Odszedłem od żony - dlaczego świat mnie nienawidzi.

Ja się z Tobą nie zgadzam. Pochodzę z domu, gdzie okazywania miłości nie było ani między matką a ojczymem, ani do dzieci, choć matka mojej matki, a  ojciec nawet bardziej,  byli ludźmi ciepłymi. I ja mam jak oni, mój mąż i dzieci nie mogły narzekać na brak ciepła i czułości. Może słów, ale cenię sobie wyznania i nie szafuje nimi 3 razy dziennie. Zawsze zależało mi,  aby u mnie było przeciwnie, żeby moje dzieci nigdy nie zaznały chłodu i odtracenia, a mąż pogardy. W końcu każdemu Bozia rozum dała po to, by wiedział co dobre, co nie, a wzorce poza domem też się ma,  czy to z mediów,  czy dalszej rodziny i znajomych. Moim zdaniem tu jednak najbardziej odpowiedzialny jest indywidualny charakter człowieka.

Bez względu na to, co mam swojej matce do zarzucenia,  to mojej  zdradzie na pewno winna nie jest Przykre, ale to tylko i wyłącznie moja wina.
A rozwiązywać problemy w związku umiem, mój mąż długo przed zdradą miał jasno mówione, że brak seksu jest dla mnie problemem. W złości nawet groziłam zdradą. Choć od niego nigdy nie usłyszałam, jak niektórzy,  to idź sobie znajdź". Prawda jest taka, że libido mamy mocno różne, tak jak i fantazję. Ja go rozumiałam, potrzeby zrobiły swoje, egoizm pewnie dopomogl. Ja się absolutnie nie wypieram, i nie polecam nikomu, zranienie kochającej osoby boli. Wybaczyl, jak wiesz, bo nie może się wyprzeć.wiedzy o problemach i jest porządnym człowiekiem,  a  że źle się dobralismy...to się męczymy

Nie, dziećmi zajęlibyśmy się oboje, tu jesteśmy wyjątkowo zgodni. Córki nas w pewnym momencie same namawialy
On stanowczo nie chce rozwodu, nie.wiem czemu, nie jest wylewny,  nie potrafi mówić o tym, jest.z rozwiedzionej rodziny, może też na przekór doświadczeniom, więc czekam, aż dojrzeje albo mnie tak znielubi,  że sam zażąda. Narazie twierdzi,  że kocha i nie ma mowy nawet o separacji. I ja go chyba głównie za to kocham, nikomu nigdy tak na mnie nie zależało. Seks nam się poprawił, w razie coś mam zabawki. Trzymam się, nie puszczam, może mi w końcu seksoholizm przejdzie.
Dzięki, Twoja chęć dokuczenia poprawiła mi humor
Autorze, sorki za off top

Dzięki
Aviator999,  tak sobie jeszcze pomyślałam, może jak nie słowem ją,  to czynem. Można się tak zapiec w swoim bólu i złości, że już nie potrafimy okazać swojej partnerce ciepła, na które mogłaby odpowiedzieć tak samo. Swoje potrzeby artykuuje się z pretensjami,  co jest normalne w niedoborach,  ale mega nieskuteczne, wręcz odpychające.  Po prostu ktoś musi być mądrzejszy i  zacząć, a czułością,  ciepłem, delikatnością,  dbałością można skruszyc ten lód i chłód.
Nie twierdzę, że zawsze, ale spróbować nie zawadzi. Zaglaskaj ją,  a nuż się uda.

Typowy? A ilu znasz takich, bo ja tylko kilku, a większość to dbają o dom i żonę itp. itd. ?
No cóż nie wiem czy zdajesz Sobie sprawę, ale nie każdy z wiadomych powodów odchodzi od męża/żony . Najczęściej tego typu osoba przeprowadza rozeznanie czy mu się opłaca . Ile to osób jest w związkach z rozsądku - tym bardziej, gdy występują dzieci?

A po drugie jeśli tak dobrze znasz Swoją żonę i uważasz się za tak dobrą "partię" to dlaczego nie potrafisz nic z tym zrobić? To jest pytanie zagadka... mały wypadek przy pracy ? Według mnie masz staroświeckie podejście do tego co wpływa na udane małżeństwo i teraz odczuwasz tego skutki.
No ale co ja tam mogę wiedzieć . Uwzięłam się na Ciebie biednego, więc wybywam.

