Jeżeli jesteś chłopakiem +/- 20 lat, to to przeczytaj.

50 twarzy Greya? to musiało być bolesne ja nawet próbując przeczytać fragment dla pośmiania się, wytrzymałam aż dwie strony ;p

większość ludzi podświadomie, bądź nie, do tego właśnie dąży

Ale przyjaźni chyba nie można zaproponować. To się samo tworzy jakoś tak w tle.
Jak ktoś mówi "zostańmy przyjaciółmi" to znaczy, "rozejdźmy się bez rzucania nożami"

Ja uważam, że przyjaźń może zamienić się w związek, nie wiem tylko czy to można nazwać przyjaźnią w dosłownym znaczeniu, czy to nie jest po prostu inna droga (ta dłuższa) do związku.

Lepiej nie podawać, bo jeszcze ktoś kupi  z ciekawości, a szkoda czasu i pieniędzy. Gdyby te poradniki działały to byś był alfą i omegą w sprawach damosko-męskich, a nie jesteś. A te poradniki przecież mają temu służyć. A Twoje postrzeżenia, każdy po jakimś czasie nabierze.
To po co Twoje wywody. Przecież jak dziewczyna nie chce to DOSKONAŁY pretekst, aby szukać następnej .

Powiem Ci tak może i nie przeczytałam ich dużo (jak Ty; nie sprowokujesz mnie tanim chwytem, abym podała tytuł ). Natomiast oceniając Ciebie, poniekąd oceniam ich wytwór (bronisz ich; twierdzisz, że są dobre itp.). Chyba, że tak źle nie rozumiesz/stosujesz się do Ich porad to wówczas zwracam Im honor.
Jeśli z góry nie traktujemy związku jako czegoś poważniejszego to nie powinniśmy się o niego mocno starać. Po co tyle się wysilać, jeśli wiemy, że za parę miesięcy i tak nic z tego nie będzie? Nie próbować rozwiązywać problemów, tylko uciekać, aby nam żyło się chyba lepiej? A nie daj boże miłość powstanie, to już wtedy pozamiatane .

Ja Cię nie prowokuję do niczego, bo widzę po tym co piszesz, że na oczy nie widziałaś nic z zakresu UWO.
Po pierwsze nie ma czegoś takiego jak ''poradniki''.Przynajmniej ja nie słyszałem.
Jest natomiast trochę literatury wyjaśniającej relacje damsko-męskie.W wersji dla kobiet są to na przykład ''dlaczego mężczyźni kochają zołzy''.Trudno to nazwać poradnikiem, to raczej popularno-psychologiczny esej.Ta sama tematyka w wersji dla mężczyzn, to książki Straussa i ich pochodne, by nie rzec plagiaty.Jeżeli ktoś uważa, że po ich przeczytaniu będzie ''alfą i omegą'', to powinien się leczyć.
Ale warto zapoznać się z pewnymi mechanizmami, schematami i innymi niuansami.Nie ma sensu szukać samemu wytłumaczenia rzeczy, które już ktoś wcześniej wyjaśnił.

oj, zgadzam się... niektóre opisywane techniki już samego całowania wzbudzają śmiech politowania... od razu kojarzy mi się scena z "Lepiej być nie może", gdzie kolesiowi wydaje się, że lizanie po czole może się wydać podniecające

No wiesz, Dagmaro, te "wyjątki" to określiłbym na 50%, o ile nie jako - niestety - przeważająca większość
W sumie w "znalezieniu" sobie męża nie ma niczego zdrożnego, cały problem - tak spędzający sen z powiek kazdemu macho - to metody tego "znajdowania" i cel. "Mąż" jako cel sam w sobie jest niedorzeczny... I chyba w tym cały problem... Dla tego % ten mąż to zazwyczaj ktoś łożący na utrzymanie, na dzieci (niekoniecznie własne) i spełniający kazde polecenie: taki prywatny sługa bez prawa głosu...
Dla pozostałych iluś tam % to partner w życiu...

a zaraz potem:

No to się kobito zdecyduj

Prawde o społeczeństwie mowia badania psychologiczne i socjologiczne ponieważ zachowania społeczne i jednostki można opisac statystycznie oraz naukowo nie lamiac tego, ze każdy jest jednostka i może by traktowany indywidualnie.

