Totalny mętlik w głowie

eeeee.... on nie ma na imię Filip... serio. to że to najpopularniejsze imię na F nie znaczy że on też ma tak na imię.
to raz
dwa. nie, nie ma za  mnie nic robic. o psychikę mi chodzi. znaczy że nie bede mogła sie na niczym skupić przy takim stanie rzeczy jak jest teraz.

to ja już nie wiem
myślę o nim za mało czy za dużo?
sorry, Ludmiła, mam pisać tu o tym że we wtorek za tydzień  mam zaliczenie z wyjatkowo nudnego przedmiotu?
czy może o tym jak było na fitnessie albo u kosmetyczki? czy co pan doktor mówił na zajęciach?

Ok. Ten Filip to taki przysłowiowy, po prostu lepiej pisać o kimś dając mu jakieś imię niż przypisywać literkę.

No ale on też może mieć gorsze bardziej stresujące dni. I nie zawsze będzie Cię tak samo mocno wspierał, bo czasem on też potrzebuje wsparcia lub skupić się na sobie wyłącznie.
A i dobra rada:  związek problemy w związku, w żadne sposób nie powinny odbijać się na pracy, studiach, obowiązkach.
Trzeb to stanowczo odgrodzić.

Ale życie nie może się kręcić tylko wokół faceta. To jak to rozumieć poza nim nie masz innych ciekawych tematów do rozmowy czy rzeczy do opisania?

Wiesz, ze ja dla Ciebie złośliwa nie jestem. Ale uważam, że gdybyś miała więcej dystansu do F, więcej pewności w Waszej relacji. I inne sprawy na głowie, czułabyś się lepiej, bo nie myślałabyś ciągle o nim o Waszym związku, nie dołowałabyś się  myśląc o jego eks.

Faceci nie lubią jak się im poświęca całą uwagę, analizuje ich przeszłość, rozmawia o nich z innymi.

Tez mam metlik. Jeszcze większy, ale jakoś dam rade. Sytuacja patowa... Bo zona brata sprala okrutnie psa, aby mi pokazać kto tu rządzi,... Wszyscy próbują to załagodzić w obawie o moje życie, bo boja się, ze cos mi zrobi.. A ja im mowie- stop. Zobaczymy jak daleko się posunię.

DOBRA.
Ochlonelam troche wiec moge napisac co i jak.

1. Ludmila - przepraszam, jesli bylam niemila. Mam ciezki dzien. Wiem, ze nie zyczysz mi zle nie chcialabym zeby cos rzucal. Chcialabym zeby po prostu byl.
To nie jest tak ze ja nie umiem kolo siebie zrobic nic. Pamietajcie ze jakies poltora roku mieszkalam sama. Rodzice nie odwiedzali mnie co tydzien. Myslicie ze nie chorowalam? Chorowalam. I dawalam rade. Nie chodzi o zadne obslugiwanie. Teraz tez brzuch mnie boli bardzo (jak to babe) i po prostu wzielam leki rozkurczowe, zrobilam sobie termofor i sie polozylam. Jakby mnie bolal nie do wytrzymania zadzwonilabym po pogotowie - raz to zrobilam, dostalam zastrzyk i szybko bol minal - wiec daje rade.

2. Pitagoras, Ty naprawde myslisz ze ja mam takie lewe rece? Przeciez ja gdzies pisalam ze przeciez nikt za mnie nie sprzata, nie pierze, nie prasuje, nie pozmywa (no, zmywarka i pralka mnie wyreczaja tez - jak kazdego). Nie zajmuje mi to duzo czasu i nie meczy mnie. Lubie uproszczenia - np tego swojego robota co sobie jezdzi j sprzata. Umiem ugotowac rozne rzeczy. Cale filety rybne rowniez, nie tylko paluszki po prostu jem w wiekszosci na miescie w knajpkach ze zdrowa zywnoscia albo czesto robie baaardzo proste zdrowe rzeczy i juz. Piec nie umiem i nie uwazam zeby bylo to konieczne - nikt nie powie ze jest. O ile ugotowanie prostych rzeczy jest potrzebne o tyle do cud mnie nie ciagnie. Ale za to czesto zamawialam mu pierogi z pierogarni bo wiem ze lubi a maja dobre. Ja bym takich nie zrobila na pewno

