Obraziłem swoją dziewczynę

Witam, co prawda jestem chłopakiem, ale postanowiłem tu napisać, bo muszę się wygadac, usłyszeć jakąś radę. Zacznę od początku. Rok temu poznałem przez internet dziewczynę, dużo rozmawialiśmy (a właściwie pisaliśmy, bo i ona, i ja byliśmy za bardzo niesmiali żeby rozmawiać przez telefon), bardzo dużo nas łączy, mamy bardzo podobne charaktery, jednak różnimy się temperamentami, ona jest bardziej wybuchowa a ja spokojny. Po pół roku pierwszy raz się spotkaliśmy, bardzo się stresowalem, bo pierwszy raz byłem w takiej sytuacji (nie podobam się sobie i bałem się, że nie spodobam się jej) i nie wiedzialem też czego się spodziewać po niej, na zdjęciach bardzo mi się podobała, tak jak ja jej, ale myślałem sobie, że nie ma znaczenia jak będzie wyglądać, bo już ją pokochałem. Jak w końcu po mnie przyszła to na początku nie mogłem się przyzwyczaić, bo wyglądała zupełnie inaczej niż na zdjęciach, ale z czasem jak na nią patrzyłem to nie mogłem się na nią napatrzeć. Ze mną nie było tak kolorowo, bo ja się jej nie spodobalem, o czym nie powiedziała mi od razu (a umawialiśmy się tak, że powiemy sobie o tym od razu) wiec myślałem, że wszystko jest w porządku.na koniec pierwszego dnia gdy odprowadzaniem ja na autobus przytuliła mnie, co bardzo wiele dla mnie znaczyło. Minęło pierwsze spotkanie, drugie i po tym drugim powiedziała mi, że nie podobam się jej. Często zmieniała zdanie, raz mówiła, że mnie kocha, nawet sama od siebie a innym razem gdy ja mówiłem, ze ją kocham to nawet nie odpowiadała. Z czasem często się klocilismy o byle co, jak juz wspomniałem wcześniej jest wybuchowa. I kilka dni temu gdy wróciłem z pracy zaczęliśmy ze sobą pisać,rozmawialiśmy sobie o czymś tam, aż ona spytała "czy lepiej mi już idzie rozmowa z innymi, np w pracy". Powiedziałem, że tak, że już się tak nie wstydzę i nawet zacząłem normalnie rozmawiać z dziewczynami. I wtedy ona jakby była zazdrosna, chociaż dobrze wie że że względu na problemy i kompleksy nigdy bym jej nie zdradził. Zaczęła mnie wyśmiewac, że pewnie słabo mi to idzie, że pewnie odpowiadam im tylko "no" albo "tak", pytała z jakimi dziewczynami rozmawiam, później jeszcze napisała "no sorry, ale rozmowa ze mną nie szła Ci najlepiej, często milczałes i tylko ja mówiłam (co było nieprawdą) nie obraz się ale taka prawda", jeszcze wysylala takie szydercze usmieszki...zrobiło mi się bardzo przykro i nie miałem ochoty na rozmowę z nią na drugi dzień się do niej nie odzywałem, myślałem chociaż ze zapyta o co chodzi albo przeprosi, a ona tylko się spytała czy się obraziłem. Widziała, że czytam wiadomości ale nie odpisuję, wtedy nazwała mnie dzieckiem i pajacem. Napisałem jej, że mnie wkur...ła i nie mam ochoty na rozmowę z nią, na co oba odpowiedziała "no to wkur...ię Cie jeszcze bardziej..." i powiedziała, że pisze z innym chłopakiem, że on jest lepszy ode mnie i z nim byłaby szczęśliwa. Wtedy pękło mi serce, poczułem się zdradzony i w nerwach napisałem, żeby spier... do niego. No i wtedy się zaczęło najgorsze, na drugi dzień jeszcze się klocilismy i napisałem do niej "coś tam coś tam zdziro..." klocilismy się dalej, później napisała ze nigdy mnie nie kochała a to wszystko co robiła to po to, żeby mnie przy sobie zatrzymać (mówiła, że nigdy nie chciała związku tylko przyjaźni i ze to moja wina bo wiedziałem, że się jej nie podobam a dalej to ciągnąłem, że po co kupowałem jej kwiaty i prezenty, itp). Później jeszcze napisałem, że jeśli całowała się ze mną i dawała dotykać ciała tylko po to, żeby mnie przy sobie zatrzymać to jest dziwką. No i przez te dwa wyzwiska powiedziała, że nigdy mi nie wybaczy. Wiem, że źle zrobiłem, ja już taki jestem ze najpierw coś powiem a dopiero później myślę, sam sobie nie mogę wybaczyć ze powiedziałem tak na ukochaną, ale pękło mi serce...dopiero po wszystkim powiedziała mi, że z tym chłopakiem prawie w ogóle nie ma kontaktu i chciała mi tylko zrobić na złość. Nie wyobrażam sobie życia bez niej, bardzo ją kocham i nie widzę sensu życia bez niej, czuję się okropnie, mam nawet głupie myśli. Rozumiem ją, ale ja jej wybaczylem wszystko,wszystkie wyzwiska na mnie, których było duuzo więcej i to zawsze ona zaczęła mnie wyzywać pierwsza, mnie może drugi raz w życiu tak poniosło. Pisałem do niej, blagalem żeby mi wybaczyla ale chyba już ze mną skończyła...nie wiem czy mam dać jej spokój, czy dalej się starać o wybaczenie, ja chcę żeby ona była szczęśliwa, ale nie wyobrażam sobie życia bez niej. Przepraszam,  że się tak rozpisałem, ale mam nadzieję, że ktoś to przeczytał do końca i udzieli mi jakieś rady.