Netkafejka dla Przyjaciół ;)

Tak mnie pochłonęła dyskusja o penisach, że zapomniałam o sprzątaniu...

Hmmm... poszpiegowałam Cię

Chyba nie sądziłaś,że po zostawieniu jednego lichego zdania z zawarciem słowa penis będę usatysfakcjonowana ?
Teraz rozumiem dlaczego zapomniałaś o sprzątaniu...trochę tam czasu spędziłaś .
Nie przeczytałam wszystkiego,ale dużo...jak dla mnie za dużo

Najlepsze była ta ,,subtelna'' uwaga do  pewnego Użytkownika -  ,,Z Tobą rozmawia się jak z owcą ''    Hahahaaa... Mee.. 

Edytuję się,bo zapomniałam jeszcze o czymś...

Właściwie wolałaś gadać o penisach zamiast tutaj z nami?   PHI ...  <hahaha>
Ale Cię wciągnęło tam...

I mam dla Was piosenkę. Nie wiem czy się Wam spodoba...  Mi wpadła w ucho,fajna nuta taka łatwa do zapamiętania ... ,,.....repeat-peat-peat-peat-peat-peat ''

Ależ skąd, Marzenko. Byłam przekonana, że zaraz polecisz sprawdzić, skąd to liche zdanie się wzięło

A w Lidlu to w ogóle są polskie produkty? Jakoś mi się nigdy chyba nie trafiły

Wolałam gadać o penisach niż z Wami, bo tam było z kim gadać A tu musiałabym gadać sama ze sobą a ja nie mam tak długiej sentymentalnej historii do opowiedzenia Aczkolwiek doświadczenie pokazuje, że ja z każdej historii, a nawet pojedynczego faktu umiem wypłodzić stronę Zresztą ja jestem pobudliwe stworzenie i jak mi adrenalinka zadziała to siedzę i dyskutuję, nawet, jeśli dyskusja jest bez sensu. Taka sztuka dla sztuki

Piosenka mi się nie spodobała. Ale wiem, że nie wpadniesz w czarną rozpacz z tego powodu

Za to podoba mi się Twoja historia. Troszkę mi byłą wcześniej znana, ale fakty zebrane do kupy dają większą jasność Od razu jak zaczęłam czytać opis sprzątania hotelu po remoncie to pomyślałam, że to pewnie ten sam hotel, w którym pracujesz teraz
Fajna jest taka odwaga, żeby rzucić wszystko i zaczynać od nowa. Bez znajomości języka, bez pewnej pracy tam. Normalnie - szacuneczek. Miałaś trochę szczęścia, ale reszta to tylko Twoja zasługa. A kto Cię namówił na ten wyjazd? Twój ex? Pojechałaś z tą koleżanką czy poznałyście się na miejscu?

Ale wtedy ja bym nie zrozumiała

Ja dalej nie wiem I nie chce mi się sprawdzić w słowniku. Chyba mam coś z tej Twojej koleżanki

Dzisiaj mam ambicję kontynuować sprzątanie. Może też firanki upiorę? Mam nadzieję, że dyskusja o penisach się nie ożywi (ha, widzisz, rano zaczęłam od sprawdzenia kafejki, nie wątku z penisami)

Aluś, czy Ty tam już tak usmarkana siedzisz, że nie możesz podejść do komputera?

Różyczka pewnie pogryzła instruktora i ją zamknęli?

Miłego dnia dziewczynki

Masz rację, Alu. Jak widzę słowo "penis" to rzucam wszystko i pędzę do komputera. Nieważne, że woda na herbatę się przypala, dzieci płaczą, śnieg mi okna zasypuje. Ja tkwię przed monitorem i czytam, czytam, czytam...

No dobra Beata jesteś usprawiedliwiona

Nie zamierzam

Bystrzacha

E tam... <zawstydzona>   

Szczęścia było dość sporo   Mój ex namawiał mnie na wyjazd 3 miesiące... w końcu z ciężkim sercem się zgodziłam,wiedziałam,że jak nie pojadę to będzie koniec naszego związku,a ja go wtedy bardzo kochałam i strasznie ufałam.
Koleżankę poznałam na miejscu,to byli znajomi mojego ex.

Odkurzacz

Ja miałam dzis tą samą ambicję i ogłaszam,że misja wykonana
Wiesz Beata,tak naprawdę nie wiadomo gdzie dzisiaj byłaś najpierw? Trudno będzie udowodnić

Spadek energii..zima idzie   Otocz się kolorami kup sobie ciepłu szalik i usmiech na buźkę zarzuć   I wróć tutaj pisac jak człowiek,a nie jak pól człowieka

Hahaha.....

Skoro nie ma z kim romansować, to Beatka chyba ćwiczy naszą cierpliwość ? Chociaż. Pewnie wielu chętnych by się znalazło

Jak człowiek, nie jak pół człowieka - rozbawiłaś mnie.

Mówcie, jak tam u Was, tak konkretnie? Jakieś zmiany czekają? I jak człowiek napiszę później

Jasne, że dasz radę A ten znajomy to tylko znajomy ? I dlaczego teraz już sama? Może pomyśl o kimś na jego miejsce ?

Oj bo ze mnie taki pół-człowiek ostatnio Ale już, obiecuję poprawę. Wkurza mnie, że nikt tu nie pisze Na samym początku(jak przyszłam) nie nadążałam z odpisywaniem, czytaniem i zapamiętywaniem kto jest kim. A teraz ? CISZA.

Może to taka cisza przed burzą ? w sumie wątpię.

Pogoda u mnie straszna, mogłabym na to zwalić mój zły humor. Ale w sumie nie przejmuję się rzeczami, na które nijak nie mam wpływu. No dobra, staram się. Czasem taka nagła zmiana pogody może wywołać równie nagłą zmianę humoru A jak u Was? Z tym przejmowaniem/złoszczeniem? Raczej jest okej, z utrzymywaniem emocji na wodzy? Czy skaczą jak chcą? Ja w sumie myślę, że jestem dość opanowaną osobą. Choć czasem łatwo mnie zdenerwować. Taka mała sprzeczność

Poza tym, zrobiłam pyszne ciasto i będę się objadać. Na wieczór pewnie będzie mi niedobrze Ale to nic.

A mam do Was pytanko. Słyszałyście kiedyś może o powiedzeniu "nie doceniając siły wpływu społecznego,  intensyfikujemy ryzyko, że jej ulegniemy" ? To w sumie z psychologii chyba, z tego co pamiętam. Ja osobiście się z tym zgadzam, i w sumie to dość logiczne. I niestety muszę uciekać. Miłego dzionka, misiaki :*

Gdy Anioł spojrzał na zwykłego człowieka,
On zdał sobie sprawę jak jego życie ucieka.
Zobaczył ile strat poniósł ile błędów popełnił,
Ile marzeń przepadło ile snów swych nie spełnił.

Usiadł wtedy i zapłakał rzewnymi łzami,
Nad utraconym szczęściem straconymi latami.
Anioł usiadl przy nim i powiedział te słowa,
Nie smuć się człowieku zacznij żyć od nowa.

Masz jeszcze w głębi serca swoje marzenie,
Nigdy się nie poddaj walcz o jego spełnienie.
Uwierz że twój los wkrótce się odmieni,
I całe twoje życie szczęśliwie się zmieni.

I człowiek uwierzył podniósł wysoko głowę,
A Anioł powiedział; Ja tobie pomogę.
I ruszył człowiek przez życie odważnie,
Bo zrozumiał jak jego marzenia są ważne.

Spodobał mi się ten wiersz,więc go tu wbiłam Może Różyczce się spodoba jak ją już wypuszczą z celi ?

Jeśli Ala pisze jak półczłowiek to ja dzisiaj będę ćwierćczłowieka. Też się jutro ustosunkuję O ile malutkiemu braciszkowi uda mi się myszkę z ręki wyrwać, bo w domu rodzinnym jestem
Wybaczcie, ladies...

Pól-człowiek i ćwierć-człowiek

Dlaczego smutno ??  A te trzy buziaki zgarnęłam

Beata Ty tez jutro ?

