Netkafejka dla Przyjaciół ;)

Em - atakuj mnie , jak będę to odpowiem musimy chyba częściej pojawiać się w dziale "Film"
Mam oficjalną zgodę na atak Na pewno skorzystam hahaha  Masz rację,powinniśmy tam częściej zagladac

,,Bękarty wojny''też widziałam Bardzo dobry film.

Dla uścislenia...albo ktos niewyraźnie czyta albo to ja za cicho pisze Przecież ja pierwsza napisalam o szampanie i truskawkach Więc ja zwróciłam uwage na obydwie te rzeczy No.

Jesli mowa o fragmetach z filmu,to mi sie podoba ten fragment z filmu ,,Wyspa tajemnic'' ; ( rozmowa )

,,A-Bóg uwielbia przemoc.
B-Nie zauważyłem.
A-Gdyby jej nie lubił,czemu byłoby jej az tyle? Zło tkwi w nas,takimi Bóg nas stworzył.Toczymy wojny,składamy ofiary,gwałcimy,plądrujemy.Dlaczego? Bo Bóg wszczepił w nas gniew,byśmy walczyli w jego imię.
B-Myslalem,że Bóg dał nam moralność..
A-Nie ma moralnośći,jest sztorm.Moralność nie istnieje.Zwycięża ten,kto wykrzesze z siebie więcej przemocy.
B-We mnie nie ma przemocy.
A-Owszem jest.Czysta przemoc.Wiem bo jestem taki sam,gdyby nie istniały spoleczne konwenanse,a byłbys głodny,rozłupał byś mi czaszkę kamieniem i wyjadł co bardziej soczyste kawałki.Mam racje ?
(Tutaj trochę tekstu bez znaczenia a potem; )
A-Gdybym chciał zatopic kły w Twoim oku,zdołał bys mnie powstrzymać ?
B-Spróbuj !
A-O tym wlaśnie mowię. ''

O nawet Raf zauważył,że panowie się nisko cenią Przynajmniej ktos podziela moje zdanie :)haha

Karola - 7 daaaaayssss? Ale jaki? Ja wolę karmelowe bardziej niż kakaowe

Hahaha dobre A ja wolę z tym szampańskim nadzieniem

PS>> Karola to ja musze przestac tak gadać,przeciez nie moge wchodzić w kompetencje nieco starszej koleżanki,twojej mamy 

Rafał, naprawdę domyślam się Powiedz tylko, czy się udało. Teoretycznie każdej nocy nam się coś śni, ale mózg tego nie rejestruje i nie zdajemy sobie z tego sprawy

7daysy też lubią karmelowe

brr, u mnie zima, śnieg leży, ale na szczęście słonko zaczęło wychodzić Mam do Was pytanie. Macie może jakąś rodzinę, bliskich znajomych, którzy przeżyli II wojnę światową? Ja mam jeszcze babcię..Wiecie-wiedza książkowa to zupełnie coś innego niż opowieści tych, którzy to przeżyli.

Ale sąsiedzi bardzo sympatyczni - z chęcią bym się przebiła

Mika09 - ciekawa i interesująca..? Dla mnie raczej przygnębiający, zmuszający do refleksji temat. Ciężko mi się słucha o tym, jak bardzo cierpiała moja babcia, co przeżyła i jak była traktowana. A skoro przeżyła, to znalazła się w o wiele lepszej sytuacji niż wiele, wiele innych ludzi.

Każdy ma inne podejście, ale dla mnie nie ma tam zupełnie nic śmiesznego. Dla mnie to tragedia, na skalę milionów ludzi.

Może jednak wyłączę się z dyskusji na ten temat. Nie było pytania.

darinia288, witam

7 days czekoladowy nalezy do moich ulubionych. Karmelowy jadłam, no, może być ale szału u mnie nie wywołał.

