Koniec w dniu naszej rocznicy

Ona czeka na Twój ruch, Ty na jej.
Z pewnością jest szansa tylko nie uważasz, że Wasz związek-po tym co pisałeś-jest lekko "pogmatwany"?

Na tym polega miłość, że się kłóci i wymienia swoje zdanie, ja od początku jak coś nie wyszło to od razu mówiłem, że odchodzę licząc, że coś zmieni, nie robiła nic a ja nad sobą pracowałem, jak mnie oklamywala z błahych powodów to bardzo mnie to bolało i tak reagowalem z tymi gadkami, że odchodzę... Na początku mówiłem jej, że nie lubię kłamstw. Ona tez mi broniła wiele rzeczy a ja tylko, żeby zrozumiała, że tak sie nie robi i sam wpadłem we własne sidła. Wiem, że czekamy obydwoje na ruch. Z tym, że ja napisałem co czuję i nie będę się też płaszczyć i zmuszać jej, że mamy być ze.sobą. uszanowalem jej decyzję. Mimo, że tęsknię i ją kocham. Nie bronił bym jej.kontaktu gdyby nje to, że jedna z tych przyjaciółek ją źle traktowała... z.kolei inna wyzwala ją z zazdrości i chciała zniszczyć nasz.związek od początku,.bo dałem jej kosza i powiedziała, że ją zgwałciłem... Do tego tej co mówiła, że ją zgwałciłem jej.przyjaciółka też na mnie leciała i dostała kosza to ta zaczęła gadać, że ją pobilem. Moja dziewczyna była za mną i był to ciężki rok. Ale było dużo.wspaniałych chwil,.które wiem, że chciałbym spędzić z nią resztę swojego.życia. Wiem, że buntuja ją te koleżanki i na pewno.siostra,.która.zawsze jej zazdrościła. Są szansę, że będziemy razem? Czy tylko chciała mnie pocieszyć i dać złudne szansę, że będziemy razem? Nawet napisała, żebym do niej się odzywał, a na początku napisała, że.koniec to koniec i nie chce.ze.mną.gadać... Nawet oficjalnie face to face nie.zerwaliśmy... zaczęła mnie.olewać, mniej się odzywać i pytała czy tęsknię albo czy mnie.to boli jak.ją olewam a ja, że.tęsknię.tak jak ona.i boli mnie.to jak ją... Widać było, że nie o to jej chodziło i robi wszystko, żeby.o nią walczył takie.mam odczucie. Jest szansa, że wróci?

Daj sobie spokój, jak komuś zależy to rozwiązuje sprawy rozmawiając, a sam piszesz, że się z nią dusiłeś.

O kurde. Czyli stosowałeś wobec niej szantaż emocjonalny i uważasz że to w porządku? Miała do wyboru albo zrobic to co Ty chcesz, albo papa? Ja się nie dziwię, że ona nie wytrzymała w końcu, ludzka cierpliwość ma swoje granice. no i pewnie walczyła o Ciebie, wtedy, kiedy strzelałeś focha niczym primadonna i przestawałeś się odzywać.
Nie dziwię się też Tobie, że nie czułeś się szczęśliwy w związku z tak niestabilną emocjonalnie dziewczyną, dlatego może po prostu dajcie sobie spokój na razie.

Nie. Nie na tym.

Moim skromnym zdaniem - NIE.
Oboje byliście winni, że tak powiem jeden lepszy od drugiego. Za dużo gmatwaniny, za dużo tego wszystkiego.
Tym bardziej, że jak sam napisałeś przeciwko sa jej siostra i koleżanki, a wiadomo, one i siostra będą ją nakręcać, żeby się nie odzywała do Ciebie.
Ale to juz od Ciebie będzie zalezało (jeśli się odezwie) czy chcesz z nią być i czy chcesz trwać w takim "skomplikowanym" związku.

