Kryterium oceny intencji partnera/potencjalnego partnera

Maniek,w moim przypadku zdaje sie na moja intuicje,ktora zawsze wysyla prawidlowe sygnaly.Czesto jednak wchodzilam w jakas relacje nie sluchajac jej,bo marzenia,chec [przekonania sie,upor mojego charakteru sprawily,zedalej w to brnelam.Oczywiscie dostawalam po nosie-moje p[rzekazy intuicji sprawdzaja sie w 100%.Mysle,ze prawdziwe intencje drugiej osoby mozna wyczuc tylko dzieki intuicji-przynajmniej ja tak mam.Osoby toksyczne czy nawet psychopatyczne(jest ich nie malo w spoleczenstwie)mozna rozpoznac po pierwszych sygnalach-np sa uroczy,daja nam duzo od siebie,"opiekuja "sie nami,wydaja sie wrecz "nadludzmi".Czesto mysli sie o nich "skad taki wspanialy czlowiek sie wzial w moim zyciu?".Potrafia zaczarowac,swietnie znaja psychike czlowieka i jego aktualny stan.Mowiac krotko -znaja dostep do drugiego czlowieka.Co do psychopatow-w moim zyciu bylo ich sporo-mysle,ze sa swietnymi "showmanami"-pisalam o tym w swoim watku w dziale psychologii.Obawiam sie,ze nie ma recepty,zeby sie przed nimi uchronic-ich zachowanie jest nieszablonowe a pomyslowosc wybujala.Pzdr.

Myślę, że dojrzałość, czyli takie poznanie siebie, że rozumiemy siebie, nasze emocje, prawdziwe pragnienia, kiedy nie ma w nas zbyt dużo konfliktów wewnętrznych, chroni nas przed wyborem ludzi rozchwianych emocjonalnie, kąśliwych, gniewnych, manipulujących - ogólnie toksycznych. Dojrzałość to taki stan równowagi. Ktoś kto jest sam ze sobą poukładany, rzadko będzie chciał trwać w toksycznej relacji, lub ją rozwijać.

Uważam też, że ludzie nie rodzą się toksyczni, ale stają się.

Różne konfiguracje relacji między ludźmi, potrafią wywołać prawdziwe zło, które tylko drzemie w człowieku. Są ludzie, którzy np. wychodzą z toksycznych związków, i potem dochodzą do siebie, nie są już toksyczni. Nie tworzą kolejnych koluzji. Inni, w toku rozwoju, kontekstów, wychowania takimi się formują i pozostają (gdzieś w którymś z wątków ładną teorię wysnuł EX na temat przemocowców. Podzielił ich, jak dobrze pamiętam, na dwie kategorie: psychopaci sami z siebie i przemocowcy, którzy się takimi stają w wyniku trwania w jakiejś zaburzonej relacji).

Nie sądzę też, żeby można było mieć taki radar/detektor, który od razu nam wykryje podejrzanego typa. Do tanga trzeba dwojga, więc w praniu wychodzi. Intuicja, jak tu dziewczyny wskazują, jest niezastąpiona. Ale i ona musi być niezagłuszona (czyli, człowiek musi jej słuchać i wiedzieć, że jest ważna).

I tak, są osoby, które nie widzą, że np. są źli w stosunku do innych, mówią (czyli wcześniej myślą), że to co robią, jest ok, że to jest dobre (w swoich oczach zachowują się poprawnie). Mam takiego wujka w rodzinie. Jak spotykamy się na przyjęciach, w rodzinie, to on gada jak trzeba, wydaje opinie o innych, np. że ktoś tak nie powinien robić w rodzinie, że jego syn źle traktuje swoją narzeczoną, że sąsiad jest głupi, bo o kosz na śmieci mu nie pasuje, jak stoi 5 cm dalej od jego posesji. Można pomyśleć, normalny, kumaty facet. A w domu: chorobliwa zazdrość o żonę, wysyła do niej głupie smsmy z innych numerów, tak aby posądzić ją o zdradę, zrobił sobie oddzielne mieszkanie, bo domownicy, go wkurzają, znęca się nad zwierzętami, sąsiadem jest takim samym. Ale na zewnątrz, jak się przedstawia - błyszczy, umoralniający. Facet bez skazy. Tylko nikt mu w rodzinie już nie wierzy...

Szkoda ze temat nie posunal sie ale moze jest to taki temat na lata. Moze podsumowalbym nasza dotychczasowa krotka dyskuje i obecnie pokazane kryteria oceny zdefiniowalym jako:

1. Watpliwosci wynikajace z braku samokrytycyzmu partnera, objawiajace sie w jego bagatelizowaniu tego co robi, co jest wrecz niezwykle zle oceniane w innym srodowisku (np. osob ktore doswiadczyly takiej bagatelizacji - manipulacji i sa swiadome jej skutkow oraz natury) i wrecz bagatelizowane w srodowisku tej osoby (partnera, zony, dzieci, znajomych) w wyniku manipulacji czy emocjonalnego zwiazku z ta osoba. Mamy wiec tez skrajne oceny tego samego zachowania jesli wyjdzie sie poza srodowisko tej osoby, czy srodowisko tzw. wzajemnej adoracji wokol tej osoby.

2. Watpliwosci, ktore wynikaja z dzialania intuicji, ktora podswiadomie zwraca nam uwage na cos "subtelnie" z tym ze niebezpieczesntwo ignorowania takich sygnalow twki w naszym egzystencjalizmie, zabieganiu, "zatruciu" umyslu nadmiarem bodzcow, informacji czy uzywek.

