Totalny mętlik w głowie

Sądzę, że Kammiś to pomaga na zasadzie wygadania się, a nie jako zamiennik porad od specjalisty. Czasami samo pisanie jest formą autoterapii i pomaga poukładać sobie pewne sprawy w głowie, nieważne do kogo się mówi. Zresztą Kammiś głupia nie jest, by bezkrytycznie przyjmować wszystkie porady.

A co do potrzeby samorealizacji, to ja bym się zastanowiła, gdzie jest granica między zwykłą potrzebą a uzależnieniem. Kilka lat temu też miałam problem z tym, że nic nie dawało mi satysfakcji. Studiowałam kilka kierunków, mało spałam, ciągle się uczyłam i coś robiłam. Zawaliłam relacje z najbliższymi i chociaż odnosiłam sukcesy, to nie byłam szczęśliwa. I w pewnym momencie uświadomiłam sobie, że u mnie to było jakieś chore uzależnienie o głębszych korzeniach niż zwykła potrzeba samorealizacji. Teraz to sobie unormowałam i musiałam znaleźć taką pracę, która daje mi coraz większe wyzwania i różnorodność. Ale tak do końca nie jest idealnie, bo nie cieszę się jak inni ludzie z udanego projektu, tylko stwierdzam "no ok, kolej na następny". Byłabym też nieszczęśliwa w zwykłej, nudnej pracy na etacie, która nie wymaga kreatywności. Ale sama praca daje mi radość i już się nie stresuję jak kiedyś. Jeśli ktoś nie lubi się obijać, to nic złego, bo różni są ludzie. Jednak jeśli przez taki pęd do samorealizacji cierpią związki, jest stres i nawet objawy depresji, to moim zdaniem już nie jest zdrowe. Chyba, że Ci to faktycznie odpowiada.

A dlaczego się martwisz co Ci powiedział jakiś chłopak, którym nie jesteś zainteresowana? Przecież nigdy nie jest tak, że dana kobieta podoba się każdemu mężczyźnie. Nawet modelka. To kwestia gustu, nic nie jest z Tobą nie tak.

Dlaczego tak surowo siebie oceniasz? Nie znam Cię, ale:

1) Wypowiadasz się sensownie na wiele tematów w dziale "Styl życia i społeczeństwo". Inspiracją dla tematów do tego działu najczęściej są bieżące wydarzenia, więc nie można powiedzieć, że nie orientujesz się w niczym, bo inaczej nie miałabyś niczego ciekawego do napisania. Nie trzeba znać się na wszystkim i na każdy temat mieć coś do powiedzenia. Nie każdy lubi filmy. Poza tym masz teraz wolne, więc możesz spróbować czytać jakąś ambitną literaturę i oglądać filmy. A jeżeli Cię to nie interesuje, to po co się zmuszać? Z doświadczenia wiem, że wystarczy interesować się jedną rzeczą, ale porządnie. Ja mam kilka zainteresowań, ale kiedy jestem w towarzystwie, to nie mam szansy o nich mówić. Zawsze wszyscy wypytują mnie o jedno moje zainteresowanie i wychodzę na super oczytaną, a wcale taka nie jestem. Ja Cię naprawdę rozumiem, bo przeszłam podobny etap.

2) Każdy jest w czymś dobry. Natomiast nikt nie jest dobry we wszystkim. Twoim atutem jest dobra pamięć i dobrze ją wykorzystujesz, bo m.in. prawo to chyba idealne studia dla takich osób. Możesz się spełniać w tym kierunku, za kilka lat świetnie prowadzić kancelarię ojca itp. Uważasz, że to mało? Ja uważam, że to bardzo dużo. Większość osób nigdy tego nie osiągnie i nigdy nie będzie miało takiego życia. Nie jestem za tym, by porównywać się do słabszych, ale nakreślam tylko obiektywnie sytuację.

3) Co do urody, to przecież masz faceta. Sypiał z Tobą, więc mu się podobasz. Trochę nie rozumiem, bo z jednej strony uważasz się za przeciętną i narzekasz na wygląd, a z drugiej strony masz o nim wysokie zdanie. Uważasz, że ten inteligentna mężczyzna byłby tak głupi, by związać się z nieciekawą, przeciętną dziewczyną? To trochę się kłóci, bo albo jest inteligentny albo nie jest.

A dlaczego zakładasz, że Twój facet jest tak samo wyrachowany? Poza tym jeśli szuka się stabilizacji, to wybiera się stabilną emocjonalnie kobietę, a nie taką, która ma problemy ze sobą. Tzn. bez urazy, nie mówię złośliwie, tylko to trochę obala twierdzenie o szukaniu sobie żony.

Jest o niebo lepiej.
A poprawa zaczęła się od tego, że... walnęłam sobie 2 kieliszki czystej Na mnie to dużo, nienawidzę wódki, nie jestem do niej przyzwyczajona, a upić to się potrafię jednym piwem sączonym przez godzinę, więc wiecie
Wysprzątałam całe mieszkanie na błysk, byłam na zakupach ciuchowo-kosmetycznych, umówiłam się z kolegą, z którym kiedyś tańczyłam towarzyski, że jedziemy do mojego domu rodzinnego i stamtąd robimy sobie wyprawę do lasu i nad stawy (bez obaw o kota, to 40 minut drogi ode mnie, więc wrócę tego samego dnia ). Już normalnie ćwiczę godzinę dziennie Mel B , wróciłam do pisania artykułów, czytam sobie książkę i układam plany co i jak (jak to ja, muszę mieć rozpisane), przede wszystkim dla koła naukowego i męczę opiekuna

Z facetem też lepiej? Pogodziliście się tak porządnie?

