Wolność Słowa vs. Poprawność Polityczna - gdzie jest granica? - Netkobiety.pl

Snake  Ciebie najwyraźniej wyjaśnienia przyczyn wszelkich mało gnębią;) i to w wielu wątkach.
Jak coś jest nie po Twojej linii dowodzenia z góry założonych tez. to wykręcasz kota ogonem i zmieniasz temat , Tak że Pa! 

Snake-nie systematyki, a prawdy

Cytat z Jacka Dehnela:
"Dziś, kiedy przez polski internet przetacza się histeria, że czarna aktorka, Jodie Turner-Smith, gra elfkę w spinoffie "Wiedźmina" oraz królową Annę Boleyn, przypomnijmy ważniejsze inby z dziejów polskiej kinematografii i teatru.
1966 – obchody Tysiąclecia przyćmione paleniem komitetów partyjnych, albowiem społeczeństwo nie zgadza się, żeby rolę Egipcjanina Ramzesa II grał nie dumny syn Afryki, tylko jakiś tam Polak, Zelnik. Napięcie społeczne rośnie tym bardziej, że w 1968 roku protesty dotyczą jeszcze obsadzenia białego Polaka, niejakiego Olbrychskiego, w roli krymskiego Tatara, Azji Tuhajbejowicza. W sumie po dwóch latach doprowadza to do upadku rządu Gomułki.
1972 – pierwszy poważniejszy kryzys ekipy Gierka, kiedy Wajda obsadza białoskórego Pszoniaka w roli śniadego mieszkańca Judei, Jehoszuy z Nazaretu w „Piłat i inni”. Cenzura zatrzymuje film na półkach w obawie przed zamieszkami.
Rok 1980 i 1981 – ludność masowo protestuje przeciwko obsadzeniu bladej blondynki Aleksandry Śląskiej w roli ognistej czarnowłosej Włoszki z Południa, Bony Sforzy. W odpowiedzi na zamieszki rząd wprowadza stan wojenny.
1984 Teatr Telewizji wystawia „Otella”, gdzie Maura w służbie Wenecjan gra niegdysiejszy podrabiany Tatar, Daniel Olbrychski. Wojna na ulicach, wkracza ZOMO.
1999 – nienauczony przykrym doświadczeniem z przeszłości, Hoffman obsadza po raz kolejny w roli Tatara – Olbrychskiego i dokłada do tego Ferencego w roli tatarskiego chana. Społeczeństwo Warszawy pisze „tylko świnie siedzą w kinie” i bojkotuje projekcje.
2001 – kiedy Jerzy Kawalerowicz zatrudnia białych Polaków w roli ludów z basenu Morza Śródziemnego, czyli Rzymian i Żydów, oburzony etniczną niezgodnością naród pali mu dekoracje do filmu i wszystko trzeba przykrywać plastikowym sztucznym bluszczem."

Poprawność polityczna za wszelką cenę to zło. W najnowszej części "Morderstwa w Orient Expressie dr Arbuthnota gra murzyn. Pomijając już to, że sama Agatha Christie nie była przychylna innym narodowościom, to na pewno w XIX wieku murzyn został oficerem wojsk Jej Królewskiej Mości xD Oczywiście przy okazji zamieniono całe jego origin story, tj. pochodzenie, historię, a nawet zawód tak by wszystko było odpowiednio "nowoczesne".

Były takie czasy, w których aktorzy nakładali maski na twarz i mogli grać choćby niemowlaka.
Widzowie nie rozpraszali się ocena urody ale skupiali na roli i grze aktora.
Może należałoby wrócić się parę tysięcy lat wstecz ?
Wtedy kobiety grałyby role męskie, mężczyźni kobiece, czerwoni role żółtych i nikogo by nie dziwiło to, że wikingów grają Masajowie.
Mnie natomiast dziwi , obecnie, serial puszczany na Netflixie którego akcja dzieje w wiktoriańskiej Anglii a na salonach brylują murzynki, biały szlachcic gra schwarz charakter poskramiany w pojedynku przez Mulata.
I niestety , murzynki grają murzynki, białe grają białe, a Mulat gra Mulata.
Niemowlaki tez są grane przez niemowlaki
Nuda.
Gdyby tak chociaż białe kobiety zagrały murzynki ....