No to Dobranoc,dziś nie pisze sama do siebie

Pamiętacie jak kiedyś raz na jakiś czas wstawiałam kolorowy napis,a potem już nie? Przestałam,bo miałam robionego formata kompa i straciłam adres stronki z której te napisy ściągałam.. Odnalazłam ją dzisiaj   Więc będzie kolorowy napis

Beata zapamiętam,że otrząsanie się z szoku tyle mi zajmuje.Dziękuję za dokonanie tak misternych obliczeń

Co do mojego lubego,to nie takie proste. On ma swoją pracę,ma umowę na czas nieokreślony. I jest mu tam dobrze. Firma wywiązuje się ze wszystkiego z czego powinna,tylko pozazdrościć.  A jak przyjedzie tutaj,to co niby ma robić w tej wiosce Muminków? Ma slaby angielski...  Zresztą na czas zimowy tu jest cisza,jeśli chodzi o pracę.
Jak na razie kazałam mu zrobić prawo jazdy,bo umie jeździć,tylko nigdy sobie nie wyrobił dokumentu. To jego zadanie i nauka anglika

Napis jak najbardziej będzie,tylko może jakaś mała podpowiedź jaki on ma być?

Ja do Szkocji????  Staram się tej opcji nie dotykać. Jakoś nie podoba mi się taki pomysł. JUż raz rzuciłam całe swoje życie i wszystko co miałam zostawiłam za sobą dla jednego faceta,nie jestem gotowa,aby zrobić coś takiego ponownie,tu gdzie jestem czuję się bezpiecznie i szalenie niezależna 
Zresztą jakbym tam się przeniosła,zrobiłabym extra przyjemnośc pewnej kobiecie,a do tego to ja nie mogę dopuścić,bo musi wyjśc na moje,a nie na jej   Niech spada.

Uwierz mi,że ten facet potrzebuje dyktatora   Przecież faceci lubią podświadomie te nasze rozkazy,tylko udają,że nie lubią

Wiem,że nie da sie udoskonalić osobnika,próbowałam parę lat i wyszło na to,że tylko pogorszyłam sytuację.
A od Roberta oczekuję tylko prawa jazdy i anglika. Na ten czas starczy

Uciekam do pracy

Beata a Ty teraz to co robisz tak właściwie? Pracujesz czy nie?

I Alicja wyłaź spod kołdry !  

Alicja wylazła spod kołdry Smutno Tobie, Emuś, że Cię nie doceniłam:P "To ja sobie wypruwam flaki,aby móc się pojawić codziennie,a Ty tego nie zauważasz?! Teraz będzie mi strasznie smutno." I bardzo szybko, z szoku się otrząsasz

Pytałam właśnie o rzeczy martwe, że tak się wyrażę Bo ludzie, jakby nie patrzeć wpływają na nasze emocje i uczucia. Komputer? Zawsze możesz sobie wszystko wygogolować albo douczyć. Z tym nie mam problemu i się nie wściekam.

Emuś, ależ wymagania stawiasz On też Tobie każe się tak edukować ?

W sumie, jak potrafisz żyć bez swojego lubego, to na Twoim miejscu, też bym się nigdzie nie wybierała. Raz zaryzykowałaś, poszczęściło się i wszystko ułożyło. Ale za drugim razem niekoniecznie musi wypalić, a teraz chyba Ci dobrze ?

Wpływ społeczeństwa. Myślę, że chodzi o ogół. O to wszystko, co wymieniłaś. Wpływ kultury, mediów. Ale w sumie myślę, że najbardziej chodzi o to otoczenie, i ludzi, z którymi przebywamy. Bo osobiście uważam, że to ma największy wpływ na nas.

Ludzie mają na mnie wpływ. Chłonę ich emocje i nastroje jak gąbka. Przeładowana cudzymi problemami mam mętlik w głowie, jakbym rozważała własne sprawy. Ale tylko taki wpływ na mnie mają. Nigdy nie podążałam za instynktem stada. Zawsze miałam swoje zdanie i lubiłam je demonstrować. I bardzo lubiłam (i lubię) jak znajdują się tacy, co się z moim zdaniem nie zgadzają Aha, i bardzo lubię obserwować instynkt stada w praktyce. Np na forum - pierwsza osoba odpowie, że problem autorki jest głupi to znajdzie się 10 osób, które poprze, że jest głupi. Ale wystarczy jeden post, że problem jest poważny i od razu mętlik się robi w wątku. Jak kij w mrowisku
Media - zdaję sobie sprawę z ich wpływu. Czasem ulegam. Niby mam świadomość, że ten produkt podoba mi się tylko dlatego, że ma ładne opakowanie, albo fajny spot reklamowy, ale go kupuję. Nie wiem, czy tu ma znaczenie czy jestem świadoma wpływu czy nie, skoro działam pod wpływem

O złośliwości rzeczy martwych - naprawdę w przypadku komputera czuję się bezsilna. Tylko on mnie wnerwia. Nie przemawia do mnie to, że mogę się douczyć czy wygooglać. Wściekam się i już jak coś się dzieje nie tak jak bym chciała. Inne przypadki złośliwości rzeczy martwych mnie bawią, nie złoszczą. Np. kiedy uświnię całą kuchnię tłukąc paletkę jajek to siadam i zaczynam się głupio chichotać. Bo to takie zabawne uświadomić sobie własną pierdołowatość i jej następstwa Nigdy by mnie nie zdenerwował opisany przez Emcię przypadek z mydłem. Albo bym go przelała do działającej butelki, albo korzystała z odkręconej

Ale mi tamten post wyszedł rozlazły ...

A jeszcze napis... ; 

Może być ?

Wreszcie ktoś docenił bardzo wspaniałą osobę,jaką jest Vinnga. Jak najbardziej popieram,będę głosowac jako pierwsza.

Witajcie

No Beata przykro mi bardzo, ale na mój głos nie możesz liczyć. Choć co do kilku punktów Twojego programu nie można się przyczepić i w wielu kwestiach masz moje pełne polityczne poparcie (patrz punkt 6 czy 8). Na pewno dodałbym jeszcze prawem chroniony obowiązek kobiety do noszenia seksownej bielizny i przebierania się w coś ciekawego przynajmniej raz w tygodniu

No cóż troszkę mnie tutaj nie było, co nie znaczy że w ogóle nie czytałem co piszecie. W ostatnim czasie kafejkowa społeczność wyraźnie odżyła jak widać. Fajnie poczytać co u Was słychać.

Em - Ciekawa ta Twoja historia i fajnie, że z happy endem. Znam wiele osób, które wyjechały za granicę. Sporo z nich nie znało języka, ale mieli w sobie tę wewnętrzną chęć opanowania go tak szybko jak to możliwe. Fajnie widzieć, że ktoś kto jeszcze rok temu nie znał kompletnie angola, dziś mówi płynnie że aż bierze zazdrość. A uwierzcie mi rok pobytu w obcym kraju to lepsza nauka niż 3 lata w renomowanej szkole językowej. Jeśli ktoś oczywiście ma chęć nauki. Są ludzie, którzy wyjeżdżają tylko zarobić i ich nie interesuje inwestowanie we własny rozwój.
Doskonalenie mężczyzny powiadasz? Haha ciekawa teoria, muszę wybadać czy moja kobieta też stara się mnie jakoś udoskonalić Swoją drogą fajnie mieć jakieś oczekiwania co do drugiej osoby. Mnie bardzo motywuje zdanie innych na mój temat (o wpływie społecznym będzie w dalszej części). Nie lubię jak mi ktoś wypomina, że jestem w czymś kiepski albo że mógłbym coś zmienić w swoim życiu, ale z drugiej strony takie gadanie wpływa na to, że zaczynam się zastanawiać nad tym, czy faktycznie nic z tym nie robić. I przeważnie jakieś decyzje podejmuję. Grunt, żeby człowiek przy swoim partnerze nie czuł się jakby wiecznie gonił za jakimś wyidealizowanym wizerunkiem. Jak we wszystkim wskazany jest zatem w tej kwestii także umiar. Domyślam się, że nie jest łatwo jak dzieli Was taka odległość i nie możecie się widywać codziennie, ale i tak wierzę że problem przezwyciężycie i zamieszkacie razem prędzej czy później. Czasem rzeczy, na które długo czekamy smakują lepiej