3. Bylam u niego. No, znaczy to za duzo powiedziane. Z boku - komiczna sytuacja. Weszlam do klatki, glosna muzyka (wspolczuje sasiadom, ale 20 byla). Dzwonie. Nic. Drugi raz dzwonie do drzwi. Czekam. Otworzyl jakis typ i mowi "dzien dobry pani, ja przepraszam bardzo ale osob fizycznych plci zenskiej niestety nie mozemy wpuscic". Facet sobie nie dal nic przetlumaczyc i zachowywal sie smiesznie - naprawde mnie rozbawil. Nie wiem czy sie napil czy co wzial, nie wnikam. W pelni sil intelektualnych nie byl usiadl ze mna na klatce i chcial sobie pogadac o pierdolach. Po 15 minutach zapytal skad ja sie tu w ogole wzielam. Wyszla sasiadka i mowila zeby sciszyli muzyke a on do niej "niestety to jest niemozliwe, zastanowimy sie o 22:00. bardzo pani wspolczuje ze musi pani to znosic"
Dziwny typ ale niegrozny. Nawet jak sie ktos wkurzy na niego to chce rozmawiac i zadawal mi jakies zagadki
W koncu sobie poszlam, co bede przed drzwiami siedziec.

4. Myslalam duzo. Ogarnelam sie. Wiem co robie zle. Wiem na czym moge zaoszczedzic sporo czasu. Juz dawno wiedzialam ale mi jakos ta choroba rozmydlila wszystko. Moj rozklad dnia bedzie teraz wygladal tak: poniedzialek, zajecia: 8:00(jutro odwolane i dopiero na 11.30 ) do 15.00 - z jednym okienkiem i wtedy ide na fitness. Wtorek, sroda - staz 8.00-16.00. Czwartek, staz 13.00. Jedne zajecia 13.15-14.45. Piatek wolny. Rano bede chodzic na 2 godziny na fitness. 3 godziny w tygodniu musza byc. W sumie duzo czasu moge miec wolnego. Z ojcem ustalilam - bede dostawac np opinie albo umowe, pozew itd 1-2 tygodniowo. Nie zawali mnie robota. W wakacje wiecej ale wtedy to chetnie wezme robote bo bedzie mi sie nudzic. Tylko mi ten czas tak ostatnio przecieka przez palce ze tylko obowiazki wypelniam - na koniec dnia. Ale dzisiaj sobie powiedzialam dosc. I zrobie sobie depilacje laserowa i bede miec spokoj. Najlepiej to urzedzenie kupie i w domu bede robic zeby nie latac po salonach.
No, tylko nie wolno mi sie znowu rozdrabniac w czasie. Teraz sie ladnie ogarnelam i wlasnie sie klade.

Ludmila - to jest tak ze ja pisze o rzeczach ktore mnie grzya. Jak martwie sie sprawa z kolezanka to pisze o kolezance, jak martwie sie mama to pisze o mamie, jak martwie sie facetem to pisze o facecie. Innymi rzeczami sie raczej nie martwie wiec nie pisze o tym. Pisalam tez w dziale zdrowie jak mnie cos martwilo. Wiec zasada martwienia dziala

Ja bym uderzenia zwierzecia nie wybaczyla
Co za suka! (Nie o psie mowa)

A co jego eks dziewczyny. Ty się tu o niej piszesz tyle imponujących rzeczy, jaka jest zdolna, ambitna i jaka ładna. Ok, zgodzę się, że jako fotomodelce nie można nic zarzucić. Ładna buzia, długie nogi. Można mieć przy niej kompleksy, ale kompleksy, mogą mieć tylko Ci którzy jej nie znają i widzą tylko na zdjęciach. Jak tu kiedyś opisałaś w jakim sposób się zachowała wobec F. W jaki sposób go zdradziła. Gdzie i w jakich okolicznościach. To w jego oczach i wszystkich którzy o tym wiedzą ona jest lekko mówiąc ,,nic specjalnego'' zrobiła straszne świństwo, okazała się osoba o bardzo niskim kręgosłupie moralnym. Takiego świństwa nie zatuszuje nawet  doktorat czy tytuły miss.