Femme, Ty szukasz potwierdzenia swoich tez o nieistnieniu Boga klękając na ziemi i grzebiąc w niej dowodów na swoje tezy. Tam zawsze znajdziesz coś na ich potwierdzenie , albo coś na wymyślenie nowej tezy potwierdzającej brak Boga.
Wyprostuj się.
Spójrz w górę i popatrz na świat.
Tam jest wskazówka. Nie na dole.

Snake, nie czytałeś jako dziecko "Dzieci kapitana Granta"? Tam krótkowzroczny  naukowiec znajduje sześcionogiego  pająka- sensacja. Po czasie okazuje się ze oderwał mu jedna parę nóg.
Mniej więcej w tym samym czasie dostałam pierwsza Biblie- i zaczęłam czytać, bo informacja u źródła najlepsza.Pająk i wielbłąd były znakiem ze cały tekst jest niewiarygodny. A sama się przekonałam ze "dobroć" boga jest tak naciągana , ze coś tu nie gra. Potem doszły nowe wątpliwości- sama idea boga jest niejasna, nikt nie umie podać definicji. Wszechwiedza i wszechmoc są nie do pogodzenia, tak samo jak są nie do pogodzenia z wolna wola(boga). Z nimi tez jest nie do pogodzenia istnienie zła. Cala koncepcja kupy się nie trzyma. Jak ktoś nie uwierzy jako dziecko, to potem nie nagnie umysłu żeby w to uwierzy- stad tez przypadki nawrócenia się na wiarę są takie rzadkie. Mam kilka pytań, na które nie odpowiedział mi żaden teolog czy ksiądz- pogięłam  kilku w internecie. Napisać?

Co do kopyta- wygooglaj sobie camel hoof -mam nadzieje ze się nie zgorszysz.

I powoli w Stanach rządy przejmuje dzielna dama, która karierę robiła w stylu aktorek w LA , w asyście kadry z mediów społecznościowych. Ku rozpaczy Nancy Pelosi, druga próba uwalenia Trumpa nie powiodła się w tamtejszym senacie (zarzuty o podżeganiu zostały obalone), ale jajogłowy z tłiterka i tak już się odgraża, że gdyby Trump wystartował za cztery lata, to na to medium go nie wpuszczą.
Także tego...

Brytyjczycy od dawna nie patrzą się na kolor skóry w doborze aktora, zwłaszcza w teatrze. Może ktoś jeszcze pamięta kto grał Hermione w Przeklętym Dziecku? Także taki ruch nie jest akurat dla nich niczym niezwykłym. Sprawdźcie sobie na przykład The Hollow Crown produkcji BBC z i kto tam gra Królową Anglii Margaret.

Druga sprawa, to ma być jakiś film dokumentalny, że ludzie się tak oburzają? Bo z tego co wiem, to ma być thriller, co tak czy siak pewnie byłby oparty luźno na faktach. Jak ktoś chce zdobywać solidną wiedzę o tym okresie Anglii, to może zwyczajnie poczytać książkę do historii, która nie rządzi się prawami dramaturgii i musi się trzymać faktów.

Większość, jak nie wszystkie, takie serialowe produkcje historyczne to przecież fikcja. No chyba, że ktoś serio oglądając uważał, że oglądnie serialu na netflixsie = czytanie poważnej książki historycznej, jeśli tak to współczuję.