3. Watpliwosci, ktore wynikaja ze zbytniej kontrastowosci, przesady roznych zachowan, co w rezultacie prowadzi do elementow toskycznosci w zwiazku, a wiec np. przesadny romantyzm, przesadny pedantyzm, przesadna zazdrosc, niewspolmierne do zdarzenia reakcje, itp.

W sumie temat jest po to, zebysmy kontruktywnie poznawali i przyswajali takie kryteria oceny potencjalnego partnera, ktore beda pomagac nam w zyciu unikac niekorzystnych dla nas sytuacji.

Podalas kontretne kryteria oceny (o to chodzi w tym watku) ze strony bardziej "praktycznej" i mysle ze sluszne, z tym ze 2) jest trudny o tyle do oceny ze dzis samemu trudno jest nawet cos wynajac poza pokojem wiec wiele osob i tak mieszka u rodzicow

Hmm, wobec kobiety? Mysle ze 3) to takie podstawowe kryterium z tym ze tzw. odcinanie pepowiny moze trwac latami. Po prostu wiez emocjonalno-uczuciowa, ktora ma corka z rodzicami odcina sie latami, naturalnie zastepowana przez wiez z mezem i jej dziecmi a u faceta to zawsze jest inne, zwykle stawia on na samodzielnosc. Powiedzialbym raczej ze u kobiety nadmierna zaleznosc tego typu budzila by moje obawy bo ona zawsze w przypadku kobiety z rodzicami znaczna bedzie.

Kolejne kryterium z jednego tematu z forum:

Widać jak na dłoni, czego również doświadczyłem w młodości, że jak ktoś nie jest zainteresowany spędzaniem z Tobą czasu, to nie chce tworzyć z Tobą więzi, ta więź się nie tworzy, ale z kimś innym bardzo chętnie taka osoba tę aktywność będzie prowadzić. Taka osoba świadomie czy to nieświadomie nie jest zainteresowana pogłębianiem więzi, bo nie ma motywacji do tego.

Takie kryterium powinno dość szybko skreślać taką osobę z kręgu naszego zainteresowania.

Chciałbym, żeby te kryteria istniały w świadomości i rzeczywistości dla ludzi, po to, żeby ustrzegać ich przed niebezpieczeństwami i oszukaniem przez innych czy to przez samego siebie (spowodowane wyobrażeniem kogoś, kto jest inny niż w rzeczywistości). Stąd konieczność określenia kryteriów oceny wyboru partnera. Natomiast w kwestii intuicji. Rzeczywistość zycia jest taka, że odbieramy sygnały podświadomie ale jeśli nie zgadzają się one z naszą świadomą wiedzą wprowadza to dysonans poznawczy i zaczynamy odczuwać różne lęki, zamiast móc rozwiązywać daną sytuację świadomie. Wiem to ponieważ kiedyś powiązałem te odczucia z sytuacją, o której świadomie nie wiedziałem. Co więcej ten stan się pogłębiał na tyle (zaczął zahaczać o kolejne osoby), że w śnie zobaczyłem to co się dzieje za moimi plecami. W momencie kiedy to się wyjasniło niepokoju już nie odczuwałem, bo wiedziałem. Niestety inna osoba nie miała tego szczęścia i u niej skonczyło się na stałym zażywaniu leków oraz kilkukrotnym pobycię w szpitalu. Oznacza to również, że istotną kwestią dla zdrowego życia psychicznego jest życie w prawdzie i w otoczeniu prawdy (czyli to co się dzieje, to widzimy to).

Istotna jest też praktyka. Ludzie często mają przeczucia, ale najczęściej ich nie obserwują i nie wiążą z określonymi wydarzeniami czy osobami ponieważ jakby nie przywiązują do tego świadomej uwagi. W rezultacie w momencie kiedy pojawia się takie ostrzegające odczucie nic z tym nie robią, albo bagatelizują to i są zaskoczeni jakimś przyszłym wydarzeniem. Albo nie umieją zareagować bo jak reagować na fakt pojawienia się czegoś subtelnego jak odczucie? W kazdym razie, ja to odczuwałem i od momentu, kiedy zacząłem wiązać określone odczucia z rodzajem wydarzeń lub osób, wiem czy coś się wydarzy i mniej więcej, kiedy, ale nie wiem co. Osoby to wiadomo, można ew. unikać kontatku z nimi, ale w przypadku wydarzeń nie da się. Ew. można się lepiej do tego przygotować, żeby nie być do końca zaskoczonym, jak coś nadejdzie.

Kolejne kryterium, może więc być takie:

Jeśli, źle się czujemy w obecności potencjalnego partnera lub innej osoby, może to być spowodowane podświadomym "podawaniem" informacji na jego temat. Wtedy zawsze nalezy się nad tym spokojnie zastanowić, czy może coś nie otrzega nas przed czymś, a takich osób można czy wręcz należy unikać.

Dziwne jakies jest to kryterium, bardzo uznaniowe i mało konkretne. Takie wrzucanie wielu rzeczy do jednego worka.
Co to w ogóle znaczy "być całkowicie opanowanym przez zło i głupotę"?
Jaki jest desygnat zła?
A co jeśli toś jest opanowany w 85% przez zło, a w 60% przez głupotę?