Otoz odpowiedzia na postawiony "problem" gdzie dano już gotowa odpowiedz, przed przedyskutowanie tematu, sa wyniki badan, powodow dlaczego kobiety wchodzą w związki malzenskie. Te badania pokazuja ze w grupie kobiet - 21% wszystkich malzenstw, które sa zawierane wyłącznie z milosci, praktycznie nie ma rozwodow (poniżej 1%). W pozostałej grupie 79% gdzie glownych powodow jest kilka, obserwujemy ogromna % liczbe rozwodow, sa tez jednak związki trwale. Także można powiedzieć ze trwalosc związku w niemal 100% (mowiac obrazowo) gwarantuje milosc, natomiast większość społeczeństwa tworzy związki, które nie sa oparte na milosci jako glownym czynniku, często cos co nie jest miloscia, jest życzeniowo nazywane miloscia i skutki tego sa oczywiste. Cos co nie jest oparte na podstawowym spoiwie związku, nie jest glownym celem związku, nie gwarantuje jego trwalosci a raczej nietrwalosc. Sam autor tego watku jest tego przykładem. Jeśli wiec ktoś pragnie trwałego związku z milosci sam musi się kierowac te miloscia w swoim mysleniu i postepowaniu w stosunku do siebie oraz do innych. Inaczej nie uzyska tego czego pragnie, czego również przykładem jest autor tego watku.

Pierwszy zaczał a przecież skutki zawsze mają swoją przyczynę

Ryzykowna zasada, bo jednak paniom dość ciężko przechodzą przez gardziołka jasne wypowiedzi.Ja tam wyznaję zasadę ignorowania wypowiedzi i patrzenia na zachowanie po prostu.

średnio to wygląda w praktyce.Jakkolwiek różnie bywa, to jednak większość kobiet w realcjach zmężczyznami zachowuje się biernie i koncentruje się na odwazajemnianiu zainteresowania bądź nie...

racja, stąd ten wątek.

jeszcze ''dojrzałość'' trzeba było dorzucić i byłby komplet pustosłownej retoryki.

Też to zauważyłam, ale nie widzę tego tylko od "dziś". Od paru ładnych lat zauważa się takie zjawisko.

Niech dyskusje podsumuje odpowiedz jakiejs "zwyklej" kobiety pod jakims artykulem, ktora dzisiaj znalazlem:

""nie wiem na jakie Ty kobiety trafiasz. Mój mąż gdy poznaliśmy się 6 lat temu nie miał praktycznie nic. Ja miałam więcej niż on. A jednak się zakochałam. Teraz jestesmy szczęsliwi. Wiele moich kolezanek miało i ma podobnie. Nie wiem gdzie Ty te kobiety znajdujesz. Może sam wybierasz takie lalunie i łudzisz się, że spotkasz wśród nich księżniczkę z bajki"

Znajduje wiec kolejne potwierdzenie nie tylko z wlasnych obserwacji ale i opinii innych osob, ze to jakie osoby spotykamy, wybieramy zalezy głównie od nas, ale nie od tego czego my chcemy, ale od tego jacy sami jesteśmy i co sobą reprezentujemy. Można to nazywać róznie (karma, planem życia, konsekwnecja, itp) ale na to nie ma ścisłego określenia. To po prostu doświadczenie, obserwacja życia ale taka prawdziwa a nie anegdotyczna. Czasami zdarza sie inaczej i ktos poznaje kogos "porządnego" ale potem sam sie zmienia, albo wychodzi szydło z worka i ta druga osoba jest pokrzywdzona. Wiele osob tez z zalozenia oszukuje druga osobe, poniewaz z racji swojej sytuacji, nie mialo by szansy normalnie poznac oczekiwanej osoby. Co znowu podkresla fakt, ze taka wybrana osoba kieruje sie jakimis kryteriami, ktorych nie spelniamy ale mozemy spelnic jesli...najpierw uregulujemy siebie, swoje zycie.

