Grupa Wsparcia dla KOBIET kochających za bardzo

Zgadzam się z Tobą w 100%

Zabka prawie sie poryczalam, bo czytajac te slowa "przypomnialo" mi sie prawie to samo !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Tez "umarlam" w zwiazku z karaluchem !!!!!!!!!!!!!!!!! A te teksty jaki on jest nieszczesliwy i cierpi tez znam
U mni bylo bardzo teatralnie: "Czarna zaslona zaslonila mi moj swiat i nic nie widze" !!!! "Chcialbym byc w koncu szczesliwy ale na razie tylko ciemnosc mnie otacza"!!!!
Kij im w d...pe!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Niech sobie szukaja swiatelek w tunelu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Zasrani romantyczni cierpietnicy nie warci funta klakow!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

inaczej nie potrafiłabym

M: Dużo myślę i nie mogę przestać. Jakaś rada podręcznikowa?? Buziaki
Ja: Odłącz od prądu i o wyjęciu baterii nie zapomnij.Buziaki.

M: Ja bym się wybrał razem z Tobą do psychologa, zobaczył jak tam jest? Wiesz,że ja mam traumę jak tam idę! Razem będzie mi troszkę łatwiej! Co ty na to? Buziaki p.s. Oczywiście nie na terapię.
Ja:Hmmm wybrałbyś się ze mną, by zobaczyć jak tam jest ?! i masz traumę jak idziesz i ze mną będzie ci łatwiej... , więc wnioskuję, że zanieść mi Cię przyjdzie abyś mógł zaspokoić swoją ciekawość. p.s.  Nie zaspokoisz, za ciężki jesteś . Buziaki

M: Mam potrzebę porozmawiania z kimś kto mi pomoże tylko nie wiem jak się za to zabrać. Dlaczego nie chcesz mi pomóc troszeczkę? :*
Ja: Ja również nie mam pojęcia jak Ty masz się za to zabrać, więc nawet troszeczkę Ci pomóc nie mogę

U mnie umarł związek ja żyję .
Teksty, że nieszczęśliwy też znam
U mnie było subtelnie albo po chamsku i zależało to od stanu upojenia, ostatnie  2 lub 3 lata upajania się codziennego.
U mnie było zadłużanie rodziny.
I kij ! i nic nie warci !
I najważniejsze - znalazł światełko w tunelu
I ważniejsze od najważniejszego - ja z tunelu wyszłam

Nie w kilka minut. Zle bylo kilka lat !!!! Najpierw byla terapia od razu po zakonczeniu zwiazku, w kilka tyg. przeczytalam wszystko o narcystach w internecie i zamowilam wszystkie dostepne ksiazki o narcystach w DE.
10 dni po rozstaniu szukalam pomocy dla SIEBIE u Mr. Juliana. 1,5 roku terapii - wracalam do zycia- odpranie mozgu!!!!!! Potem dopiero blogi, forum i ciagle praca nad soba!!!!!!!!
Z karaluchem nie widzialam sie od 1,5 roku. Szybko poszlo, bo zastosowalam sie do metod ksiazkowych i rad Mr. Juliana - zero dyskusji, zero kontaktu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ty Zofia chcesz wygrac z karaluchem a ja z nim nie chcialam wygrac. Ja chcialam miec w koncu swoje zycie i nie zaprzatac sobie mysli robactwem!!!!! Wiesz dlaczego nie wygrasz z karaluchem? Bo on Cie od srodka (dusza i mysli) zatruje. Cala swoja energie bedziesz na niego tracisz az w koncu energii do zycia Ci nie zostanie!!!! To tak jak z kochaniem za bardzo: Cala milosc oddajesz jemu i dlatego  milosci do siebie brak!!!!!
A co to jest depresja? Nieuporzadkowane sprawy, strachy, zwidy, rozczarowania, zle nawyki?
Mr. Julian mowil mi, ze on pomaga ludziom uporzadkowac ich wnetrze. Mowil, ze jego zawod to sprzataczka i ile on sie codziennie musi nasprzatac a na nastepnej wizycie znowu "burdel"
Same wiecie jak trudno dbac o czystosc !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Chyba jednak będę potrzebował Waszego wsparcia...
W wieeelkim skrócie mój jeszczemąż to alkoholik (cichy,spokojny,tylko co jakiś czas....) i seksoholik -nie wiem co gorsze...Napiszę więcej następnym razem.
Niby wszystko wiem-czego już mam nie robić,jak reagować,czytam wpisy na forumod pażdziernika,czytam literaturę fachową,zaczęłam dbać o siebie i najważniejsze:po 22 latach zdecydowałam,że to już ostateczny koniec.Dość szans,prób itp.Nie ma sensu tego ciągnąć.
Dorosłe dzieci też wreszcie przemówiły -mam w nich wsparcie...i w rodzicach i mojej rodzinie...
Ale do cholery to tak boli,mam taki żal do niego? do siebie? za te wszystkie lata i te ostatnie ,chyba najgorsze miesiące,że musiałam ten żal wykrzyczeć.
Aż trzy miesiące panowalam nad sobą i co -nie dalam rady,Jestem wściekła na siebie bo niby trochę mi ulżyło ale znów mąż i teściowa mają na mnie haka.