Musisz znaleźć sobie jakieś dodatkowe zainteresowania poza uczelnią. Ja też należę do osób, które jak siedzą i nic nie robią to im się zdaje, że życie przez palce ucieka. Dlatego jak czegoś w wolne nie robię to się męczę. Nie chodzi mi tutaj o pracę nawet, ale jakiś sport. Wybiorę się na kilkugodzinną przejażdżkę rowerem, długi spacer, na siłowię. Po prostu muszę coś cały czas robić. Kiedyś dużo czytałem, teraz ciężko mi się na tym skupić. Siedzenie za to na dupie to zaraz myślenie o głupotach. Nie wydaje mi się że byś była głupia, tylko właśnie nie masz zainteresowań. Za bardzo się skupiłaś na studiach. Ja mimo, że tam brylowałem to studia i tak zawsze były jakoś obok wszystkiego. Utrzymuję kontakt tylko z kilkoma osobami ze studiów. Mam swoją stałą paczkę od lat z którą się trzymam i tyle. A wolny czas po prostu spędzam na realizacji hobby/zainteresowań. Za chwilę pojawi się córeczka to tym bardziej. Zaczęłaś ćwiczyć. To uzależnia. Czasami trzeba zrobić przerwę z tydzień, a mnie po 2 dniach już nosi. Tak więc znajdź sobie jakieś zainteresowania, coś co lubisz robi, czym będziesz mogła się zająć. Bo po studiach w pracy też już tak dużo się nie dzieje. Jest duża powtarzalność. Z jednej strony to jest dobre w pracy umysłowej, ale z drugiej momentami cholernie nurzące. W pewnym momencie jak człowiek pisze kolejny raz coś na ten sam temat to robi to automatycznie jak jakiś robot. Ja w ogóle np. nie utrzymuję kontaktów z ludźmi z pracy poza pracą. Praca/życie to dla mnie całkowicie dwie odrębne dziedziny i wychodzę na tym raczej dobrze:)

No wiesz. Studia prawnicze rocznie kończy 10-11 tysięcy absolwentów. Gro z nich kończy własnie przerzucając papiery i pisząc to samo dzień w dzień. Np. na aplikację notrialną zdaje ledwo 15% chętnych. Na radcowską i adowkacką ledwo 50%. Nie bez kozery prawo jest w top 10 kierunków nieprzyszłościowych i produkujących bezrobotnych;)

Jakiś czas napisałaś, ze nie rozumiesz czasami co ludzie Ci piszą między słowami. Potwierdzam. Nie rozumiesz;) Mam wręcz wrażenie, że w ogóle nie łapiesz o czym ja do Ciebie piszę. Odpuszczam więc. Szkoda palców pocić. Powodzenia.
PS. Politologii już nie ma tej liście, bo wiele uczelni pozamykało ten kierunek i zostało ich niewiele, z bardzo wąskimi specjalnościami.

Gdyby nie było kancelarii ojca, to poszłabym pracować do Deloitte albo do Roedla. Radca zarabia już tam przyzwoicie. Kolega w trakcie studiów - z mojego roku - bierze 2300 na rękę. Oczywiście to twarde korpo, a miasta w dzień nie oglądasz, bo robisz od 9 do 21-22. Ale tak, pewnie bym poszła tam pracować. Generalnie jeśli zna się język i godzi na nadgodziny, to przyjmują. Dużo osób nie chce tam pracować, bo stawiają życie prywatne ponad pracę, w tym problem.

Ma doktorat od poniedziałku. Dyplomu pewnie jeszcze nie dostał, bo zawsze się czeka aż wyrobią, jakiś miesiąc, ale obronił się już.
Nie zaprosił mnie na imprezę z tej oto okazji, więc nie miałam jak mu pogratulować.
Nie zamierzam z nim rywalizować, nie będziemy pracować razem. Nie zamierzam robić doktoratu w tej katedrze, w której on robił. Nie mam się co do niego porównywać nawet, bo osiągnął znacznie więcej. Ja nie mam przecież nawet magistra prawa, a co dopiero doktoratu, ukończonej aplikacji i tytułu zawodowego.
Raczej nie gadamy o tym jak nam się nowa ustawa podoba Jedyna taka sytuacja bardziej burzliwej dyskusji była na temat tego, że radcy mogą być pełnomocnikami w postępowaniu karnym. I chyba tyle.

Nie, nie rozstaliśmy się.
Daliśmy sobie trochę przerwy.
Tak jakoś wyszło, że on się wyprowadził po tym incydencie w tym nieszczęsnym klubie. Chyba mu głupio było. No i już się nie wprowadził, zresztą nie prosiłam go o to. Pewnie nawet o tym nie myślał, bo szykował się do obrony.
Jutro idziemy na kawę.

Kammiś, ja zacznę od tego co pisałaś już wcześniej. Z tego co pisałaś, to faktycznie niefajnie, że znowu zamykałaś się w pokoju, ignorowałaś swojego faceta. Jednak jest to do przepracowania, to jest chyba Twój pierwszy jak piszesz związek i może być to bardziej zrozumiałe. Jak kochacie się, to możecie pewnie jeszcze sporo naprawić. Oczywiście niefajnie, że całował się z tą dziewczyną, chociaż fakt w takiej sytuacji, gdy był całkiem olewany długi czas, nie chciałaś z nim rozmawiać, to jest to pewna okoliczność, którą można zrozumieć, choć oczywiście dla samej zdrady nie ma moim zdaniem usprawiedliwienia.

Co do psychologa, to nie wiem jaki jest Twój psycholog. Myślę, że najlepiej jak chodzić do psychologa to do dobrego terapeuty, najlepiej poczytać opinie o danym psychologu przed wizytą. Dużo opinii jest zwykle na znanylekarz.pl o różnych lekarzach ogólnie. Nie jest też tak, że pójdzie się do psychologa i na pewno będzie nam odpowiadał, czasem jeden nam nie odpowiada, inny już tak. Skoro psycholog mówiła Ci, że tak uogólnię, że jesteś perfekcjonistką, bo sama widzisz, że jesteś, to nie proponowała terapii nad tym? Samo stwierdzenie to za mało, jeszcze powinna być terapia. To może wtedy przynieść efekty. Sama wiesz, że u Ciebie dużo bierze się z domu rodzinnego, ale wiele jest do przepracowania jak się chce. Miałaś stawiane bardzo duże, moim zdaniem zbyt duże wymagania. Przez to nawet z sukcesów mało się cieszysz, wymagasz od siebie zbyt wiele i nawet jak widać w każdej dziedzinie swojego życia znajdziesz aspekt, przez który czujesz się źle. Tutaj warto nad tym popracować, bo może Ci to inaczej wiele w życiu popsuć. Kolegą, nawet jak niezbyt przystojny i uważa, że wygląd masz znośny, to nie powinnaś się przejmować. Nie będzie każdy twierdził, że jesteś ładna. Gusta są różne, a to, że on przeciętny i mu się tak bardzo nie podobasz, to nie znaczy, że przystojny tym bardziej tak uzna. Gusta są różne i nie ma tutaj reguły.