Dlatego jesli ktos kieruje sie powierchownoscia zawsze te powierzchownosc dostanie (jesli wiecej to nawet tego nie zauwazy, nie doceni). Jesli natomiast odwrotnie, ktos kieruje sie jakimis innymi wartosciami to moze te wartosci otrzymac ale moze tez byc oszukanym. Czesc takich oszukanych ludzi, potem jest sprowadzanych na manowce przez ludzi, ktorzy kieruja sie powierzchownoscia (albo tacy sa albo sami byli wczesniej oszukani i obrali taka droge). Jednakze,

to co nas spotyka, ale równieżt o jak postrzegamy świat i ludzi, wynika, przede wszystkim, z tego jacy sami jestesmy i co sami soba reprezentujemy. Oszukujac, mozna "zdobyc" kogos "lepszego" ale zwykle jest to kosztem oszustwa i cierpienia takiej osoby oraz jest tylko "na chwile". (wyjasnienie, ta "lepszosc" wynika z tego ze ta osoba reprezentuje cechy ktorych pragniemy, ktore swiadomie lub nieswiadomie podziwiamy a niekoniecznie mamy)

Co wiecej, w zyciu istnieje wiele takich "praw", ktorych obecnosc zawarta jest w wielu przyslowiach i powiedzeniach. Sugeruje to ze istnieje jakis "system" praw, zachowan i konsekwnecji, ktory jest namacalnie obecny w naszym zyciu. Ja to obserwuje od lat chociaz czasami trudno jest powiazac wydarzenia odlegle od siebie o 15-20 lat ale i z takimi sytuacjami mam do czynienia. Po prostu trzeba zaczac obserwowac, kojarzyc fakty.

A to ze wiele mlodych osob jest nastawionych wylacznie "konsumpcyjnie", tak bylo zawsze, wiekszosc kieruje sie egozimem w swoich wyborach, to zrozumienie tego jest dla wielu po prostu zderzeniem sie naiwnych wyobrazen z rzeczywistoscia. Jednakze, nawet patrzac na statystyki dotyczace malzenstw, nieco ponad 20% ludzi, ktorzy kieruja sie przede wszystkich tymi wszystkimi "wyzszymi" pobudkami w zyciu to jest jednak budujaca liczba. Nikt nie jest doskonaly, wszyscy popelniamy bledy, ale to od nas zalezy czy, jak, jakie wnioski wyciagniemy, czym sie bedziemy kierowac w zyciu. A to ze jedni sa jak trawa a inni jak dęby to tez jest zroznicowanie w zyciu i zycia. Przyklady roznych zachowan, systemow wartosci, jedne eksponowane, inne bardziej ukryte, te wszystkie istnieja i jest z czego wybierac. Ten wybor, czy to swiadomy, czy nie swiadomy determinuje potem "jakosc" naszego zycia, nie w sensie przyjemnosci tego zycia, ale w sensie satysfakcji ze spokoju, nie obarczonego sumienia, czy dania komus czegos, co nie jest przyjemne ale jest wartosciowe. Tak samo jak np. ksztaltowanie nowego pokolenia. Uczenie wytrwalosci nieulegania przyjemnosciom, rezygnacji z czegos, uczy samokontroli, samodyscypliny, w dlugiej perspektywie jest to korzystniejsze niz rozchwianie i uleganie przypadkowym pokusom. To jest oczywiscie rowniez zderzenie róznych filozofii zycia, ale mozna tez ulegac czemus, komus, a mozna tez swiadomie wybierac (cokolwiek sie wybierze).

Mozna wybor parnera tez inaczej opisac jak poszukiwanie czegos cennego, z okreslonymi cechami, trudno dostepnego, ku czemu trzeba podjac wysilek i samego siebie do tego przygotowac.

.