A miłość nie polega na kłótniach, tylko na wzajemnym wspieraniu się, pomaganiu sobie w gorszych i lepszych dniach, i takie tam.
Może z czasem sam dojdziesz do jakiegoś wniosku, przeanalizujesz "ten związek" i sam sobie odpowiesz na to pytanie.

A tak poza tym, nie ma co się dołować... Na świecie jest dużo różnych dziewczyn, a kto wie, może za jakiś czas poznasz taką, z którą nie bedziesz przechodził tego co przechodziles w tym związku.
Życie jest zaskakujące, nie wiesz co będzie jutro.
Nie ma co się załamywać, głowa do góry (choć wiem,że trudno bedzie) i czas zająć się sobą i czymś co Cię interesuje i nie myśleć o niej.
Tak czy owak, życze Ci powodzenia i nie załamuj się, takie jest życie, ale toczy się dalej, a problemom trzeba stawiać czola i je pokonywać. 

Moi rodzice, Brat i paru przyjaciół powiedzieli mi, że dużo tym rozstaniem zyskałem niż straciłem... A ja pamiętam jak się denerwowałem na nią, bo kłamała mnie z błahych powodów a ja nienawidzę.kłamstw. Powiem wam, że tylko rano mam moralniaka a wieczorem jest mi o wiele lepiej... Albo jak się z nią raz pokłóciłem to się pocięła... W sumie, zastanawiam się czemu człowiek po stracie, upadku związku idealizuje daną osobę? Skoro mi było z nią w większości tego związku źle, często chciałem odejść od niej ale łudziłem się, że zmieni swoje zachowanie... W końcu jak odeszła to zabrakło mi jej...  Nie chciałbym żyć w takich związku, gdzie zamiast miłości, ciepła itd.  Są przeciwieństwem tego, ale jakoś mi brakuje jej obecności.... Nawet nie oczekuję, że się odezwie kiedykolwiek, ale znajoma mi tak namieszała w głowie, że się nakręciłem na to, że się odezwie. Ja często analizuje związek tylko raczej jestem z tych facetów, którzy chcą sobie.ułożyć życie nie zmieniając partnerki... Może dlatego tak mnie ciągnie?

Chyba najgorsza definicja, jaką widziałam. Rodzice przekazali Ci BARDZO niewłaściwy obraz miłości. Widać, że oboje z dziewczyną jesteście bardzo niedojrzali, zakładam, że niepeĺnoletni.

Rozstanie dobrze Wam zrobi, ale doskonale wiem, że żadne z Was tego nie posłucha, będziecie kręcić się w kółko, aż nie poznacie relatywnie "lepszych" zamienników i tak dopóty, dopóki się w główkach nie ułoży.
Większość z Nas przez to przechodziła, a ja już na pewno.

Według badań psychologicznych ludzki umysł jest skonstruowany w ten sposób, by szukać potwierdzeń dla swoich zachowań i uczuć, tzn. jeśli ktoś nas zostawia, podświadomie chcemy by była to osoba jak najlepsza, wyjątkowa, niesamowita, ponieważ nie potrafimy zaakceptować faktu, że zostawia nas ktoś zupełnie ZWYKŁY. W dużej mierze wynika to z tego, że sami sibie idealizujemy codziennie, nie mając o tym zielonego pojęcia. Tym bardziej, gdy podświadomie czujemy swoją niezwykłość, jak mielibyśmy się pogodzić z faktem opuszczenia przez kogoś przeciętnego, czy gorszego od nas? Umysł nie znajdując uzasadnienia zewnętrznego (realnych idealnych cech partnerki) musi wytworzyć substytut w postaci uzasadnienia wewnęrznego (sam przypisuje zmyślone idealistyczne cechy partnerce).

Dobrze, że zadajesz takie pytania. Ten sposób myślenia odnosi się do każdej dziedziny poglądów człowieka, nie tylko do zawodów miłosnych.

