Część mojego dzieciństwa ...... Zapraszam do przeczytania

Wspominając mojego kochanego Dziadka od razu przypomina mi się moje dzieciństwo. Dziadka pamiętam od zawsze, przez pierwsze cztery lata mojego życia mieszałam na wsi w małym domku właśnie z Dziadkiem bratem i rodzicami. To właśnie Dziadek się mną opiekował kiedy  rodzice bywali  na potańcówkach, odprowadzał mnie do przedszkola,  bawił się  ze mną a ja tylko jego przytulałam najbardziej. Pamiętam też że Dziadziuś wymyślił takie śmieszne stworki Dziogi, zawsze jak właziłam z bratem za szafę lub biegliśmy  na strych Dziadek mówił że są  tam Dziogi  a my ze strachu  uciekaliśmy. Hmm ciekawe jak by mogły te Dziogi wyglądać?. Jak już miałam cztery lata nasz dom został wyburzony a my przenieśliśmy się  do miasta tylko na osobne osiedla. Pamiętam że wtedy bardzo płakałam że nie mieszkam już z Dziadziem na szczęście kilka razy w tygodniu go odwiedzaliśmy i często rodzice mnie u niego zostawiali na noc takie wakacje. Wtedy Dziadek odegrał ogromną role w moim życiu: to on nauczył mnie alfabetu , dodawać odejmować i mnożyć, dzieki niemu znam pacierz tylko on potrafił łyżeczką schłodzić mojego guza na czole którego nabiłam sobie na placu zabaw i to Dziadek pokazał mi domek Baby Jagi który był zwykłym bunkrem. To co dobre jest we mnie zasiał mój Kochany Dziadek. Będąc już samodzielną pannicą  sama go często odwiedzałam żaliłam  mu się lub chwaliłam, często pytałam o radę. A On zawsze dał mi krople rady, pochwały  i krytyki. I za to mu dziękuję. Całe życie był moim Autorytetem i Idolem  miał w sobie niesamowitą  dobroć był bardzo lubiany przez ludzi  sąsiadów. W lipcu 2009 Dziadek stał się  bardzo chorowity  właściwie ujawniały się jego wszytki  nie wyleczone lub nie  doleczone choroby. A Dziadziu był  dobry w zatajaniu swojego stanu zdrowia, nic nam nigdy nie  mówił żebyśmy się nie martwili. Dziadek trafił do szpital tak się zaczęła jego wycieczka po oddziałach urologia, kardiologia, pulmonologia . Każde  badanie miało wyniki tragiczne wkońcu lekarze  powiedzieli że  jego koniec  jest bliski. Kiedy trafił na pulmonologie jego stan się poprawił ale następnego  dnia się tragicznie pogorszył Dziadek był tylko do połowy przytomny większość  czasu majaczył. Tego dnia odwiedził  go każdy z rodziny on o każdego pytał , ja siedziałam   przy jego łóżku trzymałam  go za dłoń mówiłam coś do niego a on resztkami sił starał się odpowiadać. Patrząc na niego modliłam się żeby Bóg go zabrał żeby mu skrócił cierpienie , dziadek bardzo ciężko już oddychał to była męka dla niego. Pielęgniarki chcąc mu podać jakieś lekarstwo żeby mu się lepiej oddychało wyprosił resztki naszej  rodziny z sali,  chwilę później wyszła i powiedziała że Dziadka zmarł:(Jak wpuścili  nas do sali do niego leżał tak spokojnie z lekko uśmiechniętą buzią było widać  ze jest już mu tam dobrze. Bardzo mocno go przytuliłam wiedziałam że już mnie nie słyszy ale powiedziałam ze go Bardzo Kocham i Dziękuje Za Wspaniałe Dzieciństwo. Chciałam się  z wami podzielić moją historią  może  nie  jest  niesamowita  ale  jest jak najbardziej z Mojego Serca.