Sorry,ale muszę spadać -nocka w pracy,odezwę się jeszcze.

Słownictwo przejęłam od męża...Niestety dałam się ponieść emocjom i zwymyślałam go (no...używałam brzydkich słów na ch,na sk itd,itp).I to tak przez ostatnie trzy dni.A że mieszkamy w darowanym nam przez teściową domu i w dodatku z nią...........
Próbowałam wymusić na jeszczemężu kasę na opłaty i kredyty.Na początku miesiąca grzecznie oznajmiłam,że do 10tego czekam na pieniążki,podałam wyliczenie pod nosek.10 ani do 15tego nie potrafił zorganizować,no to zaczęłam naciskać już niegrzecznie.
Ponieważ odseparowałam się od niego na początku października,kiedy to wywalili jaśnie pana z pracy za picie-też był uprzedzony jakiś rok? temu,że już nie dostanie kolejnej szansy ode mnie -teściowa mnie znienawidziła jeszcze bardziej.Bo jej synek taki biedny - zero jedzenia(przestałam sponsorować jak to nieraz bywało),osobne spanie i w ogóle.Mamusia nie słyszy jak mówię,że na picie i fajki ma,a skoro ja mogłam organizować nasze życie korzystając z kredytów to niech Z. też pożyczy.
I jak widzę,że on łazi do niej trzy razy dziennie na jedzonko,ona skacze koło niego i gada,że powinien ze mną zrobić porządek i jeszcze mu piwo kupila to mnie normalnie krew zalewa (dosłownie też-akurat teraz) i nie pomagają żadne Valu-cośtam łykane jeden po drugim,ani próby skupiania się na czymś innym.
I wybuch nastąpił.Ale uwaga! Zawsze było morze łez -a teraz nic!Udało się! To chyba krok do przodu?
Dopiszę jeszcze kilka słów i idę spać
Nasze życie to kolejny schemat -współuzależniona KKZB,DDA +typ jak pisałam wcześniej tylko zapomniałam dodać do tego chorobliwie zazdrosny i też DDA.
W skrócie -18 lat na huśtawce -źle-znośnie (tak,tak teraz jak zatrzymałam film widzę,że bardzo dobrze nie było nigdy,ja na siłę próbowałam go zmienić,a bardzo odstawał od reszty świata,kilka osób mi to mówiło ale to przecież była moja pierwsza miłość-miałam 21lat,naprawdę go kochałam).To naprawianie trwało zdecydowanie za długo i kosztowało mnie i dzieci za dużo
Od czterech lat to małżeństwo wisiało na włosku.Postanowiłam,że to już koniec a teraz żyję z dwoma wrogami pod jednym dachem plus jego solidarna,zakłamana rodzinka dochodząca.
Jestem potwornie zmęczona życiem,walką o trzeźwego,zadowolonego męża,załatwianiem wszystkiego,zmuszaniem go do wszystkiego,pracą za dwoje,myśleniem za dwoje.Mam dość słuchania bzdur o podstawianiu mu facetów a nawet kobiet w celu sprawdzenia jego wierności i zazdrości.Dość wysłuchiwania pretensji o sex -za mało (miał częściej),lubi oral(miał częściej) potem, że za rzadko zaczynam pierwsza,ciągle coś nie tak robiłam.A przez manipulacje (czytaj.:osobne spanie już drugi raz) zepsułam mu całkiem potencję.Nie może,nie chce,nie umie? zrozumieć,że posądza mnie o wyimaginowane kombinacje z magazynierami,z hydraulikiem itd. i uderzył mnie po raz trzeci,ale już na tyle mocno,że zalałam się krwią i wezwałam policję (ale kochająca żona ze mnie...) i wiele innych ważnych czynników składa się na to,że nie będę,nie chcę,nie potrafię już z nim spać!
Pracowałam nad sobą przez ostatnie kilka lat,wiem,że popełniam mniej błędów,teraz usiłuję zająć się tylko sobą-on uważa,że nie ma żadnego problemu to ja jestem nienormalna,niedobra,wredna -staram się to olewać,ale te doły,te ostatnie wybuchy wściekłości.......to też mnie wykańcza.