Póki co ciężko mi coś na ten temat powiedzieć, bo raz już wydaje mi się, że już uczucia poszły z dymem, ale zaraz znowu wracają i znowu masę tych pytań w głowie:
-Czy mnie kocha i czy tęskni?
-Czy się odezwie? Jak tak? to ile będę czekać?
-Dlaczego się rozstaliśmy? Po co?
-Czy będziemy razem?

No i reszta z tej nostalgii. Tym bardziej, że teraz na mnie oddziałuje ta jesienna atmosfera, ta pogoda i ten stan apatii i jeszcze to rozstanie... Szczerze jestem tego zdania, że trzeba dawać ludziom szansę tą drugą i dopiero wtedy podjąć decyzję o być albo nie być.. Myślę, że duży wpływ miało na to rozstanie częste kłótnie, wypominanie sobie nawzajem błędów i jej wieczne gadanie, że ja "kocham" swoją byłą... Gdyby tak było to nie bym był z nią tylko byłą... Ale do niej nie chce nic trafić, żyje w jakimś matrixie... Brakuje mi jej obecności, przyzwyczaiłem się też do niej i do jej rodziny. Bardzo polubiłem jej babcię i traktowałem ją jak swoją babcię a ona mnie jak wnuka... Jej rodzice traktowali mnie jak swojego zięcia. Tylko był konflikt z siostrą najstarszą i jej pseudo przyjaciółkami.... Więcej jest głosów i z waszej strony i z mojego bliskiego otoczenia tj. rodzice, brat, przyjaciele, że powinienem się cieszyć, że w porę wyszedłem z tego bagna niż miało być to po ślubie. Każdy mi mówi, żebym sobie ją odpuścił, bo szkoda moich nerwów i zdrowia na nią. Tylko jestem z tych, którzy nie dają tak łatwo za wygraną. Uważam, że jak coś się psuje to trzeba to naprawić a nie od razu wypierdolić do śmieci... Wiadomo, że to jest inwestycja, która nie zawsze się zwraca.

Ona po rozstaniu chciała utrzymać ze mną kontakt i napisała, że jednak nie "chyba nie być ze mną" chociaż z drugiej strony jak napisałaś, że czasem jest warto zacząć z kimś innym od początku od zera... Tym bardziej, że przeżywałem bardzo to jak mnie oszukiwała z bzdetami i kłamała. Zanim się rozstała wyczułem, że chce odejść, bo coraz mniej się do mnie odzywała... Dwa dni przed rocznicą pisaliśmy i się spotkaliśmy ostatni raz. Nawet seks uprawialiśmy. Jak nie przyjechałem na rocznice to wtedy dojrzale zerwała przez fejsa i powiedziała, że ona nie chce cierpieć z mojego powodu(?). Nawet się nie chciała spotkać tylko pisała ze mną.. To trochę poniżające.. Moja znajoma powiedziała, że ona chce się odegrać za to, że jej powiedziałem, że nie chce z nią być, że mi na niej nie zależy, że już mam jej dosyć i żałuję, że z nią jestem... Ale to było w złości... Ile można słuchać tego, że ona nie chce, żebym pisał z moją kuzynką (bo jest za ładna) tą usuń ze znajomych (bo za ładna)... No kurwa ileż można wytrzymać, że się tak wyrażę? Też jestem człowiekiem... I właśnie mi znajoma powiedziała, że sądząc po tym co pisze, że widać, że mnie kocha tylko sprawdza mnie co zrobię dalej? jak się zachowam? Ale mówi, że mnie kocha i, że jest prawie przekonana, że wróci - I to mi żyć nie daje! Jej słowa, że wróci, bo się tylko łudzę....