Beata - Odkąd pamiętam lubiłaś ożywione dyskusje na forum z upartymi jak wół osobnikami Pamiętam, bo sam takie dyskusje lubiłem (chyba dalej lubię). Jednak ostatnio gdy poczytałem sobie kilka tematów z nudów, to doszedłem do wniosku, że poziom tych dyskusji znacznie się obniżył. Na forum pojawiło się sporo osobników płci męskiej, które użalają się na los i narzekają na to, że żadna kobieta ich nie chce. Nieważne o czym jest wątek i tak wkrótce przemieniają go w wątek o tym jacy to są biedni i pokrzywdzeni. Jest też kilka osób, które ewidentnie starają się zgrywać społecznych psychologów. Jest taki jeden osobnik, który z tego co widzę dalej jest bardzo aktywny na forum. Nazwijmy go osobnikiem H. Słynie z tego, że obojętnie czego dotyczy wątek, to on stara się przedstawiać swoje niszowe i bardzo filozoficzne poglądy. Poglądy przeważnie totalnie kontrowersyjne i nie pomagające w żaden sposób znalezieniu konsensusu w dyskusji. Nie dające też żadnej odpowiedzi ani sugestii autorowi wątku, a jedynie wprowadzające zamęt i niepotrzebne odejście od głównego tematu. Ostatnio sporo się naczytałem w wątkach z działu o seksie, żeby owego seksu nie czynić czymś najważniejszym i nie mierzyć głębi uczuć głębokością pochwy czy jakoś tak Jak czytam takie poglądy zastanawiam się czy taka osoba pisze poważnie czy dla zabawy. Tak czy siak współczuje takim domorosłym filozofom i psychologom.
Czy facet lubi jak kobieta, choćby podświadomie, nim steruje? Ja nie lubię, choć lubię np jak kiedy mówię o jakiś swoich problemach czy rozterkach i słyszę jakąś konstruktywną opinię albo radę. Wiem wtedy, że nie jest to dla tej kobiety wszystko obojętne co się dzieje z moim życiem. Nie oczekuję podania propozycji działania, bo decyzję co do swojej osoby zawsze podejmuję sam. Jednak lubię wiedzieć, co myśli najbliższa osoba. Chyba jednak wolę, gdy kobieta jest ta słabsza (albo taką udaje ) i to ona oczekuje rad, propozycji, inicjatywy. Taki staroświecki jestem. Denerwuje mnie też nadmierna samodzielność typu "nie wiedziałam o której wrócisz, więc sama próbowałam naprawić kran itd" Facet ma być facet i ma rozwiązywać wszelkie problemy. I to zarówno takie jak to, by nie brakowało w domu pieniędzy nigdy na jedzenie, jak i takie by kobieta nie musiała się zajmować naprawianiem czegoś w domu. Tak widzę rolę faceta w związku Teraz możecie mnie zjechać, że mamy XXI wiek

Alicja - Co do Twojego pytania o wpływ społeczny. Myślę, że kiedyś bardziej ulegałem. Życie nauczyło mnie, że nie warto się przejmować opinią ogółu. Tzn inaczej - warto wiedzieć jaka ta opinia jest, ale nie warto zmieniać własną postawę pod jej wpływem. Jeśli jestem czegoś pewien i wiem, że to dla mnie najlepsze, to robię to. Choćby mi wszyscy wokół odradzali. Przykład, to choćby mój związek. Przykład idealny tego, jak się traktuje w naszym kraju temat związków z kimś po przejściach. Teksty typu "zasługujesz przecież na kogoś lepszego" czy "nie marnuj sobie życia". Wiem, że gdybym był słabszy, to bym się tym przejął i pewnie zmienił swoje życie. Ale dlaczego kierować się tekstami osób, które guzik wiedzą o sprawie? Ktoś ma być gorszy tylko dlatego że samotnie wychowuje dziecko? A może ten ktoś potencjalnie lepszy (bo bez dziecka) okaże się osobą sto razy mniej wartościową od tej osoby teoretycznie gorszej? To odnośnie wpływu społecznego bezpośredniego otoczenia na moją osobę. Istnieje jeszcze oczywiście wpływ społeczny w wymiarze globalnym - reklama handlowa, informacja medialna, polityka itp. Z tym oczywiście bywa różnie - nie jestem osobą, która biegnie do sklepu bo właśnie w tv reklamowali jakiś fantastyczny produkt. Często jednak łapię się na tym, że po obejrzeniu jakiegoś programu informacyjnego w tv mam wyrobiony jakiś pogląd na dany temat, a tak naprawdę nie powinienem bo przecież program informacyjny powinien jedynie informować. To widz powinien sam dokonać analizy tego co zobaczył i we własnej głowie stworzyć własny pogląd. Niestety coraz częściej w programach informacyjnych treści prezentowane są w sposób tendencyjny i subiektywny. Czasem mam wrażenie, że moje zdanie na pewne tematy powstaje wyłącznie na podstawie tego, co zobaczę w tv albo przeczytam w gazecie. A przecież wiadomo że ta sama informacja może być podana na wiele sposobów. Także reasumując wpływ społeczny to temat rzeka. Mam nadzieję, że moja odpowiedź zadowala Cie choćby w jakiejś drobnej części. Jeśli zadasz bardziej szczegółowe pytania, chętnie odpowiem

Witam także nową (przynajmniej jak dla mnie) osobę o nicku Strzała

To tyle ode mnie. Myślę, że długość wpisu wybaczycie - wyszło długo bo mnie  długo nie było tutaj

Pozdrawiam i życzę wszystkim miłego weekendu.

P.S. Poczytałem sobie Wasze opowieści o zwierzętach i nieźle się ubawiłem. Może wkrótce zamieszczę jakieś własne wspomnienia

Witam Wszystkich:)=)
Przepraszam,że tak wtargnęłam do Was bez słowa.Już się poprawiam.
Nazywam się Anka.Mam męża ,córkę i syna,kota ,chomika i rybkę (ale nie złotą).
...Kurcze trudno tak o sobie pisac.
Od jakiegoś czasu śledzę Wasze wpisy na Netkafejce,ale nie miejcie mnie za szpiega .
Po prostu jakoś tak fajnie tu u Was,można nieraz niezle się ubawic Waszymi wypowiedziami.
Atmosfera przyjemna,tak z boku to widac, że jesteście ze sobą wszyscy zżyci .Także podoba mi się tu.
I owszem chciałabym tu zostac,oczywiście,jeśli nikt nie ma nic przeciwko.

Widzę ,że Beatka to naprawdę wielka szczęściara,nie może się odgonic od tych wszystkich wielbicieli.
Tak znamy się i wiele Jej zawdzięczam,trochę dała mi lekcji,pozytywnych.Dlatego dla mnie jest Wielka.
Odnośnie planu wyborczego w całości podpisuję się pod wszystkimi 9 punktami.

To tak na początek trochę krótko może,ale podziwiam Wasze baaaaaaardzo długie wypowiedzi.

Pozdrawiam Wszystkich:)=)

Strzałko, Ty mi tu nie cukruj! My tu zżyci, bo nas tu mało A zresztą mała rotacja występuje Taka Emcia jest chyba od pierwszej strony kafejki. Różyczka też. Ja jestem od którejś strony, ale na pewno w pierwszych 10 stronach się pojawiłam. Czyli wieki temu Tylko Ala jest dość świeża. Chociaż też już sporo czasu minęło od jej pojawienia się. W sumie, gdyby była kiełbasą to by porządnie śmierdziała po takim czasie, na pewno nikt by wtedy o niej nie powiedział, że jest świeża

A swoją drogą, Alu, zdradź nam teraz, po czasie, jak się czułaś włażąc do kafejki, gdzie wszyscy sie znali od dłuższego czasu i na pewno było to widać? I dlaczego akurat wybrałaś naszą kafejkę?