I co, porozmawiałaś z nim spokojnie?

Cslady - nie pogadalismy. Dzwonil do mnie wczoraj nad ranem przed 5. Pewnie po tej imprezie. Wiele to nie zrozumialam z tego co mowil pytal sie co slychac (tak po prostu), jak zapytalam czy wie ktora jest godzina to powiedzial ze zna sie na zegarku od podstawowki to jedyne sensowne zdanie z calej tej "rozmowy"
Moja grupa z ekonomii (ja ten przedmiot juz mialam wczesniej na prawie wiec nie chodze) miala z nim zajecia to ich opieprzyl zanim jeszcze do sali weszli ale akurat moim zdaniem nalezalo sie, bo opieprzyl facetow ze sie rozsiedli na krzeslach na korytarzy przed sala a dziewczyny staly. Powiedzial im ze ich w domu nie wychowali. Tak samo u nas na prawie wczoraj, czekamy na zajecia, ja stalam i duuuuuzo dziewczym stalo ale dwoch delikwentow siedzialo i nawet nie pomyslalo zeby zady podniesc. Nie wspominajac juz o tym ze wczoraj mnie brzuch bolal i wzielam 4 ibupromy i 3 spasmoliny (rozkurczowe), przy wadze 47 kilo (po szpitalu mam tyle teraz) to potezna dawka, ale co ich to obchodzi. Jeden z tych siedzacych to nawet chcial zebym mu wytlumaczyla kazus, ale sie wkurzylam i powiedzialam ze jego kazus, jego sprawa. Chamstwo takie to pomagac nie bede.

Truskaweczka - to nie chodzi o takie ogolne powodzenie i nie tylko o wyglad, ale tez o to ze ta jego najwazniejsza ex (nie modelka) byla ciekawa osoba. Znaczy zainteresowan duzo miala i duzo w zyciu robila. To tez ma chyba wplyw na ogolna atrakcyjnosc.
Zamykalam sie bo mialam ogolnie jakies zle samopoczucie i jakos tak chcialam byc sama. Nie wiem czemu.

Ale przyznam, ze dostalam kopa i chyba zaczelam sie ogarniac. Nie ma jeszcze 7 a ja juz ogarnelam siebie, kota, podlalam kwiatki, poodpisywalam na maile, podrukowalam cos, przygotowalam rzeczy na jutro, ogarnelam porzadek w domu (wszystko idealnie, mam swira na tym punkcie) i zaraz skoncze kawe i ide na 1 dzien stazu. Wiec wstaje o normalnych porach jak normalni ludzie - rano, nie w poludnie. Jak wszystko pojdzie dobrze to bede wstawac w sumie o tej samej porze co F.
W sumie podoba mi sie, bo rano mam jakas wieksza motywacje zeby wszystko szybko ogarnac. No i ogarnelam i jak wroce kolo 17 to nie bede musiala nic robic praktycznie. a zawsze to wszystko zostawialam na wieczor. Poucze sie tylko po poludniu i juz.
Zasypianie mi jeszcze wychodzi TRAGICZNIE - polozylam sie kolo polnocy i nie moglam spac i miotalam sie po lozku, mimo ze wstalam kolo 7.30 wczoraj, spalam jakies 6 godzin, dzisiaj 5 i nie czuje zmeczenia zadnego. Ale mam nadzieje ze sie to unormuje i z czasem bede zasypiac jak sie poloze. No i staram sie oszczedzac czas, zrobic pare rzeczy na raz itd. Wczoraj mi wyszlo bardzo przyzwoicie

Hej kammiś, czytam sobie po cichu Twój forumowy "pamiętnik" i muszę przyznać, że ciekawa lektura, pouczająca ^^ Pisz dalej jak czas pozwoli.