Co do opowieści z II wojny światowej, to moja od kilku lat śp. prababcia opowiadała mi zawsze o tym, jak na wakacje przyjeżdżałam i zawsze z otwartą gębą ich słuchałam. Pamiętam jak mówiła, że Niemieccy żołnierze często przychodzili do nich do domu, p-babcia gotowała im obiady, robiła kanapki "na wynos", a później dostawała baty od ojca za to, że im pomagała. Ale z tego co pamiętam, nie mówiła, żeby czymś grozili, czyli jak Beata wspominała, niektórzy byli ludzcy. P-dziadek natomiast walczył i zginął na wojnie. Tzn. tak wszyscy podejrzewali, bo na wojnę poszedł, ale nigdy nie wrócił, słuch o nim zaginął. Tak więc prababcia dużo pamięta z wojny bo babcia to była malutka i mało co pamięta, w zasadzie nic.

Właśnie wróciłam z ploteczek od przyjaciółki i mam ochotę na gorącą czekoladę. Mam nadzieję, że zastanę mleko w lodówce.

Miłego wieczoru

Hej kochani

Ja tak skromniutko chciałam się Wam pochwalić, że... Z D A Ł A M   P R A W K O :D !!!!!!!!!!! Nie wiecie nawet jaka mnie radość rozpiera Mam ochotę ogłosić to całemu światu

Paula przesyłam Ci kubek gorącej czekolady <czekoladka>

Pozdrawiam wszystkich

Dzień dobry !

Na wejściu Karola hurrra brawo , gratulacje  słoneczko świetnie że wreszcie  będziesz mogła być samodzielna
Szacun bo w tych czasach to naprawdę coś.

Paweł heloł ,  ja na pewno ciebie pamiętam Co słychać u ciebie ?

Magda do tematu który także mnie interesuje odniosę się później, bo wole rozbudowanego posta.

Paweł przepraszam odpisywałam w innym wątku. Powiedziałeś Różia  ha ha ha ha nawet mi się to podoba kojarzy sie kimś rogatym, wesołym.

Cóz co do gg, ja mam stare i ci co znam tez od dawna to samo. Może masz za stara wersję.
Moje akurat dziś zapomniałam włączyć , wiadomo mój mózg płata mi figle.

Co tak tajemniczo nic nie powiedziałeś? Ostatnie wieści od ciebie to był ślub o ile pamiętam a potem żyli długo i szczęśliwie , czy tylko długo???

Oj może na gg spytam lepiej. Jak tam w pracy? Tez taki jesteś zalatany jak Rafał?

Bo on <Rafał> To juz chyba spi w tej robocie a by chociaż powiedział jak to ostatnio miło spędzał czas.

Wracając do pytania Magdy o wojne i czy miałam kogoś kto uczestniczył, to owszem babcia i jej brat np.

Czasy wiadomo tragiczne dla kraju, mnóstwo ludzi walczyło jeśli nie zbrojnie  bo nie wszyscy mieli broń to inaczej np utrudniając życie niemcom.
Mówi sie że kraj przezywał wojnę i cały naród był gnębiony to prawda ale wojna to tez oblicze zwykłych ludzi.
Podobnie jak u Beaty czy Miki moja babcia tez godzinami mi opowiadała o tamtych czasach.
Jak widziała przemarsz Niemców, utknęli w błocie bo dróg nie było we wsi, ona z rodzeństwem oglądała to z okien domu .
Mieszkam na wsi, i od zawsze stąd moja rodzina.
Babcia  opowiadając przybliżała mnie do mojej historii , do moich korzeni.
Opowiadała jak ciocia szyła  bo była krawcową i po nastaniu niemców przychodzili do niej ważniacy z naprawą mundurów.
Zawsze bardzo czyści, spodnie musiały mieć kant specjalny z boku.

Woja kojarzy się z strzelaniną , obozami ale to czas gdy ludzie w wielkim trudzie strach ale musieli żyć.
Rodziły się dzieci, były wesela , owszem skromne, a sukienkę do ślubu robiono z czego sie dało, zasłon np/.
Trzeba było pracować na polu, chować bydło.
Większa cześć zabierali niemcy ale zostawiali ciut na przeżycie.

Pamiętam ze już po wojnie babcia  urodziła swoje dzieci , ciotka miała może 8 lat gdy nowa władza ludowa przeszła do nich  aresztować dziadka.
Zarówno dziadek jak i jego drugi brat<było ich 3> nic złego nie robili , jednak ten trzeci jak 15 latek w czasie wojny  był w partyzantce.
Nie było to mile widziane, więc szukając tego  człowieka u moich dziadków w zimie  zerwano dach z domu by znaleźć  cokolwiek za co dziadka i tamtego można by wsadzić do wiezienia.