Ja na różne tematy czytam, nie mam jak Ty czegoś jednego czym konkretnie tak bardzo bym się nie interesowała, a też czasem nie wiem co mówić w towarzystwie. No, ale i tak jest lepiej, więcej mówię niż kiedyś. Tutaj też nie ma co się przejmować. Na pewno nie jesteś głupia, bo nie wiesz co powiedzieć w towarzystwie. To naprawdę nie ma takiego przełożenia. Lubisz rozmawiać na konkretne tematy, bo głównie konkretnymi rzeczami się interesujesz, nie tak jak ja, że różnymi. No i po prostu lubisz dyskutować na konkretne tematy i sporo osób tak ma. Jesteś wrażliwa na potrzeby zwierząt i to jest bardzo dobre. Są rzeczy nad którymi dobrze jak popracujesz, no pewnie, np ten perfekcjonizm, ale dla Twojego dobra, a tak poza tym to wcale nie jesteś głupią dziewczyną, moim zdaniem tylko pogubioną, ale tak to mądrą. Wielu z nas ma coś nad czym warto by popracował, ja też i postaram się, by to polepszyć. U mnie np lenistwo. No także sama widzisz, każdy ma jakieś rzeczy, gdzie warto, by się postarał, nie możesz oczekiwać od siebie, że będziesz idealna, bo nikt nie jest.

Chyba już lepiej skoro nie przychodzi po rady

Masz pretensje do faceta, że nie pomógł sprzątać, a powiedziałaś mu w ogóle o tym, by z Tobą posprzątał? Może on akurat tego dnia nie czuł potrzeby sprzątania, a grilla miał wcześniej umówionego. Mogliście się umówić, że posprzątacie np. przed grillem albo na drugi dzień. No ale jeśli miałabyś pretensje, że się nie domyślił, to trochę bez sensu.

Bardzo spłycasz rozmowy ludzi. Nie znam ludzi, którzy rozmawiają o aktorach, piosenkarzach albo programach w tv. Tzn. mówię o młodych osobach, bo w pokoleniu moich rodziców zdarzają się dyskusje o czymś z telewizji. Jeśli prawo byłoby Twoim jedynym tematem do rozmowy, to musisz mieć świadomość, że znaczną część ludzi ono nudzi. Jeśli oczekujesz tylko takich dyskusji, to najlepiej mieć znajomych z własnej branży. Też bardzo lubię swoją pracę i dużo o niej myślę codziennie, ale nie wyobrażam sobie, by mieć tylko tyle do powiedzenia i tylko takie zainteresowania. I nie chodzi tu o rozmowy z innymi, ale moim zdaniem to po prostu szybka droga do wypalenia.

Znaczy chłopu wraca rozsądek po okresie nadskakiwania nowej kobiecie Następna faza: gdzie byłeś? Nie mówiłem ci, że mamy z chłopakami grilla? A propos tych niezrozumiałych tekstów prawniczych. Nie ma się czym szczycić Tendencja jest odwrotna. Nie czytałaś dzisiejszej prasy? Nawet urzędy skarbowe w ramach eksperymentu piszą do ludzi wezwania w zrozumiałym języku. Ponoć wzrosła ściągalność należności... Założę się, że nie dlatego, że ludzie zrozumieli skierowane do nich pismo ale poczuli, że urząd napisał do nich jak do człowieka. Co do gatki szmatki z łudźmi, to się nie zastanawiaj o czym rozmawiać, tylko rozmawiaj. Ja jestem facet mega nieśmiały do kwadratu i w samotności nie czuję potrzeby otwierania paszczy do nikogo, a jak trafiam między ludzi, to gęba mi się nie zamyka. I żebym jeszcze potem pamiętał o czym gadałem...

Myślałam dużo w nocy, bo nie mogłam spać, i dziś.
Jestem znowu zła na siebie, bo miałam zrobić dużo rzeczy i wczoraj postanawiałam sobie że mimo wszystko spędzę fajny dzień ale niestety wpadłam w jakąś głupią apatię, a pół popołudnia przespałam na dywanie z kotem.
Doszłam do wniosku, że chyba się musimy rozejść, bo jesteśmy totalnie niedopasowani. Znaczy ja po prostu nie jestem dla niego wystarczająca w każdej dziedzinie życia i każdy obiektywnie by to stwierdził. Pewnie to się rzuca nawet jak idziemy ulicą.
Powinien mieć takie kobiety jakie miał kiedyś - 175 cm wzrostu, modelkę, uśmiechniętą, po aplikacji i biegle znającą 3 języki obce.
Nie chcę mu psuć życia z babą wstającą o godzinie 10, niemającą nic ciekawego do powiedzenia, przygrubymi nogami, krzywymi zębami i cienkimi włosami, pyzatą na gębie, której głównym zajęciem w wolnym czasie jest gapienie sie w ściane i ryczenie do poduszki i której nie może nigdzie ze sobą zabrać, która nigdzie nie pojedzie (w sensie rekreacyjnym) i która praktycznie z nim nie sypia.
"Najśmieszniejsze" jest to, że ostatni komplement jaki usłyszałam padł z ust podpitego żula (chłop nie był agresywny ani natarczywy ani nic nie chciał, więc dałyśmy z koleżanką mu sobie trochę pogadać). No więc "cudownie".
Nie wiem czy nie powiedzieć mu że sobie kogoś znalazłam innego. Oczywiście nie znalazłam nikogo i nie zamierzam, ale wtedy nie będzie miał skrupułów, tylko po prostu mi nawrzuca i sobie pójdzie. Bez pytań na które i tak mu nie odpowiem (bo wczoraj zadawał mi mnóstwo pytań, a ja tylko kręciłam głową).