Pss i jeszcze coś. "Małżeństwo doprowadza do tego, że ludzie zaczynają traktować siebie nawzajem jak przedmioty, będące ich własnością, a nie jak wolne osoby." Zgadnij czyj to cytat, bo z Twoich opisów widać, że Ty nadałeś żonie rolę, ale Ona coś nie chce grać w Twoim teatrze .

Niestety Piotrze już nie wypowiadam się w wątku (spóźniłeś się o jeden post) . Ale odpowiem ostatni raz.
Ja nigdy nie odpowiadam/nie robię nic pod publikę przykro mi. Zawsze co mówię to robię choćbym miała czołgać się i bronię własnych wartości. Bardzo żadko ulegam innym chyba, że widzę logikę w tym co mówią .
A nie wiem czy zrozumiałeś moje PORÓWNANIE . "Samochód" - żona, "użytkownik" - mąż. U Ciebie wychodzi "Samochód" - ktoś trzeci , "żona" - żona, "mąż" - mąż. Czyżby podprogowy przekaz dla kogoś...
No cóż jeśli jest problem to musi być powód . Jaki tutaj był powód rozstania/skutek Jej zachowania? Dla Ciebie Piotr to odejście od żony (nie oceniam, ale sądzę, że dlatego na tym się skoncentrowałeś z powodu własnych doświadczeń), a dla mnie coś co wydarzyło się gdy byli jeszcze razem.
Zobacz na własnym przykładzie - często diabeł tkwi w szczegółach, a nie w tym co widać na pierwszy rzut oka. Może dlatego ja nie narzekam na swoje małżeństwo , choć jak w każdym są problemy?
Słyszysz bójkę na podwórku i gdy przybiegasz widzisz jak dwóch Panów jest już po niej. Jeden ma podbite oko, a drugi nie. Czy to oznacza, że zaczął ten co ma podbite oko, bo na pierwszy rzut oka jest mniej poobijany ("wygrał") ?

Co do jajników. Powtórzę jeszcze raz ja OBRACAM się w męskim towarzystwie! Doceniam towarzystwo panów jako po prostu fajnych ludzi .

Aviatar,

po pierwsze - skończ już z tym powtarzanym w kółko banałem pt. "solidarność jajników"
Nie wiem, czy czytałeś coś z tego forum, ale skoro tu się zacząłeś udzielać, to myślę, że byłoby warto, żebyś się w tym forum co nieco zorientował.
Zauważyłbyś wówczas, że zarówno ja, jak i inne kobiety (Zmierzch, Nektarynka - akurat z tego wątku, ale też inne, Aurora, Zbytdelikatna, Majka itd itp itd) -->> nie są w żadnym stowarzyszeniu jajników... i potrafią zjechać niejedną forumowiczkę, podobnie jak Ty - nieszczęśliwą w związku, nie mającą satysfakcji w związku i szukającą "dobrego pana" (wątek Toorank, Krotki, Koteczki, Sponi... poczytaj...)
Co do Piotra74 i Twoich klakierek z tego wątku ->> to oni akurat są tu już wystarczająco długo...
żeby znać wszystkie te wymienione przeze mnie tematy...
i wiedzieć, że żadnej "solidarności jajników" tu nie ma.
A biją Ci brawo, ponieważ same wyzbyły się zasad i zdradzają (usprawiedliwiają się w ten sposób)... lub są zwykłymi hipokrytami i udają, że nie wiedzą o co chodzi, a tak jest im wygodniej - popierać Ciebie w tym durnym określeniu... które jest jak dla mnie denne i obrzydliwe... (dziwię się kobietom, które je używają lub popierają jego używanie).

po drugie - chłopie! jak Ci jest tak źle, czemu tak się męczysz? Tyle osób stąd już Cie o to pyta...
Miej jaja i odejdź... Dlaczego wchodzisz na wątek i żalisz się, że "dłużej nie wytrzymasz"... opisujesz, jaki jesteś dobry i wspaniały, a żona jędza -->> ale nic z tym nie zamierzasz robić (poza znalezieniem sobie "dobrej pani", zwanej tu i w realnym świecie najczęściej dziwką).
Czemu Aviatar ma służyć Twoje tu pisanie? Potrzebujesz się wypłakać? Bo - raz - nie słuchasz ani żadnych rad (np. Nektarynki)... ani nawet delikatnych sugestii (np. Zmierzchu), że coś powinienieś zrobić TY SAM... Ty sobie nic nie masz do zarzucenia! To skoro tak jest, to po co tkwisz w takim gównie? Zwiewaj stamtąd, bądź facetem... a nie przychodź tu wylewać żale, bo ja naprawdę nie rozumiem, w jakim celu sie tu znalazałeś...