Fałsz w zachowaniach, niezgodność postępowania z deklaracjami dotyczy praktycznie wszystkich z nas, w różnym stopniu.
Niech rzuci kamieniem ktoś, kto nigdy nie odłożył na jutro czegoś, co miał zrobić dziś, albo nie przemilczał okropnej fryzury koleżanki
Kluczową sprawą jest jak poważnych rzeczy to dotyczy, oraz jak wielkie szkody wywołuje lub ma szansę wywołać.

Co do sygnałów niewerbalnych, to np. osoby nieśmiałe, unikające kontaktu wzrokowego, często sprawiają wrażenie nieszczerych.

Toksycznośc ja definiuję wedle kryterium na ile druga osoba jest w stanie dostrzec i zaakceptować w nas człowieka, który ma prawo mieć swoje potrzeby i swoje uczucia. Jeśli jesteśmy dla kogoś maszynką do spełniania jego potrzeb emocjonalnych kosztem naszych własnych, jeśli nasze zdanie jest ignorowane lub umniejszane, to tak, ta osoba jest toksyczna. W dialogu te same pytania zawsze jednak trzeba zadać też sobie - czy ja akceptuję tą drugą osobę w ten sposób i czy słyszę co ona mówi.

Cleopatra twoje kryteria są owszem ważne, koniecznie trzeba je brać pod uwagę. Jednak one nie są najważniejsze, kobiety niestety robią sobie krzywdę takim tokiem myślenia. Ilu jest zaradnych a nawet super zaradnych toksycznych partnerów. Niestety od takich najtrudniej się uwolnić i dopiero oni są prawdziwym przekleństwem. Długo oszukują swoim wizerunkiem nie tylko siebie ale i ludzi dookoła, kompromituja przez to ofiare i nikt jej nie wierzy, nawet jej własna rodzina. Obejrzyj sobie wywiad z Zofią Ragankiewicz, incjatorką ruchu "Mamy dość" która wiele lat była maltretowana przez swojego bardzo wpływowego męża, a zobaczysz do czego zdolny jest zaradny partner. Jestem za mańkiem, trzeba słuchać intuicji czyli samego siebie

Podałas oliwio bardzo ważne kryteria wynikające z obserwacji zachowania - to raz. Tylko ze my czesto usprawiedliwiamy takie zachowania, rozowe okulary nie pozwalaja nam ich dostrzegac albo co czesciej, dotyczy to osob z rodziny a my w celu zachowania poprawnych stosunkow tolerujemy to, nie chcemy sie wtracac, nie informujemy innych o roznych zachowaniach takiej osoby co wprowadza w blad osoby wchodzace do takiej rodziny, albo mniej doswiadczone. W 100% potwierdzam ze zachowania pokazujace egozim, przedmiotowy stosunek do innych, zapatrzenie w siebie skutkuja predzej czy pozniej "gownem" w wykonaniu delikwenta.

Druga sprawa, ktora pokazujesz to brak zwiazku miedzy zachowaniami pozytywnie ocenianymi spolecznie, takimi jak pracowitosc i zaradnosc a wiezia. Otoz wiezi to nie buduje, troski o drugiego czlowieka i wlasnego egoizmu tez nie zakrywa. Powinnismy wiec bardziej patrzec nie na sprawy "materialne" ale na to jak jest miedzy nami. Majatek, kultura zachowania (na zewnatrz), i inne przymioty nie powinny nam zakrywac czyjejs historii, osobistego zachowania, stosunku do innych.

Ciesze sie ze zaczynamy dostrzegac te rozne aspekty. Ale wg. mnie, nic to nie zmieni poki ludziom nie bedzie zalezec na nieukrywaniu, nie wtracaniu sie. Ta powszechna postawa powoduje ze ludzie nowo poznajacy dana osobe sa po prostu pozbawieni tych wszystkich informacji. Albo jak zyja w danej rodzinie, to niejako z automatu akceptuja cos, bo nie maja porownania, ze takiego czegos mozna nie akceptowac.

Tylko jak walczyc z takim murem w sobie. Tj. programem podswiadomosci, ktory dopuszcza do Ciebie rozne gowna po to wlasnie zeby je potem obnazyc? Widzisz, mnie zranil ktos z rodziny, kto takim gownem od lat byl. I nikt z tym nic nie zrobil. Kazdy zajmowal sie swoimi sprawami i nikogo to nie obchodzilo. Ta postawa dzisiaj jest praktycznie identyczna jak kiedys. To sa mechanizmy ukrywania i wypierania. Dla mnie wlasnie "wsparcie", dobra opinia o tej osobie, pomimo tego ze wiedzieli ze robi zle rzeczy, byla bardzo mylaca a sam nie mialem jeszcze doswiadczenia zeby zajac stanowisko jak sam obserwowalem tylko "male gowienka", ktore wlasciwie dotykaly stosunku tej osoby do innych osob, czego tez nie potafilem prawidlowo ocenic.

Gdyby cos takiego dotyczylo mojego partnera? Widzisz, niektorzy, jak Ty, maja skonnosc do szukania dziury w calym, inni wrecz odwrotnie, najlepiej by nie widzieli. Stad wlasnie potrzeba kryteriuw, ktore juz na etapie poznawania pozwola odsiac ziarno od plew. Ale masz racje. Poki ludzie beda sie kierowali tylko i wylacznie albo glownie hedonizmem, chociac roznie to mozna rozumiec, a przynajmniej przyjemnoscia i wlasna korzyscia, to ich pole poszukiwania bedzie zawezone a i sami beda podatni na rozne manipulacje.

