Trudny związek

Nie przyszedłeś po radę, więc nie będę Ci nic radził.
Jednak po przeczytaniu tego co napisałeś, nasuwa się pewna konkluzja. Albo faktycznie uważa że do siebie nie pasujecie, ponieważ Ty masz potrzeby, a ona nie może im sprostać, albo stało się coś po spotkaniu z rodzicami.
Jest jeszcze jedna opcja, skoro piszesz że stała się szorstka. Może poznała kogoś i dlatego wasze pożegnanie, wyglądało jak ostatnie.

Od razu zakładasz najgorszy scenariusz. A nie lepiej najpierw popracować nad mniejszymi rzeczami?
Może jej seks z Tobą nie pasuje? Może go nie chce? Skoro nie chce żadnej intymności bo nie to może wychowanie? Może potrzebuje psychologa? Ty tego za nią nie zrobisz.

No Ty od razu myślisz o gwałcie. A może to jest kwestia tego, że jej doświadczenia z tamtym nie były jakieś mega? Dużo ludzi wyobraża sobie, jak super jest seks, a potem okazuje się, że jest hmm... normalny po prostu.
Gwałt i pochwica to straszne skrajności.
Ja poszłabym w kierunku tego, czy ona nie ma przypadkiem po prostu małego libido, czy nie wychowana była w modelu, że seks jest czymś złym, czy nie ma przekonania, że tylko po ślubie seks jest ok, czy może nie sprawia jej to przyjemności, czy ma świadomość własnego ciała, czy sama się masturbuje, co ona myśli na temat seksu, czy jej zależy na tym, żeby jakoś to poprawić i nad tym pracować, czy może wydłużona gra wstępna byłaby tutaj dobra, czy ona ma zawsze poczucie, że tej seks jest z jej strony wymuszony, czy ona cokolwiek sama inicjuje.
Może potrzebuje innych form spędzania czasu, a na seks jest jeszcze za wcześnie?

Absolutnie, nie ma świadomości własnego ciała. Nigdy się nie dotykała, chyba do niedawna nawet nie wiedziała, gdzie ma łechtaczkę. Nigdy się też nie masturbowała, co rozumie się samo przed się. Gra wstępna jest wydłużonaaa bardzo, ale zauważyłem, że jak jestem bardziej stanowczy, to bardziej ją podnieca. To zależy. Częściej ja inicjuje, ale ona również. Nie ma problemu z miłością francuską. Najbardziej mnie irytuje, kiedy zaczyna mnie całować, podgyzać ucho, tak jak lubię i zostawia mnie ze wzwodem. Dalej już nie chce, następuje blokada. O spędzanie wolnego czasu, w inny sposób, się nie martwię. Zawsze wymyślam coś nowego. Ostatnio pojechaliśmy do Kazimierza. Wcześniej byliśmy w operze.

Patrz na to jaką masz partnerkę teraz i na tej podstawie oceń czy możesz z nią być. Nie patrz na swoje wyobrażenie o tym jak mogłoby być, bo tym wyobrażeniem skrzywdzisz i siebie i ją. Być może ona potrzebuje czasu i powolnego otwierania się na seks. Być może jednak ona po prostu nie potrzebuje seksu i Twoje czekanie i wspieranie nie doprowadzi Cię do wyobrażonych was. Już teraz masz ogromne ciśnienie na seks, więc to ciśnienie i frustracja wynikająca z niego z czasem zaczną wybuchać jej w twarz. Zastanów się więc teraz powaznie czy jesteś w stanie przyjąć do wiadomości, że ta relacja niekoniecznie zakończy się wyobrażonym przez Ciebie happy endem.

Ona jest z Lublina, w Kazimierzu Dolnym byliśmy Rozmawiamy! Co czuje jak ją liże, a ona mówi "dobra już dość", a ledwie zacząłem. Nie mam przyjemności, jeśli ona jej nie ma. Zauważyłem, że sam stałem się bardziej oziębły. Zwyczajnie mi się nie chce, kiedy wiem, że jej się nie chce. Klio dobrze powiedziała. I muszę się nad tym zastanowić. Czy na końcu tej tęczy jest garniec ze złotem, czy tylko gonie za marzeniem. Idę w lata, czas na żonę i dzieci.

Cyngli
Ad1. Wiem, ale mi się jeszcze nie zdarzyło takiej spotkać.
Ad2. Wiem, że i słabo nie działa, mocno nie działa. Szybko, nie. Wolno nie. W lewo, nie. W prawo, nie. Sssanie też nie. Kółka, trójkąty, kwadraty....
Ad3. Właśnie nad tym się najmocniej zastanawiam. I nad tym co powiedziała Klio.

No własnie, nie robię już. Bo jej się to nie podoba. Mówię w czasie przeszłym.

Jeżeli tak to przekaże to będzie kontynuacja presji na niej aby wpasowała się w jego potrzeby bo inaczej hasta la vista... Z takich "rozmów" biorą się tylko udawane orgazmy. Już wcześniej pisał, że ona ma problem z zawalczeniem o siebie, poddaje się presji i wpływowi otoczenia. Podda się i tym razem, ale szczęścia po takiej rozmowie nie wróżę.

Mi nie chodzi tutaj o wywieranie presji tylko o to, żeby on przekazał to, jak on się czuje. Zwłaszcza, jeżeli dziewczyna nie ma nic przeciwko rozpaleniu go i zostawieniu samego sobie.
Ważny jest komunikat o tym, skąd u niej niechęć, czy ona to lubi czy ona chce cokolwiek zmieniać. On może jej pomóc, może ją wspierać, ale jeżeli ona nie ruszy w żaden sposób do przodu, to za chwilę on pęknie i zamiast powiedzieć to na spokojnie zrobi awanturę.

Rozmowę można poprowadzić tak, że ona się wpasuje, a można poprowadzić tak, żeby ona powiedziała, jak widzi ich przyszłość. Tu nie zadziała też dopasowanie się jego do niej, bo już teraz widać, że sytuacja jest coraz bardziej frustrująca. Niech walczy, niech on jej pomaga, ale niech zrobi jakieś kroki w kierunku tej walki.

Puchaty, ale Ty nie masz żadnych podstaw do stwierdzenia, że ona była wykorzystywana.
To, że może boi się ojca w żadnym stopniu o tym nie świadczy.

Możesz jej zasugerować terapię. I tak jej się przyda. Innych opcji nie ma.

O to samo mi chodziło wcześniej, może za dużo skrótów myślowych

To jest jasne, ale najlepszy byłby po prostu przekaz, że będą nad tym pracować razem. Wtedy się łatwiej otworzyć.