Nasza madra Zazdrosc !!!!

Dziękuję za serdeczne przyjęcie
No i siedzę i ryczę po cichutku (żeby nie dać satysfakcji onemu i teściowej:(
Happyfull ten post Zazdrości...tak,to o mnie,podpisuję się obiema rękami.Każde słowo to jakby cios nożem prosto w serce.Ale to cholernie boli....
Doszłam już do 169 strony ale chyba nieuważnie czytałam,bo tego wpisu nie pamiętam.
Tu nie chodzi o to,że boję się,że sobie nie poradzę -przeprowadziłam się z Warszawy do męża,pod Otwock -dom bez wody,ogrzewania i łazienki-dałam radę.
Mam wykształcenie średnie techniczne,maturę,mam pracę,fizyczną ale "dobrze" płatną,w domu praktycznie zajmowałam sie wszystkim-finansami,organizowaniem fachowców do remontu chałupy,zakupami,włącznie z częściami do samochodu,deskami na podłogę,elektroniką ,kładłam panele ścienne i podłogowe,murowałam komin,ocieplałam poddasze i wiele innych rzeczy potrafię.Część z nich była robiona oczywiście ramię w ramię ze ślubnym.
"To jak narkotyk. To nic ze sie zabijam, ale mam przez chwile przyjemnosc" Tak,bo przecież gdyby nie te chwile....już dawno dałabym sobie spokój.

"ON mowil, ze kocha.... no to myslama ze kocha tylko inaczej, i ze ja moze tego nie widze... a fakty co swiadcza przeciw niemu... no to nie wiem... moze przejaskrawiam? Wiec jak dluzej bedziemy razem to sie dopatrze wreszcie. I sie dopatrywalam czasami"    Tak było.....