Moze piszac dalej, znajdziecie kolejne takie kryteria i zachowania. Moze kiedys ktos to wszystko podsumuje (w punktach). Nie pamietam, czy bylo tu podane kryterium zainteresowania/zaangazowania. Bo w jednym z dzisiejszych watkow pisze dziewczyna o chlopaku, ktorego olewala ale chce byc z nim bo sie stara. Warto by wiec moze zastanowic sie czy brak staran z czyjejs strony nie swiadczy wlasnie o braku milosci poprzez brak zaangazowania. Identyczna sytuacja jest w watku kobiety, ktora przez 6 lat utrzymywala na dystans faceta nie chcac z nim wspolzyc a jednoczesnie nie byli malzenstwem. Ma z nim dziecko i ma zal do niego, jednoczesnie sama pisze ze go nie kocha. Czy on wiedzac ze ona go nie kocha, przez 6 lat staralby sie o nia liczac na cos wiecej? I tak wlasnie ludzie oszukuja ludzi traktujac ich jako opcje, jak towar w sklepie na polce.

Ty pisalas o konkretnym wykorzystywaniu, o kims kto stale zaliczal kolejne panienki a jednoczesnie mial opinie "solidnego czlowieka". Moze wiec warto tez i takie opinie solidnie weryfikowac? Zwlaszcza jesli prezentuje je tej osoby rodzina?

Pisałam juz troszkę o tym w innym wątku, ale ja chyba widzę to tak- jaki będzie dny związek, udany czy nie, to w dużej mierze zależy od tego na jakie przywary (wady) my mamy tolerancję, a na jego absolutnie nie. I tak idąc tym tokiem rozumowania podam przykład- ja na pewno nie mogłabym tolerować faceta, który wiecznie na wszystko miałby czas i ciągle mówiłby "zrobię to jutro albo później, póxniej" a robota leżałaby i czekała aż jasnie pan ruszy dupę albo nie potrafiłby mówić normalnie, tylko wiecznie by się darł i przekrzykiwał wszystkich- takich przywar ja bym nie potrafiła tolerowac. Jelita by mi się przewracały na widok takiego faceta, bo sama jestem szybka i to, co jest do zrobenia robię od razu. Natomiast inna kobieta, być może, wcale nie byłaby uczulona na akurat takie czyjes cechy, tylko byloby jej z tym facetem dobrze. To kwestia tolerancji na wady.

Opinia jaką cieszy się dana osoba w swoim środowisku jest bardzo ważnym kryterium wyboru. Weźmy np. taki przykład. Jest jakis facet celebryta, którego cała Polska zna, jako lowelasa, a przecież taki człowiek i tak ciągle ma jakieś kobiety. Ja rozumiem, że mozna wpakować się w kur...rza, bo nie ma się wiedzy na temat tego kim jest dany facet, ale jesli cała Polska wie kto to jest, to jakim cudem znajdują się chętne na takiego? To jest dla mnie zagadka. I tak widziałam kiedyś jakies kolorowe czasopismi w kiosku. Na pierwszej stronie zdjęcie takiego lowelasa (nieważne czyje) z piękną dziewczyną u boku oraz tyłył wielce zachęcający do czytania (ja takich brukowców nie czytam) "....... bedzie ostatnią miłością..." czy jakoś tak to leciało. Ja stałam i pomyślałam sobie "no akurat! miałeś juz trzy zony które zdradziłeś, to i tę zdradzisz" i uśmiechnęłam się ironicznie. No ja takim chłopem na pewno bym się nie zainteresowała, tymczasem i na takich, jak widać, są amatorki. a potem jest płacz i zgrzytanie zębów. To działa tak, że każda kolejna kobieta, która zdecyduje się na związek z lowelasem jest tak przekonana o swojej wyjątkowości albo o jego wielkiej miłości do niej, że takiej kobiecie wydaje się, iż ona bedzie ostatnią. To nic innego, jak głupota ludzka.

Podałaś bardzo zły przykład z show biznesem, gdzie "małżeństwo" czasami jest formą reklamy. No i nie zapominajmy, że to media kreują opinie. Jest tak, że czasami odpowiednio z prawdą podpiszą zdjęcie, ale zdarza się przeistaczanie faktów, aby było ciekawiej, a skąd ja mam wiedzieć jak było naprawdę? Każdemu można zrobić zdjęcie i na postawie tego "stworzyć historię". A jak życie takiej gwiazdy/celebryty naprawdę wygląda w sferze rodzinnej (prywatnej)? Ile co mówi na zewnątrz jest kreacją zaproponowaną przez agenta?
Opinia nie zawsze jest sprawiedliwa. Bo jeśli np. Twoja koleżanka powie "Jacek jest typem lovelasa, bo był już na 3 randkach w tym tygodniu" to czy do końca mówi prawdę? Być może tak jest, ale z drugiej strony być może "wziął się" za siebie i intensywnie szuka drugiej połówki. Nie raz na forum przecież radzimy wyjdź do ludzi . Zachowanie i jego interpretacja bez tak naprawdę znajomości faktów ze strony ocenianego i z tego tytułu automatyczne przypisywanie cech charakteru (bardziej osobowości, bo pamiętajmy nie znamy go/jej), a prawdziwe zamiary i charakter to moim zdaniem dwie różne frakcje.
Dlatego się pytam jak na początku znajomości odkryć czy ktoś ma cechy toksyka? Mam prześledzić jego/jej CV, wypytać całą rodzinę oraz zrobić anonimowe telefony do znajomych? Wynająć detektywa? Powiedzieć rodzinie, że jest na cenzurowanym i mają mi wszystko relacjonować co oni uznają za niestosowne?

