Netkafejka dla Przyjaciół ;)

Cześć Kochani

Beata....Nie wierzę,że nie skoczyłaś !   Domyślam sie,że sama siebie rozczarowałaś...Ale napisz nam w jakim momencie stwierdziłaś,że nie skoczysz ? Co zadecydowało,grubość linki ?

Karolka święta....wogóle ich nie będę spędzać jak tak można powiedzieć. Nie lubię Wielkanocy.
Nie zamierzam robić nic światecznego w ten czas.

Magda mam marzenia,które sa niespełnione,ale dąże do nich,trzeba przyznać,że dośc mozolnie mi to idzie,ale nie ma pospiechu.Gdy się człowiek spieszy to się diabeł cieszy

POzdrawiam Wszystkich

Ps>Wow....mam 4999 postów ...masakra..

Hej kochani.

Ooo Marzenka wreszcie zawitała. :* To gdzie walnesz 5000 posta?

Beata a może jednak to przemyślisz i nastepnym razem spełnisz swoje marzenie?

Alicjo mi się marzenia zawsze spełniają, ponieważ marzę realnie. Czasem coś tam się może nie udać, ale prędzej czy później dojdzie do skutku.

Natalko te 6 dni się przyda na odpoczynek.

Ja dziś pojechałam do szkoły ze względu na matematykę, wchodzę do szkoły a matmy nie ma. Ogólnie już mało osób chodzi do szkoły. Mówię oczywiście o licealistach z ostatnich klas. A za tydzień już zakończenie roku szkolnego i maturki, o matko jak to szybko zleciało...

Miłego wieczoru

Nastąpily dwie katastrofy - pierwsza jest taka, że szef nam założył w pracy programik do śledzenia naszej aktywności w necie a druga jest taka, że w domu znów mam internet strasznie zmulony... I jak mam się udzielać?

No więc przywrócę te okrute wspomnienia z bungee, żeby Wam opowiedzieć
A więc - co zdecydowało? No właśnie nie wiem. I to jest najdziwniejsze. Wydaje mi się, że brak koncentracji. Byłam tak pewna, że to pikuś dla mnie, że w ogole nie myslałam jak tam jest na górze, jak to wygląda, co trzeba zrobić itp. No i w momencie jak stałam tak kosmicznie wysoko, instruktor otworzył mi bramkę i kazał skakać to... blokada totalna. I milion myśli: no ale jak się z tej cholernej skrzynki wyskakuje? Gdyby własnie to totalne nieprzygotowanie wynikające z nadmiernej pewności siebie to pewnie bym skoczyła, bo wcześniej bym się zastanowiła jak to zrobić i kiedy. A tak to pierwsza próba i szok. Instruktor skończyl odliczanie a ja dalej na platformie! Po którymś odliczaniu pytam się go, czy ja mogę skoczyć tak jak żaba do przodu, nogami do dołu. On na to, że tak, ale moment przekręcania w powietrzu jest bardzo nieprzyjemny. To się pytam, czy może mnie zepchnąć. On na to, że nie bardzo, bo mogę sobie łapki powykręcać jak się niechcący bramki złapię. To się pytam czy mogę usiąść i tak sobie spaść. On na to, że nie. No to ja już nie miałam pomysłu

Przewartościowanie wartości życiowej - Alicjo, ja dotychczas żyłam w przekonaniu, że jestem w stanie zrobić/osiagnąć wszystko na co mam wpływ. A w tej sytuacji wszystko zależało ode mnie i tylko ode mnie! No więc przekonanie upadło. Żadnej zastępczej filozofii nie mam przygotowanej. Po drugie - byłam absolutnie pewna, że to zrobię. No wiec już wiem, że nic na tym swiecie pewne nie jest i nie wiem, czy inne rzeczy, których "jestem pewna" nie zakończyłyby się podobnie. Tak więc to niby niewielkie wydarzenie przewróciło mi światopogląd do góry nogami. Najbardziej wstrząsające psychicznie przeżycie, jakie miałam  do tej pory. Wiem, że sa poważniejsze problemy na tym świecie, ale naprawdę nic mi jeszcze tak po emocjach i psychice nie pojechało...