Podejrzewam, że część tych narzekających nie zauważyłaby innych nieścisłości i nie robiła problemu z ich powodu. Tylko akurat tak się złożyło, że tyle widzą, że nie było czarnoskórych królowych Anglii, to znaleźli okazję ponarzekać i pochwalić się swoją <sarkazm>niezmierzoną wiedzą. </sarkazm>

Jak ja uwielbiam takie postępowe śnieżynki, które uważają, że skoro serial X jest produkcją fabularyzowaną, a nie historyczną, to możemy olać cieplutko i przyjemnie cały kontekst zgodności z faktami. Jedno pytanie mój piękny płateczku - jaki % młodych ludzi sięga dziś z własnej, nieprzymuszonej woli po książkę, i do tego historyczną? Mówię tu o pokoleniu, dla którego to Netflix jest często pierwszym i nierzadko jedynym wyborem, jeśli chodzi o dostęp do kultury jakiejkolwiek.

Tylko gdzie jest granica między działaniem na siłę, a obsadzaniem w roli po prostu aktora?
U nas zrobił się wielki larum, bo Annę Boleyn zagra czarnoskóra aktorka albo w ekranizacji Sapkowskiego pojawi się czarnoskóra elfka. No dramat, bo popularna aktorka nie jest biała :-O
Dla mnie to tak jakby robiono awanturkę, bo blondyn zagrał postać historyczną, która była w rzeczywistości brunetem, albo brązowooki zagra niebieskookiego. Skandal :-D

Wiedźmin to fantastyka, więc czarny elf może być.
Wizję "słowiańską" w dużej mierze "narzuciła" masom gra komputerowa, która dzięki temu aspektowi bardzo dobrze trafiła do graczy.
Choć poza tematem przyznam, lokalizacja Wiedźmin 3 Dziki Gon to idealny przykład tego, jak "swojskie" akcenty tracą sporo na tłumaczeniu.
Sam Sapkowski się od tego odcina.

Niemniej kiedy mowa o filmie historycznym to powinno się dążyć do tego, żeby dane postacie, jak najbardziej przypominały pierwowzory.
Równie dobrze Churchilla w 1940 roku może grać Pudzianowski z długimi włosami itd.
Nie ma sensu zakrzywiać przekazu historycznego. Nie bez powodu metody charakteryzacji idą do przodu, żeby łamać wszystko.
Dlaczego wspomniałem o Churchillu? Mianowicie z roli Garego Oldmana, który ogromną transformację przeszedł.

----

I na koniec.
W takim razie przedstawmy nowy Amistad.
Przedstawmy biednych białych niewolników prowadzonych przez czarnych panów do Ameryki.
Z pewnością środowiska postępowe by nie zrobiły szumu za taką interpretację...

Dlatego dana wizja artystyczna może dane reakcje wywoływać
Nie bez powodu wspomniałem o "alternatywnym wydaniu" filmu Amistad.

---

Ja np. nie słyszałem narzekań na to, że Samuel L. Jackson zagrał postać Nicka Fury, którego komiksowy pierwowzór był biały

Póki mamy do czynienia z fantastyką, to można sobie wstawiać tam dowolnych aktorów. Jako, że średnio za fantastyką przepadam, to zazwyczaj zwracam uwagę na to, jakich aktorów dobierają do filmów, gdzie zawarte sa watki historyczne. Jeśli już mowa o czasach II wojny światowej, to przypomniały mi się akurat dwa filmy: " Hitelr: Narodziny zła" (2003) i "Upadek" (2005). W tym drugim Adolfa odwzorowali idealnie, zaś w tym pierwszym już niekoniecznie..

I wyśmiewali to już 40 lat temu

Aaa, mam coś dla femte. Biblia wszystko przewidziała. Koronawirusa mamy dzięki bezbożnikom co jedli zakazanego ptaka tj. nietoperza!

O ku....

Mocne uderzenie

Dlatego Polis napisałem.
Zróbmy Amistad z odwróconymi rolami.
Niechaj rasistowscy Murzyni będą brutalni wobec białych niewolników.
Zaufaj mi, ze za samą wzmiankę o takim pomyśle byłby szum w danych środowiskach, na równi z aj waj.