Nie ma to jak sie pisze o/dla dwudziestolatkow, a ktos o dekade a nawet dwie starszy jaka to nieprawda... Nie pamieta wol jak cieleciem byl

Tylko to nie jest poradnik dla 30- czy 40-latkow... moze po tych kilku stronach warto zauwazyc i nie piep***c o dozalosci....

A na samym tym forum jest przynajmniej kilkadziesiat watkow chlopakow majacych problemy jak analfabeci w sprawach damsko-meskich i do takich trzeba jak do analfabetow. A nie jakies patetyczne gadki na piec stron.

Tylko się cieszyć z tych 20-tu lat

A co masz na mysli "zmienił swoje życie" nie rozumiem tego. Czyli załóżmy że jestem studentem, mam dużą grupę znajomych z którymi często spędzam czas. Pijemy piwko, chodzimy na siłownie, oglądamy filmy, chodzimy na mecze itd. itd. No normalnie tak jakoś. Znamy się z 10 lat. Jakichś wyszukanych pasji typu skoki spadochronem czy parkour nie ma. Jak ta zmiana ma wyglądać? Zastanowiło mnie to.

A czy 30 czy 40 latkowie mogą się wypowiedzieć czy mają bana?

Ja już się wypowiedziałam, więc chyba też możesz .

Zupełnie nie rozumiem, czemu naskakujecie na Pitagorasa? Ja w tym nie widzę żadnego oskarżania kobiet, tylko instrukcję dla mężczyzn, mającą zaoszczędzić im czasu i cierpienia. Będąc w wieku 20+ uganiałem się za dziewczynami, które mnie nie chciały, nadskakiwałem im i liczyłem, że coś z tego będzie - jednym słowem marnowałem swój czas. Ich z resztą też. Dopiero później ktoś otworzył mi oczy przedstawiając ten schemat. Bardzo wówczas żałowałem, że nikt nie opowiedział mi tego wcześniej.
Warto tu dodać, że owo "zwodzenie" mężczyzn przez kobiety nie wynika z ich wyrachowania, ale z wrażliwości i empatii, niewiele kobiet decyduje się powiedzieć miłemu facetowi "nie pociągasz mnie, nie chce cię", tylko unika kontaktu z nim pod byle pretekstem, mając nadzieję, że da sobie spokój i nie będzie musiała mówić mu tych przykrych słów w twarz. To bardzo szlachetne ze strony kobiet i może nawet lepiej, że robią to w ten, a nie w brutalny sposób. Potrzeba jeszcze jednak, by ten przekaz rozumieli mężczyźni i wszyscy będą zadowoleni. Niestety, media są pełne ckliwych opowieści o ofiarach losu, w których na koniec zakochuje się najpiękniejsza dziewczyna za ich "dobroć". Przodują w nich bajki dla dzieci i filmy dla młodzieży, czyli przekaz ten trafiana najpodatniejszy grunt.

Już napisałam, że w niektórych sprawach nie można iść na skróty tylko samemu trzeba to przeżyć! Waśnie porażki uczą czego tak na prawdę chcemy. Związki to jakieś nauki ścisłe, że są potrzebne podręczniki? A jak taki trafi na dziewczynę, którą nie będzie w stanie poderwać/zrozumieć na podstawie takiego poradnika, a będzie mu się bardzo podobać to co pomyśli? Z podręcznikiem jest coś nie tak, czy z dziewczyną? Tutaj własne wyrobione zdanie na ten temat pozwala nam zdrowo podejść do takich poradników.

Co do poradników, to widziałam kiedyś wideo kolesia, który gadał, że warto się dotykać, jeździć rączką po swoim ciele, kiedy rozmawia się z babką, a wtedy kobiety podążają wzrokiem itd. No, ja też bym się patrzyła, myśląc: co to za zboczeniec, że się ciągle tak maca. Lepiej wstać i wyjść, niech facet ma chwilę prywatności. xD

proszę:
http://www.netkobiety.pl/t79862.html

Widzę, że drążycie temat poradników i nic z niego nie wynika. Wtrącę trzy grosze.
Kilka lat temu mój kolega z niezdarnego chłopca zrobił się "mistrzem podrywu" i aktualnie hobbistycznie chodzi po klubach i wyrywa panienki.
Swoją wiedzę opierał np. na tym blogu: niedozwolony link (wybrany i cytowany przez niego artykuł) oraz na jakiś podręcznikach/kolegach tłumaczących sztuczki lingwistyczne i tym podobne.