Aniu, kiedy Ala tu weszła to pamiętam, ze zapowiedziała, że ona mało mówi i woli słuchać. Pomyślałam wtedy "o rany, jak tu rozmawiać z osobą, która tylko słucha?". A teraz zobacz jaka gaduła się z niej zrobiła

Aluś, nie znam kobieciny, która się panoszy i nic nie umie zrobić. Może dlatego, że wyrosłam w środowisku bardzo samodzielnych pań. Moja mama w domu robi wszystko, ze szczególnym umiłowaniem prac remontowych. Siostra też dziarskie babsko, ale ostatnio podchwyciła filozofię "dać się mężczyźnie wykazać", więc długo rozpaczała, że czeka i czeka aż jej mężczyzna załata dziury w ścianach i pokój pomaluje i już nawet gips kupiła i chyba jej się cierpliwość skończy i ten gips rozrobi... A szczytem babskiej samodzielności jest moja przyjaciółka, z którą dość długo mieszkałam. W sumie byłyśmy jak przykładne małżeństwo. Ja jej robiłam śniadanka do łóżka a ona wiecznie coś przykręcała, rozkręcała, smarowała, przybijała. Przy tym ma kobiecy wygląd i nosi długachne, czerwone paznokcie. Więc hitem było, kiedy na jednej z naszych wypraw rowerowych rozpadł jej się rower. J.rower przekręciła do góry nogami, zaczęła wyjmować odpowiednie sprzęty i wtedy zbiegli się młodzi tubylcy płci męskiej. Każdy chciał zaszpanować przed trzema dziewczynami i pokazać, że umie rower naprawić. J. stała i patrzyła przerażonym wzrokiem co oni robią z jej rowerem, w końcu nie wytrzymała, wyrwała jakiemuś chłopaczkowi klucze i sama tymi czerwonymi pazurami podokręcała wszystkie śrubki. A kiedy skończyła to chłopcy mieli twarze koloru jej paznokci ze wstydu. A my z siostrą też byłyśmy czerwone ze śmiechu

Kobiety zniekształcają rzeczywistość na swoją korzyść? Weź rzuć ten cytat, bo nie wiem, z której strony to ugryźć Wydaje mi się, że coś w tym jest, ale jakoś tak wydaje mi się, że dotyczy to też mężczyzn. Z kolei raczej wśród kobiet jest więcej takich, które całą rzeczywistość odbierają bardzo źle i twierdzą, że one się do niczego nie nadają. Moja rzeczywistość, jeśli jest zniekształcona to na pewno na moją korzyść. Ale jakoś dziwnie to brzmi "zniekształcenie". Wolę wybierać z rzeczywistości to, co jest zgodne z moimi zamierzeniami i pomijać to, co zgodne nie jest

Alu, czy Ty jesteś całkowicie przeciwna udawaniu? Słowo "udawanie" też mi nie pasuje Niemniej stwierdzam, że rozmaite gry są u mnie na porządku dziennym. A przy tym twierdzę, że jestem szczerą osobą. Ale takie proste życie, gdzie się mówi wprost co się myśli dla mnie wydaje się strasznie nieciekawe. Fajniejsze są pewne niedopowiedzenia, niuanse, gra słów i takie tam... Zresztą nie jestem pewna, czy np. udawanie słabszej można nazwać udawaniem. To tylko odstąpienie mężczyźnie pewnych zadań, żeby mężczyzna czuł się potrzebny a kobieta żeby się czułą zaopiekowana. I wszyscy są szczęśliwi

Gdyby mojego mężczyznę zagonić do garów to na pewno bym chodziła głodna. Ewentualnie musiałabym nauczyć się jeść 3 razy dziennie pierogi z Biedronki... Ale do zmywania garów mój mężczyzna nadaje się

Nigdy nie traktowałam świąt jako czasu przebaczania. W sumie nie mam raczej takich wrogów do zakopywania wojennego toporu. Są osoby, których nie znoszę, ale wtedy z nimi ograniczam kontakt do minimum i nie widzę sensu przebaczania. Bo po co? One mi nic konkretnego nie zrobiły, głupie są i tyle A z osobami bliskimi w krwawe konflikty nie wchodzę. A jak wejdę to nie czekam do świąt z pogodzeniem się. Bo ja łatwo się wściekam, a jeszcze szybciej mi przechodzi. Czasem tak szybko, że osoba, na którą się wściekłam nie zdąży zauważyć, że się wściekłam

Odnośnie tego, że kobietom nigdy nie podoba się w 100%. Tak się akurat nad tym ostatnio zastanawiałam. Bo mam wrażenie, że ja bym cały świat ustawiła na swoją modłę. A już mężczyznę w szczególności. Kurcze, faceci tak nie mają! Dlaczego? Czy oni są bardziej tolerancyjni (w co wątpię)? Czy im wszystko jest bardziej obojętne? A może faktycznie widzą, że kobiety są doskonałe i nie próbują ich zmieniać?

Aluś, na posta Emci wieczorem nie licz. Ona dopiero nocą chodzi Rano przeczytasz

Spodziewałam się posta od Emci - i się zawiodłam. Ale Strzała nadrobiła

haha, nie, nie. Ja podziękuję bardzo za porównywanie mnie do kiełbasy. Wiem, że jestem tutaj w sumie najkrócej, ale wcale nie czuję się świeża Jak się czułam? Hmm. Pamiętam, że napisałam tu, bo miałam problem ze znajomym. W sumie wcale nie miałam zamiaru zostawać w żadnej z kafejek ani udzielać się po jakimś rozwiązaniu problemu. Ale napisałam w jakiejś innej kafejce, była tam chyba London, i tutaj. Z początku myślałam, że zostanę tam, bo z tego co pamiętam wydawało mi się, że Londonka jest wredna i mnie nie chce A po co wpraszać się na siłę? Ale siłą rzeczy już po paru postach tutaj stwierdziłam, że muszę zostać. Kafejkę wybrałam przypadkowo. Na początku nie wiedziałam, jak się odnaleźć, przecież nie byłam w stanie tego wszystkiego przeczytać. Przeczytałam więc parę wcześniejszych stron i jakoś dało radę Zdziwieniem było przychodzenie innych, nowych osób. Ja się tu witam, myślę, że ktoś nowy, a okazuje się, że to stały bywalec, z tym że pojawia się sporadycznie. Fajnie powspominać, w sumie wydaje mi się, że to było daaaawno temu. Ale kiedy ja naprawdę wolę słuchać, niż mówić. Ale to działa tak, że jeśli chcemy, żeby ktoś się otworzył, też musimy powiedzieć coś od siebie

Przeciwna udawaniu - tak. W sensie, nie lubię tanich komedii, mój facet tak, więc będę dawać, że strasznie się cieszę, idąc na taki film do kina - to jest dla mnie udawanie i temu stanowczo mówię nie.   Ale masz rację, życie takie po prostu jest zbyt monotonne i lubię też się bawić w niedopowiedzenia i inne gierki

A ja znam, parę takich bab. Z natury są straszne. Wiesz, takie miastowe panienki, przemądrzałe, a jak przyjdzie co do czego, to wychodzą na idiotki.

Cytat już daję: prosząc kobiety o oszacowanie atrakcyjności i zalet kilku rodzajów  urządzeń, takich jak opiekacz do chleba i elektryczny ekspres do kawy. Każdej klientce  powiedziano, że w nagrodę za uczestniczenie w badaniach może otrzymać jeden z owych  sprzętów w prezencie. Wybierały jeden z dwóch produktów, jednakowo dla nich atrakcyjnych.  Wskazane urządzenie było pakowane i wręczane badanym. Po 20 minutach każdą kobietę  proszono o ponowną ocenę wszystkich produktów. Brehm stwierdził, że po otrzymaniu  wybranego towaru kobiety oceniały jego atrakcyjność nieco wyżej niż uczyniły to za pierwszym  razem. Jednocześnie drastycznie obniżyły one ocenę urządzeń, które mogły wybrać, a które  odrzuciły.

I po prostu, myślę, że tak jest. Tak, jak w eksperymencie. Ale jak to się przekłada na tą naszą rzeczywistość? Macie może jakieś przykłady ?

