Netkafejka dla Przyjaciół ;)

Heh widzę że nie umknę Ci

U mnie jakoś leci do przodu Chyba się nic nie pozmieniało no oprócz jednego starsza o rok jak my wszyscy

Heh jestem

A powiedz co tam u Ciebie ??? jak tam Twoja Żabcia????

hmm nie chyba mnie z kimś pomyliłaś mam jedno i to dziewczynkę Cieszę się Bardzo że u Ciebie wszystko wporzo !!!!!

Ups... jestem ,jestem

Myślałam,że nie rzucam się tak bardzo w oczy

Ganiam sobie po forum i szukam biednych duszyczek ,bo mam dzisiaj manie pomagania innym .
Ale nie widzę tu ich wiele .
Czasem Tobie Beatko pomagam zgłaszając posty do redakcji i... nie otrzymałam, jak do tej pory podziękowania:)
W dzień się trochę wyleniłam ,a teraz siedzę ,wszyscy śpią, a ja sobie biegam tutaj.
Musiałam trochę poodpoczywac, bo pracuję ten cały tydzień do soboty na drugą zmianę  i obawiam się,aby w międzyczasie nie wypadła druga robótka.
Póki co jutro mogę sobie poleżec do 10 ,więc korzystam z życia
Pocieszę wszystkich tym ,że podobno mrozy niedługo miną:)
Auto mi pali i wtedy też zapaliło na szczęście ,ale trochę przepalam w ciągu dnia.
Beata znowu Żaba u dziadków ,ferie się skończyły już przecież.

Witam Karolinę ,miło mi bardzo.

A gdzie reszta duszyczek się podziewa? Bo raczej nie pomarzły.

Pozdrawiam

HA ha ha ha ha

Tak ,tak teraz czuję się usatysfakcjonowana, za poemat podziękuję .:)

Jestem bardzo spostrzegawcza ,zresztą ja mam wiele zalet

Mówiąc szczerze to mnie już zemdliło od tych ciągle zakochanych i jęczących , tych z małymi i brzydkimi penisami ,a także od tych co sami nie wiedzą, co chcą.
Zmykam teraz, bo mam do pogadania jeszcze za chwilę.

Witajcie

Jak ja Wam nie zazdroszczę pogody brrr U mnie dzisiaj było 5 stopni
Praca mnie zawaliła niespodziewanie. Nigdy bym nie pomyślała,że w styczniu tak będzie.
Dzisiaj byłam na pierwszym w tym roku spotkaniu foto.Taki klub dla miłośników fotografii
Było miło,bo głównym prowadzącym jest nauczyciel z mojego kursu.
Było mi miło,że mnie pamiętał i nie tylko On. Pochwalilam sie najnowszymi zdjęciami,
bo trzeba było ze sobą jakieś przytachać i sporo z nich spotkało sie z zachwytem
Zostałam namówiona do wyeksponowania moich zdjęć na wystawie,która się odbędzie pod koniec marca.
Oczywiście cala klasa wystawi swoje zdjęcia.

Zastanawiam się czy człowiek,który otwiera się przed obcymi ludźmi,dzieli sie problemami na forum,
może liczyć na szczere wsparcie (oczywiście tylko pisemne )i obiektywne spojrzenie,czy może liczyć jedynie
na sztuczne  wparcie i ciche komentarze typu ,,po co ona to pisze'' , ,,i tak jej nikt nie pomoże'', albo
,,przecież pisanie o problemach nie ma sensu''  ?
Dlaczego nie ma w niektórych ludziach odrobiny zrozumienia dla innych? Dlaczego tak trudno innym wpasować się
w sytuację drugiej osoby? Czy wyciągnięcie do potrzebującego swojej dłoni nie przynosi im satysfakcji?
Co jest tego przyczyną?

Zastanawiam sie także,jak bardzo jestem dziwna dla innych ludzi?
Wiem jedno i tego nikt ze mnie nie wyplewi- posiadam pewne cechy,dzięki którym mogę spojrzeć
sobie w twarz codziennie rano,ale wiem także,że są one jednoczesnie moim przekleństwem.
W wielu sytuacjach postąpie inaczej niż wiekszość,zawsze tak miałam.I zazwyczaj za to obrywałam
własnie ja,ale to kwestia przyzwyczajenia.

Takie mam ostatnio przemyslenia. 
MOżecie potraktować te pytania jako retoryczne,jesli nie ma nikt ochoty się wypowiadać.

Alicjo- niech będzie,że źle zrozumiałam.
Zaobserwowałam,że zgrabnie pomijasz partie,które są dla Ciebie nie wygodne.
Może powinnam zacząć stosować podobną praktykę,widzę że to lepiej jest odbierane przez otoczenie.

Muszę przyznać,że w ostatnim czasie mogłam wydac się nieprzyjemna dla Alicji,ale tak to juz ze mna jest
kiedy widze nieprawidłowość w tym co ktoś do mnie pisze.Wszystko się we mnie buntuje i musze wyjasnić sprawe.
Alicja nie mam zamiaru popadać w konflikty,i żyć z kimś w niezgodzie.
Uważam tylko,że jesli ktoś postanawia publicznie uchodzić za specjaliste od danej dziedziny,to rzeczywiście
powinien tym specjalista być. A jeśli tak nie jest,to nie powinien wznosić się na piedestał.
Alicja wytknęła mi moje błędy. Niektóre rzeczywiście są błędami,ale niektóre to zwykła literówka albo
pospiech podczas pisania.Bardzo łatwo jest ominąc kropkę lub przecinek.
Przyznaję się do swoich błędów w pisowni. Chcę,aby to było jasne dla wszystkich.
Ale prosze powiedzcie mi,jakbyście Wy zareagowali gdyby ktoś Was pouczał,a sam zaraz popełniał
podobne błędy w pisowni? Przemilczelibyście? Szczerze watpię.
A tak się stało z Toba Alicjo. Może teraz,jak sama mogłaś się przekonać,że łatwo jest popełnić
błąd w pisowni pisząc na klawiaturze,to inaczej bedziesz postrzegać nasze posty.
To nie dramat ani wstyd, a zaleta potrafic przyznac się do błędu.   
Postanowilam to wszystko napisać,aby wyjasnić niejasności i oczyścić atmosferę.Nie lubię tkwić w takich
cichych konliktach i zawsze
doprowadzam sprawe do końca,a przynajmniej sie staram.
Tak więc Ala,ja dążyłam tylko do tego,aby udowodnić swoje racje,nie ma mowy o złości co do twojej osoby.
Chcę ,abys była tego świadoma.

Nie mam powodów do złości.Tak Ala wykazala się małym wyczuciem w stosunku do Ani,jest jaka jest w porządku.
Ale ja będąc częścią tej kafejki i osobą wyczulona na czyjąć krzywdę,mam prawo zareagować na coś,co wydaje mi się niestosowne.
To nie ma nic wspólnego ze złością. Ja tez czasem popełniam gafy i nie krzywię się,kiedy ktoś mi
je wytknie,wtedy wiem,że moje zachowanie było niewłaściwe i staram się więcej do niego nie dopuścić.
To czysta komunukacja między ludzka,nie miałam zamiaru nikogo tym urazić.
A co do Meg i naciągania. Nic nie naciagnęłam. Napisałam w języku polskim jak ja to odebrałam.
Sama się zdziwiłaś przecież,że post Meg został przez Alę ominęty,to miało formę żartobliwą,ale jednak.
Szanuję Meg i Ale także,i myślę,że ta sytuacja była nieprzyjemna. Nie powinno ignorowac się tutaj postów.
Wiem,że wielu osobom nie pasuje,ale takie jest moje stanowisko w tej sprawie. Ala zachowała się nie ładnie i koniec.

Chyba naprawdę,zacznę ignorować pewne partie,wyjdzie mi na dobre.

Beata aby tylko Twoja Żaba nie nabawiła się infekcji dróg moczowych,albo tych spraw..U was tam zimno,
to by mogło być możliwe,a jak piszesz,że nigdy nie wstawała do toalety...żeby ją tylko nie zaczęło nic boleć..
to jest okropny ból.. przeżywalam to wiem,a dziecko zniesie do o wiele gorzej.Może warto to sprawdzić

Ala (Alaclaudie)- tak ciasto mi wyszło i wiele innych ekperym. także.
Rogaliki ? Mmm

Gdzieś było pytanie Alicji do mnie,jakim jestem Lwem?
Upartym na pewno I według mnie to zaleta.Jakim jeszcze?
Jestem przyjaźnie nastawiona do ludzi. Nie lubię konfliktów,
ale walczę o swoje racje. Nawet kiedy wszyscy mówią TAK,ja
potrafie powiedzieć NIE. Udowodniłam to sobie już nie raz.
Jestem zapominalska,ale za to punktualna i oddana.
Nie wiem co jeszcze... trudno tak o sobie pisać..
Wady..wiem,że je mam,ale jakie to nie wiem... hehe
Może czasem za dużo gadam. Może czasem jestem wredna..ale
przyjmuję zasadę,że czasem trzeba traktować ludzi bez ulgi,aby
coś zrozumieli.