                                    BO TAK NAPRAWDE PANICZNIE BOIMY SIE ZE NIKT NAS JUZ NIE POKOCHA
Ja po prostu tyle lat sobie wmawiałam,że wystarczyłoby  mi jak on mnie tak mocno przytuli,przyjdzie do mnie jak płakałam bo było mi źle,byłam rozczarowana,zawiedziona,wkurzona,bo znów coś schrzanił,że jak przytuli i powie,że będzie dobrze,że damy radę to...no właśnie.Co? Będzie fajnie sielanka,bo potrafił się przyznać do błędu,bo to znaczy,że mnie "kocha"???
Wiecie co?Zdarzyło się to raz,kilka lat po ślubie,byłam tak zdesperowana,że o mały włos nie wsiadłam do pociągu i nie odjechałam w siną dal.Zrobił to!Przytulił,postawił się swojej rodzinie!Obroni mnie...To był pierwszy i ostatni raz.
Potem zwykle ja się poddawałam.Ile można płakać.Ale oczywiście nie obywało się bez kazania z mojej strony,co kończyło się zwykle kłótnią,on przerywał milczenie i atakował,wyrzucał z siebie bolączki,które dla normalnego człowieka już byłyby przedawnione.
Bo jego matka mnie nie lubi,bo kiedyś coś powiedziałam nie tak,bo robię histerię o "tylko" jedno piwo.Albo co takiego się stało,że go okradli(był pijany) z wypłaty-mnie tez mogą napaść.Bo nie powinnam tego,bo zrobiłam tak a nie tak.Bo mogłam,mimo,że zaciskałam zęby przez parę miesięcy jeszcze nie zwracać uwagi np.szwagrowi.Chciałam wszystko za szybko,jakoś wciąż nie trafiałam na odpowiedni moment.Jestem materialistką -zapewniam Was,żyjemy na przeciętnym poziomie.Dzieciaki do 18 tego roku życia spały w 12 metrowej kuchni i załatwialiśmy potrzeby do wiadra w kotłowni.Bo ciągle coś było nie po jego myśli....Walczył nawet ze swoją mamusią,która go teraz karmi,bo nie zgadzała się na wydzielenie łazienki ze swojej kuchni....bo on sobie tak wymyślił 19 lat temu i tak ma być.
I co zrobiłam?
Zmusiłam mężusia,żeby wywalczył zarejestrowanie w pracy(bo oczywiście pracował na czarno i nie myślał pracy zmienić-wstawanie na gwizdek,dojazdy,phi),załatwiłam formalności i wzięliśmy hipoteczny.
No bo jak dzieci będą miały pokoje,będzie łazienka(luksus,marzenie -w 21 wieku ha,ha) to już się wszystko poukłada i będziemy żyli długo i szczęśliwie.
To był mój drugi wielki błąd (nr.1 ochajtanie się z psychofagiem) bo trzeba było spieprzać jak najszybciej i najdalej....
A tak siedzę w prawie złotej klatce,bo oczywiście do wykończenia jej potrzebaby było jeszcze kilku wieelkich awantur,raz,dwa razy w roku,które zawsze kończyły się "sukcesem" w postaci np.oddanej do użytku łazienki na górze przed 18 syna,remontu kuchni,remontu naszego pokoju,niestety po 18 tce córki ale juz wtedy bąknęłam coś na serio o rozwodzie ...
W tej chwili separację a właściwie rozwód odłożyłam na później,to nie jest piorytet,to zawsze zdążę zrobić prawda?
Na razie przygotowuję sobie zaplecze,dowody zbieram od około czterech lat,spisuję a nawet nagrywam sobie te jego brednie na mój temat bo nikt mi nie wierzył,że on taki spokojny flegmatyk,prawie niemowa,nieee,przesadzam.
Teraz zbieram kasę,oddzieliłam moje od jego (żebyście go widziały w jakim szoku był :)Pusta lodówka.Jak to nie ma wspólnej kasy? do tej pory była? sam papiery na posredniak musiał wypełnić biedactwo.Do mojej mamy wydzwaniał,że co ja wyprawiam to ludzkie pojęcie przechodzi-OD TRZECH MIESIĘCY Z NIM NIE ŚPIĘ!!!-normalnie tragedia!)
Ale moja satysfakcja - bezcenna....Przecież uprzedzałam,że to się tak skończy
Oczywiście miewałam sekundy zwątpienia,czy nie za ostro,a może jednak...Ale wtedy czytałam listę dobre/złe ,sobie też taką zrobiłam -zgadnijcie kto z nas ma jakich cech najwięcej ?:) Poza tym jest forum,literatura.TO POMAGA!
Byłam u koleżanki rozmawiałam o separacji,ona to przeszła.Nocowałam u rodziców.Kilka razy byłam na zakupach,tak po prostu kupić sobie coś tylko dla SIEBIE-bez wyrzutów sumienia - FAJNIE BYŁO:)
Nie chcę,nie gotuję,chcę to śpię,mam ochotę posprzątam,nie tłumaczę się nikomu.PODOBA MI SIĘ TAK
Zrobiłam sobie listę rzeczy,które chciałabym zrobić - życia mi nie starczy
Ale dobrze wiecie,że samo wygadanie,wypisanie się to już dużo,ale najbardziej brakuje tego czynnika ludzkiego,tego ciepła,szczerości,bezpośredniości,bliskości też(sexu nie koniecznie .
Całe życie tego pragnęłam.I okazuje się,że mam przytulać samą siebie.Niby rozumiem o co biega ale ja chcę kogoś NAMACALNEGO!Obiecuję,że już nie będę się narzucać,zachowałam te resztki szacunku do siebie i będę je pielęgnować,nie pozwolę się NIKOMU zniszczyć.
Tylko niech mnie ktoś wreszcie do cholery po prostu przytuli !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Qrcze,znowu ryczę,a zdążyłam już wyschnąć......