A co? Przecież to wizja artystyczna nawiązująca do historii, a nie film historyczny.

Po mojemu ta granica leży mniej więcej tam, gdzie granica pomiędzy filmem traktującym się serio i rzetelnie, a parodią czy pastiszem. Nikt ci tej granicy dokładnie nie wskaże, nie ma jej nigdzie szczegółowo wytyczonej. Mimo wszystko, jakimś cudem jesteś w stanie podświadomie wskazać, w którym momencie dane dzieło staje się tak naprawdę swoją własną karykaturą.

Właśnie w tym cały sęk. Filmy fabularyzowane nigdy nie były dobrym źródłem wiedzy historycznej, bo nigdy nie miały być. Mimo wszystko zawsze to jakoś się tam kupy trzymało na kleju i kilometrach taśmy, do tego stopnia, że nikomu nie przyszło do głowy pokazać królowej Wiktorii w polskim ortalionie z przełomu lat 80/90. Natomiast jeżeli myk filmowy zaczyna kłuć w oczy nawet szarego Janusza, który od zawsze był nogą z historii, to coś tu jest nie tak.

Może granica jest tam gdzie to zauważamy. Swoją drogą scenariusz i gra autorska w serialu. o angielskiej arystokracji  jest tak słaba, że wielbicielkom Jane Austen odniechciewa  się po 2 odcinku. A nie z powodu kolorów skóry.

Czyli mam rozumieć, że jak ktoś zrobi film luźno oparty ma dziejach średnio utalentowanego, austriackiego akwarelisty z wąsem, rozpętującego globalny konflikt zbrojny, a główną postać przerobi na czarną lesbijkę, to oczywiście wszelkie oburzenie środowisk rasistowsko-LGBTQ-żydowskich będzie nieuzasadnione, prawda? No bo przecież to tylko fabuła, a głuptaski powinny się doedukować...

szakisz mam wrażenie, że chyba udajesz, że nie rozumiesz. Chodzi przecież o danie tym ludziom roli, która byłaby pozytywnie odebrana/jest postrzegana jako rola osoby mającej władzę i nie byłaby rolą służącego/niewolnika. Robi Ci to aż taką różnicą w serialu rozrywkowym, który i tak nie będzie się ortodoksyjnie trzymał faktów? Chodzi też przecież o to, żeby nie pokazywać ich jako tych gorszych i złych, tak jak ich do tej pory malował między innymi kościół katolicki.

Dobrze rozumiem. Januszowi przeszkadzają dopiero te odejścia od faktów historycznych, które rzuciły mu się w oczy. Inne odejścia i kwiatki, których nie zauważył, bo najczęściej nie ma wiedzy albo mu jakoś pasują jak te Twoje rozchełstane kubraczki i i krótkie spodniczki, w niczym mu nie przeszkadzają.

Samego problemu by nie było też, gdyby Janusz zdawał sobie sprawę, że oglądając seriale rozrywkowe na netflix/hbo go, etc. ogląda seriale rozrywkowe, które generalnie nie trzymają się faktów i nie jest to niczym nadzwyczajnym ani nowym, a nie czyta poważną naukową pozycję na temat historii Anglii. A tak to wygląda jakby Janusz tego nie wiedział i oczekiwał po tych serialach czegoś, czego bardzo często tam i tak nie ma.

I widzisz, tu się różnimy. Ja uważam, że historiii (nawet w tym najbardziej prymitywnym, Januszowym wydaniu) nie powinno się zmieniać. A na pewno, nie w imię jakiejś pokracznie rozumianej sprawiedliwości dziejowej.. Zresztą nawet nie w imię tego. Po prostu ktoś na szczycie fabryki snów uznał, że bycie woke jest takie tajne, bo spływają dodatkowe $$ z biletów i sukskrypcji.