Zalogowałem się, żeby napisać odnośnie tego że ciągle chorujesz, bo akurat podobny temat mam aktualnie. Moja matka też ma taki problem od roku chyba tylko przeziębienia, zapalenia gardła, angina i tak w kółko, więc się podpytałem trochę i mi znajomy polecił super produkt, w dodatku naturalny. Chodzi mi o miód manuka - jest silnie antybakteryjny i bardzo wspomaga odporność, plus multum innych rzeczy (wygoogluj sobie). Jak nie próbowałaś to sprawdź, chociaż tani nie jest (jeśli będziesz kupować to minimum z MGO 400).

Dawno nie pisałam, bo były praktyki, była nauka, były konferencje.
Rok zakończyłam w świetnym "stylu", ale koncertowo skopałam swój związek.
Teraz ratujemy resztki w stanie agonalnym. I to naprawdę agonalnym.
Co najgorsze wiem, że to nie nauka była winna - tylko ja. Wolałam się zamknąć sama w pokoju niż z nim przebywać.
Teraz cholernie żałuję.
W stanie agonalnym też jest moja samoocena - totalnie mi się skopała w tym związku. Po prostu cały czas mam wrażenie, że mu nie dorastam do pięt. I to mnie w jakiś sposób zeżarło, bo zaczęłam nawet wstydzić się przy nim rozbierać. Więc i ten aspekt życia totalnie leży (częstotliwość z codziennie spadła do raz na 10 dni).
Zamiast coś z tym zrobić to wkopywałam się tak w ten dołek każdego dnia. Byłam dla niego niemiła, oschła, unikałam go itd.
Przez to wczoraj zrobił coś głupiego czego - jak sam mówi - żałuje. I chyba naprawdę żałuje. Zresztą ja nie jestem bez winy, bo on się starała, a ja go kopałam. I dopiero dzisiaj to zrozumiałam.
Nie oczekuję że ktoś mnie pogłaszcze po głowie, tylko raczej że ktoś powie że tak czy siak będzie dobrze, cokolwiek ma to oznaczać.
I może poradzi, jak ma wprawę w ratowaniu związków w stanie agonalnym.

Jak jest związek w stanie agonalnym, to nie pozostaje nic innego jak zerwać. I zacząć od nowa. Wrócić do początków. Znów tak jak na pierwszej randce, kolacyjki, kino, oczywiście rozmowy, długie i szczere.
Ale pod warunkiem, że jest taka chęć z obydwu stron. Bo jest prawda?
A z ciekawości. Co on takiego głupiego zrobił? Chyba, że nie chcesz o tym gadać.

O tym oddalaniu się i zamykaniu w pokoju pisałaś już w lutym. Dlaczego nic się nie zmieniło? Kluczowe jest chyba uświadomienie sobie dlaczego tak naprawdę to robisz. Bo ogólnie to nie jest normalne, by tak uciekać od osoby, którą się kocha. Tzn. nie piszę tego w tym sensie, że masz czuć się winna. Chodzi mi o to, że musi być jakaś przyczyna, którą trzeba rozwiązać. Inaczej możesz sobie naprawiać na bieżąco te widoczne skutki, ale bez naprawienia głównej przyczyny nic z tego nie będzie.

Nie olałam, miałam ciut więcej roboty W poniedziałek tydzień temu ostatni egzamin. We wtorek tydzień temu pozbyłam się migdałków. Potem zdychałam Jeszcze boli, dwa dni temu chciałam zjeść starte jabłko, to myślałam, że zdechnę z bólu (kwas na ranę). No ale jem już kurczaka, jajko, ryż, zupę, więc coraz lepiej. Jadę na Nimesilu - taki środek przeciwbólowy, mój lekarz mówi, że w miarę bezpieczny w porównaniu do innych, sam go czasem bierze. Na pewno lepsze to niż Ketonal. Dziś jest rekord - pierwszy raz wzięłam tylko jeden rano. Rano najgorzej jest - zaschnięte to i boli. Dziś pierwszy raz nie bolały mnie uszy jak się obudziłam.
W poniedziałek się jeszcze bronię na licencjacie, ale to już raczej lajt