Co do grubości linki to było strasznie zabawne, bo najpierw delikwenta się waży. To też było traumatyczne najpierw skakał taki młody chłopak, wlazł na wagę i instruktor mu flamastrem napisał na nadgarstku 89 (jego waga). No i brat zaczął sie pokładać ze śmiechu, że moją tajemnicę mi nabazgrolą, że każdy przeczyta Brat wlazł pierwszy, instruktor napisal mu na ręku 104 i...poszedł do szopki i wyciągnął taką grubą linę A mi nie napisal

Marzenko, dlaczego 4999 postów to masakra? Jaki problem dopisać kolejnego?

Jak ja wam, małolaty, zazdroszczę tego wolnego... Dotychczas myślałam, że w pracy mam taki zapierdziel, że gorzej być nie może. Mylilam się. Teraz to już w ogóle zaczynam mieć wrażenie, że nad niczym nie panuję. ..

Alicjo, nie wiem, czy rozwinę, może raczej doprecyzuję. Już to kilkukrotnie w różnych formach wygłaszałam, ale prawdopodobnie zanim Ty do kafejki zawitałaś. Wierzę w silę ludzkiego umysłu. Wierzę, że człowiek może bardzo wiele, właściwie wszystko może. Wierzę w dobro, że wraca. Wierzę, że każdy człowiek jest dobry. Kurcze, zabrzmiało jak katolickie wyznanie wiary Więć, coby była jasność - w Boga też wierzę, ale coraz mniej wydaje mi się, że jest to wiara katolicka

Alicjo, a dlaczego Ty nie odpowiadasz na zadawane przez siebie pytania? Ja też chcę przeczytać odpowiedź kogoś innego niz tylko moją

Pocieszę Cię, że Twoje sprzątanie wcale nie jest na ostatnią chwilę. Moje to nawet jeszcze w zamierzeniach nie jest...
I zastanawiam się - po co komu te przedświąteczne porządki? Przecież święta mają inny cel niż posiadanie czystego mieszkania...

I starym zwyczajem - nowe wieści o moich zwierzyńcach. Otóż od tygodnia mam chomiki. Właściwie Żaba ma. Dwa, bo jeden oficjalnie jest drugiej Żaby, czyli córki mojego Mężczyzny. I przez tydzień jeden chomik zdążył umrzeć, drugi uciekł między drutami klatki, 3 dni nie mogłam go znaleźć i juz widziałam oczami wyobraźni rozkaldające się szczątki chomika znalezione kiedyś w przyszłości przy sprzątaniu. W końcu dopadlam drania za lodówką. Żywego Moja siostra poszła z Żabą jednego pogrzebać, drugiego dokupić no i znowu są dwa. Z czego jeden z ADHD chyba, bo całą noc od 20 do rana biega w kołowrotku...

**___**
_**___**_________****
_**___**_______**___****
_**__**_______*___**___**
__**__*______*__**__***__**
___**__*____*__**_____**__*
____**_**__**_**________**
____**___**__**
___*___________*
__*_____________*
_*____0_____0____*
_*_______@_______*
_*_______________*
___*_____v_____*
_____**_____**
_______*****_______
WESOŁYCH ŚWIĄT!! Zdziwisz się: Kto?...,
zdziwisz się: skąd?...
A ja Ci życzę Wesołych świąt.
Pomyślisz sobie: -
To jakaś bajka!
A ja Ci życzę smacznego jajka!
Czy jestem szczera?...
Nie miej obawy!
Bo również życzę miłej zabawy!
Dziewczyny Wesołego Alelluja!!!!!
Emcia ale odpowiedzi sie wczoraj nie nie doczekałam....
Byc moze Rozyczka sie pojawi...ja ja przyciagne..hehe...Miłego Dnia...

Z okazji zbliżających się Świąt Wielkanocnych pragnę Wam życzyć dużo ciepła, radości, wewnętrznego spokoju i oczywiście smacznego jajka, mokrego dyngusa i żeby Wasze nastroje były tak kolorowe i pozytywne jak wszystkie pisanki I żeby zajączek o Was nie zapomniał

Rożyczko, prawie wszystko już wykute, teraz czas powtórek. Waga... 59 kg.

I Ja choć nowa na tym wątku to pragnę wszystkim złożyć najserdeczniejsze życzenia Wielkanocne.

Cupra chwal się co tam kupiłaś.
Znalazłaś dla M. prezent?? to co mówiłyśmy?