Karola? Hmm...coś mi to mówi..juz prawie sobie przypomniałam..
Gdyby nie facebook to pomyslałabym,że wyjechałaś z Kraju
fajnie,że wpadłas Ruda

Raf naprawdę ludzie tak uważają,że jak w wieku 30 nie masz dzieci,to nic nie osiągnęłaś??
Tego nie wiedziałam...hmm
Ludzie,którzy tak uważają,to chyba mieli wpadkę
Masz rację,warto poczekać na odpowiedniego faceta.
Wtedy przynajmniej masz pewność,że zajmie się rodziną jak powinien,a nie,że
bedzie miał rodzinę gdzieś i bedzie pił z kolegami..bo to przecież ważne.
U mnie w rejonie to trudno spotkac Polkę,która by nie miała dziecka,albo by w ciązy nie chodziła..
Co do NK...te śluby u dzieci to spoko,sporo osób wkleja zdjęcia na NK głownie dla rodziny.
Ale to czego ja nie mogę pojąć,to wstawianie zdjęć z nowym facetem lub kobietą,zaraz po zerwaniu z poprzednim partnerem.
Przecież to boli ! Tak sądzę...to taka zbędna i brutalna złośliwość.

Co do dzieci-to mam znajomą,która ma czteroletniego synka. Nie powinno się tak pisac o dzieciach,ale ten mały to
istny szatan !!
Mama praktycznie non stop w pracy, a tata zajmuję sie synkiem.Nie ogranicza go to,do spotkań z kumplami na piwko.
Ale ten mały może wszystko..najgorsze jest to,że jak zabierają go ze sobą do ludzi,a on się zachowuje tragicznie,
to oni są z niego dumni,że tak wspaniale sobie radzi i,że w kasze nie da sobie nadmuchać,bo akurat skopał kolegę za to,
zabrał mu klocka. Pluje w twarz ludziom,kopie ich..gryzie..wyzywa !
A rodziców duma rozpiera !
Jest mi go żal,ponieważ latwo jest sobie wyobrazić,że liczba jego przyaciól bedzie wynosić zero

Raf do mnie nie napisałeś ani słowka,do Karoli nawet jedno zdanko sklecileś,ale do mnie to nic ...buu będę plakać
Babski foch PHI !~
Spokojnie,to tylko żart,wiem przecież,że nie łatwo się do wszystkiego ustosunkować i wszystko przeczytać.
Masz szczeście,wybaczam Ci hahaha

Zauważcie,że Rafał jako jedyny nie wypiera się prawdy (chodzi o ściaganie dekoracji z samochodu po swiętach ) haha

Ostatnio na necie ogladam serial ,,Spadkobiercy'',widział ktoś?
Jak ja się przy tym naśmieje ! Czasem to można peknąć ze śmiechu,to jest świetne !

Daria ??!! Wybałuszyłam oczy...wpadaj częściej please

Zauważyłam,że Różyczka sie nie pojawiła jak to miała w zwyczaju,kiedy to ukazuje sie post
Rafixa
Szybkiego powrotu do zdrówka Różyczko :**

Meg a Ty gdzie się szlajasz?

Powiedzcie mi,organizujecie coś na walentynki? Czy nie obchodzicie tego?
Jakieś podarunki?
Chciałabym mieć w tej chwili te zgrabne ręce Grażynki,zrobiłabym coś ładnego własnoręcznie

Właśnie zjadłam kolejny eksperyment...i żyję BYł smaczny !

Do pucharka nalałam galaretkę jeżynową,aby zastygła.
Następnie podgrzałam mleko ze śmietanką,cukrem pudrem,cukrem waniliowym i cynamonem.
Ostudziłam. Dodalam troche żelatyny.
Przelałam masę do pucharków na galaretkę,ale wcześniej posypalam galaretkę wiorkami kokosowymi .
Kiedy masa zastygła,pokrylam górę cienutką warstwą galaretki i polałam,dosłownie odrobinką soku malinowego.

Pychota !

Chyba napisałam wszystko co zamierzałam.  DOBRANOC.

Brrr ja już mam po dziurki w nosie tego śniegu! Czy Wam też jest ciągle zimno? U mnie kaloryfer na full, a siedzę w leginsach, dresie, z kubkiem gorącej herbaty i trzęsę się jak szczeniaczek

Beata ja doszłam do wniosku, że nie ma co się przejmować, zawsze to jakieś nowe doświadczenie w życiu. I szczerze, z ręką na sercu mogę powiedzieć, że tego 'związku' nie żałuję.

Marzenko za to ja Tobie straaaasznie zazdroszczę pogody! U mnie dziś ile? Hmm <poszła sprawdzić > -4 więc nie jest aż tak źle. Kilka dni temu z rana było -25

O, Karola się wcięła w międzyczasie

Karolciu, w tym dalekim Szczecinie to Wy jakieś zmarzluchy jesteście Jak u nas -5 to ja już się czuję wiosennie i mi ciepło. W domu oczywiście

Oczy mojej wyobraźni zobaczyły futrzastą Karolę z włochatymi uszami (no jak szczeniaczek)...

Hejka

Ja prosto po pracy tutaj zaglądam...

Beata,nic nie poradzę,że takie właśnie mnie napadają przemyślenia.
Większość odpowiadających na forum kieruje się chęcią pomocy,ale jednak nie wszyscy.
I dlatego zastanawiam się,co jest w głowach tej mniejszości.

A ja potrafię wczuć się w sytuację  kiedy kobieta pisze "mam męża, ale spotykam się z innym, proszę o rady".
Sama nigdy bym takiego wątku nie założyła,ale skoro ta osoba pisze,to liczy na jakąś pomoc.
Zdaję sobie sprawę,że często jest tak,że ta osoba czeka tylko na przychylne uwagi.
Ale wierzę,że gdzieś w środku bierze sobie do serca i te w jej mniemaniu złośliwe i myśli o tym,tylko,że
na forum tego nie okaże,jej błąd.
Mimo tego,że potrafię wczuć się w czyjąś sytuację,raczej nie potrafię doradzić.
Za to rozumiem taką kobietę,mimo tego,że ja nigdy nie byłam w takiej sytuacji.
Przecież jesteśmy ludźmi,najbardziej ludzkie jest popełnianie błędów.Może taka kobieta sama nie wie czego chce,
może nie kocha męża,ale nie potrafi odejść,a może kocha męża i do tego pokochała kogoś jeszcze,to się zdarza.
Różne są opcje. Zawsze jestem ciekawa co napisałaby druga strona. Wiem,że najłatwiej jest pomyśleć,że ta kobieta to
Su** bo zdradza męża,ale może dopiero to właściwe życie przed nią? Bardzo łatwo jest ocenić kogoś,kogo sie nie zna i nie znając wszystkich szczegółów.Na takie zachowania składa się więcej czynników.. ja tak uważam.

Co do wyjaśniania,w tym właśnie jest problem,bo internetowo jest to o wiele trudniejsze. Trzeba wszystko napisać i ubrać w słowa. A gdyby to powiedzieć,byłoby łatwiej i szybciej.
Ale już taka jestem,że mi nieczyste sytuacje ciążą,a poza tym co za sens tkwić z kimś w konflikcie,nawet najmniejszym.
Życie jest na to za krótkie.
Każdy z nas się kłóci z różnymi ludźmi,ale czy to znaczy,że mamy się poobrażać i już nigdy się nie odzywać do siebie?
Kiedy ochłoną emocje,czas przystąpić do pogodzenia.
Wiem,że nasuwa się właściwie logiczna myśl,że skoro tekst był do Ani to po jaką cholerę się wtrącam.
Ale skoro przyjaźnie się z Anią jak i z Alą również,to uważam za swój obowiązek wejście z sytuację,zwłaszcza,że tu chodziło o zrobienie przykrości. Jakby toczyły między sobą jakąś prywatną walkę,pewnie bym się nie wtrącała.
Nie jestem człowiekiem typu ,,będę stać z boku i się przyglądać''. Zresztą nic strasznego i oburzającego nie zrobiłam,ja w swojej ocenie uważam,że zachowałam się tak jak powinnam.
A to pomijanie czyiś małych konfliktów w tej kafejce nigdy mi się nie podobało.
Ja nie potrafię widzieć zaognionej sytuacji,ingnorować ja totalnie i pisac sobie po swojemu jakby nic się nie działo.
Przecież na takie sytuacje należy reagować. Skoro jestem częścią tej społeczności to dotyczy mnie wszystko z nią związane.
Nie umiem wejść do kafejki,zauważyć konflikt i napisać posta o swoim dniu bez napomknięcia o napotkanej sytuacji.
Zresztą jeśli można komuś zwrócić uwagę na błędy w pisowni to tym bardziej na niestosowane zachowanie.
Niestety,ale nie będę patrzeć z boku i udawać,pomijać i omijać,obracać z żart takich sytuacji,to nie jest dobre.
Bo nie chciałabym ,aby się powtarzały,a jeśli obrócę w żart to tak,jakbym dawała swoje przyzwolenie.