po trzecie - tak, masz rację, pokaż ten wątek żonie... i nie zdziw się, że (być może już teraz! bo życie bywa cholernie przewrotne i nawet nie wiesz co się może dziać), albo za rok... dwa lata... pięć...
ta Twoja jędzowata żona znajdzie sobie (już znalazła) MĘŻCZYZNĘ (może go nazywa "dobrym panem") --->>> takiego, który ją kocha, szepcze jej do ucha czułości, robi z nią taki seks, że choćby i chciała, to nie może leżeć jak kłoda..... bo jest PRAWDZIWYM FACETEM Z JAJAMI.... a ona OD DAWNA TAKIEGO NIE MIAŁA...
I co wtedy? Ty tu sobie pojęczysz... a ona doskonale wie czego chce, wie, czego pragnie ->> i dostanie to (bo wcale nie jest tą kurą domową, dla której nic poza dziećmi się nie liczy).
Uwierz, że możesz się bardzo grubo mylić Avatar.
Życie nas bowiem diabelnie zaskakuje (a piszę, z własnego doświadczenia, bo mnie właśnie tak pozytywnie zaskoczyło...)
I co wtedy zrobisz, bidulko, co?? Popłaczesz się, że taka niedobra... z Tobą nie chciała... z nim chce... a Ty NIE WIESZ DLACZEGO!! bo przecież obiad potrafisz ugotować....

Jak dla mnie - dziwny temat.
Nie wiem czemu ma służyć.
Piszący tu faceci użalają się nad swym biednym losem.
Ale czy chcą coś zmienić? Nie.....
bo oni nic nie muszą zmieniać, tacy są super.
noooo... poza znalezieniem "dobrej pani" na boku...

Chłopaki - jeszcze raz dla podsumowania - w złym związku nikt / nigdy / nikogo nie trzyma NA SIŁĘ!! - jak nie da się naprawić - trzeba z godnością (dla obu stron) odejść!
A jak się chce naprawiać - to do roboty! A nie szukać poparcia na forum -> ochh, jaki ja jestem dobry i nieszczęsliwy...
I nie słuchać żadnych Gagatek, które opowiadają bzdury, jak to potrzeba innej osoby (dziwki), żeby się odważyć... Odważyć na co? Na upadnięcie na samo dno? Na zrobienie z siebie obrzydliwego zera? Na upokorzenie swojego partnera, z którym mamy dzieci, z którym braliśmy ślub? Na stracenie szacunku samego dla siebie? Do tego ta odwaga jest potrzebna? Litości...........

edit: i nie słuchaj też tych bzdur, że w życiu nie ma "prawdziwych facetów z jajami" lub tego typu kobiet, którzy/które - jak im związek się rozpada i nie ma szans na jego uratowanie, to zamiast odjeść z godnością (godnością dla siebie i swojego partnera), to szukają na boku pocieszyciela...
nie wierz w to...
zwyczajnie, takie osoby nie piszą na forach...
bo nie muszą...
nie muszą ani szukać poparcia dla swoich decyzji (gównianych, z których potrzebują się wytłumaczyć), ani poparcia innych, im podobnych, ani się żalić na zły los...
Ci ludzie znają swoją wartość i nie potrzebują dowartościowywać się w ten sposób na forum... i tyle... dlatego tu ich nie ma w takiej ilości... za to w życiu realnym - gwarantuję Ci, że są...

edit2 - i dodam jeszcze, że myśląc o dziwce... szukając jej... planując...
Ty już zdradziłeś swoją żonę...
a to niestety wraca! i już nie będziesz mógł powiedzieć, że denna baba znalazła sobie kochanka - bo to ty ZACZĄŁEŚ! I proszę, pamiętaj o tym, gdy ten scenariusz Cię za jakiś czas zaskoczy! Że Ty byłeś pierwszy! Więc nie obwiniaj jej wtedy.... trudno chłopie... te same zasady gry obowiązują obu graczy.....