Znowu mam zmieniać?
Do trzeciego iść?
Mi się ich nawet słuchać nie chce...

Nie mam problemu z samooceną, tylko myślę obiektywnie.
Mam oczy i lustro i widzę co potrafią inni a czego ja nie potrafię.

Czytam opinie na necie.

Naprawde, mi nie jest potrzebny psycholog.
Raczej 5 kilo mniej, trener personalny, ortodonta, chirurg plastyczny  (który mi skróci nos, zmniejszy biust, uwypukli kości policzkowe i wydłuży nogi) i przedłużanie i zagęszczanie włosów. Do tego jakieś zainteresowania i dobry trener rozwoju osobistego który mi pokaże jak rozmawiać z ludźmi. I dobra szkoła języków obcych, żeby znać więcej.

Nie mam BMI 16/17, dziewczyno Zresztą BMI to nie wszystko.
Eeee... możecie pisać wszystko, ale nie zamierzam słuchać tu ani pochwał, ani uwag krytycznych co do wyglądu bo żadna z Was tutaj mnie nie widziała, więc byłoby to nielogiczne. Źle zinterpretowałaś. Jednemu mężczyźnie chciałabym się podobać. I sobie samej. Nie interesuje mnie co kto widzi, interesuje mnie co JA widzę. Jeśli będę z siebie niezadowolona, to NIKT mnie nie przekona, że jest inaczej. Wszyscy mogą uważać, że nie jestem gruba i mam to GDZIEŚ, jeżeli ja będę tak uważać. To że INNI uważają, że wszystko jest w porządku niewiele mnie obchodzi, naprawdę. Więc możecie pisać, pisać, pisać, nic to nie da i nawet tego nie chcę. Jeżeli JA SAMA będę uważać, że coś w porządku nie jest, to nie będę szczęśliwa.
Dam przykład - INNI uważają, że mam mega super idealną średnią na studiach. JA uważam, że mogłaby być lepsza,  bo np. niewiele brakowało, żeby zamiast 4,5 było 5 z jakiegoś przedmiotu. I nie, nie chcę niczyich zapewnień że jest super, bo choćby się zebrała cała Polska pod moim blokiem i powiedziała że mam super idealne oceny, to będę marudzić bo DLA MNIE SAMEJ nie jest idealnie. I choćby cała uczelnia latała zapewniać mnie, że średnia 4,75 jest super super super, to mnie się podobać nie będzie, jeżeli sobie tak powiem. A nie podoba mi się, bo córka mojego znajomego na tym roku własnie (trzecim) miała 5,0. Więc kurcze, ale dlaczego mam równać w dół? Mam sobie tłumaczyć że niektórzy mają poprawki i cieszyć się że ja nie mam? A może do warunkowiczów się porównywać? Albo do tych co zaliczają na tróje?
Tak samo tutaj - mam patrzeć na dziewczynę która ma 80 kilo wagi przy moim wzroście i w moim wieku, zamiast na wytrenowaną Chodakowską albo nie wiem - Dżoanę Krupę?
No jasne, najlepiej wejść w tłum analfabetów i cieszyć się że się umie czytać. Albo w tłum zawodników sumo i cieszyć się, że jest się szczuplejszym od nich.
Tylko nie wiem jaki w tym sukces. Dla mnie coś, co przychodzi łatwo i bez wysiłku jest zawsze bezwartościowe. Nie istnieje NIC bezwarunkowego. Zawsze jakiś warunek trzeba spełnić.
Nigdy nie zadowalałam się byle czym. I nienawidzę półśrodków. I niestety po prostu doszłam do momentu, gdzie sama stwierdziłam, że to ja wlaśnie jestem takie byle co. Z tym mi jest ciężko.
Nie zrozumiałaś mnie trochę. Chciałam się po prostu wygadać.  Nie rozmawiam o takich rzeczach z ludźmi "w realu". Nawet mój ojciec i najlepsza przyjaciółka uważają że jestem zawsze uśmiechnięta i przeszczęśliwa. Więc może zrozumiecie czemu tu piszę wszystko dokładnie.
Jestem raczej niepraktykujaca, więc w sumie mi wszystko jedno, czy mnie kocha, czy nie Może mnie nie kochać, prędzej uwierzę w miłość mojego bardzo bardzo bardzo egoistycznego kota, który najprawdopodobniej kocha tylko siebie, ma wszystko i wszystkich gdzieś (i tak się zachowuje!!!) i wszyscy kochają jego On przynajmniej ma mnie za co kochać, bo chyba właścicielką kota jestem niezłą. Przynajmniej lepszą niż przeciętny właściciel kota - pod względem żywienia, warunków w mieszkaniu (atrakcje dla kota), bezpieczeństwa, opieki kocio-zdrowotnej, pobłażania kotu (wolno mu wszystko, ostatnio nawet "liścia" od kota dostałam, bo u mnie w domu kot może bić, ale kota bić nie wolno, kot ma monopol na stosowanie przemocy ). Więc może mnie trochę pokocha ten egoistyczny kot Poza tym na religii mówili, że Bóg kocha wszystkich. Dla mnie to bez sensu. Skoro kocha gwałciciela i mordercę nawet, to jakaś słaba ta miłość. Ale błagam, nie wchodźmy na tematy religijne.

Kammiś, idź proszę na tą terapię Twoja jakość życia znacznie się podniesie.

Chetnie bym poczytala Twego bloga, jesli masz ochote mozesz wyslac mi na priv linka.