Wątpię, żeby ktoś mi doniósł. Był z takim Sebastianem. Sebastian by doniósł? Dałby się zabić prędzej. Sebastian to taki typowy du*iarz za przeproszeniem. TYPOWY. Kiedyś przyszedł jak byłam sama w domu, to gadał że mi ładnie w leginsach Ale nic by nie zrobił, wiadomo, F. to jego kumpel i wspólnik.
Nie wiem, chyba chciał być szczery. W sumie jak przyszedł to wyglądał jak kupka nieszczęścia. Kiedyś, już dość dawno obiecaliśmy sobie, że powiemy sobie jak coś się któremuś "przydarzy". Ja to niestety odebrałam jako zdradę. I w sumie dalej odbieram. Ale wiem, że sama go do niej pchnęłam.

Nosiłam aparat kiedyś. Ale chyba nie chcieli mi już wyrywać zębów. Na razie jestem ledwo ponad tydzień po wycinaniu migdałków - nie doszłam jeszcze do siebie niestety. No i jakbym miała założyć aparat, to tylko ten lingwalny, co go nie widać. Ewentualnie kryształowy.

Te badanie to z krwi? Błagam, nie. U mnie pobieranie krwi to tragedia. Pękanie żył i męka. Nie widać żył, potem krew nie leci, pęka żyła, wkuwanie w następną. Ostatnio przechodziłam badania. Mieli mi wyrobić przy okazji krew-kartę z grupą, ale zabrakło krwi. Siostry powiedziały, że trzeba by było jeszcze raz, ale one wolą mi kasę oddać, bo pobierać to już mi nie chcą I to nie wynika z braku umiejętności pielęgniarek. Tylko ze mną są takie problemy i każda pielęgniarka je ma - a przerabiałam już sporo.

Najgorsze jest to, że czuję niemoc. Wiem, co mogłabym zrobić, żeby coś zmienić, czy to w sobie czy żeby poczuć się lepiej. Ale jakoś nie wiem, nic nie robię. Bez sensu to.
Na przykład teraz siedzę - ręcznik leży na podłodze, światło się świeci gdzie nie powinno, opakowanie po jogurcie niewyrzucone, nogi nieposmarowane balsamem. A co dopiero ambitniejsze zajęcia.

Cslady - pewnie dlatego, że mam wrażenie że nie jestem dla niego odpowiednia. Ostatnio uważam, że wybrał mnie sobie jako taką "bezpieczną opcję". No bo przecież ja go nie zdradzę. Będę w miarę dobrze wykształcona (i nie chwalę się tym, bo uważam że jestem nieinteligentna), więc wstydu mu chyba nie przyniosę. Wiem jak się zachować, to prawda, nauczyli mnie tego. Głównie siedzę w domu. W sumie to nawet zainteresowań nie mam ostatnio. Jest dużo kobiet z ciekawszą osobowością i wyglądem. Jestem raczej spokojna. Nie mam na swoim koncie żadnych większych wyskoków. Największy to całowanie się z żonatym sąsiadem, jak jeszcze NIE wiedziałam, że jest żonaty, a twierdził że nie, obrączki nie nosi. Gorszych nie było. Jedyne co jeszcze jestem w stanie sobie przypomnieć to dolanie w podstawówce koledze (razem z koleżanką) środka przeczyszczające do picia Więcej grzechów nie pamiętam
Taki kolega mnie utwierdził w tym myśleniu. Starszy ode mnie sporo (około 15 lat), poznałam go jak kiedyś angażowałam się politycznie. On wybrał sobie żonę właśnie według klucza "nie musi się super podobać, ważne żeby była opcją na stałe".

W dodatku jestem strasznie strachliwa - coś mi się obiło o szybę (pewnie jakiś robal) i już sie boję, "avast" zagadał coś o skanowaniu systemu - od razu podskoczyłam. I wszystko mi leci z rąk. Ciągle coś rozlewam, tłukę itd.

