Witam.Jestem mezatka od ponad 10 lat,moj maz to dobry czlowiek,jednak z czasem czegos zaczelo brakowac...poznałam Kolegę i wpadLam w romans krOry trwa ponad dwa lata.Kompletnie sobie nie radze,były tematy ,ze sie oboje rozwiedziemy i zamieszkamy razem ale coraz czesciej zdaje sobie sprawe,ze to nie realne.Jednoczesnie juz nie potrafie bez niego zyc.Prosze pomozcie mi,jak sie otrzasnac i skonczyc cos co tak boli.
Podobne tematy
Może pomyślisz że jestem za młoda przechodziłam podobny problem,tylko że ja nie byłam mężatką,jest to trudne bo stoisz teraz pod wielkim znakiem zapytania nie wiesz która opcja będzie najlepsza dla Ciebie,miałam to samo dwa razy cofałam się bo nie wiedziałam co będzie dla mnie najlepsze zraniłam oby dwie osoby dość dogłębnie i dopiero na końcu wyszło z kim i kogo mi najbardziej brakuje.Podjęcie takiej decyzji jest trudne musisz coś zakończyć co, to Ty będziesz wiedziała najlepiej nie da się podjąć decyzji od tak ani nikt za Ciebie tego nie zrobi,zastanów się pięć razy zanim podejmiesz decyzję.zawsze facet żonaty dwa razy więcej mówi a tak naprawdę nic z tego sobie nie robi może to moje jakieś chore określenie ale podaje przykład ze swojego życia.Ja osobiście poszłam nie tą drogą co miałam i do dziś mi jest przykro z tego powodu,Tobie życzę podjęcia prawidłowej decyzji obojętnie jaka by to była.Pisz jeśli coś się zmieni,trzymam kciuki,a jeszcze jedno najważniejsze pamiętaj żebyś to TY była szczęsliwa.Pozdrawiam
Skoro Twój mąż to "dobry człowiek" to po co marnujesz mu życie? Raz, ze go zdradzasz a dwa że, pozbawiasz go prawa wyboru.
Jesli wydaje Ci się, że nie mówiąc prawdy męzowi zaoszczędzasz mu bólu, to nie zapominaj że jednocześnie pozbawiasz go szansy na ułożenie sobie życia na nowo...może u boku innej kobiety....chyba że, milczysz z wygodnictwa...
Egoizm i wygodnictwo... Tchórzostwo. Ranisz swojego męża i ranisz żonę swojego kochanka. Bo to, że ty cierpisz to twój wybór. Czemu nie odejdziesz od męża? Boisz się, że twój wspaniały kochanek nie będzie skłonny do zostawienia żony? Czy może obawiasz się, że w codziennym życiu jego wspaniałość nieco przywiędnie?
Skończ to kobieto. Czy powiesz mężowi czy nie - Twój wybór, ale kontynuacja tego układu to po prostu podłość.
Hm....macie racje,tyle ze moj maz o tym wie tzn byl czas ze sie przyznalam.jasne dal mi szanse a ja wciaz zachowuje sie jak swinia...wiem.napisalam tu bo chcialam tej prawdy co piszecie,ale liczylam,ze znajdzie sie ktos kto mi pomoze z tego wyjsc.Liczylam,ze slowa krytyki mniee postawia na nogi bo sama nie potrafie tego skonczyc.