Strzałeczko, bardzo przepraszam, ale do Twojego posta odniosę się później, teraz muszę uciekać. Mam nadzieję, że się nie obrazisz I post wyszedł bardzo ładny i długi , oby tak dalej :*

Jeśli zdarzy się to po raz trzeci,zacznie mnie to zastanawiać...  Ta wielbicielka wlazła oknem i nie domknęła

Uwielbiam kiedy ktoś tak szybko się uczy   A ta wiedza o mnie i o Alicji...imponujące

Twój plan wyborczy mi się podoba !! Zwłaszcza punkt number 1,2,3,4,5,6,7, i 8 !!   Ależ byłoby cudownie
Pojechałaś z tematem..hahaha Masz mój glos

Dodałabym jeszcze,aby ta kobieta w tej seksownej bieliźnie musiała chodzić tak po domu kiedy będzie sprzątać i gotować
Fajnie,że się nam objawiłeś Raf   A może raczej ,,Panie epizod'' ? Hahaha ,,sorrka..spodobało mi się

To prawda szkola ma się nijak do pobytu w kraju anglojęzycznym. A co ,,tylko zarobku'',miałam przyjemność się znać z taką dziewczyną .

Też tak uważam

No wiesz jak jest..długości się nie wybacza tylko akceptuje <hihi> 

Koniecznie

Co do naprawiania różnych rzeczy...jasny szlag mnie trafia !! Jakie męskie obowiązki ? Jak kobieta tego nie zrobi,to nigdy nie będzie zrobione ! Wszystko tylko leży i czeka i czeka i czeka i czeeeeeeeekaaaaaaaaaaaaaaaa Doprosić się nie można...
Zauważyłam,że facetom szybciej idzie naprawianie wszystkiego wszędzie tylko nie we własnym domu...to strasznie wkurzające. Mam nadzieję,że R* naprawi od razu jak się coś zepsuje..bo jak nie.... pipipipipipi 

No pewnie,że powinna biegać za nimi ! A najlepiej by było,jakby nie wypuszczała dzieci na dwór,tylko trzymała je w klasie i aby te dzieci były ubrane w grube pianki i najlepiej przywiązane do krzeseł ,aby tak czasem nic im się nie stało i nie było potem afery . 
A tak właściwie to wina rodziców,bo puścili dzieci do szkoły..nie, nie rodziców,to wina ludzi którzy wymyslili bramki,albo wina Państwa bo jak ono mogło wymyslić szkołe i kazać dzieciom do niej chodzić..przecież tam może im się stać krzywda ..
We własnym domu dzieci robią sobie nie małą krzywdę ,po co ta afera w szkole..masakra. I żenada.

Kogoś konkretnego masz na myśli ?   I zrobiono ??  te fakty same wypłynęły,,ja to tylko nazwałam po imieniu

Długie wypowiedzi? A co to jest ?

Tęsknota

Uff..ulżyło mi Juz miałam pewne myśli,coś długo nie pisałaś o nim

Dawaj te przykłady,bo nie wiem o co kaman ? Zresztą będę sie trzymać wersji Beaty,że kobieta jest idealna z każdej strony

Nie wliczając mojej rodziny.  Jest pewna osoba,która powinna mnie przeprosić,ale tak z serca,a nie dlatego,że powinna.
Tylko wiecie co? Mam już dość zawodzenia się na ludziach,nie wiem czy wybaczyłabym tej osobie.
Zostałam o coś posądzona nie słusznie. Sprawa się niby wyjaśniła,ale pozostał taki nie smak.Ta osoba się ode mnie odsunęła całkowicie,a pare miesięcy temu jeszcze twardo twierdzila,że jest moim przyjacielem.
Ja nie zamierzam wyciagac ręki jako pierwsza,nie ma mowy,to ja jestem tutaj poszkodowana. Jak ja mam dośc fałszywych ludzi..

Ok ten post uważam za skończony.  Pojadę techniką Beaty i zrobię to dwu-postowo. 

Więc już tworze post number 2

No a teraz mogę zadać kilka pytań naszej nowej koŻelance

1. Jak długo jesteś mężatką ?
2. Czy Twoje dzieci są jeszcze malutkie i takie kizi mizi?
3. Masy jakieś hobby?

Jakoś dziwacznie napisałaś tego posta..

*haha, jaka matematyczka nam tu wyrasta! - Już jestem duża,bardziej nie urosnę
*Geniusz! - Ba ! Jakieś wątpliwości ?
*Umie liczyć i dodawać do 11 - no i to by było na tyle
*To podejrzane? Może to czarownica ?! - Może ?
*Na stos z nią - Małpiszonka

Doskonale wiesz z czego <hihi> 

Cichoooo ! Ciiii....specjalnie nie zareagowałam na ten przykład,ignorując go totalnie,bo za cholerę nie wiem jak na to odpowiedzieć,myślałam,że mi się upiecze i się z tego wyślizgnę,a Ta mi tutaj z rozkojarzeniem wyskakuje i robi aferę na całą stronę

Nie lubię tkwić w konfliktach,to wzbudza u mnie długotrwały dyskomfort psychiczny. Lubię być w zgodzie z ludźmi.
I tak,przydałoby się aby te przeprosiny miały miejsce,ale nie poprzez smsa,albo telefon,tylko takie osobiście ze skruchą i zrozumieniem własnego błędu. Nie czekam na wybaczenie,bo nie ma mi czego wybaczać,ja nic nie zrobiłam. To pomówienia.  Zresztą ta osoba odsunęła się ode mnie więc chyba nadal trzyma się swoich podejrzeń.
A może tak ma być? Może to dobrze,że już nie mamy kontaktu?
Tylko dziwi mnie jej zapatrzenie w siebie,to straszne nie widzieć własnych błędów. Sama siebie krzywdzi.

Najwyżej mnie ugryzie

Straszna ta Twoja historia o pajakach blee... Ja też miałam schizy w dziećiństwie. Zawsze miałam wrażenie,że ktoś za mną chodzi,najbardziej mi to uczucie doskwierało na klatce schodowej kiedy winda nie działała i musiałam chodzić po schodach na 10 pięto i na dół. Uwierz mi...na dół zawsze zbiegałam z szybkością jakiej u siebie nie znałam,a do góry też biegłam z takim strachem,że masakra. Albo jak byłam sama w domu,to też to czułam,bałam się,że gdy wejdę do drugiego pokoju to ktoś tam będzie..nie mam pojęcia skąd u mnie takie zajawki ?
To było naprawdę silne...  Pamiętam jeszcze akcję z pracy,miałam wtedy jakieś 20 lat. Byłam na nocce z kolegą,sami na całym zakladzie. Jak tylko gdzieś wychodził i znikał z mojego pola widzenia,to wyobraźnia mi takie akcje podpowiadała,że strach..nagle wydawało mi się,że widzę zarys faceta na końcu hali i w różnych innych miejscach..mówię Wam kosmos.
To było takie realistyczne,ale wiedzialam,że to się nie dzieje na serio

BYł okres w moim życiu,kiedy jeździłam pociągiem na kurs do innego miasta. W dodatku w zimie,kiedy szybko robi się ciemno.
Pewnego razu jak już wracałam z tego kursu,szłam na peron po schodach do góry,chłopak który schodził w dół złapał moją torebkę,próbując mi ją wyrwać ! Ale po chwili szarpaniny odpuścił,trzymałam ją z całych moich sił. Tyle tylko,że zamki mi powyrywał   Ale uratowałam swóją własność.  A ludzie to widzieli i nic nie pomogli...ale to w sumie norma.
Wszystko pieknie ładnie,ale po tym zajściu przez jakieś 3 miesiące miałam traume. Każdego dnia kiedy tylko wychodziłam na zewnątrz z torebką obawiałam się każdej jednej osoby,która szła z naprzeciwka.Każdy wydawał mi się podejrzany i zdolny do kradzieży mojej torebki. Wtedy ściskałam torebkę mocno.  Powiem Wam,że cieszę się,że mi to przeszło,bo było OKRUTNIE UCIĄŻLIWE !! 

Pozdrawiam

A czego?