Babcia błagała że dziadek nie wiem gdzie jest brat, że małe dzieci ale nic. Rozwalili dach  zimą.
Potem tej główny milicjant wziął pasyjke ze  stołu i rzucił o ścianę z słowami "Bóg was nie ochroni itak"

Mam ta pasyjke , jest wgięta. Ale mam na pamiątkę jej łez.

Zreszta patrząc na historie teraz bliską. Jak ja się urodziłam miałam kilka la nastał  stan wojenny. Wtedy tez wszędzie było wojsko, i czołgi. Ludzi tez wielu zginęło, ale tez to był czas mojego dzieciństwa.

Dla jednych był to czas więzień, upodlenia Sb  i bicia , a dla mnie czas nauki szkoły koleżanek.

A i owszem nawet  nie dawno byliśmy  z mężem i on sam tez raz był.

Paweł czy to że nie chce ci sie czytać oznaczać ma że ja mam ci streścić???

Oj chyba nie dała bym rady ale  dużo się nie pozmieniało.

Zgadzam się z tym że ceremonia to nic nie zmienia ani tez nie daje żadnej gwarancji.
Stabilna praca to już jeden z kłopotów do kłótni mniej

A ja szukam kursu, no i nawet w Bydgoszczy coś jest, ale muszę dokładnie czytać.

E tam Paweł u mnie tam dzwonki , głosy i rożne rzeczy słychać  w głowie i nie tylko

Hejka

A ja nigdy nie trawiłam tego gościa śp.Leslie Nilsena.

A wiecie ja czasem mam tak,że jak cos mi się śni to dopiero wieczorem mi sie o tym przypomina.A cały dzień nie pamietam snu.To normalne?

Mi nigdy nikt nie opowiadał o II wojnie światowej. Never. Jedyne co słyszałam kiedyś w mojej rodzinie,to że w wiosce moich dziadków byli Niemcy i,że trochę brutalnie tam było,ale nie pamietam co sie działo. I to wszystko. W każdym razie żyje jeszcze moja babcia.
Zresztą jak mi miał ktos opowiadać cokolwiek jak mnie wszyscy mieli gdzieś?
A najlepsze,że ja zawsze chciałam słuchać jak wyglądało dzieciństwo moich rodziców.Nie zostało mi dane.

Chcę dobrze zrozumieć,więc pytam. Dla Ciebie Magda to co sie działo na wojnie jest nie interesujące i nie ciekawe?
Nudzila Ciebie opowieść babci?

Dla mnie właśnie ten czas jest okropnie interesujący,ciekawy,ale także przygnębiający i okrutny.Jedno drugiego nie wyklucza.
Interesujące dlatego,że mnie nie było na świecie w tym czasie,więc teraz ciekawi mnie wiele aspektów wojny,obozów,chciałabym aby mi ktoś opowiedział wszystko dokladnie jak to było.To normalne,że człowiek chce sie dowiedzieć,co sie wtedy działo. Ale niestety nie dostałam nigdy takiej opowieśći. I szkoda.
Za to oglądałam sporo programów na ten temat,gdzie ludzie którzy przezyli opowiadali okropne,masakryczne,bolesne historie. To straszne co sie działo. I ogladalam także filmy dokumentalne. Gdyby mnie to nie interesowało,pewnie bym nic na ten temat nie wiedziala.

Daria wszystko rozumiem,wpadaj jak znajdziesz chwilkę Gratulacje dla córeczki Pewnie zasłużyła sobie na jakis prezent

O ja..ale Beata napisała pościora o wojnie ! Super. Znowu sie dowiedzialam czegoś nowego i ciekawego

Paula tutaj tez byłaś i mnie znowu nie było buuu cholera jasna zaczyna mnie to irytować Gdzie ja jestem jak mnie nie ma

Karolcia Zdolniacho moja Ponownie Gratuluje :*

Witaj Pawełpo okrutnie długiej przerwie.

Różyczko z Twojej opowieści też czerpię. bardzo ciekawe i straszne to wszystko .

Pozdrawiam.