W skrócie mówiąc chcesz mi powiedzieć, że nie jest warta moich uczuć i nie mam na kogo czekać... Nie rozumiem dlaczego postąpiła w taki sposób, bo poczułem się jak jakaś zabawka. Pobawiła się i odstawiła w kąt... I wolałbym, żeby mi powiedziała w oczy, że to koniec niż zakończając to na jakimś głupim portalu... Kiedy znowu mogę oddychać swobodnie to brakuje mi jej bardzo... Do tego pogoda, staram się w ogóle nie bywać w domu tylko na noc... I wiecznie spoglądam w ten telefon i łudzę się, że napisze, że zmieni zdanie, żebym czekał... Ale to na nic, to tylko moja wyobraźnia, która robi mnie w karolka... Było wiele takich sytuacji w których zachowaliśmy się niedojrzale... Co do tego odgrywania to sądzę iż jej wspaniałomyślna siostrunia nabrudziła jej w głowie najbardziej a koleżanki tylko przybiły pieczęć nad tym. Wielokrotnie wyciągałem do niej pomocną dłoń, żeby wyciągnąć ją z tego dołka, ale jak rzucam line to ją przecina jak podaje rękę to gryzie... Chyba jej pasuje takie życie jakie ma... Zawsze mnie bawiło to, że po kłótni chciała ze mną porozmawiać i jak się pytałem o czym? to mówiła, że nie chciała o niczym rozmawiać... . Co do tego, że nie wie czego chce? To jest raczej więcej niż pewne, że nie wie czego chce... Oboje jesteśmy młodzi mam dopiero 20 lat i na pewno kogoś sobie znajdziemy. Bo szkoda się łudzić, że kiedyś napisze do mnie czy w ogóle się odezwie... Chyba, że jak koleżaneczki i siostrunie dadzą jej kopa w cztery litery to może zrozumie, że miałem rację... Parę miesięcy temu przytoczyłem jej taki podobny scenariusz, a ona, że nigdy tak nie będzie... I wyszło na moje, teraz czekam aż się dowiem, że koleżanki i siostrunie dadzą jej popalić... A to jest kwestia czasu i wcale nie trzeba długo czekać... A ja nie będę wiecznie kochać za dwoje, robił za dwoje i myślał za dwoje... Może to zabrzmiało dosyć ostentacyjnie, ale liczę na to, że przyjdzie z podkulonym ogonem, mam nadzieję, że do tego czasu uczucia, nadzieja i wszystko co z jej osobą związane mi przejdą, bo jak tak sobie myślę jak tutaj piszę to więcej się nacierpiałem, nawkurzałem i straciłem trochę zdrowia na nią, ale mimo wszystko kocham ją i nie ma dnia, godziny, minuty i sekundy, że o niej nie myślę... Szkoda, że ona o mnie nie myśli, nie tęskni i nie cierpi.... Bo jeśli liczyła na to, że będę za nią biegać, to sie trochę przeliczyła, bo nie mam zamiaru się ośmieszać i poniżać.. Już tak robiłem z dwoma poprzednimi partnerkami i zawsze wychodziło to na moją niekorzyść.. Ona wiedziała, że biegałem za tamtymi nawet dwa miesiące, ale byłem młody, głupi i bardziej zdesperowany niż teraz. Obydwoje wiemy, że po takim czasie na razie nie myślę o innej... . Źle o mnie by to świadczyło i po za tym taki nie jestem, że skaczę z kwiatka na kwiatek.. Musi minąć dłuższy odstęp od rozstania..