Czytam, patrzę, nie odpisuję. Nie dlatego, ze Was już nie lubię. Po winie literki mi się plączą. Wcześniej nie miałam okazji. Byłam przecież u rodziców, a tam o dostęp do komputera musiałam z malutkim, 100-kilowym braciszkiem walczyć.

Tylko jedno spostrzeżenie. Nastawcie się, że jak już będę miała czas to będę tu wywlekać najbardziej intymne szczegóły. Bo mój mężczyzna, po 4 dniach samotności przyjechał po mnie na dworzec. I zaczął wypominać wszelkie wpisy z ostatnich dni. Wnioski są zaskakujące - z moich wypowiedzi w kafejce Mięsko wszystko zakodował w swoim móżdżku. Z wielu moich godzin wywodów w realu - niewiele pamięta. Więc chyba oczywiste, że lepiej i skuteczniej przemawiać do niego przez monitor?

Odniosę się tylko do jednego... Kurde, oszczędziłam Wam opowieści o stonkach, myśląc, że to zbyt brutalne dla Emci i Ali. A tu przychodzi sobie Ania i pobija moje wszelkie opowieści o edukacji poprzez zwierzęta... No to Wam powiem, że ja też tłukłam stonki. Nie młotkiem wprawdzie, ale kamieniem. I miałam tyle "serca", że stonkom, którym udało się dotrzeć do krawędzi pieńka zanim je utłukłam - życie było darowane

Aniu, Twoja rybka nazwa się bojownik. Też taką mam. Znaczy mam całe akwarium (to moje) i kulę z niebieska rybką w pokoju Żaby. Podobno bojownik jest bardzo odporną rybką, jedyne wymagania ma do temperatury - powinien mieć temperaturę powyżej 25 stopni. Żaby bojownik ma 21 (grzałka padła) i żyje. Baaaardzo odporna rybka

Kurde, strasznie trudne to pisanie dzisiaj. I bardzo czasochłonne. Więc kończę. Zawitam do Was jutro z trzeźwym (powiedzmy: wyspanym) umysłem.

Dobranoc

haha, mamy tutaj pijaka. Rada na dziś: czym się strułeś, tym się lecz.

biedne stonki, jesteście powalone To ja dodam historię o mojej koleżance, może Wam ulży. Miała na imię Sandra i była starsza. Nie pamiętam, jak wyglądała, ale wiem, że miała psa boksera, dużego. Trochę się go bałam, ale strasznie mi się podobał Ale to nieważne. Kiedyś ktoś znalazł pisklaka - takiego małego, bez piór, cały różowy. I ktoś mu dał coś do zjedzenia, tak na siłę. A, że mały nie mógł przełknąć, to Sandra udusiła go klamerką do prania, wiecie, żeby się nie męczył I dla mnie takie opowieści brutalne nie są. Ale powalone jesteście

Ja dzisiaj też jak ćwierć-człowiek, bo też jestem zmęczona. Więc życzę miłego dnia, i co niektórym małego kaca.

Kolejne odniesienia: tym razem o koloryzowaniu rzeczywistości na swoją korzyść. Moim zdaniem każdy człowiek to robi. Ja robię to notorycznie. Jestem tego świadoma i nie uważam za coś szkodliwego Po jakie licho miałabym się zadręczać, że toster, którego nie kupiłam jest lepszy od tego, który mam? Więc będę podkreślała zalety tego, który mam, bo fajnie jest być zadowoloną ze swojego wyboru
Ja nawet umiem przewidzieć sytuację, kiedy będę naciągała rzeczywistość Np. muszę dokonać wyboru, czy puścić Żabę do szkoły w najbliższym roku szkolnym, czy jeszcze za rok. To strasznie trudna decyzja, ale kiedy już ją podejmę to na pewno będę widziała same zalety mojej decyzji i dużo wad opcji, którą odrzuciłam To chyba zdrowo na głowę robi, no nie?

O kacu - myślałam, że jesteś porządnie pijana, gdyż nie trafiałaś w literki

Ooo, ktoż nam się tu pojawił ? Czekamy na tego dłuższego posta, mam nadzieję, że dotrzymasz obietnicy, nie to co Rafałek.

Ja nie jestem sadystką. Ja kochałam zwierzątka i żadnego nie uśmiercałam! Nie rzucałam nimi o beton  

Niczego się nie bałam, poza pająkami

A ja stanowczo powiem, że nick Ani jest dopasowany. Szybko wpada, jak taka strzała i równie szybko wypada. A to nic dobrego.

Miłego dzionka Wam I dziękuję za całuska, łap też różyczko :*

  sama nie wiem co jest brutalniejsze,zabijanie stonek młotkiem czy kamieniem? Biedne one...że też nie miały szansy się utopić albo powiesić Ale aby okaleczać i tak zostawić to już totalne zbrodnialstwo... ( to,że zostawiałam muchy bez jednego skrzydełka nie zalicza się do zbrodni )

,,zwierzę trzepnąć o beton'' -     

Twoja historia o kościotrupie dosyć oryginalna... ja bym w tej piwnicy stopy nie postawiła!
A Twoja Żaba boi się czegoś ? Jakiś potworów z pod łóżka?

Mnie brat straszył Bebokiem...nigdy gościa na oczy nie widziałam,ale strasznie się go bałam!   Nie wiem czy znacie BOBKA z Muminków ? Taki mały kudłaty dziwak z uśmiechem jak terrorysta . W sumie zabawny.  Więc wyobrażałam sobie,że ten BEBOK wygląda podobnie,tylko,że jest o wiele wiele większy i straszniejszy. I zastanawiałam się jak on się mieści pod moim łóżkiem ? Bo musicie wiedzieć,że do łóżka nie wchodziłam tylko wskakiwałam,naprawdę. Bałam się,że jak tylko stanę obok łóżka to BEbok złapie mnie za nogę i wciągnę.

I wiecie co? Może skończymy z tymi brutalnymi historiami...aż strach pomyśleć jak się bawią dzieci z owadami i zwierzątkami z dzisiejszą techniką i możliwościami ?!

  jak miło,że się pojawiłaś    Jaka ulga,że nie pogryzłaś nikogo Ufff..
Wredna czytanka?  U lalala....nie złość się,bo to piękności szkodzi.
Pewność co do wyprodukowania czasu zgasła   Ale postaraj się jutro,bo chętnie poczytam posta pisanego Twoim charakterem I mam do Ciebie pytanie.

A wiecie co? Wkurzyłam się i coś postanowiłam. Zdawałam na prawo jazdy trzy razy. Trzy razy oblałam test teoretyczny..wiem porażka.  Na swoją prośbę miałam dodanego Polskiego lektora,aby było mi łatwiej. Z tego tez względu musiałam zdobyć materiał do nauki w języku Polskim,co nie było łatwe,a potem i tak się okazało,że podobno miałam złą wersję tych testów do nauki...  Więc teraz będę się uczyć w języku angielskim,mam książkę.  Może w ten sposób się uda?
Będzie to trochę trudniejsze,ale zawzięłam się. Może nie zawsze należy wybierać łatwiejszą drogę..a jak mi się uda i zdam,to wyobraźcie sobie ta satysfakcję   Zaczynam się uczyć już teraz,a na testy zapiszę się na drugi rok,może już w styczniu,zobaczę jak mi to pójdzie.  I jest dodatkowy plus,na pewno nauczę sie przy okazji sporo nowych słówek i określeń.
Tak bym chciała mieć prawo jazdy i jeździć tam gdzie chcę i kiedy tylko tego zapragnę! Ahh..taka niezależność.

co to za określenie ,,powalone'' ?    Co się tak oszczędzasz w tych wypowiedziach ? Nawet nie mam się do czego przyczepić ... Już nie bądź taka skromna   Na pewno znajdzie się jeszcze coś czego się bałaś...hmmm

Dziś zdałam sobie sprawę z tego,że nie da się wyprzeć przeszłości. I jak bardzo by się chciało ją ukryć przed sobą samym,ona i tak znajdzie wyjście by doskwierać. Ciąży każdego dnia,czasem nie wiedząc,że podejmowane działania czy decyzje lub nachodzące myśli są spowodowane właśnie wydarzeniami z przeszłości, o których myślało się,że są już daleko za nami.
Dopóki nie zmierzymy się z przeszłością,to nigdy ten ciężar nie spadnie,zawsze będzie. Ale czasem nie da się go pozbyć.