Witaj Anhedonio
Dziękuję.Też Cię kocham.
Wiesz,ja nawet swoim dzieciom nie potrafiłam powiedzieć -kocham Cię.Po prostu nie przechodziło mi to przez gardło,choć naprawdę bardzo je kocham,tzn. tak jak umiem najlepiej.Nie potrafię ich przytulić choć sama o to krzyczę:(
Jak były małe nie miałam zadnego problemu,gdy dorastały-krążylam jak orbita wokół ich tatusia-choć wydawało mi się,że troszczę się o swoje dzieci,dbam o nie,czasami rozmawiam,tłumaczę co się dzieje w domu to jestem w porzo.W głębi duszy wiedziałam,że jestem złą matką,mam dla nich za malo czasu,daję im za mało ciepła i uczuć to życie toczylo się dalej w tym samym kierunku....Nic z tym nie zrobiłam.
Paradoksalnie Ci najbliżsi,którzy dostali ode mnie najmniej zostali przy mnie,starają się mnie zrozumieć,wybaczyć a ten,który był sensem mojego życia rzyga mną,opluwa,nie szanuje...
W szkołach powinny być zajęcia na temat KKZB i współuzależnień,albo wydajcie tę swoją książkę jak najszybciej i jakimś cudem trzeba ją rozprowadzić pod strzechy.
Bo to co kobiety wyrabiają to jakaś masakra.Naprawdę byłam zdziwiona,że nawet te z wyższym wykształceniem,baardzo mądre,zaradne dają się tak stłamsić.
Myślę,że gdybym noo jakieś 15 lat temu miała dostęp do tej WIEDZY to moje życie potoczyłoby się inaczej.A może to kolejne marzenie.Nieważne,Ja zaczynam późno,45lat na karku ale teraz będę żyć tak jak JA CHCĘ!
Tylko podziwiam Zazdrość jak Ona wytrzymywala pod jednym dachem  ze swoim psychofagiem?
Bo ja też muszę.Narazie.I to z dwoma...
Fajnie tak się "wypisać" - kartka mi nie odpowiadała-Wy zjawiacie się z odpowiedzią i wsparciem niemal natychmiast:)

Proszę o małą wskazówkę jak cytować część czyjegoś posta?Nie mam dzisiaj natchnienia szukać rad....

My wszystkie takie same Hm... a zwal to jak zwal!!!!!!!!!!!!! Jedne moze bardziej w tyle a inne troche dalej
Schemat nie kochania sie . Ale to choroba i da sie wyleczyc Najwazniejsze, zeby pacjent chcial !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Kobietko? 72 kg żywej wagi
Próbowałam.Jak mi coś wyjdzie,albo zaświta jakiś szatański pomysł to szczerzę zęby i bez lustra.O,nawet teraz też
Dzieciom (20 i 22 lata) na razie po pewnym wydarzeniu po świętach napisałam w esemesach,że kocham i synku i córciu (oczywiście z odpowiednim emotem co by nie pomyślały,że matka nagle zwariowała,albo chce ich przeciągnąć na swoją stronę).
Długą,oczyszczającą rozmowę odbyłam już z synem -żyjemy i mamy się duuużo lepiej )
Córka jest bardziej zamknięta w sobie -będzie trudno...
Ale powiem im to,tylko jeszcze nie teraz...Boję się,że to zabrzmi jakoś tak sztucznie.Dziwna jestem trochę.