Ale ja go kocham. Tego jestem pewna.
Tak, rok.

W tym twoim poście serio mętlik, jak w temacie. Dwadzieścia dwie strony i nic się nie zmieniło? Nic nie poukładało?

Zrób te badania, warto się przemóc, serio. Piguły mają swoje sposoby, nie ta żyła, to inna, w końcu jakąś będzie widać.

Brak wewnętrznego porządku odbija się w burdelu w życiu i w mieszkaniu.

To, co typ zrobił, to tak, owszem, była zdrada. Tak, ma ciągoty do takich rzeczy, bo kiedyś na prawo i lewo się. Przykre, ale prawdziwe. I widać nie kocha cię tak mocno, albo tak jak powinno się kochać, bo by wtedy nie ważne ile wypił, ale tak nie zrobił. Nie pchnęłaś go. Sam się pchnął. Dorosły człowiek sam wybiera, co chce zrobić. Nie ma usprawiedliwienia dla zdrady. Och i sorry za ten tekst o zdradzanych żonach w moim poprzednim poście, jakoś nie zczaiłam, że w sumie do ciebie też pasuje . No ale ty się jeszcze nie wkręciłaś w te bezsensowne rozkminy, jak one, no i nie macie dzieci, kredytów i 30 lat razem. Więc to w sumie nie o tobie. Tak czy inaczej ten typ to zwykły cienki bolek, któremu należy się kop w zad. Co uczyniłaś i bardzo dobrze. Teraz popracuj nad swoim mętlikiem i poszukaj kogoś o mniej bujnej przeszłości, a wszystko się ułoży. Dobrej nocy.

No to co teraz sie tak siebie czepiasz? Napewno nie jest zle

Moje piekne siniaki wygladaja tak, ze moj maz myslal, ze mam jakas chorobe skory zlaly sie w jedno na nodze i sa czerwone.

A co do skory, to jak bylam kolo Twojego wieku moja skora zaczela sie zmieniac na jakas sucha i tak zostalo. Teraz musze sie z nia piescic.

Co do Twojego partnera -trudno mi cos powiedziec. Taka sytuacja jest jak dla mnie z kosmosu. Ale ta zdrade tez bym w sumie wybaczyla. Jakos nie uwazam, zeby to byl jakis big deal.

Radziłbym ci kammiś kilka rzeczy. Po pierwsze nie idź do łóżka z chłopakiem jeśli nie czujesz że wasze relacje są dobre. Poczekaj co najmniej kilka miesięcy z tym od początku waszej znajomości. Jeśli on będzie chciał zaczekać, to jest to dobry materiał do spróbowania bycia razem. Niestety ale pewna grupa dziewczyn uważa, że seks to jest to samo co napić się kawy, żeby się gorąco zrobiło. Tak nie powinno być. Dla mnie seks jest potrzebą więzi z dziewczyną z którą mam dobre relacje, muszę wiedzieć NA PEWNO że dobrze nam jest ze sobą i muszę sobie to wyobrazić przed seksem, żeby chcieć go mieć, inaczej nie będę miał nastroju do seksu. Jeśli masz seks bez potrzeby, którą opisałem, to skutkiem tego może być u ciebie łatwiejsze wchodzenie w związki o płytkich relacjach i skończy się tak samo.

Poza tym z opisu wynika że jesteś neurotyczna a twój były też nie miał odpowiedniego dla ciebie cierpliwego charakteru. Nie pracujesz nad sobą i nad poprawą swoich wad. Skończ myślenie że jesteś do niczego bo jeśli będziesz to dalej robić, to właśnie dla podniesienia poczucia własnej wartości będziesz wchodzić w nieodpowiednie związki. Zrób sobie desensytyzację przez stopniowe podejmowanie się zadań powodujących lęki, poczynając od takich które powodują najmniejsze lęki. Powiedz sobie że ci się uda to zrobić. W miarę realizacji tego planu te lęki zmniejszą się. Chłopcy nie chcą mieć neurotycznych dziewczyn i wytrzymają tylko do czasu więc niezbędne jest dla ciebie żebyś wzmocniła swoją odporność na różne sytuacje życiowe.