Ale ja jestem po prostu niska
Wiesz, na dziewczynie 175 cm wzrostu waga okolo 50 kilo - to widac ze jest bardzo szczupla.
Na dziewczynie ledwo ponad 160 cm to jest zupelnie inaczej. To jest w ogole bez porownania
Nigdy nie bede wygladac jak modelka, bo po prostu jestem na to 1. za niska, 2. mam za szerokie kosci biodrowe 3. mam biust po matce, ktory jest jak przeklenstwo - nie chudnie jak ja chudne (wszystkim laskom najpierw schodzi biust) i sprawia wrazenie ze sylwetka wyglada na ciezsza niz jest. O ile teraz sie do niego przyzwyczailam jako tako, o tyle jak bylam nastolatka to byl to moj glowny kompleks.
A co do faceta - on sie wlasnie zachwycal dziewczyna swojego kumpla - modelka. Ale mam to gdzies, niech sie zachwyca dalej. Ja nie mam zamiaru chodzic z nim na imprezy i patrzec, jak sie nia zachwyca, chocby wszyscy jego znajomi mieli sie na mnie smiertelnie obrazic i myslec ze nie chce ich odwiedzac. Poza tym wole inaczej spedzic czas niz chlac caly wieczor. Jak tak lubi - prosze bardzo. Chcialam jechac z kolega na weekend w gory, ale biedny ma zapalenie tchawicy, wiec pojedziemy za tydzien. I nie interesuje mnie zdanie faceta. On sie zachwyca innymi babami, to mi wolno jechac z kumplem, ktorego znam z 5 lat i jest dla mnie jak brat. I sie nim nie zachwycam. Uwazam tylko ze jest nainteligentniejsza mloda osoba (dajmy na to przed 35) jaka znam. On jest z tych co raz czytal ksiazke i dostawal 5, co byl absolwentem roku w najlepszym liceum w wojewodztwie, co uczy sie 2 tygodnie na aplikacje i dostaje sie z palcem w d i z tych co nie maja zadnych znajomosci i koneksji rodzinnych a rok po studiach zarabiaja okolo 4 tys na reke. Wiec mam prawo mowic ze jest piekielnie madry i ze jestem dumna ze swojego przyjaciela. Poza tym potrafi mnie rozsmieszyc tak jak NIKT inny nie potrafi.
Powiedzialam sobie ze jedyna osoba z ktora bede rywalizowac to bede ja sama i bede robic wszystko dla samej siebie, nie porownujac sie do innych. I on mi tego nie zepsuje, chociaz jak widac bardzo sie stara. 
Co do dziewczyny ze srednia 5,0 - to corka znajomego, bardzo mila i madra dziewczyna. Nic do niej nie mam i nie zazdroszcze jej. Zasluzyla i zapracowala to miala
W ogole zastanawiam sie po co i dla kogo on (facet) sie tak pucuje. Bo dla mnie gruuuuuubym przegieciem jest zostawianie w Pure Jatomi 525 zl miesiecznie (ja place 79 i jestem bardzo zadowolona - korzystam ze wszystkich sprzetow i zajec jakie maja i z sauny) i nie rozumiem tego. Dowiedzialam sie przez zupelny przypadek wczoraj od dziewczyny ktora robila mi pomiary i chciala podpytac jak tam jego "postepy". No ale coz, jego sprawa. Ktos glupi to glupi i nic sie nie poradzi.

Edit: mowiac modelki nie mysle o dziewczynach z wybiegow. One nie wygladaja dobrze i nie podobaja sie mezczyznom. Mowie o dziewczynach z konkursow miss i fotomodelkach. Tutaj roznica jest taka ze one w przeciwienstwie do modelek wybiegowych maja piekna twarz i piekna zdrowa sylwetke. Nie maja anoreksji. Maja dobra skore, piekne cialo, kosci na wierzchu brak. I te modelki juz nie wychodza na wybieg. Maja figure np. w stylu Krupy. Chyba nikt nie zarzucalby jej anoreksji. Ciezko powiedziec ze takie dziewczyny raczej sie nie podobaja facetom wiadomo ze kosciotrupy z wybiegow sie nie podobaja, ale dziewczyny z wyborow miss czy fotomodelki kosciotrupami nie sa, maja piekna twarz, skore, wlosy, usmiech, rysy i podobaja sie juz wiekszosci. A mojemu facetowi juz szczegolnie, jak zauwazylam. Ja mu sie z kolei nie podobam, a przynajmniej tego nie okazuje (co jest rownoznaczne z tym, ze mu sie nie podobam). Wiec nie rozumiem tez, po co marnuje czas nam obojgu.
To co pisze nie jest objawem dola jestem raczej wsciekla, ale nie zdolowana. Moj "kochany" facet napisal mi dzis smsa, w ktorym w dosc "osobliwy", "uroczy" (cudzyslow celowy), cyniczny sposob zaprosil mnie...gdziekolwiek. Ze skoro tak bardzo sie nudze ze wie o tym nawet moj wykladowca (ktorego spotkal gdzies tam), to co chce robic. Brzmialo to mniej wiecej tak (skasowalam nieprzyjemnego smsa) "gdzie mam cie zatem zabrac, zeby doktor (nazwisko) nie musial mnie informowac o tym jak bardzo sie nudzisz i ze kobiet sie nie zaniedbuje, mijajac mnie na ulicy". A ja odpisalam tylko doktorowi na pytanie co slychac, ze pisze prace i troche sie nudze... I nic wiecej. zwykla odpowiedz na zwykle pytanie. Nawet nie mialam na mysli zwiazku tylko raczej to ze rok akademicki powinien sie juz zaczac, bo kolo, konferencje i w ogole.  Jak znam doktora (poczciwy czlowiek) to na pewno chcial dobrze...
Przykro mi i tyle. I niewazne ze przeprosil. Zreszta lakoniczny sms "przepraszam" to takie wielkie nic... dzisiaj oczywiscie nie ma go w domu bo musi ogarnac kancelarie razem z chlopakami po tym jak w nocy z niedzieli na poniedzialek zachlali banie. Co ciekawe dziewczyny dwoch pozostalych panow nie maja nic przeciwko i pily razem z nimi...
I ogolnie mi przykro bo jedyne komplementy jakie ostatnio slysze to dobre slowa od mojego wykladowcy. I nie mowie o podrywaniu tylko o dobrym slowie w stylu "pani jest inteligentna, na pewno sobie pani poradzi". To tez komplement, tylko ze dotyczacy mozgu. Facet mi nawet takich rzeczy nie mowi. A, zapomnialam jeszcze  o swoim lekarzu i o zulu z Olsztyna. I o jakims swirze bez zdjecia z fb, ktorego sie boje (ale mojemu facetowi to oczywiscie wisi). Jeszcze od nich uslyszalam cokolwiek milego w ciagu ostatniego miesiaca. Tak, to ironiczne, bo akurat od nich nie chce sluchac komplementow.