Strzała Ty spryciulo,sprawiłaś,że cały post będzie do Ciebie,dobrze niech Dziewczyny zazdroszczą

Słyszałam o padaniu na ryjek,na gębę,na pysk,o padaniu z wyczerpania na zadek nawet...ale jestem ciekawa jak wyglada padanie na zęby ?!   

Ależ długi ,,urlop'' miałaś,to musiało być coś poważnego,ale spokojnie nie jestem taka bezczelna,aby wypytywać
No dobra jestem....ale będę udawać,że nie

Ale będzie ubaw jak Dziewczyny przyjdą...zwłaszcza Beata   Nie mogę się doczekać

Ja opowiem o sobie więc,abyś nie czuła się tutaj taka obca

Nie mieszkam w Londynie dzięki Bogu albo innej sile,ale jesteś na dobrym tropie
Mieszkam w Irlandii w małej uroczej tętniącej życiem w lato, a martwej w zimie <lecz nadal uroczej> wiosce Muminków od lat 5   Ilość mieszkańców ok. 1000  .   I właśnie zaczął padać grad ! Jak miło.. Stuka mi po oknach i nie pozwala się delektować muzyką  
Mam tyle lat na ile wyglądam   Nie mam dziecków  jeszcze Choć czuję,że spokojnie mogłabym mieć już gromadkę   Miałam narzeczonego przez prawie 8 lat,ale się rozstaliśmy juz tutaj w Irlandii. Ale nie martw się mam nowego chłopaka od ponad roku,tyle tylko,że On mieszka daleko ode mnie więc widzimy się tylko kilka razy w roku. Mieszka w Szkocji. Przyjedzie do mnie na święta na trzy tygodnie,więc będę pewnie mniej zaglądać tutaj między 18 grudnia a 8 stycznia.  Ale Wy mi wybaczycie,bo rozumiecie,że mamy dużo do nadrobienia Zaczepił mnie na NK miłym komentarzem i tak się poznaliśmy

Mogę powiedzieć,że już praktycznie mieszkam sama,ponieważ mój dotychczasowy współlokator wyjeżdża do Polski 20 grudnia.
Wszystkie opłaty spadną na mnie,więc jak przestanę pojawiać się tutaj w godzinach nocnych,to będzie znak,że poszłam zarabiać w ,,naturalny'' sposób na rachunki
Interesuję się fotografią,lubię słuchać muzyki naprawdę różnej.
Jestem cukiernikiem z zawodu,a tutaj pracuje w Hotelu. Zajmuję się wszystkim po trochu. Właściwie to mam coraz więcej obowiązków a podwyżka żadna się nie szykuje,ale nie przeszkadza mi to,przynajmniej jestem gdzieś do czegoś potrzebna i jestem w stanie zrobić to,o co jestem proszona W Polsce mogłabym tylko pomarzyć o takich zarobkach.

Jak masz jeszcze jakieś pytania to się nie krępuj
Biedna Ania...dowiedziałaś się więcej niż chciałaś   Teraz musisz z tym żyć

Dowcip dobry ! Hahahaha

Przykre okoliczności,ale witaj w klubie    <przytulam>

Z pewnością fajnie się obserwuje własne dzieci jak dorastają. Jeszcze chwila a córka,będzie przyprowadzać chłopaków i przechodzić pierwszy okres,te wahania nastrojów i bunt...no chyba ,że to już
Ja bym chciała 3 córki   Byłoby super ! Nie mogę się doczekać,aż będę miała własne dzieci
Ale powiem Wam,że będę mieć syna na bank! Po prostu to czuję.

LUBISZ PIŁKĘ NOŻNĄ ?????? CHCIAŁAŚ BYĆ PIŁKARZEM ????    Wielkie gały !!     A co z ładnymi sukienkami,kokardkami na skarpetkach,lakierkami ??!     Hmm..ale barbie lubiłaś?

PS>>
Jedno pytanie? Byłaś Kujonem w szkole? Pleaseee powiedz mi,że nie    <będzie dwie na dwie>  I jeszcze z Różyczki trzeba prawdę wyciągnąć

Witam Was :*

Magda, że ja Magda ? Mogę wiedzieć, skąd takie skojarzenie ? Vinga imprezuje, hahah. Niedawno była jakąś męczennicą, o ile pamiętam Rafix i mięsko Vingi, ciekawe jakby na to zareagował Ema i Londonka to dwie różne osoby Powiem tylko, że nazywam się Ala, Magda to tylko nick.

Pominę to "o sobie"na początku chyba też nie pisałam. Wyrobisz sobie zdanie z czasem

Co do much - też nie mam serca ich zabijać I wyrzucam za okno. Inaczej, jak jestem na wsi. Wtedy to z radością - cap - packą na muchy Kawału nie znałam, ale jest dla mnie zbyt brutalny. Nie lubię takiego poczucia humoru. Pamiętam, pewnien nauczyciel kiedyś z tekstem "Ile murzynka wyrzuca śmieci? 9 miesięcy" - i nie, nie był rasistą, ale śmieszyły go takie rzeczy.

Co do mamy - czytałam Twojego posta, gdzieś na forum. Szczerze Ci współczuję, naprawdę. Mam nadzieję, że teraz się jakoś trzymasz i jest dobrze. I wcześniej było pytanie o wybaczaniu. Nie masz potrzeby wybaczania jej ?

Hahah, Bebok? Ojoj. Uważaj, pogryzie Cię. Zimą się rozmnażają i jest ich pełno! Nigdy w życiu nie bałam się żadnych potworów, a starsze siostry mnie nieczym nie straszyły

Określenie powalone.. No wiecie. Nie chciałam tu używać bardziej niecenzuralnych słów Haha! Bardzo dobrze, Emuś. Nie wolno mnie się czepiać. hmm, chyba się nie bałam, nie przypominam sobie Czy prawo do krępujących pytań ma prawo tylko Ania ?

Czy fajnie jak dzieci dorastają? Nie wiem. Z jednej strony pewnie tak, super. Ale z drugiej świadomość, że Cię opuszczą i nie będziesz już dla nich takim priorytetem? Będą miały swoje życie, a Ty nie będziesz częścią przewodnią? Pewnie nie. Ale każdy medal ma dwie strony

A wiecie, że ja nigdy nie lubiłam sukienek ani niczego? Nie byłam typową panienką. Bo po co? Drzewa są takie fajne! A wiszące tam kasztany? Albo bitwa na śnieżki z chłopakami? Podchody albo gra w piłkę? I jak by tu można to wszystko, z sukienką robić

A Twoje ryby te muchy jedzą ?

Fuj. Te zwyczaje na wsi. To straszne. Nie można było ich normalnie zatłuc? Bezboleśnie? A przy okazji. Słyszałam, że jest taki okres, że lata tak strasznie dużo chrabąszczy. I wtedy je się tak zabija normalnie paletkami w powietrzu. Chodzi o to, że jest ich tak strasznie gęsto i masowo można je wybić

Mmm, cukiernik. Upiecz coś ładnego i wrzuć fotkę Może nam ślinka pocieknie

Poczekać, aż w coś się zamieni - ciekawe. Z kolei, mój lekarz, zawsze mówił "leczenie odpronościowe" i tydzień zwolnienia ze szkoły. Zawsze! Chyba, że już bardzo powaznie, to dawał inny lek. A tak to witaminki i nic. Nawet, jak byłam zdrowa i poszłam - tydzień bez szkoły

Piszę, piszę. Patrzę, koniec posta A się zapędziłam Więc życzę Wam wszystkiego najlpeszego z okazji Mikołajek(obchodzicie?) i ogólnie miłego dnia :*

Ja też rzadko doprowadzam się do stanu kaca...zazwyczaj dolega mi tylko to,że bardzo chce mi się pić i nic więcej. 

Zdałam sobie sprawę z tego,że ja tutaj nie mam problemów z muchami przez cały rok W pracy tylko czasem ktoś się ugania ze ścierą za tą natrętną tłustą bestią  .