Kochasz, ale czy jesteś szczęśliwa? To trochę jak tłumaczenie uzależnienia, a nie miłości. Jeśli nie kochasz samej siebie (ciągle samą siebie kwestionujesz i doszukujesz się wad), to jak możesz prawdziwie kochać inną osobę? Może teraz się pogodzicie, ale co jakiś czas będziesz mu wypominać ten pocałunek, jestem tego pewna. Ile czasu trwa agonia? Ostatnio pisałaś w lutym i było tak samo, czyli już co najmniej 4 miesiące na 12 miesięcy związku. Tak obiektywnie naprawdę uważasz, że to ma sens i że warto jest na siłę walczyć?

Kammiś nie obraź się, ale znając Twoją historię bytności na forum myślę, że rodzice niestety słabo Ciebie do życia przygotowali. Czasami wydawało mi się, że masz jakieś poglądy z kosmosu (chodzi tu o życie codzienne), albo że ja mieszkam w jakiejś innej rzeczywistości. To z czym się teraz stykasz to po prostu codzienność. Każdego czasem dopada dół, problemy egzystencjonalne, dziwne rozważania. A najczęściej to dopada jak się nie ma zainteresowań poza pracą/studiami. Wtedy się właśnie siedzi i myśli o głupotach. Jak już to Ci kiedyś pisałem masz bardzo niską samoocenę, mimo tego że przecież sukcesy na studiach osiągasz. Tu jest pies pogrzebany. Na szczęście widać, że to widzisz. Pracuj więc nad sobą, bo tylko w ten sposób będziesz mogła pracować nad związkiem. Ja trzymam kciuki żeby się udało.
I nie myśl też tak, że jak ktoś ma inne od Ciebie poglądy to automatycznie Ciebie nie lubi, bo tak nie jest.

Nie lubisz siebie to po co ci podobne osoby? Jesteś egocentryczna przez co nie jesteś lubiana przez tych którzy nie widzą problemów tam gdzie ty widzisz dzwon. I naradza sie perfekcjonizm. Rodzice mają na to główny wpływ ale widocznie sami mają jakieś głębsze problemy.

Tak, 14 lipca jade w kierunku Mazur do kolezanki, potem niech on cos wymysli.
Boje sie troche, bo znajomy mial polpasca, nie wiedzial ze go mial, a odwiedzil mnie po zabiegu. Pytalam lekarza - teraz nic sie nie da zrobic. Profilaktyka nie ma sensu, leczenie tym bardziej. Jak wniknal do organizmu to bede miec albo ospe (to powoduje ten sam wirus), bo nigdy nie mialam

Ostatnio mniej chorowalam - pogoda lepsza, bralam luivac, moze pomogl. No i wycielam migdalki - nie mam juz tego ciaglego skupiska bakterii w sobie. 
Ile trwa ospa? Znaczy do calkowitego wygojenia?
Okropne wakacje wyczuwam 
Az mi sie ryczec chce.

Kammiś, Snake ma rację, uważam że powinnaś poprosić moderatorów o edycję tamtych postów.
Nie ma żadnego problemu, żeby ustalić dane Twoje i Twojego faceta.
Jeżeli nawet nie zależy Ci na swojej prywatności, to powinnaś ochronić jego prywatność. Podałaś na forum wiele intymnych informacji na temat jego życia seksualnego, byłych dziewczyn, prostytutek, itd. Też wątpię aby chwalił się tym na prawo i lewo, a jego święte prawo, by ich nie upubliczniać. Temat jest czytany nie tylko przez aktywnych użytkowników, ale dostępny dla wszystkich w internecie.

Tu mi się nasuwa, że Twoja samoocena wcale nie skopała się w "tym" związku. Była taka już przed. I powiem Ci jeszcze, że przy nowym facecie też będzie "skopana". Bo winą nie są związki i faceci, ale Twoja kondycja psychiczna, z którą w te związki wchodzisz.
Jest tak, że w nowych związkach bagaż nierozwiązanych problemów wewnętrznych zawsze daje o sobie znać. Nie da się stworzyć dobrych relacji, jeśli sami mamy problemy z samooceną.