Marzenko, nawet na długo przed wojną mawiali "Lepiej późno niż wcale" 
Cos w tym jest...

Kochani zostałam ponownie ciocią Chłopak 3.904 kg

Dziekuje Mika

Ja ważyłam 2.600 jak się urodziłam.

Ja też sie nie moe doczekać swojego potomstwa,ale po tym co dzis zobaczyłam odechciało mi się je posiadać przynajmniej na rok !

Marzenko, Różyczko i Pawle (wreszcie! ) dziękuję Wam serdecznie.

Ja ważyłam 3.600 I mierzyłam 58cm Biedna moja mama.. Też uwielbiam dzieci i nie bez powodu myślę o studiach z nimi związanych.

Cześć Wszystkim

Londonko Gratulacje Dla Ciebie Emko również

Cześć

Ja też oczywiście pamietam swego czasu jedynego koguta w kurniku I fotki ze ślubu obejrzałam

Karola - wielkie gratulacje Aczkolwiek na razie jeździj sobie w okolicach szczecińskich i mi na drodze nie stawaj

Wiecie, te współczesne bachorki jakieś duże się rodzą. Wypasione Np moja chuda i drobna kolezanka niedawno urodziła chłopaka 4600 ... A druga 4200. Ja sama ważyłam 3800 i byłam wtedy uznana za wielkiego noworodka. A moja Żaba urodziła się z wagą 3000. Ale ona miesiąc przed terminem. Jakby zechciała w brzuchu posiedzieć tyle co jej wypadało to też by ponad 4 kg bylo porządnie, bo przecież dzieci w 9 miesiącu bardzo rosną

vinnga, co prawda, to prawda:) moje bratowe niedawno rodzily i również miały wielkie pociechy chociaż znajdą się też wyjątki i dzieciaczki urodzą się malutkie, i to zazwyczaj u dziewczyn, które mają dość duży bębenek

Tak, to prawda:) moja koleżąnka baaaardzo chuda, wręcz kościotrup powiedziałabym (:P) miała brzuch taki, jakby miała urodzić blizniaki:) coż, mineły dwa miesiące po porodzie, a figurę miala już taka jak wcześniej. Nic tylko pozazdrościc
I rzeczywiśćie, dziewczyny o normalnej budowie ciała lub też troszkę przy kości mają mniejsze brzuszki i tak nie widać po nicj, żę są w ciązy moja kuzynka tak miała, bratowa też

Daria, Ty się możesz wypowiadać, ja się mogę tylko pomądrzyć Miałam tylko skurcze po oksytocynie, które w żaden sposob nie chciały się w normalny poród zamienić. Na tej podstawie stwierdzam, że ten rodzaj bolu, nawet dużo, duzo silniejszy mogę wytrzymać. Dla mnie najgorszy ból świata miał miejsce, kiedy przy zakrzepicy spuchła mi tak bardzo noga i stopa, że się w skórze nie mieściła. I ten ból rozciągniętej do granic wytrzymałości skóry - potworny. Albo wbijanie igly w blonę maziową kolana - też masakra, tyle, że krócej trwająca. A ta spuchnięta stopa - masakryczny ból godzinami. Miałam ochotę sobie nożem skórę przeciąć, żeby tylko tak nie bolało - nie zrobiłam tego tylko dlatego, że nie mogłam iśc po zadne odpowiednie narzędzie.

Daria dziękuję :*

Mika też byłam przed i po,na szczęście nie musiałam być w trakcie Wystarczy mi jak będę w trakcie swojego porodu

Beata te Twoje pisanie o porodzie jest świetne Jak będę w ciąży,zatrudnię Cię w roli ,,wyjaśniacza'',że to wcale nie boli i takie tam,przydasz mi sie

A teraz cicho już o porodach,bo mnie zrazicie I fujjj Beata co to za okropna historia o nodze...blee Masakra jakaś...

Dla mnie jak do tej pory traumatyczne przezycia to;
-W wieku 8 lat dentystka mi wyrywala zęba tak,że krzyczałam z bólu na całe gardło ! Na szczęscie pod obecną opieką mojego dentysty to wspomnienie odchodzi w niepamieć..ufff
-jak złamałam sobie kość promieniową reki i pielegniarka mi ja nastawiala bez znieczulenia ! Tego to ja nie zapomne i ją kiedys znajde
-rozwaliłam sobie kiedyś noge...ale w sumie to mało bólu pamietam.