Moim zdaniem pomysł dobry odnośnie kryteriów, ale chyba zbyt bardzo oderwany od rzeczywistości. Ważniejsze czy jak już dowiemy się o toksyczności związku to będziemy w stanie potrafić zareagować. Sama przeżyłam troszkę toksyczny związek wina było po obu stronach. On, że wykorzystał moją empatię (szybką reakcję w formie pomocy dla bliskich), a ja że ślepo wierzyłam w dobre intencje. Tym bardziej, że mam bardzo dobrą intuicję - nie zareagowałam. Ale człowiek uczy się na błędach .
Wydaje mi się, że niestety Sami tworzymy WARUNKI przez które dajemy się wciągnąć w toksyczność. Można być dobrym/empatycznym jednocześnie będąc asertywnym . Wówczas osoba, której chodzi tylko o "zatrucie" życia innym i co najważniejsze ZDAJĄCA sobie z tego sprawę szybko zrezygnuje, bo co innego ma go/ją trzymać w tym związku?

Oliwio....jak ty ladnie piszesz o tym, co ja mysle....

To nie " robiebie prob", " testow" potencjalnemu partnerowi, weryfikuje, to zycie pokazuje, jakim jest czlowiekiem.

Z czasem, poznaje sie jego srodowisko, przyjaciol, rodzine, i jego stosunek do otaczajacych go ludzi...
Na " randce", nawet 50 pan moze byc czarujacy, moze byc kulturalny, " do rany przyloz", ale poza, nie wytrzyma proby blizszego poznania.
Czesto, kiedy mowie, ze nie mam chemii, ze nie dostaje naglego iskrzenia- slysze, ze jestem wyrachowana, zimna, cyniczna.
Ja po prostu zakochuje sie( lub nie) w tym, jakim jest czlowiekiem poznany osobnik.
( czuje sie troche niezasluzenie skrytykowana) bo coz zlego/wyrachowanego jest w checi poznania?
Co zlego jest w podziwianiu kogos, kogo sie zna, za jego ujmujace cechy?

Wracajac do tematu- dla mnie ktos, kto wymaga zakochania od pierwszego wejrzenia, zada wrecz rozowych okularow, przez ktore bede go poznawac, oczekuje zaslepienia, jest bardzo podejrzany partnersko.
Zazwyczaj kazdy wie, nawet podswiadomie, jakim jest czlowiekiem, wie do jakich cech nie chcialby sie przyznac. Jesli uwaza, ze poznanie go moze odkryc o nim brzydka prawde, to sam sobie wystawia swiadectwo.
Troche, jak by powiedzial- szybko sie zakochaj, bo jak poznasz mnie lepiej, to zobaczysz jakim ( klamca, draniem, cynikiem, hedonista.....itd.) jestem....

Pozadanie, motylki, zauroczenie, wrazenie woow, oczarowanie, - to jest definicja kochania w wielu przypadkach.
Rozum- ten wrog milosci idzie w odstawke. Zauroczona osoba nie obserwuje, nie mysli, ona sie zachwyca, zwraca uwage tylko na cechy, ktore ja pociagaja( np. ta zaradnosc z twojego przykladu). I ten stan jest podtrxymywany bo sprawia przyjemnosc czasem przez dlugi czas...ludzie sa ze soba i sie nie poznaja.( albo podchodza bezkrytycznie do znanych faktow, np. 3 zdradzanych zon)
Poznawanie przychodzi dlugo pozniej, i przebija sie wolniutko przez rozowa mgle, ze zdziwieniem malzonkowie odkrywaja, ze nie moga sie kompletnie dogadac, ze kompletnie nie wiedza, czego oczekuje druga strona. Pisza tu na forum o zonie/mezu, jak o kompletnie obcej osobie, pytajac kobiet o co jej chodzi.

PS moje kryterium przy poznawaniu kogos- to zadanie apsobie pytania" czego on chce, czego tak na prawde chce..."?
Jaka motywacja stoi za jego dzialaniem?
( czy to troska, czy nuda, czy potrzeba bliskosci, czy chec imponowania, czy pozadanie...itd.)

PS 2 nektarynko.
Asertywnosc kloci sie z zauroczeniem.
Jesli jestes asertywna, to ktos wymagajacy zauroczenia szybko cie wyeliminuje, ( nazwie zimna wyrachowana suka) i zajmie sie szukaniem kogos zaslepionego....