Można i myślę, że bez problemu przychylą się do tej prośby, bo interes ochrony prywatności innych osób jest zrozumiały.

Ja tu widzę trochę masochizmu, takiego nieświadomego. Bo teraz te włosy dobiją Cię na amen. A czasami człowiek potrzebuje to poczuć.

Tak całkiem bez sarkazmu W zasadzie mnie mało kto też lubi, to jakby potwierdzam zasadę ;D

Amerykańskie, rządowe programy szpiegujące co dzień archiwizują internet więc pomyślcie, gdzie wasze wynurzenia trafiają

No zaraz przybędzie mi właśnie jeden śmieć w postaci puszki Na razie to moje pocieszenie, bo z żony żaden pożytek przez kilka dni Na szczęście tuż przed wymaltretowała mnie do krwi nomen omen więc zimne piwo pomaga.
Co wy macie z tym brzydnięciem? Moja pyta się o każde pół kilo w tą czy w tamtą. Tak jakby facet w ogóle takie rzeczy zauważał u swojej kobiety. U obcej, to i owszem

No widzisz, a kobita pyta czy widzę Takie 2 kilo w jedną czy drugą stronę, to zauważam, bo najpierw ubywa lub przybywa w cyckach
Z kolorem włosów to jest tak, że przeważnie informacje mojej kobity, że przemalowała włosy przyjmuje na wiarę. Skoro twierdzi, że przemalowała, to pewnie tak jest
Jeśli tobie się kolor sam z siebie zmienił, to zbierz w reklamówkę te wszystkie medykamenty, które przez ostatni czas brałaś i zanieś je do dermatologa czy kogoś takiego, bo niektóre tak ponoć działają.

Łeeee, to co to za tragedia Tragedia to jest jak komuś w wieku 20 lat zakola wędrują na czubek głowy, a 10 lat później ma na czubku głowy łysego placka. Ja to rozwiązałem w prosty sposób, że nie lubię takich rozwiązań pośrednich, to strzygę łeb na milimetr już od 20 lat. Nie wiem czy mogę ci polecić tą metodę...

Kammis a pofarbowalas pozniej ta szamponetka?

A co z tym psychologiem? Poszłaś w końcu? Może to jakieś początki depresji. Tak czy inaczej nie jest dobrze i trzeba iść do specjalisty. Tzn. ja nie uważam, że psycholog jest lekiem na całe zło, bo dużo zależy od Ciebie samej i Twojej pracy nas sobą, ale on na pewno nie zaszkodzi. Dlaczego w ogóle przerwałaś sesje z poprzednią?

Jeżeli tak podchodzisz do psychologów to trudno, by terapia odniosła jakiś skutek. Wiele osób dobrze zarabia, a czy to znaczy, że nie wkładają serca w swoją pracę? Może za dużo naoglądałaś się takiego materialistycznego podejścia i teraz projektujesz je na wszystkich. Pieniądze są fajne, nawet bardzo fajne, ale to nie znaczy, że ktoś Cię słucha tylko dlatego, że mu płacisz. Tzn. wiadomo, że z psychologiem nie powinny Cię łączyć przyjacielskie relacje, bo to nieprofesjonalne, ale trzeba znaleźć takiego z powołaniem, który chce pomagać. Żadne problemy nie są głupie, nawet jeśli komuś wydają się błahe. Tym bardziej, że u Ciebie to już naprawdę trochę niepokojącą formę przybiera. Jeśli masz problemy z samooceną, odpychasz bliskie osoby, często płaczesz, no to jaką widzisz dla siebie alternatywę? Przecież pieniądze na psychologa to dla Ciebie żaden problem, więc co Ci szkodzi próbować? Też słyszałam od znajomych, że ciężko jest trafić na dobrego psychologa, ale jeśli jest się zdeterminowanym, to w końcu się trafi.