Tak więc jak na razie nie musialam cierpieć bardziej..uff

Witajcie

Karola - Gratulacje! Założę się że w poprzednim podejściu umiejętności miałaś takie same, ale pewnie tym razem podeszłaś na luzie To teraz zbieraj na autko własne, bo dopiero własne auto daje poczucie wolności. Chociaż od ojca pożyczaj, żeby stale jezdzić i nie wyjść z wprawy.

Co do porodu - Kiedyś byłem pewien, że będę towarzyszył swojej partnerce. Jednak jak się słucha niektórych relacji, to się odechciewa tego oglądać Ale póki co chyba nadal ciekawość jest większa. No i myślę, że takie coś może zbliżyć jeszcze bardziej przyszłych rodziców.

Co do wojny. Magda podejrzewam, że Mika nie miała na myśli tego, że ją ten temat wciąga jak dobra historyjka. Chodzi o to, że o tak przejmujących rzeczach inaczej słucha się od naocznych świadków, a inaczej czyta się o tym w książkach. Mój dziadek również póki żył wiele opowiadał na temat wojny. Miał wiele wciągających historii. Był w AK i wiele przeżył. Kilka razy otarł się o śmierć, ale mimo wszystko opowiadał o tym jakby to była dobra przygoda. Może taki sposób ucieczki od bolesnych wspomnień? Zupełnie inaczej wojnę wspominała babcia. Właśnie jako takie zwykłe codzienne życie na wsi. Od rana do wieczora praca. Owszem było troszkę inaczej gdy trwała wojna, ale jak to mówiła babcia dla niej to był po prostu czas młodości. Każdy inaczej wspomina wojnę. Niedługo już nie będzie naocznych świadków tych zdarzeń, więc tym bardziej warto korzystać z ich wiedzy na ten temat. Naoczni świadkowie potrafią lepiej oddać w swoich relacjach okrucieństwo czasu wojny niż pokazują to książki i filmy. A może to charakterystyczne dla czasu wojny, że rozstrzelaniu w lesie kilkunastu osób (z których wiele się znało osobiście) opowiada się jak o weekendowym wypadzie do lasu na grzyby? Myślę, że to taka forma wypierania negatywnych myśli. Moja babcia kiedyś powiedziała, że wojna zmienia. Wszyscy ludzie, którzy ją przeżyli zostali zmienieni na zawsze. Pozbawieni w dużej mierze wrażliwości na krzywdę drugiego człowieka.

Ból to pojęcie względne. Dla jednej osoby nie do wytrzymania jest ból przy wyrywaniu zęba. Dla innej bóle porodowe to pikuś. Sam jestem bardzo odporny na ból i rzadko korzystam ze znieczulenia. Środki przeciwbólowe również są nie dla mnie. Ale może ja jeszcze prawdziwego bólu nie doświadczyłem. Najgorszy to chyba rwa kulszowa. Czytałem, że pierwszy atak jest najgorszy. U mnie trwał około 2 tygodni. Było to 5 lat temu i odtąd nie miałem żadnego nawrotu, choć czytałem że rwa powraca co jakiś czas (np przy przewianiu). Póki co jest dobrze, odpukać

Różyczko - nie jestem aż tak zapracowany, by nie znalezc chwili A co do koszul to chciałbym by moja kobieta lubiła prasować moje koszule bardziej niż ja, tyle mi wystarczy

Paweł - witaj po długiej przerwie, mam nadzieję że wszystko się u Ciebie dobrze układa

Pozdrawiam wszystkich

Hejka

Mika przebijanie torbieli palcem i ochrzan za reakcje To tylko POlska...
Znamie barwnikowe moja koleżanka miała wycinane i też cierpiała.
Huśtawką dostałam kilka razy w życiu a do tego kilka razy także z niej spadłam na plecy..ałaaaa

Karola przeczytałam gdzieś,że Ty na egzamin założyłaś mini haha Bardzo dobrze
Biedny ten ojciec Karoli,dopóki dziewczyna nie kupi sobie własnego autka, będzie żył w stresie

Co do towarzyszenia przy porodzie-Czytałam artykuł o mężczyznach,którzy sie na to zdecydowali.Jedni byli bardzo szczęśliwi i rzeczywiście ich to zbliżylo do partnerek,ale byli też tacy,którzy po wszystkim co zobaczyli poczuli do partnerki odrazę lub strach,że podczas seksu zrobią jej krzywdę.To nie ich wina,że tak zareagowali,to kwestia psychiki. W każdym bądź razie po jakimś czasie im to przeszło Bardzo to ciekawe.