Nie jesteśmy dziećmi,uważam za normalne dyskutować o takich sytuacjach. Nie ma co sie obrażać i uciekać,tylko porozmawiac i
wrócić do normalności jak dorośli.
Ja tez rozumiem,że nie każdy LUBI tłumaczyc się na forum,ale niestety czasem jest to KONIECZNE.

Uznałam za koniecznie właśnie wyjaśnić swoją sytuację,czułam się z nią źle i nie do końca rozumiana.
Są sytuacje kiedy swoją dumę trzeba odłożyć na bok. To nie ona jest najważniejsza w życiu.

Beata,doceniam,że odbierasz mnie jako szczerą osobę. I powiem Ci,że moim problemem jest właśnie to,że
chyba uważam,że każdy potrafi dojrzeć to co ja.

Wiele razy była w kafejce sytuacja(nawet Alicji wtedy z nami jeszcze nie było) konfliktowa pomiędzy dwoma osobami.
Zawsze sie zastanawiałam,dlaczego nikt nie zareaguje,nikt się nie wtrąci? Czyżby wygoda?
To jest dla mnie dziwne.

Rozumiem,że każdy jest inny. Jak zdążyłam zauważyć,tylko ja reaguje na sytuacje,które inni uważają za takie,że nie należy sie wtrącać.Może taki mój urok. Ja nie rozumiem,jak można nie reagować,skoro trzymamy się tu razem.

Alicja,a Ty byś mogła do nas wrócić,gdzie się  podziewasz?

A co zrobilibyście gdyby:
Wyobraźcie sobie sytuację. Jesteście w szkole na zebraniu swojego dziecka. Ale musicie jeszcze poczekać 10 minut na nauczycielkę,czekacie na korytarzu.  Z sąsiedniej klasy słyszycie lekko podniesiony głos nauczycielki,i płacz dziecka.
Zajrzelibyście do tej klasy sprawdzić co tam się dzieje? Bo ja na pewno,dla własnego spokoju.

Karola,co Ty za piosenkę wrzuciłaś Niezła

Cześć

Wow. Dostanę e-maila od samej Vinngi
Moja chałupka obecnie wygląda podobnie jak Twoja. Nie ma się nią kto zająć kiedy jestem w pracy,służące chyba sobie wolne zrobiły hahaha Muszę chyba jakieś łańcuchy skombinować...

Zgadzam się,że są sytuacje,że jednoznacznie można stwierdzić co jest dobre ,a co złe.
Czasem to po prostu bije po oczach.Masz rację również z tym,że skoro takie kobiety już swój problem
wykładają na forum,to powinny się spodziewać różnych opinii,nie tylko pozytywnych.
Przecież to jasne,że jak napiszesz o tym,że zdradzasz męża to będą opinie negatywne.
To jeszcze zależy po co ta kobieta to pisze. Jakby pisała z chęcią otrzymania pomocy,to by się nie bulwersowała.
Jakby pisała tylko po to,aby poszukać potwierdzenia u innych,że robi dobrze to bulwersuje się śmiesznie.
Ale w obu przypadkach ją rozumiem. Są ludzie,którzy chcą żyć według tylko własnych zasad,nie widzą nic złego w tym,
że zdradzają męża,albo oszukują przyjaciół,ich sprawa. Nikt nic nie może zrobić.
No i należy się zgodzić z tym,że nikt za nią decyzji nie podejmie,może to zrobić tylko Ona sama. W końcu to jej życie.

A nie zastanawiało by Cię,dlaczego ta nauczycielka podnosi głos? 

Miłego dnia życzę

Hejka

Aniu,ale my przecież piszemy normalnie. A sprawa z Alą już poszła w zapomnienie,dlatego wszystko wyjaśniłam.
Do całkowitego wyprostowania sytuacji brakuje tylko samej Ali i jej akceptacji.
Przykro mi,że miała miejsce nieprzyjemna sytuacja w kafejce i to właściwie z mojego powodu,ale takie jest życie,nie zawsze przyjemne. A pewne sprawy należy poruszać. Tak jak pisałam wcześniej,nie potrafię stać z boku i się przyglądać.

Aniu ja uważam,że to słuszne reagować na nie właściwe zachowanie. Zawsze tak robię. Może to i moja wada.
Nie miałam zamiaru być złośliwa,ale wyszło jak wyszło. Ja ze swojej strony wszystko wyjaśniłam,więc uważam ten temat za zakończony.

Rozumiem,że oczekujecie ode mnie,abym się więcej nie wtrącała w Wasze małe konflikty w przyszłości i najlepiej się zamknęła i była ślepa,bo tylko zaogniam sytuację ?

I jeszcze jedno Aniu,Ty nie byłaś przyczyna konfliktu. Więc nie czuj się tak. Przyczyną były pewne zasady.

Przepraszam Wszystkich,którzy z mojej winy poczuli się nie komfortowo.

Miłego dnia.

No to Aniu teraz to robisz na więcej niż pełnych obrotach Nie zapomnij oddychać i czasem do toalety zajrzeć

Co do Twoich opowiedzianych sytuacji;   Tak to właśnie funkcjonuje. Tak dokładnie wygląda pomoc innym. Zazwyczaj
z tego powodu mamy więcej problemów albo jakieś nieprzyjemności,to cena pomocy. Zawsze tak było i zawsze tak będzie.
Jest nawet takie powiedzenie,nie wiem czy znacie? ,,Nie rób komuś dobrze,nie będzie Ci źle'',podejrzewam,że powstało dlatego,że zawsze ten co pomaga dostaje kopniaka. Teraz tylko trzeba się zdecydować czy się wytrzyma te kopniaki czy nie .
Ale czymże są te problemy w porównaniu do tego,jak bardzo wpłynęła nasza pomoc dla potrzebującej osoby. 
Satysfakcja !  I efekt pomocy!

Wiem,że są ludzie,którym się nie da pomóc. Ale zawsze warto podjąć próbę przynajmniej podniesienia na duchu.
Dla niektórych ludzi ma ogromne znaczenie zwykła rozmowa. Wsparcie. Czasem milczenie,ale już nie samotne.
Wiadomo,że jak ktoś choruje na raka na przykład to nie dam rady mu pomóc,ale porozmawiać mogę.
A często jest tak,że takie osoby są pozostawione same sobie,bo ktoś nie ma ochoty,nie chce mu się zainteresować. Ludzie nie wiedzą jak rozmawiać w takich sytuacjach,jak się zachować. Więc nie robią nic.
I nie chodzi mi tylko o ludzi chorych. Chodzi mi o wszystko.

Ania to jak rzuciłaś się na pomoc koleżance to naprawdę było ryzykowne,postąpiłam tak samo wiele razy,z tym,że nie w ciąży.

Tak.. pomóż komuś to za to zapłacisz. Trzeba być tego świadomym.  Mi to nie przeszkadza.

Dzisiaj Marzena będzie się bawić   Idę z koleżanką Fioną do pubu trochę pobrylować wśród ludzi,nawet nie wiecie jak ja tego potrzebuje ! Już nie pamiętam kiedy byłam ostatnio w pubie

Buziaki :*

Przyjmij wyrazy współczucia.

Cały post dla mnie ! Juhu !

