Interesuje mnie wasze „relacje ze sztuką”.
Oczywiste jest, że dużo osób chodzi do teatru, kina, ogląda wystawy. Nie chodzi mi o relacje jako odbiorca sztuki. Można być twórcą sztuki, malować obrazy robić zdjęcia. Właśnie, namalowałem obraz i co? Chowam go do szafy? Staram się sprzedać? Czy i jak staracie się ze swoją wrażliwością artystyczną wyjść do ludzi? Właśnie te próby udane, czy nie, wyjścia ze swoimi dziełami do ludzi, mnie interesują. Dobrym dla mnie przykładem są teatry uliczne, „ulica to wielka szkoła artyzmu”.
Inny przykład, dla mnie znamienny, jak go oceniacie?
„Witold Jan Mikołajczuk przez wiele lat był biznesmenem. W pewnym momencie trafił do aresztu. Ta sytuacja całkowicie odminiła jego życie. Dziś Witek jest ulicznym muzykiem. Jak mówi, zwiedził już wszystkie warszawskie podwórka. Oprócz tego Witold uczy muzyki w szkole podstawowej. Co mu to , daje? Czy nie tęskni za dawnym, wygodnym życiem? ”
Jak oceniacie takich ludzi i czy sami macie jakieś własne doświadczenia? Może ktoś ze znajomych lub w rodzinie ma coś z tym wspólnego?
PS dla Gojki to cytat z poważnego portalu dzień dobry tvn ,a tu TAKI błąd „odminiła”. Leć Gojka i pisz o literówce, ha, ha.
PPS Witold jest jednym z kandydatów do naszego dyplomu. Ja właściwie „harmonii” nie lubię ale za jego zaangażowaną twórczość.