Przeczytałem Twoją historię i Twój chłopak jest bardzo ułożonym człowiekiem, chciał Cię pokierować w dobrym kierunku, ale Ty pewnie nie chciałaś jego słuchać. Uważałaś jego, że nie ma racji i słuchałaś wszystkich, znajomych, siostry tylko nie jego.. Pewnie wielokrotnie się pokłóciliście o to, że Ty jego nie chcesz słuchać a Ty wytykałaś jemu, że to on nie słucha Ciebie.. Faceci już tacy są, że oni chcą uchronić swoje kobiety przed jakąkolwiek krzywdą ze strony osób trzecich. Napisz do niego i zaproponuj jemu spotkanie, zapytaj co u niego słychać? Ale przed tym przeproś jego za swoje zachowanie (schowaj dumę do kieszeni). Ja bym do niej napisał z tym, że ona mnie zostawiła, ja napisałem do niej, że chce spróbować, że ją kocham i mi na niej zależy (napisałem, bo tylko taką miałem możliwość), ale nie chciała... Póki co myślę, że ona jest szczęśliwa beze mnie, w końcu odzyskała wolność i to w pełni, bo się wzajemnie ograniczaliśmy i to był błąd... Napisz do niego, ja poczekam na swoją księżniczkę aż napisze do mnie sama. Ja o swoich uczuciach jej powiedziałem a jak zerwała to znaczy, że coś robiłem nie tak... Jak kocha to wróci i trzymam się tej  zasady.. Ja ją przeprosiłem za swoje zachowanie i mi wybaczyła. Dlatego doceniam jej także decyzje i liczę, że do mnie napisze... Ale mniejsza o mnie...

Jeżeli Ci na tym chłopaku zależy to napisz do niego, idiotki z siebie nie robisz, ale przynajmniej dowiesz się czy było warto, być może komuś pomogę tym wątkiem i ktoś dzięki mnie odzyska osobę, którą się kocha, coś zrozumie i z tego będę dumny . Na przyszłość zapanuj nad emocjami jak masz kogoś obrazić to lepiej nie odzywaj się aż złość Ci przejdzie. Trzeba sobie wybaczać.. Ona chciała ze mną utrzymywać kontakt, ale ja z nią urwałem kontakt, to ja nie pisze a ona z pewnością tego oczekuje, lecz ja nie mam za co juz ją więcej przepraszać i pisać jak ją kocham. Ja ze swoimi byłymi kontaktu nie utrzymuje i z tamtą poprzednią tez nie utrzymywałem, bo się nienawidzimy od momentu rozstania.. Lecz ona myśli, że ją kocham a to bzdura! Brakuje mi jej, ale poczekam jak to wszystko się potoczy, bo wiem, że napisze do mnie i to czuje. Tylko musi się przekonać, że miałem rację i zrozumieć swój błąd jak Ty teraz. Nie krępuj się i nie czekaj napisz do niego basienka22.

Tak, właśnie to mialam na myśli, nie jest warta Twoich uczuć i Ciebie. Myśli, ze znalazła kogoś kto wiecznie będzie za nią biegać i będzie się tym dowartosciowywac a Ciebie będzie traktować jak zabawkę i zmieniać zdanie co chwile, żeby mieć z tego satysfakcje. Tak to w moich oczach wygląda, choc moge się mylic.
Podejrzewam ze Ci jej brakuje, bo jednak rok z osoba która się kocha to nie jest krótki okres, i ciężko tak z dnia na dzien nie mieć tej osoby. Ale pomysl sobie ze to nie bylo Ciebie warte, bo ile można biegać, prosić, a tu niezdecydowanie i dziecinada, bo jak sie kogos kocha to  sie z nim jest mimo wszystko, albo sie nie kocha i nie robi sie nadziei.
I mam taka nadzieje, ze wkoncu zrozumie swój błąd albo w przyszłości może ja ktoś tak potraktuje to zobaczy jak to jest.

wiadomo, ze to jeszcze nie jest czas o myśleniu o innej, ale z czasem, późniejszym czasem czemu nie. Choć życie czasem zaskakuje i nawet nie spodziewasz się kiedy poznasz swoja wymarzona :-) czego Ci życzę.
Ja sama swojego obecnego partnera poznałam w dość nie spodziewany sposób, w sumie nawet o swoim istnieniu nie wiedzieliśmy, a tu nagle takie rzeczy, ale jak to się mówi, swój swego znajdzie! I Ty też tak bedziesz miał :-)