Gdybyś mieszkał tu gdzie ja,to ta zawiść by Cię poraziła. Nikt się z nikim nie przyjaźni,a jeśli tak twierdzi to znaczy,że prawdopodobnie jesteś mu do czegoś potrzebny.
Sporo Polaków przyjaźni się tylko z Irlandczykami, własnych rodaków uważając za margines.
Trudno się dziwić.
Troszkę przesadziłam,że nikt z nikim,są wyjątki,gdzie Polacy próbują się naprawdę szczerze zaprzyjaźnić,wszak każdy potrzebuje towarzystwa,ale niestety nigdy nie wiadomo na kogo się trafi. Trudno spotkać osobę ,która szuka tego samego co my. Kiedy już myślimy,że znaleźliśmy towarzystwo dla siebie,prędzej czy później okazuje się,że byliśmy do czegoś wykorzystywani. Kiedy dzieje się tak za każdym razem,przestaje się szukać,bo to już nie ma sensu.
Jest sporo osób,które kumplują się,bo masz samochód,bo znasz angielski więc pójdziesz z nim do urzędu coś załatwić. To są dwa najczęstsze powody. A jak pójdziesz z nimi raz to już się nie odkleją.

Ja staram się być samowystarczalna. Mam paru znajomych,którzy mają samochód,ale nigdy z tego nie korzystam,do miasta jeżdżę autobusem. Do pracy chodzę na pieszo. Nauczyłam się anglika na tyle,aby móc sobie radzić i nie prosić o pomoc.
A jeśli już potrzebuje pomocy jeśli chodzi o język,zwracam się do Irlandczyków.

Polacy Polakom nie są tutaj przyjaciółmi.

Smutna i przykra jest świadomość,że większość problemów ludzi jest spowodowane pieniędzmi,a raczej ich brakiem.
Że też nie można tyle wydrukować,aby każdy miał tyle samo... Dziwna ta polityka świata.

Trochę się z Tobą zgodzę,że sporo matek zagłaskuje swoje dzieci,ale aż 90 % to chyba nie
Mam nadzieję,że nie będę nadopiekuńczą matką   W sumie to kilka osób mi powiedziało,że moje dzieci nie będą miały ze mną łatwo,dlatego,że ja nie uważam za krzywdę brak słodyczy na przykład.
Kiedy zajmowałam się chrześniakiem,kilka miesięcy nigdy mu nie dałam słodyczy,zawsze owoce. A On nigdy nie pytał o słodkości. Kiedy wracała  z pracy jego mama,pierwsze co robiła,otwierała już na wejściu batoniki dla synka,nawet nie spytała,czy obiad zjadł. Zresztą nie raz widziałam,że jak obiadu nie chciał,to dostał ciastko,bo coś przecież zjeść musi.
Nie mnie oceniać. Może łatwo mi się gada. Ale nie jednym dzieckiem się opiekowałam i jakoś One nie maja parcia na słodycze,to rodzice im je wpychają uzależniając je i ucząc złych nawyków żywieniowych.
Dobra,nie jestem specem w tej dziedzinie.

Chcę Was poinformować,że jutro w nocy jadę daleko i wrócę dopiero 2 marca .  Być może uda mi się pojawić tutaj w między czasie,ale to nic pewnego.

Pozdrawiam

Witajcie.

Na początku sprostuję, bo jak widzę nie zostałem dokładnie zrozumiany. Miałem na myśli, że jeśli mamy do czynienia z zagłaskiwaniem dziecka to w 90% dzieje się tak przez kobiety. Nie miałem na myśli tego, że ogólnie 90% dzieci jest rozpieszczanych. Napisałem nieprecyzyjnie, moja wina. I przez zagłaskiwanie mam na myśli klasyczne rozpieszczanie. Może to przyjmować wiele postaci. A to pozwalanie dziecku na wszystko, niereagowanie na pewne zachowania, pomaganie w najprostszych czynnościach mimo że dziecko nie jest już zupełnie niesamodzielne. Jasne, że należy okazywać dzieciom miłość i pokazywać, że są dla rodziców najważniejsze. Jednak dzieci powinny być wychowywane w poczuciu, że gdzieś tam za oknem jest świat, w którym dzieci nie będą dla wszystkich ludzi najważniejsze. Będą sobie musiały w tym świecie poradzić samodzielnie. Kiedyś nie było w szkołach ADHD, dyslektyków itd. Teraz ta ochrona dzieci idzie coraz dalej. Dorośli chcą chronić dzieci tak długo jak się da. Czy to dobre podejście? Nie sądzę, ale każdy ma prawo do samodzielnego wychowywania dzieci.

Co do tego pomagania innym to mam podobne zdanie jak Ty Aniu. Wiele razy się zawiodłem i wiele razy pomagałem komuś, kto na tę pomoc nie zasłużył. Przyjaźń? Takie mamy czasy, że ciężko o prawdziwą przyjaźń. Trzeba cenić każdego przyjaciela.

Em - miłego pobytu gdziekolwiek będziesz

Pozdrawiam wszystkich

Wchodzę i oczom nie wierzę. Nasza kafejka na samym dole w spisie kafejek ! Tak źle jeszcze nigdy nie było...
Jeszcze tylko dwa obsunięcia i zniknie z pierwszej strony.
Jestem z misją podniesienia kafejki na jej prawowite miejsce

Beata co Ciebie tak pochlania ostatnio ?
I zresztą Wszystkich?

Masz rację Aniu,źli jak i dobrzy ludzie są wszędzie. Nie staraj się zrozumieć tych złych,bo chyba tylko Oni sami to rozumieją
Co do pożyczania pieniędzy,to ja zawsze pożyczę jeśli mam,ale to zależy. Bez wahania pożyczę mojej przyjaciółce,bo wiem,że odda.
Nigdy dla niej nie ustanawiam terminu,odda kiedy będzie miała.
Pożyczę każdemu,kto jest w potrzebie. Oczywiście wysokość pożyczki ma limit.Wszystko zależy od osoby,która pozycza.
Zdarzyło mi się kilka razy,jak każdemu pewnie,pożyczyć komuś pieniądze,a dana osoba nie raczyła ich oddać. Jeśli była to większa suma,
upomnę się,ale jesli to groszowe sprawy,to inaczej postepuje. Np. pożyczam komuś 2zł,a ta osoba mi ich nie odda w terminie jaki ustalilismy,nie upomnę się,a to dlatego,że wiem,że ta osoba juz nigdy nie przyjdzie do mnie pożyczyć. Myślę sobie,niech sobie zatrzyma te 2 zł,ja nie zbiednieje,a droga do pomocy dla tej osoby zostaje zamknieta. Jesli jednak ta  osoba byłaby na tyle bezczelna,aby mimo to przyjść po kolejną pożyczkę,powiem jej,że nie pozyczam pieniędzy,bo jeszcze ostatniej pozyczki nie oddała.
Tak się pozbylam kilku osób,które raz pozyczyły drobne. Teraz mam święty spokój.  Ja sama nienawidzę pożyczać i robię to tylko,kiedy nie mam innego wyjścia,na szczęście rzadko.
Dla mnie pieniądze to tylko pieniądze. Nie rozumiem ludzi,dla ktorych pieniądze to wszystko.

No widzisz Raf....   Teraz po sprostowaniu lepiej Cię rozumiem i zgadzam się z tym co napisaleś.  
A Ty bardzo zapracowany jesteś ?

Wypowiem się jeszcze na temat dzieci i młodzieży. W pracy mogę obserwować relację mojej szefowej z jej najmłodszym synem (lat 19).
Kiedy był młodszy,szefowa zawsze kazała mu sprzątać jego pokój,on odpowiadał,że zaraz to zrobi,ale wcale palcem nie kiwnął. Wojna toczyla sie przez kilka dni. W końcu co? Szefowa sama zabrala sie za jego pokój,najlepsze w tym wszystkim jest to,że on w tym czasie sobie chodził po domu i nic nie robił !  To skutki wychowania,ja nawet nie podejrzewam tylko wiem,że tak został wychowany. Mam wszystko za niego robiła,kiedy on nie miał na to ochoty.
Musicie mi uwierzyć na słowo,że ten pokój to istna masakra. Jakby mnie teraz ktoś zapytał w jakim najgorszym miejscu przebywalam na świecie to zdecydowanie odpowiedzialabym,że w pokoju tego chłopaka ! Bałagan bałaganem,ale ten smród ! Bleee...

Jak to bym go zamknęła w tym pokoju i nie wypuściła dopóki nie posprząta.

O tym chłopaku moglabym napisać książkę. 

Wybaczcie mi wszystkie niedociągnięcia w tekście,ale klawiatura na której pisze,jest jakaś dziwna.

Na urlopie jest spoko. Pozdrawiam ze Szkocji :*****

I błagam Was,pojawicie się,nie mam co czytać

Hej kochani

Ale piękne słoneczko dzisiaj u mnie się pokazało! A ja cały weekend przeleżałam chora z grypą. Nienawidzę siedzieć bezczynnie w domu, więc nie mogę się już doczekać jutra i uczelni. Aż dziwne.