Wesołych Świąt, dziewczątka I cytuję najlepsze życzenia, jakie wczoraj usłyszałam od pewnego pana: wesołego zajączka między jajkami

Zmykam na moją wieś. Do zobaczonka po świętach. Grzeczne bądźcie

W Wielkanocny poranek,
gdy po stole pokula się pisanka,
przebiegnie maślany baranek,
pojawi się bukszpanu wianek...
pomyśl o osobie, która Cie kocha, o Tobie pamięta,
i choć w odległych stronach spędza święta,
życzy Tobie świąt zdrowych i totalnie odlotowych.
Zająca bogatego, poniedziałku w wodę obfitego,
ubrania do suchej nitki przemoczonego,
a na co dzień spełnienia marzeń,
samych niezapomnianych wrażeń,
słonecznych dni i uśmiechu od ucha do ucha

Ogólnie to święta minęły mi źle.. Sprzeczka za sprzeczką... No ale już jest dobrze. Jutro zabieg mam i od wczoraj jestem na płynnej diecie. Jestem ciągle głodna i nie mam sił. Muszę jeszcze do stajni dzisiaj skoczyć przygotować wszystko na moją dłuższą nieobecność.
Wpadnę do Was jeszcze dzisiaj.

Hej Dziewczynki Miłego Dzionka....A gdzie sie podziewa panna M...A moze Rozyczka sie pojawi hehe..
Pozdrawiam...

vinnga - ja nie odpowiadam, bo wolę słuchać

Swoje święta spędziłam nad podziw dobrze, obeszło się bez większych sprzeczek, spodziewałam się, że będzie gorzej, a tu proszę, miła niespodzianka Oczywiście za dużo zjadłam, tyle pysznych rzeczy, nie mówiąc już o słodkościach - wszystkie te ciasta. Ale pusto tutaj, koniec leniuchowania, wracać wszyscy!

No dobra, dobra - w takim razie teraz będę już odpowiadać. W lany poniedziałek też byłam cała mokra No właśnie Natalko, co słychać? Ja od siebie mogę powiedzieć, że albo się przeziębiłam, albo alergia się odzywa. Poza tym nastąpiło u nas ochłodzenie, akurat na majówkę! A Wy jakieś plany macie? Ja zostaję w domku

Absolwentka liceum wita was.

Świadectwo odebrane, wyróżnienie za wyniki w nauce też. Niestety nie byłam najlepsza. Jakoś wcale mnie to nie martwi. Chociaż fajnie byłoby dostać stypendium Jedna dziewczyna miała średnią 5,00. Ja tam się cieszę z mojego 4,5. To i tak dużo jak na moje nic-nie-robienie. Zakończenie trwało 1,5h aż mnie tyłek bolał. Dostaliśmy kwiatki od młodszych klas i plakietki. U mnie w klasie oblało 5 osób. Z jednej strony cieszę się, że już koniec tej szkoły, a z drugiej mi trochę szkoda. Wczoraj mieliśmy pożegnalnego grilla, pojadłam, popiłam. A jutro idziemy do pubu z wychowawcą, bo nas zaprosił.

Vinnga, ja jestem alergiczką i zawsze odróżniam tak: jak jestem przeziębiona to boli mnie gardło, mam katar itd. Natomiast jak to alergia to tylko cieknie mi z nosa i męczy mnie suchy kaszel, bez żadnego bólu gardła czy klatki piersiowej (od kaszlu). Nie wiem jak inni.

Pogoda piękna, aż się nie chce w domu siedzieć. Rozwiązałam dzisiaj dwa arkusze z matmy: jeden na 60%, drugi na 62% Oby tak było na prawdziwej maturze.

No ja również Karolinko gratuluję Alergię niby odróżniam tak samo, tylko czasem przy przeziębieniu gardełko mnie też nie boli. A ostatnio trochę zmarzłam. Wezmę leki na alergię, jak nie przejdzie będzie trzeba odwiedzić lekarza Kurczę, ostatnio jakoś słabo śpię, zasypiam późno budzą się z samego ranka. Poradzicie coś kochane?