P.S
A o książki poproszę.Może być bez"Końca uzależnienia" i "Małżeństwa na lodzie".

Happyfull edytowałaś posta,a ja już pisałam odpowiedź
To jeszcze dwa słowa do Ciebie.
Może nie podziwiam...Po prostu czym innym jest życie z karaluchem,którego się gania po całym domu,wypatruje gdzie teraz się przyczaił,karmienie,ewentualne sprzątanie po nim a co innego "udawanie" że się go nie widzi,choć on cały czas się szwenda,włazi przed oczy i robi głupoty. Rozumiesz mnie?
Po prostu pstryk i nie widzę,nie słyszę,nie czuję?
To jest zadanie,które Zazdrość już odrobiła a ja dopiero się za nie zabieram i czasem jest ponad moje siły....
A pacjent(ka) chce i to bardzo

Zofio dziękuję za pomoc

Zofia mnie rozumie!!!

Kazda tutaj Cie rozumie!!!!!!!!!!!!!! Ale nie znaczy, ze bedziemy "biadolic" z Toba nad karaluchem !!!!!!!!!!!!!!
Ty jestes tutaj "gosciem honorowym" a karaluchom wstep wzbroniony

A która biadoli, współczuje, kochać siebie nie chce, ma do czynienia ze mną i z Tobą - prawda ?

No już dobrze,skoro odebrałyście moje słowa jako biadolenie - będę uważać.
Na szczęście weekendowy dół już się kończy.
Jutro mam pewną sprawę do załatwienia w banku.Mam zamiar rozdzielić wspólne konto...Mam nadzieję,że karaluch się nie rozmyśli...i że go po drodze nie rozpłaszczę na szybie
Zero dyskusji,zero pogadanek,zero wypominania i nie dać się sprowokować - tak mi forum dopomóż )

PRECZ Z KARALUCHAMI !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

A co u Was kobietki? Jakos cicho bylo przez weekend. Brak wiadomosci dobre wiadomosci
Uzaleznilam sie juz chyba od Was .

A czego się wstydzisz,że miałaś,masz za dużo dobroci i miłości w sobie?
Przecież gdybyś od początku była świadoma tego co Cię czeka odeszła byś czym prędzej...

To tyle na pocieszenie...a poza tym też jest mi wstyd,że ciągnęłam to wbrew wszystkim znakom na niebie i ziemi.
Nie wiedziałam,nie umiałam,nie byłam dość silna -tak sobie to teraz tłumaczę..........

Oj to sie porobilo!!! Najwazniejsze, ze nic sobie nie polamalas. Zycze szybkiej rekonwalescencji

Dzięki
Powinna być szybka, bo od razu maściami się na grubo wysmarowałam (od stłuczeń).

Hłe, a z jakiego powodu zląduję z dziećmi na wynajmowaniu mieszkań? Nie jest mi z tego powodu rewelacyjnie, ale po prostu wiem dlaczego. Ja też wyjdę Ale nie zamierzam dzięki komuś

Gdyby nie światełko, nie sięgnęłabym dna.
Nie sięgnęłabym dna, dna sięgnęliby chłopcy, dna finansowego.
Ten proces już się zaczął. Udało mi się machinę zatrzymać
Jestem happy

Beosa
I powiem szczerze, jeszcze nie jestem na etapie, kiedy mogłabym przeczytać do końca Twoje posty bez płaczy - bo nie mogę. Nie mogę, bo nie chcę. Bo znowu się popłaczę, poryczę, jak napisała  do mojego Happyfull. Tylko dlatego, że nasze losy osób z tym samym syndromem w jakiś momenetach sie zazębiają i nie wszystko wybaczyłyśmy przeszłości, by chcieć to znowu "przeżyć". Bo nie wszystkie umiemy jeszcze nie ryczeć. Jak ryczymy - znaczy się coś jeszcze jest Ale Beosa - trafiłaś tam gdzie powinnaś