Alu ogromne wyrazy współczucia...

Beata u mnie ten utwór też nie podchodzi pod mój gust muzyczny, ale jak to znalazłam, to takie wspomnienia wróciły, łooo

Kochani jaka jest wasza ulubiona pora roku? Nie pamiętam, czy nie padło czasem już tutaj kiedyś takie pytanie, ale tak jakoś teraz mi się nasunęło

Ja bardzo lubię zimę i lato. Jak zima to taka fest, ze śniegiem i mrozem, a jak lato to też takie w pełni, czyli słoneczko, ciepła woda w jeziorkach. Wiosna i jesień są dla mnie takie nijakie, chociaż nie mówię, że za nimi nie przepadam. Ale jeśli miałabym wybierać to stanowczo lato i zima

Megi, widzę Cię!!!! Chodź tu!!!!

czesc
siedzę sobie tu od piątku (ofkors z przerwami ) a tu mrozna pogoda zimno tak, ze palce trzeszczą hahahaha\
rozruszam Was
http://www.youtube.com/watch?v=dJWsRdc1e9A
jak nie śmieszy to Was, to zażalenia piszcie do pani Basi

Alu, suuuper, że wróciłaś A dzięki Tobie i Alę-Wiśnie zobaczyłam. Tu było tak cicho, że aż nie zaglądałam

Najpierw o homoseksualistach, bo to najciekawsze W pierwszej chwili pomyślałam, że pytasz, czy oni "naturalnie" wyłapują się w otoczeniu - idą sobie, patrzą, ooo, on też jest homo to ja go poderwę Ale chyba nie o to pytałaś. Myślę, że większość z nich od początku wie, że jest inna. Niestety, poziom tolerancji naszego społeczeństwa sprawia, że te osoby długo się ukrywają, często same ze sobą walczą, czasem same siebie uważają za nienormalne. To ukrywanie jest strasznie, strasznie złe. Nie zdawałam sobie sprawy jak bardzo złe, dopóki nie poznałam jednego geja. Pracował z moim mężczyzną, prawie od początku wiedziałam, że jest innej orientacji. Czasem przychodził do niego jego chłopak (nawiasem mówiąc - chyba kilkanaście lat młodszy). No i wszystko ok, pan gej był przesympatyczny i bardzo go lubiłam. Szokiem była dla mnie informacja, że miał żonę i ma dwoje dzieci. No masakra normalnie. Jego syn ma coś koło 16 lat. Wyobrażacie sobie jak się czuje nastoletni chłopak, który wie, że ma ojca pedała (i jego koledzy też zapewne wiedzą)? A jak musiała się czuć  jego żona, kiedy mąż odszedł do faceta? Gdybyśmy żyli w społeczeństwie tolerancyjnym - bohater tej opowieści zapewne nie wikłałby się w żadne małżeństwa, dzieci itp., gdyż miałby odwagę żyć zgodnie ze swoją orientacją.  Nie mam nic przeciwko homoseksualistom, ale przerażają mnie skutki nietolerancji. No i jestem przeciwna adoptowaniu dzieci przez pary homoseksualne. Nie w tym kraju, nie teraz...

Kolejne pytanko - właściwie nie potrafię przypomnieć sobie żadnej sytuacji, kiedy musiałam wybierać "mniejsze zło". Chyba tylko wtedy, kiedy decydowałam, czy tkwić w patologicznym związku, czy pozbawić dziecko ojca. Ale tu właściwie mogło być tylko jedno wyjście.

Po podjęciu ważnej decyzji nie mam żadnych chwil zwątpienia. Ważne decyzje zazwyczaj zapadają po mniejszym lub większym przemyśleniu. I jeśli już tę decyzję podejmę - czuję ulgę i trzymam sie decyzji. JEśli trzeba - szukam dodatkowych pozytywnych stron, ale NIGDY nie wątpię w jej słuszność. I nie rozważam "co by było gdybym postąpiła inaczej".

Alu, ja też postanowiłam przejść na zdrowszy tryb życia. Po tym jak założyłam rolki i po 5 minutach nogi mi się zaplątały, bo moje resztki mięśni poczuły się zmęczone... Tylko słabo mi to wychodzi. Ostatni weekend spędziłam u rodziców. Codziennie jeździłam rowerem (krótko, bo jak wspomniałam w nogach mam resztki mięśni) i wróciłam do Warszawy z mocnym postanowieniem kontynuowania passy. I co? Mija tydzień a ja nawet nie ruszyłam roweru ani rolek... Ani nawet schodów, mimo, że miałam zamiar po nich chodzić Tylko żarełko odrobinę ograniczyłam. Zwłaszcza to o północy

Wisienko, panią Basię pokazał mi jakiś czas temu mój potencjalny przyszły szwagier. Fajna jest

Rafix - mam wrażenie, że należę do osobowości lubiącej korzystać z czyjejś pomocy I na pewno nie wywodzi się to u mnie z wychowania Chyba sama się tak wychowałam już w dorosłym życiu. Jak już pisałam - jest sporo osób,  z którymi łączą mnie bliskie relacje. To takie naturalne, że bez wahania proszę je o pomoc, kiedy czegoś potrzebuję. Inną sprawą jest to, że zawsze bez wahania pomagam, kiedy ja zostanę o coś poproszona. Zupełnie się nad tym nie zastanawiam. Taki odruch Osoby z dalszego otoczenia, które wiecznie proszą o pomoc skojarzyły mi się z takimi niedorobieńcami, które same nic nie umieją zrobić... Lub wykorzystywaczami. Takie osoby znam tylko z byłej pracy. W życiu prywatnym takich nie znam.

Witajcie kochani po mojej długiej nieobecności. :* Z góry Was przepraszam. Jestem zawalona sprzątaniem, praca (dalej stajnią), szkołą i.... życiem... Niedługo matura i egzamin. Strach się bać. Duuużo się u mnie zmieniło. Wróciłam do M. (nie wiedziałam, że jego uczucie do mnie jest tak dojrzałe i silne) od września jesteśmy zaręczeni i mieszkamy razem. Jest o niebo lepiej, oboje dużo się nauczyliśmy przez ten czas. Już szukam sobie pracy powoli. Muszę powiedzieć, że nie rozpisaliście zbyt dużo od czasu mojej nieobecności.
Dobra ale ja tu Wam wyrzuty robię a mnie samej chyba z rok nie było.
Będę pisać w miarę możliwości.
Pozdrawiam, Nat. :*
Pozdrawiam

Witajcie. Tak to ja, jedyny męski przedstawiciel tej kafejki, który się tutaj ostał. Naprawdę to ja, nie przewidziało Wam się. W końcu jak widzę tutaj mamy czas wielkich powrotów

Ala - Miło że jest lepiej i znowu zajrzałaś tutaj. Co do Twoich pytań. Pewnie, czasem wybieram mniejsze zło. Myślę, że każdy czasem staje przed takim wyborem. Nigdy nie mam chwili zawahania jak już dokonam wyboru. Owszem czasem żałuję, ale to po dłuższym czasie jak się okazuje, że można było wybrać lepiej. Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło.
Co do pytania o osoby homoseksualne, to nie wiem - wydaje mi się, że taka osoba czuje wewnętrznie, że coś jest nie tak. Na przykład nie wyobrażam sobie, że chłopak w wieku 17-19 lat widząc skąpo ubraną dziewczynę (np latem) nie czuje podniecenia Dlatego wydaje mi się, że takie osoby zdają sobie sprawę, że coś jest nie tak, ale nie do końca wiedzą co. Takie uświadomienie pewnie przychodzi później wraz z dojrzałością. A do tego czasu pewnie takie osoby mają za sobą kilka randek mniej lub bardziej nieudanych. Co do tych ludzi, którzy mają rodziny a tak naprawdę ukrywają swój homoseksualizm to mam własną teorię. Myślę, że to troszkę dorabianie ideologii do własnej postawy. Nie ma usprawiedliwienia dla takiej osoby i tyle. Niby się mówi, że żyjemy w mało tolerancyjnym kraju, że jest zaściankowość, ale na litość boską nie przesadzajmy. Nie wydaje mi się, żeby taka osoba z tego powodu, że boi się odrzucenia przez społeczeństwo i presji środowiska, miała oszukiwać drugą osobę będąc z nią w związku. Hipokryzja w czystej postaci. I nie oszukujmy się zdrada zawsze jest straszna, ale nie wyobrażam sobie bym miał się dowiedzieć, że moja partnerka zdradza mnie z kobietą. Z facetem ok, pomyślałbym o niej najlepiej to fakt, ale z drugiej strony cóż - znalazła kogoś i myśli że tamten jest lepszy, ja jej już nie wystarczę, więc droga wolna. Ale z kobietą? Pomyślałbym, że nigdy nie byłem dla niej ważny i nigdy nic nie było prawdziwe.