Nie mieszałabym jednak braku wiedzy odnośnie szczegółów strojów z epoki, z niewiedzą dotyczącą koloru skóry postaci historycznej.

Masz rację, że to chodzi o to, czego się jest świadomym, ma się w tym temacie wiedzę, a co jest poza kręgiem wiedzy i zainteresowania. Każdy z nas ma wiedzę dotyczącą koloru skóry postaci z historii. Dlatego też pojawienie się czarnoskórej aktorki w roli postaci historycznej, o której wiemy, że miała jasną skórę, nie wytworzy nagle w nas przekonania, że jednak była ona czarna. To by oznaczało, że społeczeństwo ma bardzo niski poziom wiedzy historycznej. Natomiast mało kto się wgłębia w szczegóły strojów z danej epoki. Potrafimy tylko mniej więcej je opisać. Dlatego odnosząc się do prawdy historycznej, to jednak dwie różne kwestie.

Chodzi tu o coś innego, co wiąże się z tym, co uznajemy za ważne, a co uznajemy za nieistotne. Czy kolor skóry aktora uznajemy za ważny. Niektórzy uznają za ważny i oczekują, że w kinie zobaczą świadectwo historyczne. Oczekują, że kino ma przyjąć na siebie rolę edukatora historii i być rodzajem przewodnika epoki.
Inni uznają, że kolor skóry aktora odtwarzającego postać z historii nie ma znaczenia. Bo kino to nie lekcja historii lecz jest tylko artystyczną wizją historii, więc traktuje aktora tylko jako osobę budującą pewną postać z historii. Wtedy kolor skóry nie jest żadną informacją.

Granica jest tam, gdzie sobie ją ustawisz.
Jak pisałam, gdy oczekujesz od kina, że będzie Ciebie uczyło historii, to chcesz wiernego odzwierciedlenia tamtej rzeczywistości. Jak ktoś włączając film ma świadomość, że jest to tylko wyraz artystycznej wizji historii, to wie, że może zobaczyć w filmie dosłownie wszystko ;-)

Również uwielbiam Tarantino i jego sposób zabawy konwencją. Takiego ma stajla :-D

Ale między zabawą konwencjami a fabularyzowanym dokumentem można znaleźć przestrzeń na mnóstwo pomniejszych form wyrazu artystycznego, który widz oceni. Przecież nie sprzeda się coś, co nie zainteresuje widza.

Intrygujący, a zarazem przerażający dokonał się proces myślowy dokonał się w głowie osoby, która taką lekką ręką całkowicie zwalnia szeroko pojętą kulturę i sztukę z jakiegokolwiek poszukiwania i dążenia do prawdy, a który to cel przyświecał tejże jeszcze nawet wówczas, kiedy mieszkaliśmy w jaskiniach. Już wtedy rozumiano, na swoim niezwykle prymitywnym poziomie,  jak bardzo ważna jest dokumentacja istotnych wydarzeń z historii plemienia (rysunki naskalne) na poczet przyszłych pokoleń. Dzisiaj zaś, niektórzy ciężar ten chcieliby przenieść całkowicie na jednostkę. Jednostkę która często  nie dysponuje, ani taką ilością pieniędzy, ani nawet czasu, by podobne poszukiwania podjać, bo obraca się w świecie, w którym algorytmy nastawione na łatwy i szybki zysk, monetyzują jego życie, podsyłając mu intelektualną papkę 24/7. Robi się to w imię czego? W imię choro rozumianej sprawiedliwości dziejowej, bo ktoś po drugiej stronie Atlantyku nie może pogodzić się z faktem, że jego pra pra pra pra dziadek jednak nie miał błękitnej krwi, tylko został złapany w siatę na afrykańskiej sawannie i zwieziony na pole bawełny. Ten fakt boli go tak bardzo, że trzeba go wręcz karmić fałszywą wersją historii, aby tylko poczuł się lepiej. Smutne.