Błąd, bo najlepszy sposób na pokazanie, że masz na to wyj....ne, to chodzić z nim tam, gdzie twój facet widzi te laski. No chyba, że nie masz na to wyj....ne ale czemu masz to okazywać światu? Jeśli masz krytyczne podejście do swojego wyglądu, a nie planujesz wydać w najbliższej przyszłości grubszej kasy na różne korekty tego wyglądu, to najzdrowiej będzie nabrać trochę dystansu. Ja na przykład zawsze wiedziałem, że jestem zupełnie nie taki jak się chyba podobają kobietom. Twarz pospolicie poczciwa, okropne kobiece usta, chociaż nos bym złamał albo co... Przy wzroście 177 cm za krótkie nogi, za długa szyja, szeroka dupa. I dawno nauczyłem się mieć to w nosie. Nie aspiruję do tego żeby się podobać kobietom, jednej się spodobałem i chwatit...
A propos facetów. Ja też lubię swojej żonie opowiadać jaką to fajną laskę dziś widziałem, albo "rozebrane" dziś w pracy były koleżanki. Nawet dziś z żoną rozmawiałem, ona mówi - ja nie wiem co ty tam robisz i czy coś z tymi dziewczynami nie teges... Ja na to szczerze się uśmiałem, że chyba nie sądzi, że 10-12 lat młodsze dziewczyny mogłyby zobaczyć coś atrakcyjnego we mnie. No bez jaj, miło z nimi pogawędzić ale ... I tak jeszcze a propos facetów, to jak żonce mówię o tych dziewczynach, to tym dziewczynom mówię jaką mam fajną żonę ale o tym sza...

Eileen, Nina - jesli mozecie napiszcie do mnie na priv, bo ja cos nie moge nie dziala podesle Wam link do bloga, pewnie jutro sprawdze maila i od razu odpisze tam jest moje nieszczesne zdjecie z kotem wiec blagam, nie rozsylajcie dalej
Eileen - Twoj kot tez ma wszystkich gdzies? Moj ma olewatorska mine i wyglada zawsze jakby mial wszystko w swoim malym kocim zadku ostatnio ugryzl mnie w glowe jak cwiczylam na dywanie wzial koczka (takiego w stylu malej mi) i zaczal go kopac tylnymi nogami. Ale nie bolalo

Eileen:
Mhm,  nie wiem. Grupa (nie ze na studiach, ogolnie) mnie nie lubi to znaczy zalezy chyba od grupy. Jak udzielalam sie politycznie to tam bylam dusza towarzystwa. W kole naukowym radze sobie ok, ALE tylko wsrod osob zainteresowanych tematem, zdecydowanie gorzej mam z tymi ktorzy przyszli, bo ich byly przewodniczacy namowil i przyszli bo go lubia... Na wszelkich stazach/praktykach bylam lubiana, wiem ze aplikanci u ojca tez mnie lubia, bo nawet narzekaja na niego przy mnie (nie zamierzam donosic).
Bardzo, bardzo, bardzo, bardzo ciezko rozmawia mi sie z dziewczynami w moim wieku. Sa oczywiscie wyjatki, ale rzadkie. Kobiety starsze ode mnie - to zalezy, ale tez ciezej. Znaczy bardzo latwo na plaszczyznie zawodowej, bardzo trudno na plaszczyznie kolezenskiej. Chodzilam na jedne zajecia ze studentami zaocznymi (z racji 2 kierunkow, za zgoda prowadzacego) i tam mnie bardzo bardzo nie lubili. Byly wyjatki, ale nieliczne. ALE dlaczego te osoby uwazaly ze skoro sobie lepiej radze to mam im pomagac dla zasady? Sorry, ale nie musze miec ochoty dawac 30 osobom 400 stron wlasnorecznie robionych notatek, zwlaszcza ze niektorzy sie do mnie nawet nie odzywali. Najgorsza byla jedna baba. MODELKA, ale plus size (rozmiar 46) i 50+. Jak mi raz przygadala i to publicznie na fb, to myslalam ze mi galy wyjda z orbit. A napisalam prawde - dyskutowali w grupie zamknietej na fb, ze chca donosic do dziekana na wykladowce - napisalam, co o tym mysle i ze absolutnie brac w tym udzialu nie bede (przeciez to strzal w stope!). To ona napisala zebym "przestala sie wymadrzac i myslec ze jestem madra, ladna i zabawna".
Za to idealnie dogaduje sie z mezczyznami starszymi ode mnie o kilka lat, nawet kilkanascie (takich poznalam jak angazowalam sie politycznie). Na stopie bardzo kolezenskiej rowniez. Nie wiem, dobrze mi sie z nimi rozmawia, sluchaja co chce powiedziec i sa zawsze mili i uczynni. Duzo szybciej przechodze na ty z nimi niz z kobietami w ich wieku. I tutaj nie mam problemow z nawiazaniem rozmowy. Zadnych. I uwielbiam rozmowy w meskim gronie. I 20-latkow, i 30-latkow. Jak wypija to jest polityka, biznes i inne takie tematy
Co do osob mlodszych z kolei inaczej - swietny kontakt lapie z dziewczynkami w przedziale 8-13. Za to chlopcy w tym wieku mnie nie lubia i jestem nudna dziewczynki mnie lubia, bo ich nie moralizuje. Czasem pomagalam takim dwom blizniaczkom z angielskim to przy okazji wypytaly mnie o wszystko o co rodzicow zapytac nie moga co to jest hiv, czy chodzilam na wagary, kiedy mialam pierwszego  chlopaka, czy palilam fajki i takie tam no i sa podjarane lakierami do paznokci, eye-linerem i tak dalej
Co ciekawe tak zeby z kims wyjsc, pojechac itd. to mam1- 2 kolezanki, kolegow jakos z 6. W rozmowach z mezczyznami podoba mi sie to ze maja bardziej konkretne tematy. No i co najwazniejsze nie obrazaja sie nie wiadomo o co. Do jednego baaaaardzo dobrego kolegi zwracam sie per "ciołku", on zaczal do mnie mowic mendo z innym kolega potrafimy 2 godziny w nocy od 2 do 4 przegadac o polityce, z jeszcze innym o prawie.
Chociaz poznalam dziewczyne z ktora piszemy codziennie ale mieszkamy daaaaaleeeeekooooo od siebie, praktycznie cala Polske