Dla mnie faktycznie ten watek jest bez sensu ale z racji zupelnie innych przeslanek. Nie oszukujmy sie... tu glownie wypowiadaja sie kobiety ktore zostaly w jakis sposob zdradzone przez mezow /partnerow wiec o "obiektywnej " ocenie pewnych sytuacji nie moze byc poprostu mowy.
Ja Ciebie poniekad Aviator rozumiem ale zgodze sie z tym ze pozostaje odejsc skoro w Twoim odczuciu wykorzystales juz wszelkie sciezki naprawy malzenstwa.
Zorija -czytam Cie od jakiegos czasu i wydajesz sie byc spoko kobietka ale jak gdzies sama zauwazylas wczesniej chyba zbyt  dluga bytnosc na forum Ci nie sluzy. Jakos jad sie z Ciebie wylewa w mojej ocenie i troche galopujesz z opiniami typu" jesli pomyslales kiedykolwiek o kims innym to juz zdradziles i zasluzyles by Ciebie zdradzono". Nie wierze ze kazdy chociaz raz w zyciu nie mial mysli jakby to bylo z kims innym mniej lub bardziej konkretnym. Ale co ja tam wiem ...kamieniem we mnie i w kazdego kto nie ma glowy nieskazonej  zadna "nieczysta mysla".

Aviator, jak wiele osób tutaj pisze - jeżeli Ci źle, to po prostu odejdź od żony. Zadbaj o siebie - przecież to Twoja samoocena opada, czujesz się niechciany. W przeciągu kilku lat może pojawić się nawet depresja.
Dzieci zrozumieją jak dorosną - a przecież odejście od żony nie klasyfikuje Cię jako tego złego. Fakt faktem, iż na początku może być źle, dzieciaki będą w rozsypce - ale czy nie uważasz, że zadowolony tata jest lepszy niż zmartwiony? One na pewno widzą to, że nie jesteś usatysfakcjonowany, że brakuje Ci czułości.
I tak jak ktoś wyżej napisał - nie użalaj się nad sobą, tylko działaj.

Feniks, daj spokój.... jaki znowu jad??
Hasło "jad" jest tu tak popularne jak ziemniaki na tradycyjny polski obiad....
Napisałam co myślę... i nie widzę w tym żadnego jadu.

Rozumiem, że jad jest zawsze wtedy, gdy nie głaszczemy kogoś po główce, tak Feniks?
Gdy mam swoją opinię (co prawda wg znawców Tobie podobnych - skażoną tym, że zostałam zdradzona), to od razu jad?
No proszę Cię... dyskutuj jak chcesz... sprzeczaj się... powiedz, z czym się nie zgadzasz i jakie są Twoje argumenty...
Takie są bowiem prawa forum.
Po co w kółko o tym jadzie - zawsze wtedy, gdy masz odmienne zdanie i bronisz swojej (dla mnie wątpliwej) postawy życiowej...
Ale przecież każdy ma prawo żyć tak, jak uważa za słuszne i właściwe... więc o co chodzi?? bo nie wiem...
koniecznie MUSISZ w MOICH OCZACH wyglądać spoko i w porządku?
potrzebne Ci to?
do czego?
mnie bym tam wcale na tym nie zależało...
szczególnie gdybym pozwoliła się przelecieć na boku / znalazła sobie dziwkę...
zrobiła w trąbę swojego męża / żonę...
to tym bardziej nie zależałoby mi na opinii takiej "porządnej" Zoriji...
a tu ciągle tyle usprawiedliwiania się i tłumaczenia..........
i ta wielka potrzeba by ktoś "zrozumiał"... zrozumiał, że "nie każdy przypadek jest taki sam".... "że są różne okoliczności"....... itd. itp.
po co? powiedz mi? nie wiem.....

Aviator nie miał myśli o kimś innym....
on z premedytacją szykuje się do skoku w bok....
a na tym forum szuka dla siebie usprawiedliwienia... naprawdę tego nie zauważyłaś?

Nie twierdzę, że zdradzi na pewno...
ale ma takie myśli... i już z góry szuka rozgrzeszenia.... tylko po to tu jest... jego nie interesują żadne inne rady czy głębokie przymyślenia innych osób, do których się tu zwraca...
Dlatego tak - "pozwalam" jego żonie na podobne "myślenie"....
A czy któreś z nich będzie miało "odwagę" zdradzić faktycznie? To już ma drugorzędne znaczenie Feniks... liczy się INTENCJA... a ona jest! i nie ma co ukrywać i ugłaskiwać... i oszukiwać siebie samego, że jest inaczej....