Moim zdaniem zależy kto jak przeżył własne życie i jak traktował porażki . Czy dawały pozytywnego, czy negatywnego kopa w życiu. KAŻDA sytuacja ma swoje dobre i złe strony. Fakt jestem bardziej optymistką, niż pesymistką. Chociaż nie widać tego po niektórych postach. Może takie odczucia względem mojej osoby (iż jestem trochę bajkowa) wynikają z tego, iż na forum nie do końca szukam pomocy tylko wolę doradzać innym? Być może posiadam dość nietypowe kręgi znajomych, którzy motywują a nie demotywują? W życiu poznałam różnorodność ludzkiej natury?
Nie powiedziałabym, aby Twoje poglądy były bardziej życiowe - to według Ciebie jaką aktualnie prowadzę czynność egzystencjonalną ? Ostatnio wokół mnie same zdrowe chłopskie rozumy i nie zauważyłam, abym jakoś nie potrafiła znaleźć się podczas rozmowy . Po prostu chodzi o nastawienie.
Gdybym nie znała realiów panujących w moim kraju nie doszłabym do tego co mam - ciężko na to pracowałam i mam własne problemy spokojnie tylko ich tak oficjalnie nie wygłaszam na forum publicznym . Przyroda uwielbia równowagę. Część osób widząc płot stoi przed nim i lamentuje lub szybko zniechęcają się, bo nie udało się wejść. Taka jest prawda - nastawienie ludzi diametralnie się zmieniło o każdą "głupotę" popadają w depresje, bo w mediach tak kolorowo .
Gdyby Polacy/Polki mniej zrzędzili i częściej szukali problemów w Sobie to naprawdę żyłoby im się lepiej . Zobaczcie kto doszedł do władzy (ilu wyborców zagłosowało na wiadomo jaką partię) i jakie są tego już skutki . Niby zdrowy rozsądek powinien podpowiedzieć "nic dobrego z tego nie może wyniknąć", ale podejście większości "a może się uda" zwyciężył.

Moim osobistym zdaniem bardzo trudno jest rozpoznać cechy/zachowania psychopaty czy toksyka. Tym bardziej jeśli tego typu osoby zdają sobie sprawę z usposobienia, którym dysponują. A niestety przewrażliwienie może skutkować nadinterpretacją pewnych sytuacji i można "skreślić" osobę, która nie do końca na to zasłużyła .
Troszkę widzę tutaj podejście jestem zła/zły, bo ktoś mnie uderzył, a ja nic z tym nie zrobiłam no ludzie to właśnie bardzo dziecinne/naiwne podejście do życia. A tak większość ludzi w naszym społeczeństwie ma, lubią kreować się na tzw. bierne ofiary. Co ja mogę? No właśnie chyba tej osobie powinno najbardziej zależeć...

Aby nie było nie obraziłam się, ani nic . Uwielbiam dyskutować z ludźmi, poznawać ich punkt widzenia. Właśnie to forum pokazało mi podejście niektórych ludzi, które nigdy nie przyszło by mi do głowy. Ta sama sytuacja i dwoje różnych ludzi to dwa różne podejścia/światopoglądy . Sporo ludzi patrzy na sytuację jako główny czynnik zachowania się osoby, a nie charakter.

Tak jak już oliwio wspomniałam nie obraziłam się . Po prostu po tym co mi napisałaś zaczęłam interpretować Twoje słowa i szerze powiedziawszy wiele osób w realnym świecie Twierdzi, że czasami jestem "za ostra" (bo oceniam czy komuś na ten czas bardziej przyda się ryba, czy wędka) i właśnie wszystko staram się brać "na chłopski rozum", pomimo iż w kwestii uczuć uważam, że coś takiego jak logika nie występuje. Na forum zapominam, że większość forumowiczów to osoby "uprzedzone do życia". Co to znaczy - ludzie, którzy przez właśnie odmienne warunki/doświadczenia (często niestety negatywne) inaczej odbierają świat i to co się na nim dzieje. Nie do końca zaznali "delikatności" świata, więc nie doszukują się w nim właśnie tej cechy.

To sie nazywa " gotowanie zaby"
Jesli odpuszczasz po troszku, to z czasem budzisz sie z reka w nocniku.

Wydaje mi sie, ze rozwiazaniem jest wzajemnosc- jego wymagania zrownowazone twoimi...

Spróbuję odpowiedzieć ci na twoje pytanie, chociaż nie znam twojej historii- bazuję tylko na tym, co przeczytałam wyżej czarna lilio.
No rzeczywiście nie miałaś szczęścia, ale czy na pewno tylko szczęscia ci zabrakło? Oczywiście mądry Polak po szkodzie, a bywa, że i po szkodzie dalej głupi. Myślę, że wpakowałaś się w to na własne życzenie. Ja rozumiem, że wtedy, na tamten moment pewnie niewiele wiedziałaś na temat toksyków, ale czy nieznajomość prawa zwalnia cię od odpowiedzialności prawnej? Wiadomo, że nie. Gdybyś dzisiaj poznała chłopa, który w pięć sekund zakochałby się w tobie i od razu chciałby z toba zamieszkać wyciągając cię przy okazji jak najdalej od rodziny i znajomych, to dzisiaj zapaliłaby ci się czerwona lampka i mając jako takie pojęcie na temat psycholi przynajmniej policzyłabyś do dziesieciu, zanim pojechałabyś za obcym facetem. Wtedy jednak zrobiłaś to i niestety, jakbyś na to nie patrzyła, to była twoja decyzja i na własne życzenie wpakowałaś się w badziewie. Jakby tego było mało- dalej w tym tkwisz.
Ja wierzę w czerwone lampki- nie ma takiej mozliwości, by oszust ciągle 24 godziny na dobę umiał się kamuflować. Czerwone lampki zapalają się co chilę, tyle tylko, że lekceważymy je i czarujemy rzeczywistość. Znam to z autopsji- nie mysl, że jestem taka sprytna, też miałam czerwone lampki, z czasem było ich całe mnóstwo, a przecież lekceważyłam je i bata na moją głupotę nie było.
Gdy facet zaczął ci ubliżać, to już nie tylko czerwona lampka powinna ci się zapalić, ale cała świecąca na czerwono latarnia.
Na pewno wiele razy rozmawialiście sobie na różne tematy (mam na mysli te pierwsze pół roku, gdy on rzekomo był taki idealny) i ja nie wierzę w to, by on ani razu nie powiedział czegoś, co tobie powinno dać mocno do myslenia. A przecież lekceważyłaś takie rzeczy.
Potem wasza znajomość toczyła się na zasadzie tej kuli snieżnej (wiesz o co chodzi? Najpierw lepisz małą śnieżną pigułkę, a potem toczysz ją po sniegu i ona robi się coraz większa i większa- na tym polega mechanizm przemocy, tak działają przemocowi. Bałwan składa się z trzech kul: małej, średniej i wielkiej. Zastanów się na jakim etapie lepienia bałwana jst twój związek? Czy udało się wam do tej pory ulepić tylko głowę, czy może znacznie więcej?
Nie radzę ci, by temu facetowi udało się zrobić z ciebie bałwana już tak do końca, bo przyjdzie wiosna i stopisz się, a przemocowy znajdzie inną do lepienia.
Roztropność, dośwaidczenie i spryt uchronią cię przed ponownym wpakowaniem się w kolejne dziadostwo. Słuchaj intuicji i goń napalonych- to zawsze są albo świry, albo oszuści, albo desperaci.