Ale dlaczego trzeba? To, do czego chłopaki dochodzą po takich doświadczeniach, to przekonanie, że kobiety lecą na biceps, kasę i cwaniaków, co często objawia się w tutejszych postach. Ja tam boleje, że w szkole nie ma takiego przedmiotu jak "relacje damsko męskie". A na koniec zaliczenie

"A co masz na mysli "zmienił swoje życie" nie rozumiem tego."

Chodzi o to, ze luzno spotykajac sie z kobietami w wiadomo jakim celu ma sie okreslone podejscie, pewien sposob myslenia, ktory uniemozliwia w tym momencie poznanie kogos na stale co wymaga innego podjescia i myslenia. Jesli ktos mysli ze mozna to pogodzic to jest w bledzie.

Tez mialem podobna sytuacje. Po nieudanym pierwszym malzenstwie zaczalem sie spotykac z kobietami, z kochankami nie mialem problemow. Co zrobilem? Zrezygnowalem z tego i dopiero potem poznalem przyszla zone (z pozycji wolnego, niezanagazowanego w nic). Teoretycznie wydaje sie ze to mozna pogodzi ale uwierz, nie mozna. Bo to jest kwestia tego co masz w glowie. Natomiast jak jestes mlody i szukasz to jak najbardziej poznajesz rozne kobiety i albo spotykasz te na ktorej Ci zaczyna zalezec a inne ida w odstawke albo "szukac" nie konczysz juz nigdy.

"tylko instrukcję dla mężczyzn, mającą zaoszczędzić im czasu i cierpienia. Będąc w wieku 20+ uganiałem się za dziewczynami, które mnie nie chciały, nadskakiwałem im i liczyłem, że coś z tego będzie"

mozliwosc wypowiedzi, to przedstawianie swojego zdania na wolnym forum w wolnym internecie, rzeczywscie krytyka jest ale glownie ze strony autora, dlaczego nie wiem

Co do poradnikow to byl tu temat na forum, gdzie dziewczyna korzystajac z rad przyjaciolki i poradnika z ksiazki zdobyla faceta ale potem zaczela go tracic, poradzono jej zeby w 100% odrzucila w tym momencie ten proadnik. Bo w tym momencie kiedy go zdobyla poradnik dalej radzil jak zdobywac ale na chwile a nie radzil jak utrzymac. Te dzialania na zdobywanie niszczyly dzialania na utrzymanie. I jesli by sie slepo sluchala tego to by stracila wartosciowego mezczyzne. To pokazuje ze poradnik jest skuteczny tylko w okreslonym momencie!!!! Ale jednoczesnie przemyca cos co w tym przypadku nazywa sie powierzchownosc i powierzchowne traktowanie innych ludzi. Z tego, moim zdaniem, bedzie wynikac to ze tak zaczniemy traktowac ludzi i stanie sie to naszym typowym sposobem postepowania. Mozna sie z tym nie zgadzac ale ja traktuje takie poradniki anegnotycznie, poniewaz konkretna osoba jest dla mnie jednostka. Jesli dziewczyan traktuje mnie "luzno" to ja nie widze sensu zeby sie w to angazowac, chyba ze na zasadzie przyjazni, kolezenstwa. Jesli wiec kogos ma tu uchronic przed rozczarowaniem to ok. Jesli natomiast taka osoba zacznie traktowac innych w taki sposob w jaki sie spotkala, to sama sobie przygotuje los w postacji niemoznosci poznania kogos bo kierowac sie bedzie powierzchownoscia.

To ze kto na cos liczy nie na podstawie zachowan ale wlasnych oczekiwan, to wynika tylko z jego blednych (nie umocowanych na podstawie faktow) oczekiwan. Poradnik autora ma wiec za zadanie poradzenie sobie w sytuacji zderzenia swoich blednych oczekiwan z zachowaniem drugiej osoby, od ktorej oczekujemy cos czego ona nie przedstawia.