Padło tyle różnych opinii, a mnie nie dziwi brak zrozumienia dla zdań innych. Każdy ma swoją wizję życia, związku, szczęścia. I tak samo jest w małżeństwie. Czasem przychodzi moment, gdy pojawia się problem nie do przeskoczenia, bardziej realny bądź mniej. To już jest kwestia postrzegania właśnie tego danego problemu. Ktoś sobie lepiej radzi z własnym poczuciem wartości, szybciej pokonuje przeszkody. To nie ocena przeszkody i nie ocena człowieka jest najważniejsza w takich tematach jak ten, a sposób postrzegania tej przeszkody i radzenia sobie w trudnych sytuacjach.
W tytule jest "dlaczego świat mnie nienawidzi". Tu jest błąd w toku myślenia. Nigdy nikt jeszcze nie uszczęśliwił świata. Myślę, że nader ważne powinno być postępowanie w zgodzie z własnym sumieniem, w dążeniu do własnego szczęścia, ale pod jednym jedynym warunkiem " nie szkodzić drugiemu". Można zakończyć swój związek, być dalej dobrym ojcem, dobrą matką, często z byłym partnerem pozostać w dobrych stosunkach. Dopuszczenie się zdrady w wyniku problemów małżeńskich, nieradzenia sobie z własnymi emocjami i potrzebami skreśla na takie odejście. Ważne jest też poczucie, że zrobiło się wszystko co możliwe by rozwiązać trudności w tym związku przed odejściem. Trwanie w takim stanie bez wyjścia nie przynosi nikomu korzyści, nawet dzieciom na które wiele osób się powołuje. A samo odejście nie będzie bez skutków ubocznych, żal itp pojawią się. Bez porównania wobec efektów zdrady.

To oznacza, że totalnie nie zrozumiałaś mojej wypowiedzi. Takie twoje prawo
Możesz widzieć w każdej wypowiedzi "najazdy" na biednych misiów, ciemiężonych przez żony-jędze, a ja widzę w tym konkretnym przypadku bezjajecznego gościa, który jęczy i stęka i na tym kończy się jego inwencja. I to nie znaczy, że jego żonę uważam za jego ofiarę, bo, co na temat jej postępowania myślę, to też tutaj już wyraźnie (niepochlebnie) napisałam. Ale zdaje się, że ty widzisz tylko to, co chcesz widzieć , podkreślasz to, co chcesz podkreślić , przekręcasz wypowiedzi tak, aby wpisywały się w twój obraz świata
Takie twoje prawo, tylko dokąd ciebie to prowadzi?
Do wniosku, że świat jest pełen żon-jędz?

Możesz poczytać moje posty pod kątem wyszukiwania żon-jędz. Powodzenia.

O tej konkretnej napisałas co sądzisz, tylko jej jednak współczujesz tego zdradzieckiego noża w plecy. Przy czym, przypominam, nożem ma być odejście, a nie zdrada.

Może doradź Autorowi coś konkretnego. Co Ty byś zrobiła na jego miejscu, bedąc w ten sposób olewana, Twoja inicjatywa w kierunku odbudowy związku wielokrotnie odrzucana i wiedząc, że w przypadku gwałtowniejszych ruchów Twoja relacja z dziećmi ucierpi?

Zorija, napisałabyś do mnie te słowa, gdybyś się ZGADZAŁA z moim punktem widzenia? Odpowiedz sobie szczerze. Jeśli tak, to szacun. Jeśli nie, to... zastanów się dlaczego.

Wydaje mi się, że naturalnym jest w niedoskonałym związku mieć takie myśli. I raczej wiele z nas je miewa. Ty tak nigdy nie miałeś, zwłaszcza po swoich przejściach?
To, co z tym zrobimy jest chyba najważniejsze.

Czarna Kotko
Może jestem naiwną idealistką, bo wierzę, źe dwoje ludzi jest w stanie się dogadać nawet po przejściach jak to ma miejsce w przypadku gagatki czy autorki tego wątku.  Może żyję w alternatywnej rzeczywistości, w której udawanie latami, źe jest się Z KIMŚ na dobre i na złe po to, aby zgodnie z sobie tylko znanym planem na koniec "podziękować małżonce za współptacę - to też zdrada. Bo co innego, gdy układ jest jasny i informuję małżonkę o swoich planach a co innego, gdy z wyrachowaniem i potajemnie realizuje plan zemsty za braki, które odczuwam w małżeństwie oraz brak reakcji żony na prośby, aby się zmieniła.