Jak dla mnie kryteriami oceny potencjalnego partnera stały się m.in:
) To jak mówi o sobie- czy uważa się za chodzący ideał czy raczej normalnego faceta. Czy uważa, że jest najlepszy, najprzystojniejszy, może mieć przy tym każdą i żaden inny mu nie dorówna czy raczej jest osobą skromną jednak zna swoją wartość.
) To jak traktuje innych ludzi czy jest miły, odnosi się do ludzi z szacunkiem, chętnie pomaga czy raczej traktuje ludzi z niższością, jest osobą kontrowersyjną, kłótliwą
) To jaki ma stosunek do rodziny- czy ma z nią dobre kontakty oraz do zwierząt- podobno po tym można poznać jaki człowiek jest naprawdę.
) Stosunek również do byłych partnerek- czy jeśli o nich opowiada to używa obraźliwych określeń, przedstawia je w niekorzystnym świetle, czy wyśmiewa się z nich podkreślając ich wady czy raczej wypowiada się o nich pozytywnie, podkreślając ich zalety.
)Stosunek do pieniędzy- czy jest to facet, który szasta kasą i uważa, że może mieć za nią wszystko, pieniądze mają bardzo duże znaczenie  czy raczej potrafi zarządzać zasobami pieniężnymi ale nie obnosi się ze swoją kasą nawet będąc osobą dobrze zarabiającą.

Jak na razie to wszystko co przychodzi mi na myśl

Zgadza się- nawet najmądrzejszy człowiek czasem da się oszukać i zrobić z siebie bałwana. A jeśli do tego oszustowi sprzyja splot róznych dogodnych dla niego okoliczności, to naprawdę ciężko jest odróznić ziarna od plew.
Myślę, że nie istnieje idealna instrukcja mówiąca o tym, jak skutecznie uchronić się od beznadziejnych ludzi- czy to płci żeńskiej, czy męskiej. Możemy bazować tylkona tych ogolnie znanych sposobach opisanych tu i ówdzie, ufać intuicji i uczyć się na własnych i cudzych blędach. Ja mogę udzielać rad bazując na doświadczeniu z zaburzeńcem i na tym, co wyczytałam na temat toksycznych relacji. Opisałam to, co wiem w kilku postach w tym watku i w wielu innych. jednak czy mam pewność, że już nigdy nie wpakuję się w beznadziejnego i kompletnie niewłaściwego dla mnie faceta? Pojęcia nie mam. Zrobię jednak wszystko, co w mojej mocy, by nigdy więcej nie narazić siebie na taką traumę i beznadzieję, jakiej doświadczyłam. Będę słuchała czerwonych lampek i głosu intuicji i na pewno będę chciała dowiedzieć się, jaką reputacją wśród znajomych cieszy się dany pan. Jakoś nie przemawia do mnie taki argument, że nie liczy się przeszłość, liczy się tylko tu i teraz- dla mnie to głupie rozumowanie. Ja np. mam dobrą opinię wśród swoich znajomych, nikt nie zarzuci mi, że kogos zdradzałam że puszczałam się, że byłam na bakier z prawem albo że płakali przeze mnie ludzie lub to, że moje dziecko chodziło brudne, zaniedbane i obdarte albo że jestem znana, jako potworne podłe babsko. Całe życie pracowałam na swoje dobre imię, bo tego nauczyli mnie rodzice i od zawsze wiedziałam, że nie zyję na pustyni, lecz wśród ludzi itd. Dlatego właśnie uważam, że opinia na temat jakiejś osoby jest sprawą bardzo ważną i nalezy brać ją pod uwagę, a nie mówić "a co tam? kiedyś popełniał błędy, ale teraz na pewno się zmienił, bo jest przecież taki miły i mądry".
Nalęzy więc najpierw poznać danego człowieka, nawet go sobie sprawdzić (mówię tu o takiej sytuacji, gdy szuka się osoby do związku, bo jesli do przygody, to olał to sprawdzanie, przygoda szybko przyszła, krótko trwała i i szybko poszła) i wszystko robić z głową i po kolei. Można zminimalizować ryzyko popełnienia błędu, chociaż tak na 100% nigdy nie zdołasz uchronić się przed dziadostwem.
Świetnie, że nie jesteś z przemocowym.
I fakt- w twoim akurat przypadku ten korzystny dla chama splot okliczności dla ciebie nie był zbyt korzystny. Super, że masz to za sobą, chociaż domyślam się, że blizna po ranie jest jeszcze dość drażliwa.