Snake - problem jest taki ze on jest obiektywnie bardzo przystojny i jest tego swiadomy i cholernie pewny siebie. Jego zdanie o nim samym jest takie ze jest przystojnym, bardzo inteligentnym, wysportowanym, wysoko wyksztalconym, dobrze zarabiajacym i swietnie ubranym mezczyzna. Wiem o tym bo po pijaku tak gadal. On wlasciwie nigdy nie ma sobie nic do zarzucenia. No i jest cholernie wygadany, to mu trzeba przyznac. A, nigdy tu tego nie pisalam ale lakieruje sobie wlosy mimo ze ma krotkie no obiektywnie dziewczyny mowia ze jest bardzo wymuskany ale nie wymuskany ze gej tylko wymuskany cos ala bradley cooper czy nie wiem brad pitt nie ze podobny z wygladu do nich tylko podobny stopien wymuskania
I w tym problem ze i mlodsze i starsze i rownolatki uznaja go za atrakcyjnego.
A kobiecie jest trudniej zaakceptowac swoje wady niz mezczyznie. Dobrze wiesz, ze dla was wyglad ma wieksze znaczenie niz dla nas. Mi sie podobali rozni faceci. Jeden dzisiaj jest modelem, a drugi ma brzuch i jest pucolowaty na twarzy i ten drugi wcale nie podobal mi sie mniej. Gral na gitarze w zespole potem potajemnie (to bylo liceum) bujalam sie w jego ojcu (strasznie wymukany byly szef jednej ze skarbowek ). Wiec naprawde rozrzut jest duuuuuzy u was nie.

Cslady - pewnie masz racje. Znaczy masz racje oprocz jednego. Dola nie mam juz od dluzszego czasu. Nie wiem. Chyba jakos 3 tygodnie. Bylam u fryzjera, farbowalam wlosy, robilam paznokcie, chodze na fitness, nosze sukienki i takie buty ze az mnie do krwi zajechaly na pietach wiec nie ma obrazu depresji i placzu juz od jakiegos czasu. W miedzyczasie bylam z kolezanka w gorach. Robie dla siebie w ciagu tych ostatnich 3 tygodni wiecej niz kiedykolwiek wczesniej. Bardzo dbam o diete i wyglad, pisze artykul i szlifuje angielski. Nie mam dola. Wstaje z bardzo pozytywnym nastawieniem. czasem mam lenia, jak kazdy, ale generalnie robie duzo w ciagu dnia. I uwaga - nawet wstaje wczesniej 8-9, kiedys to bula 12-13 jesli nie musialam wychodzic. Wiec naprawde zmiana na plus jest duza i wiekszosc osob to widzi (matka, znajomi). Z dola nie zostalo wlasciwie nic. Teraz to juz tylko ewentualnie gorszy nastroj i byl raz - tylko przy pms. Generalnie czuje sie atrakcyjnie i nie mialam oporow zeby zagadac do trenera w Jatomi i go "prosic o pomoc". Idac ulica czuje sie raczej atrakcyjnie. Przy innych mezczyznach tez. Natomiast nie czuje sie atrakcyjnie przy ladniejszych kobietach i we WLASNYM DOMU, chyba ze jestem w nim sama. To ostatnie jest najgorsze.
Nie uwazam ze moja figura jest tragiczna. Dla mnie samej nie jest zla. Jak kazda kobieta chcialabym cos ulepszyc - wymodelowac ramiona, schudnac zaledwie 2 kilo, poprawic wydolnosc i kondycje (cwicze cardio). Uwazam ze moge ladnie wygladac jak sie postaram i ze nie wygladam grubo. Natomiast nie lubie sie rozbierac. Przy nikim. Kiedys nie mialam z tym problemu, chodzilam nawet regularnie do sauny, a teraz mam. Mam i juz. O ile w ubraniu wygladam wzglednie o tyle uwazam ze bez nie. Podobnie jak nienawidze nosic sukienek/spodnic bez rajstop. Mam brzydki koloryt skory, staram sie go jakos rownac balsamem brazujacym, ewentualnie mala iloscia podkladu na lydki.
Nie przepadam za swoja twarza, ale pod skalpel balabym sie pojsc i szkoda hajsu. Wygladam chyba dosc powaznie (i starzej, biora mnie za rowiesniczke faceta - a on ma prawie 29 i pol) wiec moze chociaz w pracy sie to przyda. Na to licze.
W ciagu ostatniego miesiaca chyba tylko raz bylismy na kolacji, wiecej nie wychodzilismy. Srednio bylo. Nie ze mam zastrzezenia do obslugi czy zarcia po prostu bylo sztywno i juz. Zeby sie rozluznic potrzebowalam pol butelki wina, a i tak do konca nie pomoglo.
Wczoraj chcialam zagadac, jak wrocil do domu zapytalam jak w pracy. Odpowiedzial "dobrze", poszedl pod prysznic, potem do innego pokoju, zamknal sie i pewnie pracowal. To byl nasz jedyny "dialog" w ciagu calego wczorajszego dnia. Dzisiaj mu sie chyba glupio zrobilo za tego smsa (na ktorego nie odpisalam) bo przeprosil i dal mi miska z rozowa kokarda. Niedlugo bede miec kolekcje miskow, wszyscy mi je daja.
Nie wiem jak mam sie czuc atrakcyjna jak dostalam od niego (bez okazji) wiatrak na biurko. Niby mega wypasiony ale do cholery jasnej wolalabym dostac nawet jedna roze a nie jakis cholerny wiatrak. To co mi kupi na urodziny? Kocyk elektryczny bo jesien bedzie sie zblizac? Czy komentarz do jakiejs ustawy? I nie chodzi o to ze oczekuje super prezentow (akurat komentarze do ustaw sa cholernie drogie, za komentarz do konstytucji dalam 2 i pol stowy) bo nie oczekuje. Jak juz mowilam jedna roza bylaby lepsza niz ten mega super wiatrak czy inny praktyczny prezent. Jak bede chciala sie chlodzic to sobie go sama kupie. Nie ma nic gorszego niz to jak facet zaczyna kupowac praktyczne prezenty. Praktyczne prezenty to sie kupuje babci. Chociaz nie, moja babcia woli stroj sportowy niz cieple kapcie chodzi z kijkami i wkurza wszystkie okoliczne psy (samym faktem ze idzie) slucha rihanny i ogladala Greya moja babcia jest pozytywnie dziwna i potrafi klac jak szewc w karty grac umie, pamietam jak mialam moze z 15 lat i widzialam jak gra i mowi do siebie "a to skur***le". W szoku bylam ale jest bardzo dobra osoba, zawsze pomoze, to ona zapoczatkowala rodzinna tradycje dokarmiania kotow.