Już napisałam aviatorowi, co ja zrobiłabym na jego miejscu.

To co ty radzisz aviatorowi oraz bohaterowi pierwszego posta w tutejszym wątku?

Od dłuższego czasu biernie przyglądam się temu forum ale ten temat mnie zaciekawił, poniekąd słowa Aviatora mogła bym wcisnąć w usta mojego męża - tak przypuszczam. Może ten człowiek kocha żonę ale widzi Swoją słabość, próbuje nieudolnie dotrzeć do żony, chwała mu za to że skrzepy w mózgu doprowadziły go tu na forum. Już wiadro pomyj zostało na niego już wylane i może to poskutkuje.

Aviator bardzo mi przypominasz mojego męża, z tego co piszesz jesteś przystojny itd... ale słaby bo o tym mówisz, twierdzisz że pomagasz a może tak Ci się tylko wydaje? mój też był przekonany że jest przykładnym mężem ale proza życia prawdopodobnie zrobiła z nami to co z wami. Mój się dowartościował na boku, znalazł powierniczkę. Niestety wydało się, jesteśmy razem ale to są zgliszcza, mimo to iż stara się bardzo. Szacunek to słowo kluczowe.
Wiem że do wydaje Ci się być może niedorzeczne ale powiedz żonie jak się czujesz, pokaż jej to forum, zawalcz.

W kwestii formalnej zabranie żony na wyjazd nie załatwi sprawy jeśli nie będzie na nim rozmowy... Ja zdradzona baba nie sądziłam że jemu było aż tak źle. Niby coś komunikował ale nigdy nie potrząsną mną.

Teraz już wiem że komunikacja powinna być obustronna,   w innym wypadku jest monologiem. O ile ten występuje. U Aviatora nie ma komunikacji..   jego żona nie dostrzega swoich błędów i męża. Nie potrafią ich zdefiniować a jest jeszcze szansa nim popadną w szambo kompletne.

Zdrad\za jego wina trzeba było odejść nie rozumiem smallangela ani zmierzchu. jak się pozwala zostać to samemu się stawia warunki a nie przystaje na propozycje zdradzacza no chyba że się jest uzależnionym od drugiej osoby a nie jest to zdrowe. To nie miłość a przyzwyczajenie , uzależnienie.

Smallangel - jestem kobietą
Uzależniona emocjonalnie to ja byłam. Już nie jestem.
Ten czas po zdradzie wykorzystałam najlepiej jak się dało.
Nie boję się zostać sama i nie boję się odejść.

Warunki?
Postawiłam jeden po powrocie Męża do domu (został wyrzucony po chwili prawdy).
Jeden jedyny - brak kontaktu z kochanką.
Pozwoliłam zostać ze mną (mieszkać ze mną) - bez naciskania na moją decyzję.

Z tym bezwarunkowym wybaczaniem bardzo powoli. Wspaniała sprawa, gdy zdradzacz potrafi taki gest docenić. Niestety rzadko kiedy zdradzacz nie jest jakimś nałogowcem, zaburzonym, zwyczajnym kłamcą lub nie tkwi w jakimś amoku. Zdradzony z kolei może dostać taki cios w plecy, że nie potrafi w ogóle rady funkcjonować, pozbierać się, a co dopiero wybaczyć. I jednych histori i drugich pełne całe forum.
Jak zwykle trzeba się postawić na miejscu tej drugiej osoby, albo nawet przeżyć taką niespodziankę osobiście. Sądy wydaje się łatwo, a potwierdzić w realnym życiu już nie tak łatwo. Warto podkreślić, że samo zrozumienie to nie to samo co zgoda bądź pochwała na konkretne działanie. Wiele kobiet twierdzi, iż zdrady nie wybaczy, po wykryciu takowej świat się wali, a one dalej są przy swoich niewiernych mężach, mimo ich braku poprawy.