Beata - Korzystanie z cudzej pomocy to nic złego. Po to są w naszym otoczeniu życzliwi ludzie, byśmy mogli na nich polegać. Ja bardziej miałem na myśli osoby, które tak sobie zaplanowały życie, że wszystko za nich robi ktoś. Oczekują wiecznie pomocy i chcą być wyręczani. Mimo, że to dorośli ludzie. Takiej postawy nie cierpię. Nie znoszę u dorosłych ludzi braku samodzielności i niezaradności.
Co do dbania o siebie, to idzie wiosna i trzeba się ruszyć po zimie na rower. Na razie pogoda u mnie sprzyja bardziej spacerom (duży wiatr, ciężko się jeździ na rowerze).

Wiśnia - Zapraszam częściej tutaj A tej akurat osoby z filmiku nie cierpię, bo nie lubię jak ktoś w internecie świeci swoją głupotą i prostotą Ale cóż, każdy ma inny gust. A zażalenia nie będę pisał jednak

Natalia - Miło Cie zobaczyć tutaj po dłuższej przerwie. I miło poczytać, że z Twoim facetem się wszystko jednak ułożyło. Życie to jednak pisze nieprzewidywalne scenariusze i nigdy nie wiadomo co może nas zaskoczyć

Monia - Witaj. Jestem Rafał jak nie trudno się domyślić. Czasem tutaj sobie wpadam i wymądrzam się - na pewno przywykniesz Ja mam tego typu problem, że tuż po studiach dość sporo przybrałem na wadze i o ile na początku nie było problemu (byłem wcześniej szczapa chuda), to po jakimś czasie dodatkowe kg zaczęły przeszkadzać. Od tego czasu jest dużo lepiej, ale do upragnionej wagi nigdy nie udało się dobić już od kilku lat. Choć muszę przyznać, że zbyt rygorystyczny w swoich postanowieniach nie jestem. Od paru dni zdecydowałem, że pora zrzucić jakieś 10 kg i zamierzam się za to ostro zabrać. Tak więc możemy się wspólnie dopingować. Zamierzam intensywny wysiłek (rowerem do pracy, po pracy siłownia i basen) wspomóc tym razem dietą, bo wcześniej fakt sporo ćwiczyłem, ale np wpadałem do domu i około 20 jadłem obiadokolację - na przykład schabowy z frytkami i surówką Takie coś nie ma sensu. Nie wierzę też w liczenie kalorii, bo kaloria kalorii nierówna. Można jeść więcej kalorii i lepiej. Co do porcelanowej cery to wielu facetów bardzo lubi - moja kobieta ma taką cerę I kiedyś jak się opaliła mocno latem, to mi się to mniej podobało. Nie wiem skąd się utarło, że kobieta opalona wygląda ładniej. A co mężczyzna to inny gust. I szkoda zdrowia na solarium.

Pozdrawiam wszystkich.

Zabawne, jak byłam mniejsza to myślałam chyba podobnie . Np Ci mają ciemniejszą cerę, bo pewnie tak dobrze się nie myją . Haha.

Mój facet też ma jasną cerę, ciemne włosy jak ja, zielone oczy, jak bliźniaki trochę hehe . Tylko ,zę on szczuplejszy, ale niech poczeka, to mu dorównam .

Oj, na diecie nie jest łatwo, wiecie, że ja jednego dnia tak się załamałam, że chciałam to rzucić? Tyle rzeczy wokół kusi, miałam już wiele kryzysów, choć dieta to u mnie mus- właśnie dla zdrowia. Ale zawzięłam się i jakoś daję radę. No, ale nikt nie twierdził, że będzie łatwo . Kryzysy trzeba jakoś przeżyć . Ja też tych dokładnie kalorii nie liczę, dlatego piszę tak orientacyjnie, że tyle jest teraz w mojej diecie, ale na pewno to się waha, ja nie mam dokładnej wagi, to się liczy nawet na oko, ale i tak można to w miarę dobrze policzyć. Ale generalnie, chodzi mi by było zdrowo. Jak najwięcej warzyw, jem 5 posiłków. Kolację jem tak ok 20, przed 21, bo to, że musi być do 19, bo inaczej waga nie zejdzie, to podobno mit. Można jeść i później, jeżeli później się chodzi spać i jeżeli jest lekko, to waga i tak powinna się zmniejszyć . Także spokojnie, ja jem wtedy na kolację sałatkę warzywną, dużo jej zjadam (taki trochę głębszy talerzyk) i kanapkę z chleba ciemnego np z chudą wędliną. I jest OK . No i staram się pić dużo wody. Nigdy za wodą nie przepadałam, ale jednak to wspomaga, dlatego no cóż, lepiej pić.

Nie wiem, co więcej tym razem napisać, tak Rafi, będziemy wspierać się w zrzucaniu kg . Na pewno będzie dobrze .

Pozdrawiam .

Witam Was, Kochani.

Czytam Was często, tylko z czasem krucho, żeby zebrać myśli i coś mądrego napisać.

Z pór roku najbardziej lubię Wiosnę. Wszystko się budzi do życia, coraz więcej kolorów dookoła, dni są dłuższe, wiatr cieplejszy. Nieodłącznie z tym stanem kojarzy mi się piosenka Grechuty, który to wzdycha: "Wiosna, wiosna, wiosna ach to Ty." Wtedy nawet największe problemy mają inny wymiar. Zresztą wyczuwalna jest zapowiedź lata, który obok wiosny jest również moim ulubionym okresem roku. Latem chodzę bezkarnie porozbierana (oczywiście, bez przesady). Jest słońce, które kocham. Człowiekowi chce się uśmiechać. Mało tego wieczory są dosyć fajne. Można pójść na romantyczny spacer. Nawet burze nie są mi straszne. Ubolewam zawsze nad tym, że mija to wszystko zbyt szybko.
Potem jest tylko gorzej. Z jesienią przychodzą złe humory. Deszcze niespokojne, siekające swym strumieniem po twarzy. Wiatry o wiele chłodniejsze. Błoto wszędzie. Szaro, buro i ponuro. Potem zima. Mróz, od którego nos mi odpada. Padający śnieg, przez który spóźniają się tramwaje i ja automatycznie do pracy. Ten puch topnieje i wszędzie są "fajne" kałuże, nie do ominięcia. Jest ślizgawica, przez którą można sobie nogi połamać... Za to jedynym plusem są długie wieczory Lubię je tak samo, jak długie dnie.

Co do homoseksualistów. Zupełnie mi nie przeszkadza ich "inność". Znam paru i pozostaje mi tylko żałować, że są tej orientacji, bo niejeden hetero mógłby im pozazdrościć urody... Ale pociesza mnie fakt, że "Gej najlepszym przyjacielem Kobiety"

Witam nową Koleżankę Jestem Meg, miło mi.

U mnie w porządku. Jestem starsza o rok i niestety z tymi urodzinami przyszła też refleksja...

No nic, ja uciekam spać. Jutro wolne (dzięki Bogu), odpocznę trochę. Idę poczytać, bo mam co a nie mam czasu na taki relaks.
Ściskam Was wszystkich i życzę dobrej nocy. :*
Pozdrawiam.

Witajcie! No żeby facet stał się najbardziej aktywny w tej kafejce to wstyd dla Was Panie

Beata - Skąd wziął się temat solarium? Hmmm był temat pór roku, było o tym że ktoś lubi lato, potem że lato to opalanie i pojawił się temat cery. A stamtąd do tematu solarium rzut beretem
Co do ukrywania faktu homoseksualizmu to sam nie wiem - wydaje mi się, że młodzi ludzie ukrywają to jednak bardziej, bo się zwyczajnie wstydzą. Z resztą ja nie każę nikomu nosić plakietki z napisem "jestem gejem". Nie musi też taka osoba przyznawać się publicznie nikomu do tego. Jednak gdy taka osoba wchodzi w związek małżeński, bo lepiej mieć taką przykrywkę jak żona i dzieci, to bierze mnie obrzydzenie. Nie trzeba wykorzystywać innych do własnych celów w sposób tak perfidny.

Monia - Co do odchudzania, to jednak podobno prawda, że lepiej nie jeść później niż 18-19. Pewnie ten pogląd zakłada, że normalny zdrowy człowiek chodzi spać najpóźniej około 22-23. Być może jak ktoś chodzi spać o północy lub później, to u niego takie coś się nie sprawdzi.