Jestem już po zabiegu. Cały czwartek leżałam bezczynnie w szpitalu. Może nie tak bezczynnie, bo najpierw miałam USG dopochwowe oczywiście które najpierw robiła mi ginekolożka a później sprzęt oddała praktykantowi jak to powiedziała " przez moment ten Pan będzie Panią badał, bo musi się pouczyć". Troszkę się zdziwiłam, ale ok. Przez 5 minut koleś szukał moich jajników. Po dwóch godzinach badanie przedzabiegowe. Weszłam do gabinetu a tam kierownik oddziału (b. śmieszny facet lecz mało delikatny), ten praktykant, ta sama ginekolog i 5 innych lekarzy ginekologów i położnych.... Musiałam się rozebrać jak do badania ginekologicznego i na fotel... Każdy po kolei mnie badał... W życiu nie czułam się tak skrępowana.. Później wytłumaczył mi (kierownik oddziału) na czym polega zabieg. Zrobiono mi aż dwie lewatywy... określam, że przez dwa dni dieta płynna a trzeciego dnia w szpitalu przez pół dnia na czczo, później wypiłam tylko kawę, to nie rozumiem po dziś dzień po co była ta druga. Tuż przed zabiegiem na żywca założono mi cewnik i na salę operacyjną. Powdychałam trochę czystego tlenu i odleciałam. Obudziłam się już na mojej sali. Ból był okropny. Miałam na brzuchu taką ciężką uciskową poduszkę i zaklejone jeszcze rany. (Zabieg był rano) O 20 znowu na żywca wyjęli mi cewnik. Pani pielęgniarka powiedziała tylko "Starczy siusiania państwowo". Ból był paskudny.  Poszłam do łazienki załatwić się pierwszy raz sama. Myślałam, że wydrę się na cały oddział. Każdy następny raz był już łagodniejszy. O 16 jeszcze miała pierwszy raz wstać, ale nic z tego nie wyszło, bo prawie się przewróciłam gdyby nie pielęgniarka. Ciągle pod kroplówką. Aż do samego wyjścia, czyli do wczoraj do godz. 14. Najśmieszniejsze, a może i nie było to, że szatnia, gdzie miałam większość rzeczy była czynna do 12, o czym mnie nie poinformowano, a wiadomo było, że wyjdę w ten dzień. Musiałam wyjść ze szpitala w kapciach i szlafroku. Ludzie patrzeli się na mnie jak na psychiczną która właśnie próbuje uciec ze szpitala. Niektórzy się nawet oglądali do tyły, czy nie biegnie za mną czasem żaden lekarz. Od czasu odłączenia od kroplówki okropnie bolą mnie ramiona. Często nawet nie mogę oddychać, bo okropnie kłucia mam w klatce piersiowej. To niby od dwutlenku węgla który we mnie wpuścili podczas zabiegu. Najdziwniejsze jest to, że dwie znajome które miały ten sam zabieg czuły tylko dyskomfort związany ze szwami. A ja przeryczałam z bólu wczoraj całe popołudnie jak chodziłam. A kazano mi chodzić. M. co 4h podawał mi końską dawkę przeciwbólowych bez recepty, bo takie zaleciła pielęgniarka/położna. Wczoraj dałam radę pierwszy raz się wykąpać pod prysznicem. Wszyscy są w szoku w szczególności moje znajome, że tak przeszłam zabieg, bo one  żadnych bólów nie miały. To czemu ja tak kurde mam? Co do szwów to też są w szoku, bo one miały tylko kropki takie jakie mam po lewej stronie. Prawa rana ma 2,5cm a ta koło pępka ok 1,5. Także będę miała piękne dwie blizny, trzecia nie będzie tak widoczna... W ogóle dwa dni przed zabiegiem wydepilowałam się "tam" kremem jak zawsze, bo po maszynce mam straszne podrażnienia. Miałam tylko takie króciutkie prawie nie widoczne włoski. Nawet nie na milimetr. A położna wygoliła mnie aż do krwi maszynką jak świniaka... Mam cały poraniony dół. Ale jeśli chodzi o opiekę na sali była super. Doglądały mnie, były miłe. Jak leżałam na stole jeszcze przed zabiegiem na korytarzu to jedna do mnie podeszła, pogłaskała mnie po ramieniu i powiedziała "My tu zawsze trzymamy kciuki za pacjentki, będziemy czekać". Uśmiechnęła się i poszła. Wstępna diagnoza po zabiegu - nowotwór o przebiegu łagodnym. Ale wyniki badania histopatologicznego za dwa tygodnie, zdjęcie szwów za tydzień. M. pojechał po moje ciuchy. Jak to powiedział kierownik przez dwa tyg. mogę zapomnieć o "hipice". Tylko te ramiona i klatka... Tragedia jakaś. Wszystko sobie zupełnie inaczej wyobrażałam. Tak jak opowiadały mi moje znajome. A tu takie piekło. Nie miały żadnej diety przed, tylko w dzień zabiegu na czczo. Żadnych bólów po, tylko dyskomfort. Żadnych cewników, jedna lewatywa, żadnych praktykantów. Jedyne co dobre to to, że przemiły personel z dwoma wyjątkami, jedna z ran którą miały moje znajome w pępku ja mam tuż pod, także łatwiej się zagoi. Reszta to inna bajka którą sobie wyobrażałam. No i telewizory były płatne. Wrzucasz dwa zł i oglądasz przez godzinę. Pierwszy dzień leżałam na sali z tv i były dwie babeczki ze mną jedna po drugiej. Po zabiegu leżałam na sali pooperacyjnej gdzie byłam sama na całe szczęście. Miałam  święty spokój. Jak już ktoś przychodził, to do mnie i nikt mi nie chrapał, jak to było na poprzedniej sali. Musiałam trzaskać drzwiczkami od szafki, żeby ta pani przestała wydawać z siebie te dziwne dźwięki.. No cóż.. Nikomu nie życzę przeżycia tego zabiegu w takich skutkach w jakich ja to przeżyłam. Czemu ze mną było zupełnie inaczej tego nie wiem.