Nie podważałem nigdzie, że kochałaś męża - wystarczy czytać ze zrozumieniem
Tylko to, że raz piszesz, że byłaś "głucha" na potrzeby męża, a potem, że dawałaś mu siebie dużo za dużo.
Zdecyduj się na jedna wersję

I widzisz smallangel my obie tak naprawdę o tym samym.
Twierdzisz, że miałaś w domu dobre wzorce. Wiadomo, każda niemal tutaj osoba napisze, że w domu była sielska atmosfera (poza szczerymi osobami z domów, gdzie była patologia), bo to jest naturalne, że z perspektywy czadu idealuzujemy swoją przeszłość. Tak dział nasz mózg.
Ale gdybyś się głębiej zastanowiła, to sama zobaczyłabyś, że swoją "głuchotę" na potrzeby męża wyniosłaś z domu, gdy jako dziewczynka uczyłaś się relacji z mężczyzną, patrząc na stosunek matki do ojca. Potem w dorosłym życiu odtwarzałas tylko nieświadomie wzorzec, który zaobserwowałaś. Z tym, że twój ojciec nie zdradzaił matki przy takowym traktowaniu, a twój mąż nie pozostał tobie wierny.
Zdrada otworzyła tobie oczy i uświadomiła, że trzeba dbać o potrzeby drugiej strony. Po zdradzie zrozumiałaś, że twój mąż nie był z tobą szczęśliwy i zaczął szukać swego szczęścia poza związkiem z tobą, a przecież ty chciałaś dawać mu szczęście, ale NIE POTRAFIŁAŚ, bo nie miałaś dobrego wzorca, bo nikt ci nie pojazał, że dbanie o partnera to COŚ więcej niż przysłowiowe uprane majty czy ugotowany obiad.

Wystarczy popatrzeć, co pisze kolega aviator

Też mu się wydaje, że spełnia wszystkie potrzeby żony, bo gotowanie od czasu do czasu, dobra prezencja i własne hobby, zajęcie się czasami dziećmi i zorganizowanie eventu dla całej rodziny to wystarczająca dbałość o potrzeby małżonki, a idę o zakład, że ona miałaby trochę inne spojrzenie w tymże temacie
Wydaje mi się, że rady gagatki były najlepsze, aby "podgrzać żonę" aviatorowi, bo najczęściej ważniejsze od tego, co się mówi i robi, jest w jaki spisób i w jakiej formie się do tego zabiera. Postawa oczekująco-roszczeniowa temuż nie służy

Dobrej Nocy

Gratuluję i trzymam kciuki żeby Wam się poukładało

Szczerze wątpię w naprawdę dobre zakończenie. Z tego co autor opisał w innym wątku wynika, że nigdy faktycznie nie pociągał żony. Takie braterskie małżeństwo, w którym jej już nie chciało się udawać.
Teraz będzie miał tylko nowe złudzenia, bo jednak żonie szkoda stracić tego brata.  Jednak mało kto ma odwagę na szczerość i prawdę.

aviator
Cofam wszystkie wpisy o twojej bezjajecznosci
Gratuluję zmierzenia się z problemami.
Szacun. Okazało się, że jesteś wyjątkowy i pozytywnie wyróżniasz się w tej obrzydliwie obślizgłej masie zdradzaczy, wybierających drogi na skróty, funkcjonujących na autopilotach, bezrozumnie prowadzonych przez emocje.
Super widzieć, że ludzie mimo wszystkich skrywanych żalów potrafią dojść do konsensusu. Decyzja o terapii jest strzałem w 10tkę, bo oznacza, że na jednej, pełnej emocji rozmowie się nie skończy i macie realną szansę oboje dojrzeć do dojrzałej miłości. Umiejętność porozumienia świadczy o tym, że potraficie powstrzymać spadek intymności między wami i utrzymać wzajemną przyjaźń, zaufanie oraz odbudować namiętność. Po zdradzie nie byłoby szans na powrót do tego, co było, co was połączyło.
Powodzenia Aviatorze i Żono Aviatora
Wszystkiego Dobrego !!!!!!

Xymena
A nie sądzisz, że dobrze prognozuje to, iż Państwo Aviatorowie nawiązali dialog jak dwoje dorosłych ludzi, partnerów, którzy są wobec siebie szczerzy i bez masek? Zdobyli się na coś, co dla innych wydaje się niemożliwym, nierealnym, bezsensownym. Łatwiej uwiesić się myślami na innym obiekcie.
Oczywiście, To nie gwarantuje przetrwania małżeństwa i wiecznej szczęśliwości, ale pozwala przypuszczać, że tych dwoje stać na dojrzałe rozwiązanie problemów, bez uciekania się w świat iluzji. Tobie też życzę takiego obrotu sprawy