Prawdziwy poradnik pokazywal by raczej dlaczego tyle jest w nas blednych wnioskow i oczekiwan i skupialby sie na nas, na wyrabianiu cech oceny, naszych cech charakteru, zasad, tak zeby umiec oddzielic "ziarno od plew" na zasadzie wyboru, zasad, zdrowego budowania relacji a nie powierzchownosci. Rozne bowiem zachowania mozna roznie oceniac. Mozna wiec skreslic kogos kierujac sie powierzchowna ocena z powodu oceniania powierzchownosci. Co wiecej, ludzie czesto maja rozne "skorupy" na sobie, skorupy otoczenia, srodowiska, rodziny. Zeby kogos poznac potrzebny jest tez czas.

Bledne oczekiwania wynikaja np. z narzucania komus swoich oczekiwan. Jesli np. spotykam sie z dziewczyna i zaczynam traktowac ja jako swoja dziewczyne, daje prezenty, wymagam zeby zachowywala sie jak moja dziewczyna, itp to takie podjescie wynika wlasnie z narzucania swoich oczkiwan. Natomiast jesli czekam, az ona sama zrobi jakis gest, pocaluje, swoim zachowaniem potwierdzi swoje uczucia to wtedy jakby nasze oczekiwania spotykaja sie z pozytywna sytuacja ze strony dziewczyny i od tego uzalezniam czy moja dziewczyna jest czy jest tylko kolezanka. Oczywiscie wszsytko to dzieje sie jednoczesnie (ze strony chlopaka i dziewczyny).

Podsumowujac, moim zdaniem problemem jest to ze ludzie narzucaja sobie rozne rzeczy, oczekiwania a potem jest zal i pretensje. I czesto to z wiekiem wcale nie mija.

A jesli ktos angazuje sie w relacje, w ktorych nie ma "odpowiedzi" z drugiej strony (bo ma oczekiwania na podstawie swoich wyobrazen, pragnien) to dla niego jak najbardziej jest to skuteczny poradnik. Tylko ze dla niego prawdziwa odpowiedza byloby szukanie w sobie takiego stanowiska, takiego myslenia, ktore by prowadzilo do budowania faktow na faktach a nie na wyborazeniach. I wtedy spotkanie z dziewczyna "zwodzaca" nie bylo by problemem, nie bylaby ona dla nas "jedyna deska ratunku" czy "desperacja" bo "sie trafila". Ta relacja nie miala by wartosci. Ocenie podlegalo by nie to czy dziewczyna spelnia nasze oczekiwania ale to czy faktycznie jest nami zainteresowana. Mocne umocowanie w sobie sprawiloby ze nie byloby problemu z pozanieniem kogos wczeniej czy pozniej, nawet z mocnym akcentem na to pozniej. I taktowanie go z uwaga, szacunkiem, poswieceniem czasu i obserwacja jego a nie naszych oczekiwan.

Zderzenie powierzchownosci z powierzchownoscia zwykle prowadzi do rozczarowan.

Bo między mistrzem a miszczem jest ogromna różnica

Pitagoras. Ostatnio duzo tu tematow od +-20 latkow wiec pozwole sobie odswiezyc Twoj temat. Niech mlodziez czyta, uczy sie i dyskutuje.

DO GORY!!!!!

Hmmm, ale to sa porady dla chlopcow +- 20 lat
Dla chlopcow- jak zrozumialam- nie szukajacych trwalych relacji, tylko " podrywu" seksu" niezobowiazujacej zabawy...
Porady mowia o tym, jak zasugerowac dziewczynie, ze jest sie materialem na zwiazek, nie szukajac zwiazku..

Klamliwe- owszem, ale jesli alternatywa jest" sluchaj, fajnie wygladasz, nie interesujesz mnie, ale chetnie bym cie bzyknal", to faktycznie- skuteczniejsze...