Jesteś zbyt silna Ja nie lubię akurat, kiedy mi mówią, że jestem silna, bo ja nie cchę być silna. Bo ja - właśnie jak napisałaś - chcę żeby mnie ktoś pokochał, taką jaka jestem (a jestem dużym dzieckiem) i żebym nie musiałą z kluczem francuskim zmieniać uszczelek przy kranach, Bo też umiem I inne rzeczy też umiem - a wcale nie chcę To, że gdzieś pojawia się wulgaryzm, to ja po sobie mam wrażenie, że po prostu tak strasznie się nie chcę poryczeć, że muszę emocjom upuścić w inny sposób. A teraz już wiem, że to wynika z faktu, że ktoś doprowadzi mnie do takiego stanu, że żeby ratować siebie, po prostu potrafię ucieć w coś takiego.... W wyzwiska, bo i to się zdażyło, choć ja normalnie u siebie nie widzę takich "potrzeb"... I jeśli jeszcze ktoś kiedykolwiek doprowadzi mnie do chęci zachowania się nie tak, jak "lubię", to też będę  już "pamiętać", że to nie jestem ja, tylko syndrom.... Ale wcześniej u mnie występuje syndrom braku umiejętności zareagowania w jakikolwiek sposób, na to co się dzieje

Daj czasowi czas Rzucam się czasem wewnętrznie, ale już przestałam sobie robić z tego problem. Mam prawo i nie dopuszczę do tego, żebym zaczęła się do tego przyzwyczajać. Mijam się bo muszę, ale żywo reagować na jego zachowania będę do upadłego, jak długo będę musiała razem z nim mieszkać. Ale myślę, że już niedługo Nie na wszystkie Na niektóre mam "wycofane"

Jeśli pacjentka chce - to ewidentnie pacjentka da radę

Ja tak tego nie odebrałam
Życzę powodzenia jutro.

Hm...ja wiem o tym Ale wybiadolic to sie czasem trzeba

Oj wymyslimy . Nie wazne gdzie, nie wazne co, wazne z kim
A od myslenia to boli glowa

Miałam dużo dobroci, miłości i SZCZĘŚCIA ! .
Mnie trafił się IDEAŁ! .
Dumna byłam!!! Dumna byłam i szczęśliwa ze szczęścia, które mi się trafiło !!!
Zmieniać nie musiałam! Był idealnym mężem. Mnie traktował iście po królewsku.
Obrotny, operatywny i dobry człowiek. Złego słowa powiedzieć nie mogłam.
Kiedy firmy padały z hukiem jedna po drugiej, wierzyłam, że pech, że kiepski wspólnik. On? On też świetnym biznesmenem był.
Co mnie jedynie bardzo niepokoiło od samego początku? Niepłacenie alimentów na dzieci z pierwszego małżeństwa i nieinteresowanie się tymi dziećmi. Myślałam, taki dobry człowiek, taki wrażliwy i współczujący innym nie jest zainteresowany swoimi dziećmi?
Ach! symptomów ta ja miałam mnóstwo! Dlaczego ich nie widziałam, nie rozumiem .

Ja już nie strachliwa a świadoma troszkę
Kolano to pikuś. Mocniej jedynie oparłam się na nim. Z paluszkiem może być gorzej. To była moja kolejna jazda figurowa na płytkach w kuchni. Poprzednia, przy szykowaniu świąt. Paluch zasiniał, bolał, ale na pięcie w kuchni dalej naginałam, by stół świąteczny pustkami nie świecił, by rodzina i goście mi z głodu nie poumierali. Kontuzja powtórzona. Tym razem już wiedziałam, że nie uderzenie i maścią od razu trzeba zadziałać. Kolano ok., palcem jutro odważę się poruszać.

Ja też! Na pięcie pomykam

i kciuki trzymam, by nie był znowu złamany.

Było to biadolenie ....zawsze jest to biadoleniem gdy na słowach się kończy

Darujesz i jeszcze śmiać się z siebie "starej" będziesz i szczęśliwa będziesz

Pisz, krzycz, płacz i pisz - to pomaga. I potrzebujesz czasu, przemyśleń, wniosków