Raf współczuje szczerze co do bólu rwy kulszowej. Znajomy na to cierpiał i to była maskra z tego co sie zdążyłam zorientować.

Ja się cieszę,że mnie nie spotkało nic poważniejszego np.jakieś problemy natury ginekologocznej,operacje,zabiegi..tylko się cieszyć.
Za to mój brat kiedys sobie wkręcił palca w karuzele To znaczy w łożyska,chyba tak to sie nazywa? To było straszne..A to dlatego,że nie było pokrywy i każdy mógł tam palce wsadzic,a on był ciekawy czy te kulki się da wyjąć?
Palca nie stracił na szczęście.

Milego dnia

EDIT:Karolcia jakbym kupowala sobie kiedys autko to by była wlaśnie toyota Yaris
Drinkowanie z koleżanką ..kulturka musi być

Oj Karola aż mnie zabolała ta łyżwa w kość ogonową !

A co do co miesięcznego bólu,dla mnie też jest nie do zniesienia Ale ja mam wszystkie zasady gdzieś i wtedy faszeruje się tyloma tabletkami ile mi pomoże,byle bym mogla znowu chodzić,a nie umierać w łóżku zwinięta w kłębek .
Byłam u lekarza z tym,bo to było nie do zniesienia już...przepisuje mi co miesiąc 30 tabletek 500mg każda,bardzo silne są.Dzięki nim te dni stają się ludzkie !

Karola - Czytałem tę książkę, faktycznie niezwykle przejmująca lektura. Możemy się tylko cieszyć, że żyjemy w spokojnych czasach. Założyłaś mini na egzamin? Ach to jest straszna broń kobiet. Oczywiście jedna z wielu ale na pewno pod względem siły rażenia jedna z potężniejszych. Podejrzewam, że pan instruktor nie chciał wracać zbyt szybko do ośrodka I nie zwracał uwagi na inne pojazdy i jakieś tam znaki Zobaczysz za pół roku Berlingo to będzie dla Ciebie malutkie autko. Yaris to takie typowe kobiece autko i dużo moich koleżanek i znajomych ma Yariski. Ja jakoś nie przepadam za tym autem. Zbyt małe dla mnie. Z resztą sam się powoli przymierzam do zmiany swojego na większe.

Ema - również gratuluję, wybacz że przeoczyłem Twój brat miał szczęście, że nadal ma wszystkie palce. Mam kolegę, który jak był mały w podobny sposób stracił trzy palce. Szkoda tak mieć trudniej w życiu przez chwilę nieuwagi w dzieciństwie. A co do comiesięcznego bólu to naprawdę tak to mocno odczuwacie? Nie wiem na czym to polega, ale znam dziewczyny które mówią, że "te" dni najlepiej się położyć i nie ruszać. I oczywiście wcześniej nafaszerować lekami. A znam też takie, które mówią, ze to taki lekki dyskomfort po prostu, niemal nieodczuwalny. Ciekawe co powoduje, że niektóre panie przechodzą to tak ostro a inne niemal nie odczuwają różnicy.

Ale może to tak jak z bólem zęba. Jeden umiera a drugi po prostu idzie do dentysty co by się pozbyć dziurki

Rózyczko - Witaj! Dziękuję za miły komplement. Tak uśmiecham się pisząc posty tutaj. Przeważnie Wszystko Ci się potem kojarzy z jednym? Twój mąż powinien być mi wdzięczny
Co do prasowania to skorzystam z Twojej rady przy okazji. Może koszule nie będą nadal wyprasowane ale skorzystam w inny sposób Widzę, że walczysz z rwą. Ja dotąd miałem raz taki atak kilka lat temu jak już pisałem. Do tej pory lepiej, ale plecy mnie w tym miejscu i w ten charakterystyczny sposób czasem pobolewają. Jednak w żaden sposób nie ma się to do tego, co przeżywałem wtedy przez 2 tygodnie. Ale podobno rwa która raz się uaktywni nie da już nigdy spokoju. Słyszałem też że często nawracające i długotrwałe objawy powinno się leczyć operacyjnie. Choć gwarancji chyba nie dają że nie będzie problemów potem za jakiś czas znowu.

