmawiałam z kolegą, który mi się zwierzył z problemów (nawet nie związkowych)… następnego dnia dostałam od niego mały prezent. Pytam, a to za co, dlaczego, z jakiej okazji? On, że tak po prostu bo jestem miła, życzliwa i zawsze pomocna... No ok. Ale kolejnego dnia już dostaję od niego wiadomość "cześć piękna"... nie zareagowałam, kolejnego z samego rana link do piosenki... nie zareagowałam... po czym pytanie czy mi się podoba? Wtedy już mi się zapaliło światełko i niestety musiałam zareagować. Nie znoszę takich sytuacji. 