Snake - co  innego mowic zonie o innych laskach zeby sie z nia podroczyc, co innego z kolega gadac przez jakies 20 minut jakie to jakas laska ma zajebiste nogi, jaka ma ladna twarz, jaki piekny usmiech, jaka jest mila i dowcina, jaka zabawna i nieglupia, jakie ma cudne zdjecia i w ogole wszystko super. Ja mialam tego nie slyszec. Ale dziwnym trafem mialam uchylone drzwi i akurat jak zaczal te gadke to skonczyla mi sie piosenka na sluchawkach, wiec mialam sluchawki w uszach ale nic nie bylo wlaczone. On mysli ze nic nie slyszalam.

Wyslalam Ci maila, nie wiem jak to dojdzie. Moze chyba dojsc do spamu jakby co.

Ok jutro zobacze bo juz leze a tej poczty nie mam w telefonie

Wiekszosc moich kompleksow mam dziwnym trafem tylko przy nim ale mniejsza o to.
On nie mnie opowiadal, tylko kumplowi i jaral sie tym 20 minut. To bylo slychac w glosie. Ale to tez juz nieistotne
Wyspalam sie wiec patrze na sytuacje inaczej.
On generalnie nie jest spiety wiec byl na luzie. Kiedys bylo tez miedzy nami zupelnie inaczej, ale bylo-minelo.
Zapomnialam o najwazniejszej zasadzie z ksiazki ktora mi pomogla: nie rozdmuchiwac przeszlosci i pamietac ze nie mam wplywu na innych ludzi - co robia i co mysla. Niepotrzebnie tyle o tym myslalam. Niech robi co uwaza.
Dzis jest nowy dzien i postanowilam sobie ze bedzie idealny wstalam rano, wypilam dobra kawe, pobawilam sie z kotem. zalozylam jedna z ulubionych sukienek, zrobilam delikatny makijaz ktory mnie odmladza, sukienka jest rozowa wiec tez odmladza i ide na uczelni zalatwic jedna sprawe i przy okazji powyrywam jednego magistra (dla zabawy) zawsze byl bardzo mily i kiedys ratowalam go tabletkami od bolu glowy. No i jest bardzo przystojny ale nie wyniosly.
Nie lubie klubow. Niezaleznie od tego czy jest dobry czy nie. Nie przepadam za wracaniem nad ranem bo potem jestem nie do zycia. Ja jestem z tych, co wstaja grzecznie o 9, ida na rower/fitness/cwiczyc, potem jedza zdrowe niskokaloryczne zarcie, ida pisac artykul i szlifowac angielski, pobawia sie z kotem, a okolo 23 biora grzecznie kapiel i kolo 1-2 ida spac. Trzezwe i z bilansem kalorycznym na minusie wiec imprezy nie sa dla mnie.
Tak, wiem, ze on zupelnie inaczej wyobrazal sobie te wakacje, ale trudno. Nie zamierzam chlac, zrec i co weekend gdzies jezdzic tylko dlatego ze komus sie tak podoba i ma jakies urojenia.
Myslalam o tym zeby tanczyc znowu, ale chcialam raczej zatrudnic do tego swojego bylego partnera od towarzyskiego bo moglibysmy isc od razu do grupy dla zaaawansowanych i duzo sie nauczyc.

Odpisałam Wam na maile

Ohohoho, to mocny kot musi być zwlaszcza z tym sikianiem
Mój lubi sikać (do kuwety) jak ktoś jest w łazience taki dziwny kot

Mhm, najgorsze jest to że ludzie mają jakieś wspólne tematy, wspólne wyjścia, wspólne imprezy. Ja mam to z niewielką liczbą osób, które znam bliżej.

Facet się czymś zatruł, ale ja dzisiaj mam ochotę być złośliwa, więc zjadłam sorbet porzeczkowy na jego oczach
a jak mi obrzyga deske, to będzie spał w piwnicy póki mu nie przejdzie

Ale ja nie marudziłam
Po prostu wyciągnęłam sorbet
Spokojnie, zamówiłam mu taksówkę i wysłałam do lekarza.
I przetrzymalam pod kiblem, bo musiałam wziąć lodową kąpiel (strasznie szybko przegrzewa mi się głowa i puchnę), to zaczął krzyczeć coś o prawach człowieka, powiedziałam mu żeby się odwołał do Strasburga
I na tym skończyła się moja wredność. Mam dziś dobry humor

Dobra, jak sie obudzi (bo zasnał), to zrobie mu miętę albo rumianek czy co tam się daje na zatrucia.

Pisałam o modelkach, bo nowa dziewczyna jego kumpla jest modelka. Znaczy nie taką wybiegową tylko foto, ale jest.
Jak zacznę kontrowersyjnie, to mnie zaraz wszyscy znienawidzą
Eileen - napisałam Ci maila z małą prośbą
On te walizke jeszcze drapie - to najgorsze

Ucieliby mi glowe
Nie ma sprawy