To może się przekonasz do spódniczek kosztem spodni Myślę że właśnie dzięki temu nastawieniu zdałaś bez problemu. Jak jezdzisz codziennie to stresu nie ma, a na takim egzaminie niestety jest.

Wiesz Raf to zależy od organizmu. Niektóre dziewczyny na serio mają straszne te dni a inne lekkie. Tak jak u jednych okres trwa 3 dni a u innych 6  Nic na to sie nie poradzi.
Ja osobiście naprawdę cieżko to przechodzę. Przez kilka pierwszych lat jak mnie to zaczęło już nachodzic,to w te dni nie byłam w stanie chodzić i wogóle mi się zyc nie chciało..nie chodziłam wtedy ani do szkoły  ani nigdzie,wtedy ma sie wszystko gdzieś. Ja cierpię pierwsze dwa dni zazwyczaj,ale zdarzają sie takie miesiące,że cierpienie trwa więcej.
Bardzo bym chciała odczuwac to tylko jako dyskomfort ! No i wszystko boli przed To naprawde jest nie fair
A no i są dziewczyny,które wogóle nieów  maja bólów
Dziękuję za gratki Raf :*

Różyczko jak czytalam przygodę z palcem to mi sie przypomniało,że jak mój brat miał roczek,ja ok.11 lat,to mi przytrzasnąl palca drzwiami !! Jaki bóllllll myslałam,że nie wytrzymam,,,paznokieć poszedł.....tego też nie zapomne,,palec zrobił sie kolorowy i duży

Yariska rzeczywiście kobieca Pasowalaby do mnie Nigdy nie chcialabym dużego samochodu.

Karolka,no brat miał szczęście A mi przepisano,, POnstan''. Bo mój ibuprom przestał działać, Jezuuu jak to jest ulga jak te leki zaczynaja dzialać..nieboooo

NO i znowu mi sie przypomniało,że kiedys otwierałam drzwi od windy,a kiedys były takie metalowe i ciężkie,i jakos mój duży palec od nogi sie zahaczył czy coś i krew sie polala....

Marzena gdzieś chodzi po forum oczywiście włóczykija jedna.
Hahaha dziś nie chodze po forum,bo na to potzeba więcej czasu a ja go nie mam. Zaraz jadę do miasta,załatwiać sprawy.
Pogoda jakaś taka dziwna...niby świeci słońce ale wieje okropnie ehh

Wiecie jak czasem powietrze tu pachnie jak w Polsce...hehe

Ludzie wiecie że mnie przerażacie????!!! No najpierw krwawe opisy porodów  teraz znów okresów  a ja wam powiem coś innego  nie mniej strasznego.

Mój małżonek dostanie dziś po uszach, mało przez niego nie zrobiłam zejścia.

Zawsze wychodząc do pracy zamyka mnie w domu, ja nie muszę sie budzić zamykać drzwi i śpię sobie smacznie.

Ale dziś rano no trauma , niech mnie ktos przytuli ....

Otwieram oczy a nade mną obcy facet, zarośnięty, czarne kudły z czapka w łapie.
Az mi się gorąco zrobił ze strach, sto myśli na raz zboczeniec jakiś czy co...!!!
Pytam się go co pan tu robi a ten dureń  "Stoję"

No a potem powiedział że pukał, że papiery przywiózł jakieś trzeba podpisać. Podpisałam i poszedł. No żesz psia mac, dziw że człowieka nie pobiłam no.

A panci jak wróci z pracy to juz ja podziękuje za takie  rewelacje.

Czytacie może książki? Bo ja właśnie czytam Kinga  i ta ma prawie 1000 stron. Bardzo ciekawa i wciąga ale jednak mogli ją zrobić w mniejszych dwóch tomach.
Jak patrzę ile muszę przeczytać by wiedzieć co i kto to ciut  męczy.

