My indywidualiści - Netkobiety.pl

Autor już zbanowany, więc nie pogadamy, ale włączę się do tematu, bo wydaje się interesujący.

Jeśli o mnie chodzi, to przyznam, że nie wymagam, żeby społeczeństwo czy rodzina mnie rozumiało. I generalnie mało mnie to obchodzi. Jak to się mówi - rodziny się nie wybiera....i nie oczekuje, że jej członkowie będą podzielali moje zainteresowania, wartości czy styl życia. To co mnie rzeczywiście obchodzi to poszanowanie (przez rodzinę, społeczeństwo w którym żyję) mojej godności, nienaruszanie wolności i nienarzucanie mi odgórnie jakiegoś światopoglądu, schematu zachowania itd. To czy się czymś wyróżniam jest w moim odczuciu kwestią drugorzędną.
Tzw. "formowanie" czy wychowanie człowieka przez dane społeczeństwo (np. w szkole) i rodziców, powinno być moim zdaniem ograniczone do minimum tj. lepiej by opierało się na pokazaniu różnorodności świata, niż narzucaniu jakiegoś określonego wzorca. Wychowanie nakazowe, które nie wyjaśnia racjonalnie "dlaczego", a uczy jedynie społecznego konformizmu i podporządkowania się z góry przyjętym założeniom " bo tak trzeba / bo to nasz obowiązek", to (wg mnie) porażka na całej linii.

Co do tych systemów...Przypomniała mi się  lektura Kropotkina w czasach liceum
Ostatnio doszłam do wniosku, że chyba żaden system ekonomiczny, społeczny jest nie do zrealizowania w takim kształcie jak to zakładali jego teoretycy. Chyba za dużo jest czynników nieprzewidywalnych, których nikt nie jest w stanie a priori założyć/ uwzględnić, a które prędzej czy później (czasem już na samym początku) ten system rozsadzą.
Była tu mowa o anarchizmie...ale gdyby zapytać zwolennika kapitalizmu wolnorynkowego czy "tak to miało wyglądać" (i tu podać przykład jakiegoś państwa, gdzie taki system przynajmniej w założeniach miał zafunkcjonować) - to z dużym prawdopodobieństwem nawet nie rozpozna tam kapitalizmu, powie że to jakaś wypaczona forma (wpisz cokolwiek) itd.
Podobnie z socjalizmem - czy nazwiemy to "zdegenerowanym państwem robotniczym", demoludem etc. Ewidentnie widać, że coś się nie udało, chociaż "miało być tak pięknie".

Jestem daleka od ignorowania współcześnie narastających, globalnych problemów. (choćby związanych z konfliktami zbrojnymi, problemem z zanieczyszczeniem planety). Nie da się zakonserwować obecnego status quo. Pytanie tylko jak wypracować rozwiązania potencjalnie najmniej szkodliwe (zarówno dla praw/ wolności jednostek, jak i uwzględniające globalny interes ludzkości). Trzymanie się kurczowo dotychczasowych recept nie działa, bo z implementowaniem do gospodarki czy systemów prawnych teorii, które ładnie wyglądają na papierze, jest trochę jak z testowaniem preparatów, które fajnie działają w sterylnych warunkach  i w probówce, a sprawdzane na żywym organizmie okazują się szkodliwe albo nieskuteczne.
/mam nadzieję, że nie odbiegłam zbytnio od tematu/.