Zaryzykuj i napisz do niego... Jeśli okaże się, że ma kogoś to musisz niestety pogodzić się z tym, że znalazł sobie kogoś i cieszyć się z jego szczęścia. Czasem jest za późno, żeby coś naprawić... Ale trzymam kciuki, że Ci się ułoży, że jednak coś z tego będzie, ale jeśli jest z jakąś dziewczyną to sobie odpuść, nie niszcz jego szczęścia, bo miałaś swoje 5 minut, które nie wykorzystałaś... Próbuj, może będzie warto

Przede wszystkim udowodnisz sobie, że było warto spróbować, że warto do niego napisać i przynajmniej będziesz wiedzieć czy było warto. Nie bój się jego reakcji. Tego się teraz nie bój. Możesz zaryzykować i może wtedy zamkniesz bramy przeszłości. Ja nie wyrzuciłem pamiątek dlatego, że jestem zły tylko dlatego, żeby od niej się uwolnić i zapomnieć. Jednak uświadomiłem sobie, że nie warto wracać do niej i szkoda czasu na taką osobę jak ona. Ja przez nią bardzo dużo.straciłem plany marzenia, przestałem myśleć o sobie. Wszystko co robiłem to z myślą o niej i po to, żeby nam się żyło lepiej w przyszłości właśnie z kimś kogo już nie będę musiał zostawu. Widocznie Bóg chciał, żebym zrobił  te błędy z tymi dziewczynami, żebym cierpiał po to by.dostać od losu tą właśnie kobietę  z którą chciałbym spędzić resztę życia. Teraz jak tak patrzę to szkoda było czasu na tą dziewczynę z którą byłem i, że nie.warto było sobie truć nią głowy. Bardzo się cieszę, że mnie zostawiła. Będę miał czas na to bym mógł spełnić swoje marzenia. Pójdę do wojska tak jak chce i zapewnie mojej rodzinie dom, miłość,.pieniądze i bezpieczeństwo. Ja żałować nie mam.czego, że ktoś mnie zostawił a ona jest młoda tak jak ja i będzie wkrótce jak dorosnie żałować tej decyzji. Dziękuję, że mnie zostawiła, bo zrozumiałem, że tą decyzję musiałem prędzej czy później podjąć ja. Ona  niech żyje w swoim świecie egoizmu, materializmu lenistwu. Dużo w życiu nie osiagnie, ale życzę jej jak najlepiej. Chce także, żeby cierpiała tak jak ja teraz i żałowała swojej decyzji. Jak kiedyś się odezwie to podziękuje jej za tą decyzję, bo teraz mogę rozwinąć skrzydła i polecieć do przodu. Ona jest młoda i głupia... No cóż nie moja to była decyzja i mam nadzieję, że będę mógł.kiedyś powiedzieć jej w oczy, że cieszę się z jej decyzji i wspomnę jej o tym jaką była a obecnie jest. Teraz zaczynam rozumieć i się cieszyć, bo byłem przez rok uwiazany jak pies do budy. Dziękuję Ci Kasiu, że mnie zostawiłaś :-).

Nigdy nie jest za późno, żeby coś naprawić. Im dłużej będziesz zwlekać tym gorzej dla Ciebie. Co do mojego pozbierania to jeszcze nie do końca się pozbierałem, ale jednak zrozumiałem, że nie warto do niej wracać i o niej myśleć. Bo nie jest warta tego, żebym truł sobie głowę kimś kto jest nie wart moich uczuć i myśli. Wystarczyło wejść na jej profil na Facebooku i wszystko zacząłem rozumieć, że wiele razy mnie oszukała, okłamała i ktoś taki nie może w moim życiu zajmować dłużej miejsca. Ona musi jak najszybciej zniknąć z moich myśli. Teraz to niech psiapsiuły ją wspierają i będę się cieszyć jak kopną ją w dupe a one będą tak długo przy niej aż przejdą jej uczucia do mnie czyli jakiś miesiąc, dwa. Już sam nie chce spróbować i nie chce od niej nic. Nawet nie będę jej kolegą, bo nie zasłużyła na to. Nie stać ją było na to by zerwać ze mną i powiedzieć mi to w oczy. Żal mi jej, bo już niedługo będzie jej samej żal siebie :-D. Ciebie koleżanki też musiały popalić dlatego zrozumiałaś... I na nią przyjdzie czas :-). Ja bynajmniej mam czyste sumienie i cieszę się, że odeszła w diabły.