Biedne stonki w tym słoiku,to już lepiej było rzeczywiście raz je młotkiem potraktować i koniec ich cierpień,a w tej wodzie ile się musiały namęczyć   To naprawdę masakra.

Rozczaruję Cię Beata,nie potrafię robić żadnych słodkich cudów. Nie mam do tego albo talentu albo byłam na złej praktyce,na której nauczyłam się nie wiele.  Moja praktyka trwała 3 lata. Tylko tyle czasu pracowałam w tym zawodzie. I uwierzcie mi,pracowałam potem w wielu innych miejscach i z całą odpowiedzialnością mogę powiedzieć,że praca w cukierni była najgorsza i najcięższa pod względem fizycznym jak i psychicznym.
Moja praca tam polegała głownie na wyrabianiu kruchych ciasteczek,kokosanek,ptysi,eklerów,rogalików,bajaderek i tym podobnej drobnicy,potem to wszystko udekorować...zajmowało mi to całą dniówkę. Czasem się nie wyrabiałam. Nigdy nie zrobiłam żadnego sernika,makowca czy szarlotki..tym zajmowała się nocka. Jak i wieloma innymi wyrobami. Więc nawet nie miałam okazji zobaczyć jak się wyrabia te ciasta. A jeszcze robiłam pączki i drożdzówki. Tak to już było u nas w zakładzie,każdy miał swoją sekcje. Jak ja nie lubiłam robić tych ptysiów i eklerów....wyrabiane tego ciasta klejącego doprowadzało mnie do szału. A torty ?? Do tego była w zakładzie tylko jedna osoba...
Więc dużo się tam nie nauczyłam. Moja wiedza co do ciast i tortów to była tylko teoria wyniesiona ze szkoły. Później dodano mi obowiązków i robiłam różne zimne desery z galaretką,owocami itp. Najlepsze w tym wszystkim jest to,że wiele produktow do wyrobu tych ciast to była sama chemia.Np.zamiast użyć mąki+jajka to była jedna specjalna mieszanka,która już to zawierała.  Takich mieszanek było bardzo dużo,więc jakbym chciala zrobić dane ciasto w domu to nie ma o tym mowy,bo nikt do końca nie wiedział co to ciasto zawiera .
Powiem Wam,że bardzo mnie to wszystko czego się w szkole uczyłam interesowało,ale szkoda,że w pracy nie można byłó wykorzystać tej wiedzy.
Z czasem cała ta wiedza uciekla mi z głowy,bo nie pracowalam w tym zawodzie nigdy więcej. Nie wiem co ja sobie myslałam idąc w ten profil....to jest straszna harówa ! W pracy trzeba było byc o 5 rano i zazwyczaj do 17-18.
Szefowa była wredna,najgorszy szef jakiego kiedykolwiek miałam.  Uwierzycie,że przez 3 lata mojej pracy tam Ona nigdy nie wypowiedziala mojego imienia?? Mówila do mnie ,,Malutka''    Bo byłam tam najmniejsza i najdrobniejsza...też mi powód.
Nawet nie wiecie co taka praca za sobą niesie..na nocce były zawsze dwie panie,nawet ich dobrze nie poznalam,bo rzadko je widzialam. One w cukiernictwie pracowały od zawsze. Jedna z nich chorowała na ręce,traciła sprawność miała operację i miała kłopoty  z kręgosłupem. Druga miała operację na nogi i też z kręgosłupem problemy....  To wszystko z tej harówy !
A ile razy się poparzyły gorącymi blachami,kiedyś jedna mało co nie wkręcila sobie ręki do maszyny.
Mogłabym opowiadać o tym okropnym miejscu godzinami,ale krótko mówiąc to był istny KOSZMAR tam pracować. Jak dobrze,że byłam tam tylko trzy lata. W sumie to mnie zahartowało na przyszłość.
Postępowanie szefowej masakra w każdym calu. Okropna osoba.
Były tez plusy oczywiście,można było jeść wszystko co się tylko chciało,na święta każdy dostawalam bardzo dużo ciasta do domu,tyle,że nie dało rady tego unieść. Wyplata też była dobra. Tylko,że co mi było po wypłacie jak nie miałam jej kiedy wydać,bo pracowałam od rana do wieczora a sklepy zamykane były o 18 ?
Wolalam miec mniej godzin i mniej kasy..na serio... Ale się rozpsiałam..sorry    Ale jak wchodzę na ten temat to moglabym pisać i pisać,książka by z tego wyszła. Tam było tyle akcji i niesprawiedliwośći i oszustw...
Tak więc podsumowując,moja pierwsza praca była najgorsza jakie miałam.

Oczywiśćie w domu robię różne ciasta,torty itp.  ale nie mam talentu jeśli chodzi o dekorację...to nie jest moja mocna strona. Kilka znajomych zamawiało u mnie torty na komunię i urodziny.  Jestem pewna,że były smaczne,nigdy nie przesadzam z cukrem i to jest  największa zaleta moich tortów,wiele razy mi mówiono,że wolą tort ode mnie niż ze sklepu,wlaśnie dlatego,że nie sa takie słodkie. No ale dekoracja pozostawia wiele do życzenia i ja o tym wiem. Gdybym na praktykach mogla się uczyć dekorować torty,to dziś pewnie nie miałabym z tym problemu.
Skończyłam z robieniem tortów dla znajomych,bo to strasznie jest pracochłonne... i nie bardzo się opłacało.
Tort w sklepie kosztuję od 25 euro,a ja kasowalam po 20 euro,ale czas jaki poświęciłam przy wyrabianiu tortu to masakra...
Zresztą jakby obliczyć ile piniędzy wydałam na składniki i dekoracje to się nie kalkuluje.

Tak więc piekę ciasta i torty,ake tylko dla siebie. Dekoracje nie powalają i nie znam żadnych sztuczek. Sporo już zapomniałam.
MOja cukiernia nie była prawdziwą cukiernią,myślałam,że tam będzie inaczej,że wyroby będą na 100% naturalne i takie domowe..ale cóż zrobić.

Mam nadzieję,że Twoją Żaba szybko wyzdrowieje  

Alicjo a do Ciebie się dziś przyczepię.      Co do wybaczania matce,wiem,że pytanie jest kierowane do Ani,ale chcę coś napisac.  Może i taka potrzeba istnieje,ale nie da się jej przełożyć ponad złość,cierpienie,ból,ogromny zawód,czasem i nienawiść. Nie jest to wykonalne,zwłaszcza kiedy ta matka ma gdzieś twoję wybaczenie..Ona nawet nie zdaje sobie sprawy co jej córka nosi w sercu w stosunku do niej. Nie wie,bo ją to nie obchodzi. Ona się liczy dla siebie samej,nikt więcej.
Osoba która kocha alkohol ponad wszystko,osoba która oddała swoje dzieci dla alkoholu i wolności,osoba która ma gdzieś uczucia swoich dzieci i to co się z nimi dzieje,osoba która zniszczyła życie wszystkim swoim dzieciom i mężowi,osoba która wiele razy dostała pomoc i nie skorzystała,osoba ktora miała okazję zawalczyć o swoje dzieci,sprawić aby miały szansę na normalne życie,a było jej to obojętne... Czy taka osoba zasługuję na miano Matki??   Nie sądzę,ona nawet nie zasługuję na to by istnieć. I zdania nie zmienię.
Do szału doprowadza mnie myśl,że kiedyś może być taki dzień,że ona będzie umierająca a ja powinnam jej wybaczyć,bo umiera. Nie wiem czy będę w stanie wybaczyć,ponieważ nie widzę nawet najmniejszego cienia starania z jej strony aby naprawić to co zniszczyła.   Jeśli dałaby z siebie wszystko wiedziałabym,że się starała sprawa by wygladala inaczej.
Ale wybaczyc bo tak trzeba lub wypada? NIE ! To nie takie proste,bo trzeba swoich błędów żałować.
Jest mi tak obca jak istota z innej planety.
Na ten temat też mogłabym pisać godzinami.

Lepiej już skończę te swoje wywody.