No nie ma na takie rzeczy dość mądrego. Weźcie chociażby przykład z sektami (toksyki są dwuosobowymi sektami- ja tak uważam)- przecież w sektach jest naprawdę mnóstwo, wydawałoby się, bardzo inteligentnych i wykształconych ludzi, a tymczasem potrafią oni robić takie idiotyzmy, że wgłowie się nie mieści. Pod młotek idą prywatne majątki ludzi, dokonywane są zbrodnie albo masowe samobójstwa i wszystko to dla jakiegoś cwanego i wyrachowanego guru albo dla psychicznie chorego guru. Normalnie myslącemu człowiekowi nie chce wierzyć się w to, co czasem słyszymy na temat zachowań ludzi nalezących do sekt, a przecież takie rzeczy dzieją się na świecie, działy się i dziać się będą. Wykształcenie i inteligencja, jak widać nie są dość dobrą tarczą ochronną przed złem tego świata.
trzeba po prostu bardzo uważać, bo można tak się naciąć, że głowa mała.
Ja na przykład, nigdy w zyciu nie zainteresowałabym się facetem, o którym bym wiedziała, że kogoś zdradził/zdradza- takiego od razu bym wykopała, nawet gdyby on był już dawno po rozwodzie. To taki mój uraz po haremowym,czuję potworny wstręt do takich facetów i boję się ich, tzn, boję się ich w tym sensie, że i mnie taki też mógłby zdradzić.
Ponad dekadę ciągałam się z rasowym borderowatym narcyzem zdemoralizowanym rozwydrzeńcem(cóż to za jednostka chorobowa- az sama się teraz z tego śmieję), więc takie typy ja rozpoznaję. Czuję po prostu ten charakterystyczny smród- nie wiem jak to wyjasnic, ale ja czuję ten smród. Tak więc tego typu faceta też bym nie zaakceptowała.
Pijaka, narkomana też nie, ale tych mozna rozpoznać chyba najłatwiej, prawda? Podobno przez pierwszy miesiąc znajomości każdy pijak się zdemaskuje, że nie ma szans by udało mu się ani razu nie zachlać przez miesiąc.
Oj dziewczyny- można zminimalizować ryzyko porazki. Trzeba tylko patrzeć przytomnie a nie bujać w obłokach.

Jeśli chodzi o tych, co zdradzili, to dla mnie tacy są do odrzutu. W tej akurat kwestii nigdy nie zrobię żadnego wyjątku ani, tym bardziej, nie bedę analizowała przyczyn dla których ten facet zrobił komuś świństwo. Bo co mnie to obchodzi? To taka moja scheda po haremowym- nie przeskoczę tego i nawet nie chcę tego przeskakiwać.
Dlatego właśnie mówię o tym, żeby nie rzucać się w nową znajomość na łeb i na szyję, tylko najpierw nalezy poznać daną osobę bliżej i najlepiej sprawdzić. Ja tak zrobię, jesli kogoś poznam. Dość się nacierpiałam, więc zrobię, co w mojej mocy, by znowu się nie upierdzielić.
A jesli bedę sama? No to będę- świat przez to na pewno się nie skończy, a ja też nie obwieszę się z tego powodu. Bez przesady. Mogę żyć sama.

A jesli dowiem się, że mam do czynienia z kimś, kto moczy na boku, dopiero wtedy, gdy sama zostanę przez niego zdradzona? No cóż- i tak może się zdarzyć. Czarna lilio nie jestem w stanie wszystkiego przewidzieć ani ochronić się w 100%. Jednak jesli tak się stanie, to na pewno natychmiast wykopię takiego faceta. Jesli ja nikogo nie zdradzam, to tego samego oczekuję dla siebie- nie ma nic za darmo.

oliwia9195- no niestey pewnosci sie nie da miec  ale fajnie by bylo miec jakis sposobik zeby to chociaz wczesniej podejzewac , eh moglby taki naprzyklad smierdziec, albo kulec.Tez bym zdradzacza niechcial bo nestety i z takim mialam nieprzyjemnosc i jak Ty mam uraz bardzo duzy .
Zgadzam sie z mmmsss -"Uważam osobiście, że jeśli facet ma skłonności do zdrady to jak z alkoholizmem- nie pije ale choroba zostaje z nim."bardzo ladne i adekwatne porownanie.

mmmsss- co do Twoich kryteriow to chialam ci wlasnie wyjasnic ze tez ich uzywalam i niestety tak to wyszlo jak napisalam wyzej , przydalo by sie cos co trudniej oszukac
  jakis bardziej pewny sposobik ale moze prawda jest tez taka ze  po takich przejsciach ja juz zabardzo sie staram na zimne dmuchac.

a lepiej lepiej pewnie ze lepiej , mnie jest wlasnie calkiem dobrze samej wreszcie mam czas i sile na to wszystko na co wczesniej nie maialam, ale niestety na kardego faceta patrze pod pontem czy to aby nie jest jakis psychol dopatruje sie ukrytch cech manipulatora w kazdym napodkanym( w kazdym nie w tych co mi sie podobaja ) i juz mnie to meczy, zaczynam miec lekka paranoje .Byloby milo  sobie takiego sprawdzic i odchaczyc ten jest bezpieczny w kontaktach, ten jest zarazony  trzymamy sie z dalek.