Dziękuję za wsparcie. Nie mam kogo żałować, dla mnie dziewczyna jest spalona na każdej linii. Może kiedyś to zrozumie, z resztą nie ważne czy zrozumie czy nie. Nie chciałbym być z kimś kto zawsze będzie się słuchać wszystkich dookoła tylko nie mnie. Niczego nie straciłem a uzyskałem wiele. Na przykład wolność, której mi brakowało, spokoju, którego dawno nie miałem. Uśmiechu na twarzy, któru często schodził z mojej twarzy jak usłyszałem kolejne kłamstwa. Myśl, że jak ja odejdę to może znowu się pociąć. Dlatego sam nie odeszłem. Czułem się źle... Gdy mnie całowała to nie czułem przyjemności tylko  takie jakby odepchniecie. Dlaczego tęskniłem? Może to był jakiegoś rodzaju szok. Teraz im bardziej się zgłębiam to łączył nas tylko seks... Cieszę się, że istnieje taka strona, bo przynajmniej doszedłem do tego teraz a nie za kilka miesięcy. Teraz dam sobie czasu zanim z kimś innym zacznę życie od nowa :-)

Nie traktowałem jej jak psa. Chodziło mi o to, że moje zdanie w jej mniemaniu się w ogóle nie liczyło. Gdy mówiła, że potrzebuje mojej pomocy albo rady to jej radziłem, ale zawsze ważniejsze zdanie było siostry i jej koleżanek. Moje zdanie szło do lamusa i jak to mówiła, że nie mam racji po czym kilka tygodni później mówiła, że miałem rację i mnie przepraszała. Jeszcze bardziej ją bym szanował, gdyby miała także swoje zdanie i swój rozum. Nie umiała mnie słuchać i nie tylko z tym jak coś się wydarzyło, ale także jeśli chodzi o inne kwestie, które nie opisałem, bo gdy np. źle się poczułem było mi słabo i chciałem gdzieś usiąść, bo zrobiło mi się ciemno przed oczyma to miała to gdzieś... Tym bardziej jak były teraz upały to miało prawo mi się zrobić słabo... Gdy przyszedłem zmęczony po 16 godzinach z roboty to chciała, żebym przyjechał do niej jak najwcześniej i nawet trochę nie pomyślała, że jestem zmęczony. We wrześniu była sytuacja, że chciała iść na grzyby, ja nie chciałem bo byłem tak zmęczony, że nawet nie miałem ochoty do niej przyjechać, ale przyjechałem, bo ją kochałem i wtedy zrobiła mi awanturę, że jestem zmęczony i nie mam siły iść na grzyby z nią do lasu... Mógłbym wiele dać przykładów. Więc nie rób proszę ze mnie człowieka, który ma problemy emocjonalne.. Gdybyś była na moim miejscu to byś nie wytrzymała nawet miesiąca z nią, bo to ona traktowała mnie jak psa a ja leciałem. Z resztą ona nic i nikogo szanować nie potrafi, dzisiaj kogoś obgaduje, nienawidzi a jutro będzie z tą osobą najlepszą przyjaciółką. No, ale jak to się mówi? Widziały gały co brały. Ja owszem też nie byłem święty, do czego się przyznaje ale to działa tak, że gdyby nie zrobiła ona tego czy tamtego ja nie zachowałbym się tak... Coś na tej zasadzie. I cieszę się, że odeszła teraz, bo jej nawet moje zdrowie nie obchodziło, tylko liczyła się ona i jej potrzeby.