Teraz siedzę i czekam na moje ciuchy.

No to ładnie Karolka też bym chciała mieć tyle % z matmy. Niestety nie w tym życiu. Cieszę się, że masz to wszystko za sobą. Też już bym chciała zakończyć ten koszmar.

Heeej.

Chciałabym już czuć się dobrze, pójść do stajni wsiąść na moje maluchy, pogłaskać je chociaż. A tu końca nie widać. Boję się, że mam odmę.. Nie znam nikogo kto tak ciężko przechodziłby laparoskopię. Pozostaje mi tylko czekać...

Madzia w Polsce szpital to rzeźnia.. Mimo miłej obsługi w 90% i tak czułam się jak jednostka osobowa w szpitalu traktowana jak numer pesel a nie jak człowiek. W Niemczech znieczulenie do porodu masz bez gadania, a w Polsce w poszczególnych szpitalach i to jeszcze z przewracaniem oczu lekarzy. Ma boleć i koniec. No cóż poradzić. Jesteśmy 100 lat za murzynami i do w pełni cywilizowanego kraju duuużo nam brakuje. Ale zawsze mogło być gorzej. Tym się pocieszam.

Najgorsze jest to, że brzuch mam opuchnięty strasznie.. Nie wiem co mam myśleć. Poczekam do jutra, może to po prostu jeszcze za świeża sprawa i wszystko musi wrócić do normy.

Magda, to Ty masz jakieś siły nadprzyrodzone?? Całe szczęście u mnie ładna pogoda i spałam w miarę, także na mnie uroku nie rzuciłaś.

Staram się cały czas odsłaniać rany i przemywam codziennie. Ehh.. Inaczej, zupełnie inaczej to wszystko sobie wyobrażałam.. Na razie rany ok. Na dobitkę krwawię. Niby to normalne ale dodatkowa robota.

Najgorsze jest to, że nie wiem do końca co mogę jeść. Chciałabym już wrócić do normalności.

Jakieś plany na majowy weekend? A może już zrealizowane?

Mój M. w sobotę był w pracy, dzisiaj to samo. Pracują krócej aż.... o godzinę. Także nawet jakbym była sprawna to żadnego wyjazdu nie urządzilibyśmy sobie.

Beatko - to serdecznie przepraszam, na stosik niestety nie pójdę Spij dobrze dziś za to :*
Natalko - mówię, kuruj się, a wszystko w swoim czasie, koniki też będę
London - nie ma za co, naprawdę!

U mnie dziś miły dzień, ale wszystko dobre szybko się kończy. Niestety, wolne też się już kończy. Mam nadzieję, że pogoda się poprawi i słoneczko się do nas uśmiechnie. A z bezsennością jakoś dam rade, pewnie to przez stres. Życzę całej reszcie też miłej nocki

To żeś się postarała, Em... Tym bardziej, że to Twój post nr 5000...