No, historia ma to do siebie, że już się wydarzyła. Taki mały szczególik
Jednak jak ktoś chce szukać naprawdę szeroooooookiego poletka do  interpretacji, to polecam Cyberpunk na ten przykład.
Oryginalny Blade Runner z 82' zawsze na propsie

Uważasz odzwierciedlenie koloru skóry, pierwszą rzecz która wręcz wali cię po gałach jako oglądającego widza, za dogmatyczny bzdet?

No właśnie, książki, muzea. To wszystko niby jest, ale oczywiście przegrywa formą z takim Netflixem. Zresztą nie można powiedzieć, że Netflix nie mógłby przekazywać w fajny i i przystępny sposób przemycać treści historyczne. Ma przecież pieniądze i przestrzeń. No ale trzeba chcieć, prawda?

Nie bez powodu propaganda przedstawiała zawsze dane postawy

Niemniej jeszcze raz mówię. Dlaczego w takim razie taki model ma działać tylko w jedną stronę w odtrącaniu roli białego człowieka?
Zróbmy w takim razie film, gdzie Żydzi zabijają Germanów, Słowian w obozach, po podbiciu centrum Europy? Jidysz przecież bardzo niemiecko brzmi i tak.
Dlaczego by nie, w końcu wizja artystyczna...

A czy trzeba poświęcać jedno kosztem drugiego? Czy to nie może iść ze sobą w parze, tak jak było przez wieki, gdzie sztuka i kultura tak naprawdę na współ z historią przekazywała wiedzę o korzeniach człowieka, jednocześnie zadając to jedne i być może najważniejsze pytanie: "Quo Vadis ludziku?" Oczywiście nie łudzę się, że Netflixa będzie stać aż na tak głębokie rozważania, jednak to cały czas jest kino. Jeżeli debatujemy o tym czy ich produkcje mają stawać w szranki o Oscara, przydałoby się, żeby reprezentowały jakiś tam, przynajmniej minimalny, poziom

Ale wiesz, że kolor skóry Anny Boleyn jest niedebatowalny? W sensie, on nie zależy ani od reżysera, ani od kastingowca, ani od tego gościa, który rozkłada kable po planie. Tym się różni fakt od wizji artystycznej. Nauka, taki wynalazek sprzed kilkuset lat. Obiektywne fakty. Historia też jest nauką.

Lecz obecnie mamy trend odwrotny.
Ludzie się uczą z mas mediów, co tylko ułatwia procesy dezinformacji.

Przeciętnego Kowalskiego zwykle rzadko to będzie obchodziło, bo po wszelkich obowiązkach szukać będzie prostej rozrywki.
Nie bez powodu masy z natury są głupie.

Wydaje mi się, że ludziom brak jest tej podstawowej świadomości, że rzeczywistość w filmie zazwyczaj nieco odbiega od tej, jaka rzeczywiście miała miejsce. Jeśli dla kogoś taki Netflix pokazuje się jedynym oknem na świat, to już jego problem. Z drugiej strony osobiście miałem tak, żę NA PODSTAWIE niektórych fabularnych produkcji dowiedziałem się o pewnych historycznych wydarzeniach, gdyż wcześniej jakoś nie miałem o nich pojęcia:)
Swoją drogą, to we wszelkich produkcjach filmowych można dostrzec także herezje, dotyczące innych dziedzin. Z mojej branży akurat można takich wymienić wiele. Czasami poziom błędów, odnoszących się do szeroko rozumianej przyrody sięga głębokiego dna, ale wywołuje u mnie to co najwyżej politowanie, choć rzeczywiście razi w oczy Faktem jest, żę w celu lepszego poznania danego zjawiska sięga się po inne źródła.
Akurat w literaturze, to sporo błędów w odniesieniu zarówno do historii, jak i do opisów przyrody, wytknąć można niejakiemu Siekiewiczowi