No masz racje że podziękuje a wiesz oj taka jestem dziś niezdarna może mi solniczka wpaść do rosołu...

Kurna dobrze że miałam na sobie jakiś moher to  zawsze lepsze niz goła doopcia.

Dopiero dochodzę do siebie jakoś , idę solić obiad. Miłego popołudnia.

Piszecie wieczorami a ja sie wkurzam, moje  "kochane"orange nie daje mi wieczorem koło 20 korzystać z sieci.

Witam, wszystkich.
Pawle, miło poznać, Alicja jestem
Londonko, serdecznie gratuluję zdanego prawka :*  Mam ochotę Cię uściskać <przytula>

hm Miałam nadzieję, że jak się nie pojawię to moje pytanie zostanie zignorowane. No, ale szczerze w to wątpiłam i tak się nie stało. Co do wojny..Życie ludzi było poniekąd fascynujące, ciekawe. Nie powiem, że opowieści mojej babci były nudne. Były pełne bólu, żalu, cierpienia, sama nie wiem. Nigdy nie były zbyt długie, nie dopytywałam o nic, słuchałam tylko. Jestem osobą empatyczną, nawet bardzo. Jeśli ktoś bliski cierpi, ja w pewnym sensie też. Z opowieści mojej babci dowiedziałam się o mordach, bezwzględności. Zaginął brat mojej babci, nie wrócił z wojny. Żołnierze przeszukiwali domy, dogodziło do bójek i wszystko w ten deseń. Najstraszniejsze wspomnienie ? Babcia, jako mała dziewczyna przewożona z dziesiątkami innych osób w małym, brudnym wagonie z wiadrem wody do mycia, dla wszystkich tymczasowych mieszkańców. Był to czas wiecznej ucieczki, strachu..Potem też nie było łatwo..Babcia prawie nie znała polskiego, znała rosyjski, bo tylko tego języka nauczano. Musiała uczyć się wszystkiego od nowa, przezwyciężyć strach, odnaleźć jakieś poczucie bezpieczeństwa.

To nie jest nudne, jest ciekawa-mogę się zgodzić. Ale zarazem jest bolesne. Chętnie dowiedziałabym się czegoś więcej, by może pomóc babci wybaczyć, bo raczej tego nie zrobiła. Ale nie będę naciskać i babcia zabierze swoje wspomnienia do trumny pewnie.
Pisząc to też czuję jakiś ból, bo stawiam się w roli mojej babci. Wyobrażam sobie również, jakby to było, gdyby nie udało jej się uciec, przetrwać. Popadam w niejaki letarg, rozmyślając na ten temat. Babcia zawsze była i jest dla mnie jak druga matka. Dlatego dla mnie wojna to coś bardziej osobistego, niż mogłoby się wydawać.

Udanego weekendu kochani.

London, a nie możesz iść do ginekologa po ketanol? albo jakiś inny silny lek przeciwbolowy? bo przecież nie ma sensu się męczyć!! mama mojej koleżanki w każdą miesiączke jeździ na pogtowie i dostaje zastrzyki. To jest dopiero masakra:(

Moniko byłam już u lekarza i brałam przez jakiś czas ketonal forte, ale jednak ten proszek, który teraz mi przepisała rodzinna jest dla mnie lepszy i nie działa negatywnie na mój żołądek... Straszne że my kobiety musimy tak cierpieć.

Alicja zgadza się, piesek lepszy niż człowiek. Zawsze się cieszy jak przychodzisz do domku, a ten latający ogonek och po prostu cud. Moja młodziutka, 1,5 roku ma dopiero. Miałam wcześniej chomiczka, ale niestety miała jakiegoś guza i zdechła, co dziwne, bo zaraz po pojawieniu się psa w domciu, więc nie miały okazji się "poznać".

London, tak, dla organizmu takie dawki leków nie są zbyt korzystne dlatego mi częśto przepisywano osłonki ale to zazwyczaj do antybiotyków, do takich "zwykłych" leków już nie.
Niestety taki jest nasz żywot, że te parę dni w miesiącu musimy cierpieć dobrze, że nie wszystkie kobiety tak mają:)