No i pierwsza maturka za mną. Mam mieszane uczucia. Była "Granica". Napisałam wszystko, ale jednak nie wiem, tak jakoś dziwnie mi. Najgorsze jutro. Matma.

Trzymajcie kciuki!

Hej.

Londonka jak maturka? Słyszałam, że trudna.. Spójrz na nasze piękne statusy.

Ja dzisiaj pojechałam po zwolnienie do szpitala. Od razu mnie przebadali. Krwiaka mam smarować i tyle. Dowiedziałam się, ze o rany pięknie zadbałam i ładnie się goją. Jutro zdjęcie szwów.
Właśnie oglądam sobie przy okazji katalog z Avonu. Dużo nowych rzeczy jest. Ale ja i tak rzadko kiedy coś zamawiam, wolę pójść do drogerii i najpierw pomacać produkt z każdej strony.

Hej.

Mam same złe wieści. Mogę mieć problem (i to bardzo długi) z netem od czerwca. Nie wiadomo jeszcze jak to z nim będzie. Do tego miałam dzisiaj zdjęte szwy. Kazano mi już wczoraj w szpitalu. Więc zrobiłam to dzisiaj rano. Rana przy pępku mi się otworzyła. Sączy się i nie można jej szyć na nowo. Jestem wkurzona, chirurg mnie wyrzucił z gabinetu, bo nie byłam zarejestrowana. Wyszłam i trzasnęłam drzwiami. Czekam aż M. skończy pracę i jedziemy do szpitala.

Hej wszystkim

Natalko szkoda, że akurat Tobie się tak wszystko skomplikowało po tym zabiegu... Będzie dobrze. <przytula>

Ala fajnie, że wpadasz chociażby od czasu do czasu. Rozumiem, że wszystko u Ciebie w porządku?

Ja dziś byłam w sklepie i kupiłam sobie buty sportowe, takie tenisówki wygodne. I oczywiście musiałam zajrzeć do sklepu z pierdółkami do włosów. Skończyło się jak zawsze zakupieniem dwóch kwiatków (ecru i malinowy) z czego jeden już dziś widnieje na mojej głowie. Och, jaką ja mam do nich słabość.

Stwierdziłam, że w ten weekend sobie ciut odpocznę, przynajmniej dziś. Jutro powtórzę biologię i na wtorek będę gotowa. W poniedziałek powtórzę niemiecki na środę a we wtorek polski na czwartek. Wychodzę z założenia, że dzień przed maturą nie powtarza się danego przedmiotu, dlatego robię to dwa dni przed.

Pozdrawiam i słonecznego weekendu.

Witajcie.

Wszyscy w klasie trąbią, ze matura z matematyki była prosta, a jak ją zobaczyłam i próbowałam rozwiązać, to się za głowę złapałam. Dowiodłam już wszystkim tego, że ja i matematyka to najgorsi wrogowie.
Dzisiaj mam jazdę w stajni do poprowadzenia, także zjem i spadam. Dlaczego Wy tak olewacie netkafejke co?

Ooo.. Marta ... :* Nie martw się Mała dasz radę, ja już Ci bardzo zazdroszczę, bo chciałabym mieć już z głowy. Strasznie nie lubię swojego kierunku, rachunkowość to jest moja życiowa pomyłka, marketing tak, rachunek NIE. Będziesz mogła już rozwiną skrzydła i zacząć pracować.. Fajnie. A co ze studiami? Wybierasz się na nie? Super, że maturki dobrze Ci poszły.
A ja z R.? Wszystko dobrze? :*

U mnie z M. wspaniale, jak na razie. W stajni też ok, choć moje maleństwa mają problemy z nogami ostatnio troszkę większe, to i tak dają radę.

Tak ogólnie to ja się o Was wcale nie ,martwiłam, bo wiedziałam, ze sobie poradzicie. Gorzej ze mną i matmą w przyszłym roku.. No cóż. Od 1 września chcę się  za nią wziąć, żeby chociaż ją zdać. Już nie ważne z jakim % grunt, żeby zdać. Polski się raczej nie martwię, no chyba że o ustny. Stres mnie pożre żywcem coś czuje.