Karola - "ostatnio jak czekałam na autobus jadąc na uczelnie" - a jeszcze niedawno były strachy przed maturą, jak ten czas leci Często tak jest, że jak nam na czymś zależy to staramy się i nic, a jak nie zależy to samo przychodzi. Pewnie tak jest z Twoim odchudzaniem i gubieniem wagi

Megi - Ja bardzo niedługo będę o rok starszy. Pojawi się nowa cyferka z przodu Też mam parę refleksji z tym związanych. Na pewno nie ma co się dołować wiekiem.

Ema - Jesteś podobna do jesieni? Nie żartuj. Dla mnie jesteś podobna do każdej pory roku po troszku. Taki całoroczny mix Ale ja to mówię tylko na podstawie tego co wiem i zaobserwowałem, Ty znasz samą siebie dużo lepiej. Czemu tak krótko i bez tych uśmieszków i wygłupów? Mam nadzieję, że nic się nie stało poważnego Em?

Wszystkich pozdrawiam

R.

hoho, Natalia się pojawiła! Nie do wiary, jeszcze ma czelność nas ganić Wracaaj tu, i naskrob coś więcej Jak już pisała Beatka, dobrze, że Ci się układa. I nie wchodzi się parę razy do tej samej rzeki, ale można dać szansę, jeśli to jest tak silne, jak mówisz

Witam truskaweczkę, z chęcią przyjmiemy, za cicho się u nas robi. Mam nadzieję, że Ci się spodoba Jestem Ala,Alicja albo jak wolisz po nicku - Magda.

Pozazdrościć determinacji. Powiedz mi, czy Ty te wszystkie kalorie liczysz? Ja bym miała dość, o zgrozo, za dużo matematyki

Ja też o solarium nie widziałam, tylko u Rafałka. Nie popieram, jak ktoś chce być opalony, to zapraszam na plażę Kaloria kalorii nierówna - fakt. Ale nie wolno przesadzać. Wypadałoby jeść zdrowo, ale także z umiarem. Ja planuję przed wszystkim bieganie + rower +zdrowsze jedzonko. I do tego może rolki ?

Hahahaha, Beatko.. myłaś się niedokładnie mówisz? Oj, to kolegować się z Tobą musiało być ciężko, do czasu spotkania z pumeksem Czemuś się opalać nie możesz?

Ja się nie mogłam opalać, po poparzeniu. Przez 2 lata. Rozumiecie?! Plaża 20minut ode mnie, i bez słońca? I tak się opalałam

Czy można się zarazić homoseksualizmem? Co to, to nie. W życiu się z takim czymś nie spotkałam i nie uwierzę. Taka osoba musiała sobie wmawiać, że jest "normalna" do czasu, aż nie spróbowała. Albo jest ciekawa, popróbuje i się znudzi.. Zarazić ot tak, się nie da.

Kolacje trzeba jeść moi drodzy do 18. Taka reguła. Fakt, błędna. Chodzi oto, by jeść ostatni posiłek 3-4 godzinki przed snem, aby został on strawiony

HHAHAHAHAHAHA. 200 brzuszków dziennie? Nie wiem, jak wyrazić mój śmiech W życiu bym się na taką katorgę nie skazała. Ewentualnie 20 mogę zrobić:)

Meg, jaka refleksja? Bo albo coś ominęłam, albo nie wspominałaś

Emcia się popisała! Takiego długiego wpisu to tylko pozazdrościć Wymień te Twoje podobieństwa do jesieni, jak wrócisz.

Rafałek znów zajrzał, aż dziwne Ale to bardzo dobrze

Różyczko - Twój brat, cóż. Jest trochę za stary na tekst "kiedyś dorośnie". Chyba tutaj pasuje "ten typ tak ma". I "starego psa nowych sztuczek nie nauczysz". A skoro on dzieciaka był takim łobuzem..Wiem, że się martwisz, ale skoro z niego taki uparciuch i jak mówiłaś, z nikim się nie liczy, nie widzę rady..Szkoda mi tylko żony, bo ją krzywdzi. No i rzecz jasna, reszty bliskich, którzy się martwią. I myślę, że żona nie kładzie na to lachy, tylko nie jest tak silną osobą. Spróbuj wyperswadować braciszkowi leczenie. Mądra kobitka jesteś, może sobie poradzisz

Różyczko - drugi brat. Widzisz, dobry chłopak. On na pewno świadomie nikomu nie chce sprawiać bólu czy rozczarowania, ale może ma dość, taki wewnętrzny kryzys, chwile zwątpienia. Musi kochać żonę, skoro tak długo z nią jest, zdecydował się na dziecko. Ale każdemu jest czasem ciężko i sobie nie radzi. Może to krótkotrwałe, przejściowe. A jeśli nie, to przyda mu się solidny kopniak w dupe od starszej siostrzyczki

Ja tak tylko chwilke, pogadałam, wrócę później. Muszę się przyzwyczaić do codziennego zaglądania tutaj Żegnam Was

O, to mnie zaskoczyliście. Tu się coś dzieje

Jeśli ktoś widział zdjęcia Karoli (a większość widziała ) to nie dziwi ilość brzuszków. Dziewczę wygląda jakby prosto z sali fitness wyskoczyło Ja bym zdechła po 20. Ale jak ktoś widział moje zdjęcia (a większość widziała) to też nie dziwi. Ja wyglądam jakbym w życiu sali fitness nie widziała (co zresztą jest prawdą )

Oczywiście ja też się odchudzam. Mniej więcej od 20 lat Potwierdzam, że niejedzenie po 18 to mit. Podobnie jak syte śniadanko. Posiłki mają być zbilansowane i lekkie. Ostatni na jakieś 3 godziny przed snem. To wszystko. Póki co - dla mnie nawet te mizerne wyznaczniki są zbyt trudne do realizacji. Za bardzo lubię mięsko. A mięsko upichcone na parze to nie mięsko

Ale kiedy była w wieku Truskaweczki to też liczyłam kalorie. Nic z tym  nie robiłam - tylko zapisywałam co pochłonęłam. Wychodziły mi kosmiczne ilości - 3500-4000 kcal. Ale wtedy nie byłam zgrzybiałym pasztetem przyczepionym do klawiatury, więc jakoś te kalorie się rozmywały. Chudziną nigdy nie byłam, ale wtedy wyglądałam ok. No a chudłam w wakacje - brałam namiot, przyjaciółkę i pedałowałyśmy przed siebie. Wracałyśmy po tygodniu z zupełnie odmienionymi figurami

Alu, opalać się nie mogę, bo moja choroba to wyklucza. Kiedyś to była tylko teoria, bo nie mogłam się opalać, ale mój styl życia sprawiał, że było to nieuniknione. Więc każdego lata wyglądałam jak czekoladka, a na jesieni pokutowałam wściekłym bólem wszystkich stawów Ale młodzieńcza głupota uznawała, że jest to cena warta 3 miesięcy tego "idealnego" kolorytu. Teraz mój organizm protestuje skuteczniej - otóż na słońce reaguję po prostu alergicznie. Nawet po krótkim pobycie na słońcu bez kremu z mega filtrem moja skóra wygląda jak poparzona. No i już się nie barwi na czekoladkę - raczej na różowego prosiaczka. Więc opalanie już mnie nie kusi - kto chciałby wyglądać jak różowy prosiaczek? Już lepiej mieć tę szlachecką bladość cery

Różyczko, bardzo smutne jest to, co piszesz. Niestety, są ludzie, do których racjonalne argumenty nie trafiają. Z jednym takim mam dziecko. Też zawsze się zastanawiałam, dlaczego on nie widzi, że to co robi jest bez sensu, niszczy życie jemu i ludziom, którzy z nim swoje życie związali? Po kilku latach zrozumiałam, że takich osobników nie da się nawrócić. Bez względu na to, jak cierpią ich bliscy - oni nie zmienią swojego zachowania. Natomiast widzę cień nadziei dla Twojego młodszego brata. Może jemu dałaby do myślenia szczera rozmowa ze starszą siostrą? Niestety, mam wrażenie, że obaj bracia trafnie wybrali sobie kobiety - znaleźli istoty od nich uzależnione. I patologia będzie trwać kolejne pokolenie...

To pozazdrościć. Bo ja jak pisałam teraz 20 - 30 minut ruchu i wymiękam. ale to dlatego, że dłuugi czas miałam leniuszka i mało jakiegokolwiek ruchu miałam. No, ale wiem, że to się poprawi . Gdy byłam aktywniejsza, to wiadomo, że było inaczej- choć wielką miłośniczką jakichś sportów nigdy nie byłam.