Widzę, że nie jestem sam na tym chorym świecie i cieszy mnie to, że ktoś miał podobny problem do mnie. Kobiety mają podobne myślenie z tego co widzę i czytam na innych forach... One nie rozumieją, że chcemy dla nich jak najlepiej i od pewnych spraw i ludzi chcemy je uchronić...  możesz opisać jak to było u Ciebie?

Wszystkie sa takie same i dosyc proste czysta biologia, logiki w tym sie nie doszukuj. Z reszta, podobnie jak faceci z tym, ze niektorzy (i niektore) wiedza na czym cala zabawa polega i ciagle trzymaja reke na pulsie. Choc wiekszosc i tak nawet po 5 zwiazkach niczego sie nie ucza.

Duzo by pisac... 3.5 lat poszlo prawie w zapomnienie. Mija kolejny miesiac od roztsania i jest coraz lepiej, ale nadal ciezko. Nie ma dnia zebym o niej nie myslal... Chciala wrocic, po miesiacach zwodzenia i zobojetnienia nagle jej sie odmienilo gdy zaczalem juz bym tym wykonczony, i to bardzo. Nie zgodzilem sie i urwalem blyskawicznie kontakt. Byly z jej storny jeszcze gierki, szukala kontaktu ale olewalem to.

Zajmij sie soba, olej na jakis czas poszukiwanie nowej, zglebiaj wiedze i realizuj sie.

Na razie to targaja toba emocje. Zajeciem tylko bedziesz przestawal o tym myslec a w chwilach nie robienia niczego, beda wracaly. Jedni uciekaja w prace, hobby a inni wskakuja z kims do lozka zeby sie pocieszyc (dno).

Mozliwe bardzo, ze jeszcze zatesknisz i bedziesz mial doly, ale po kazdym takim okresie bedzie coraz lepiej jesli tylko wlasciwie je wykorzystasz. Poczytaj co ci podeslalem, powinno zmienic twoj sposob postrzegania tej sytuacji i ogolnie relacji damsko-meskich.

Nie powinno cie obchodzic co sie z nia dzieje ani nie powinienes nosic w sobie checi zemsty. Do poki to bedzie toba kierowalo, nie mysl nawet o puszczaniu oczka do lali w sklepie. Usun ja ze swojego zycia jesli  chcesz sie rozwinac i miec szanse na sprobowanie z kims lepiej dopasowany i na twoim poziomie.

Witam wszystkich
Wstałem dzisiaj znowu przybity. Wczoraj popełniłem błąd i wszedłem jej na profil na Facebooku i wtedy zadrżało znowu mi serce... Z tego co się dowiedziałem to jej przyjaciółki stopniowo się już od niej odwracają, zrobiło mi się jej szkoda, ale zaraz pomyślałem, że przecież sama podjęła taką durną decyzję. Dzisiaj wstaje i znowu dołek, staram się zapomnieć i nie myśleć, ale im bardziej próbuje tym bardziej mnie nachodzą o niej myśli... Wydaje mi się, że to tylko kwestia czasu aż do niej znacznie wszystko docierać a te pseudo przyjaciółki ją zostawią na lodzie... Wiem, że jak do mnie przyfrunie to mógłbym dać jej szansę, ale nie chce... Nawet moja mama powiedziała, że byłbym głupi jakbym tak postąpił, bo za jakiś czas znowu jej się w głowie poprzestawia. Zastanawiam się tylko nad tym czy się odezwie. Nie chciałbym tego z jednej strony a z drugiej bardzo... I tak każdego dnia wstaję z dołem ale coraz mniejszym... Nadal mną targaja uczucia do niej... Co robić jak rano wstaję z takim.uczuciem?