Kurde, Karola, ja tez bym chciała chudnąć od stresu. Ale albo jestem stresoodporna, albo stres nie przeszkadza mi w jedzeniu

Tak patrzę na tę kafejkę i może powinniśmy zmienić nazwę na "kafejka dla VIPów"? Wstęp tylko dla 100% netkobiet i moderatorów? Bo praktycznie tylko takowe się tu wypowiadają   Ale wtedy by taka Marta nie mogła wpaść i opowiedzieć o tym co u niej...

Martuś, nie bój dorosłego życia, fajne jest

A mi odbiło po 30-tce. Uznałam, że mi spontaniczność zanika, więc spontanicznie poszłam do szefa i powiedziałam, że chcę się zwolnić Mina szefa bezcenna

Natalka, nienakręcaj się tak na te matury w przyszłym roku. Też dasz radę! A co! Teraz ciesz się, że do matur i egzaminu masz jeszcze całyyy rok...

A my się niedługo bedziemy cieszyć z Karolą, że mamy to już za sobą... Ehh, ale podobno na studiach jest gorzej...

Tak,  nastudia wybieram się do WSB w Poznaniu na kierunek, przez ciebie Natalko, znienawidzony, Finanse i Rachunkowość Do P-ń przeprowadzam się już jakoś po egzaminach i będę szukać pracy...
U nas też kwitnie. Owszem jak pamiętasz mieliśmy czas w którym czesto na siebie warczeliśmy, ale najwidoczniej to musiało przejść i przeszło... Mamy to już daleko za sobą... Spędzamy ze sobą wystarczająco dużo czasu. R. tego nie okazuje, ale wiem, że bardzo mu przykro, że wyjeżdzam. Teraz jesteśmy tak blisko, całe weekendy spedzamy razem, a teraz się to zmieni... Ale on ma tutaj tymczasową prace i zostanie tutaj. Jak na razie. Zobaczymy co potem.

Karola, wytrwajmy jeszcze odrobinę. Tobie za tydzień matury się skończą i masz wakacje... a ja muszę tak długo czekać bo aż do czerwca... ehh
Jutro będę trzymać kciuki :* przy okazji też za tych moich... jutro pierwsza grupa naszej klasy ma egzamin z polaka...

Heh, Beatka, nie wymyślałaj mi tutaj z Vipami, bo ja jeszcze tak wysoko nie sięgam...Heh Przykro mi byłoby jak cholera

A propos, dziś nie prima aprilis... żartów sobie nie rób... ehh niegrzeczna... tak po prostu z pracy zrezygnować to tylko Beatka potrafi...
A ty tak na poważnie, bo jakoś nie mogę uwieżyć???

Jeśli chodzi o chudnięcie w czasie matur. U mnie 0kg. nie schudłam nic, chyba się za mało stresowałam heh a przydałoby mi się schudnac kilka kg, beka się ze mnie zrobiła... Haha

Miłego wieczoru. Do jutra. Pa

Martuś, no oczywiście z VIPami żartowałam i koniecznie tu zaglądaj!!

Za to z pracą nie żartowałam. Od dłuższego czasu nie sprawiała mi ona juz radości. Wczoraj przytrafiła się przysłowiowa kropelka, która przepełniła czarę - uznałam, że nie mogę się męczyć wbrew sobie bo męczeństwa nie mam w charakterze Wczoraj szef miał urlop, więc dzisiaj poszłam i go oświeciłam, że nie chcę dłużej pracować. W mojej decyzji nie ma za grosz rozsądku (bo finansowo miałam całkiem nieźle), ale przeciez nie można się ciągle kierować rozumem Jest mi teraz dobrze i lekko. I nie macie pojęcia jaką radość sprawiły mi dzisiejsze drwiny współpracowników (którzy nic nie wiedzą jeszcze o mojej rozmowie z szefem) że wczoraj byłam taka wojownicza i twierdziłam, że się zwalniam a dzisiaj grzecznie wykonuję obowiązki

Beatka jesteś normalnie niesamowita.. Podziwiam Cię, że ot tak bez żadnych większych rozważań postanowiłaś skończyć  z pracą. Jeśli rzeczywiście dusiłaś się w niej to dobre rozwiązanie. Potem tylko na psyche by Ci siadło.

Alik wleciała jak burza i sobie poszła.