Hehe W kafejce wszyscy jesteśmy młodzi i piękni, nie zaprzeczać:)

Ta inna forma podskoków też jest super, Ty mały zbereźniku Hehe

Ohohoh Beatko cóż to za komplement Mi na początku też było ciężko, ale doszłam stopniowo do tych 200 więc już jest ok. Poza tym ja jestem totalnym wulkanem energii, wszędzie mnie pełno, więc raczej ruch nie jest mi straszny Ostatnio znajoma się dziwiła skąd ja biorę na wszystko siłę, bo byłam na imprezie, a na drugi dzień na 8:00 na uczelnie. W domku byłam o 5:00 a wstać musiałam i 5:40, więc nawet nie poszłam spać

Jeeejku jak już pięknie słonko świeci! Aż chce się wychodzić z domu !

Aa i zapomniałabym! Znajomi zakładają gazetę, przyjęłam propozycję współpracy, więc znów będę panią redaktor.

Faktycznie, czas leci szybko. Pamiętam ten stres przed maturą, a przed prawkiem! A już mam rok i miesiąc. Pamiętacie jak 'płakałam' Wam tutaj po oblanych egzaminach? Szkoda tylko, że teraz paliwo takie drogie, bo uwielbiam jeździć samochodem. Zazwyczaj jak tankuje, to za góra 50zł i starczy mi to na dwa razy pojechać i wrócić z uczelni... Więc bardziej opłaca mi się kupić sieciówkę i jeździć autobusem

Do sprawy poruszonej przez Różyczkę wrócę w kontekście wypowiedzi Rafixa. Otóż, moim zdaniem, kobieta nie może zmienić faceta. Mogłyby to zrobić tylko nieliczne, ale one z kolei nie wiążą się z osobnikami zalatującymi patologią. Żeby zmienić faceta (takiego, o jakich pisze Różyczka) trzeba bardzo silnej kobiety i bardzo konsekwentnej. W procesie "zmieniania" nie można odpuścić nawet na chwilę - to musi być ciągła praca nad facetem. I teraz pytanie - która kobieta się na to zdecyduje? Która poświęci swoją wizję wymarzonego związku, pozycję partnerki dla roli wychowawczyni dorosłego faceta? Z "normalnych" kobiet - chyba żadna. Natomiast bez wahania wejdzie w taki układ dziewczyna, która sama nie wie jak powinien wyglądać zdrowy związek. Tylko takiej można uśpić czujność w okresie "aniołkowatości" faceta (czyli na początku związku). Tylko taka nie odejdzie, kiedy będzie już widziała, że nad sytuacją nie panuje. Ona będzie powtarzała tylko, że go kocha, nie wyobraża sobie bez niego życia lub że sobie bez niego nie poradzi. Dlatego uważam, że żadna z żon jego braci nie ma w tej sytuacji dokumentnie nic do gadania. Możliwe, że może pomóc tylko Różyczka, a i to tylko w kwestii młodszego z braci. On wydaje się być mniej patologiczny. Może on nie widzi, że powiela złe schematy z własnej rodziny i uświadomienie mu tego pomoże? A może on nie widzi, że krzywdzi swoją żonę, nie umie się odnaleźć w roli świeżo upieczonego męża i ojca i potrzebuje jakiś wskazówek? Ale te wskazówki może mu przekazać tylko osoba, która jest dla niego jakimś autorytetem - z tego krótkiego opisu Różyczki bez wahania można stwierdzić, że jego własna żona takim autorytetem dla niego nie jest.

Opuszczając ciężkie klimaty - Różyczko, widocznie polowanie na mięsko jest mało ambitnym zajęciem i kondycji nie sprzyja, bo po wczorajszym spacerku jestem nieco połamana. A duchowo jestem połamana dokumentnie, bo jest to po prostu straszne co z człowiekiem robi brak aktywności fizycznej. Więc od dzisiaj biorę się za moją rozlezioną osobę

Rafix - przeżywasz tę trzydziestkę jak stonka wykopki No dobra, ja też trochę przeżywałam Postanowień szczególnych nie miałam - chciałam tylko, aby te urodziny były dla mnie kopniakiem do jakiś zmian. Ale to "postanowienie" było uwarunkowane sytuacją - moje życie było takie spokojne, nudne, no po prostu zgnuśniałe Może, gdyby nie 30-te urodziny to nie rzuciłabym pracy?
Analizując po czasie - 30-tka to żaden wielki przełom. Ale warto wykorzystać tę datę, żeby jakiś zmian dokonać. To lepsza okazja niż codzienne "od jutra"

Hahaha, Karola, nie pamiętałam już Twoich płaczków po oblanych egzaminach Jak przypomniałaś to i mi się przypomniały Na uczelnię samochodem? W głowach się tej młodzieży poprzewracało A tak serio - paliwko drogie jak cholera, więc kiedy jest się młodym i nie przyzwyczajonym do burżujskiego wożenia tyłka autkiem to znacznie mądrzej jest jeździć komunikacją, a paliwko przeznaczyć na bardziej atrakcyjne cele (znaczy czasem przejechać się gdzieś rozrywkowo ).

Truskaweczko, identycznie mogłam napisać, kiedy miałam 20 lat. Też miałam nadzieję, że za 10 lat będę taka jak wtedy tylko trochę mądrzejsza o nowe doświadczenia. Weryfikacja po 10 latach - jestem zupełnie inna niż wtedy A doświadczeń przez te 10 lat można nazbierać mnóstwo. Zastanawiam się, czy nie jest to czasem taki najbardziej przełomowe 10 lat życia człowieka? Nie wydaje mi się, żebym między 30-tką a 40-tką miała się tak zmienić (i swoje życie) jak między 20 a 30 lat...

Hejka
Natalka, Karola - jak milo Was poczytać! :)
Nic nie wiedziałam o kryzysie w związku, ale jeżeli wskoczyliście na level mieszkania razem, wszystko wskazuje na to, ze macie podstawę do spędzenia życia razem.
Karolka, dla mnie 200 brzuszków to nie jest hardcore. Też uwielbiam aktywność. Gratuluję ponownego zostania panią redaktor, na studiach sobie radzisz?
Marta- nadal sie nie oddzywa
Meg- ponury miałaś nastrój ostatnio. Powiedz nadal jestes z tym chlopakiem o którym pisalaś?
Ala- czy ja zdążyłam Ci juz podziekować za tą aplikację która blokuje reklamy? Jeżeli nie, to wiedz, ze dzieki Tobie chce mi się przeglądać forum. Buziak!!
Różyczka- starszego brata pominę a młodszy pewnie uważa że to co zdobył ma na zawsze bez starania.
A może jego kolega wkręcił go w coś lewego.
Rafix- akurat ten filmik jest absolutnie śmieszny
Beata- czym Ty się teraz zajmujesz? Zastąpiłaś bazarek czymś innym? Żaba zdrowa?
Ania- gdzie się podziewasz?
Emka- jakiś wirus w Irl. uniemożliwia Ci pisanie w Twoim ulubionym wątku? :)
Truskawa, tu Cie jeszcze nie bylo wiec witam. Przeczytalam na forum Twoj przykladowy calodzienny jadlospis, przytocz go tu raz jeszcze a napisze Ci co uwazam za złe.
Na pytania nie odpowiadam, bo moje przemyślenia nie różnią się rażąco od Waszych.
3majcie się!
zapomnialam sie pochwalic, doczaiłam ze mozna sobie zmieniac kolorystyke wyswietlania forum po zalogowaniu, wiec widze Was na różowo (nie, nie jestem blondynką )
I dodam jeszcze jedna ważna informację- nie posiadam gg od jakiegoś czasu, piszę to, żeby nikt nie czuł się urażony brakiem odpowiedzi.

Dobra, ja myślę, że moja dieta mi służy, ale OK :
np tak:
śniadanie --> muesli z otrębami owsianymi, jabłkiem i  jogurtem naturalnym albo kanapka z ciemnego pieczywa z wędliną albo białym serem plus warzywo jakieś
2 śniadanie --> jogurt naturalny , a w nim np jakiś owoc
Obiad--> jakaś lekka zupa, np kalafiarowa, potem makaron razowy albo brązowy ryż, sałata, warzywa, chude mieso
Podwieczorek --> jabłko kilka orzechów.. itp
kolacja --> sałatka warzywna plus kanapka albo serek wiejski plus kanapka plus pomidor
tak zazwyczaj teraz jem, pozdrawiam

A u mnie nic nowego, Wisienko witam Ciebie i trzymajcie się :*.