Czy warto czekać na tą jedną jedyną?

Normalnie.
Nie mówię i nie wie ile zarabiam.
Mnie też by to g. obchodziło ile zarabia moja partnerka, co mnie to obchodzi? ja jakiś blacharz jestem? lecę na pieniądze? mam swoje i nie interesują mnie portfele innych osób.
Gdyby partnerka wypytywała mnie o moje zarobki to bym się jej zapytał wprost czy to jest powód dla którego miałaby ze mną być skoro tak mnie dopytuje.

Hmm.. to ile zarabiasz może sprawdzić w internecie poprzez "wygooglowanie" wykonywanego zawodu oczywiście przyjmując średnią.

Bo z tego co ja widzę to Ty bujasz w obłokach.. dziewica, romantyczne kolacje, sielanka, seks, spędzanie razem mnóstwa czasu..  stary tak jest może przez pierwszy rok, później emocje opadają.  Za dużo romantycznych filmów   a $$ się w związku liczą, jeżeli kobieta ma do wyboru faceta który zarabia 2500 a 10000 to wybierze tego drugiego który zapewni jej większy komfort w życiu, pieniądze to również afrodyzjak dla kobiet bo świadczy po części o "ogarnięciu" życiowym faceta, takich kwot nie zarabia się sprzedając hot-dogi w żabce. To świadczy również o tym że facet jak ambitny i obrotny - umie ogarnąć własne życie, ja nie twierdzę że 10 na 10 kobiet wybierze tego który więcej zarabia, ale większa część.  To jest po części smutne ale prawdziwe.  Do tego seks - jeden z najważniejszych elementów związku, kobiety uwielbiają seks.. nie mają na niego ochoty tylko dlatego że  1) Facet stał się nie atrakcyjny fizycznie 2) Nie wyzwala w kobiecie emocji 3) Jest w tym słaby.   Kobiety odczuwają większą przyjemność z seksu niż faceci, a nie ma nic gorszego niż sfrustrowana kobieta pod tym względem. Widzę na ulicy masę zapuszczonych facetów, ogromną ilość.. piwny brzuch u 30 latków, brak jakiejkolwiek masy mięśniowej albo szkieletory - atrakcyjny fizycznie facet jest pociągający i samo to już jest jednym krokiem do seksu, później się faceci dziwią że kobiety nie chcą z nimi uprawiać seksu - pewnie robią to tylko żeby nie było zgrzytów. Osobiście uważam że 3/4 problemów w łóżku wynika z zachowania faceta, serio. Wyobraźcie sobie że jesteście atrakcyjni fizycznie ( nie nie chodzi mi o wygląd kulturystów, ale o delikatny zarys mięśni, brak piwnego brzucha, ładny odcień skóry - takie coś może osiągnąć każdy facet bez nadmiernego wysiłku, trzeba po prostu ruszyć dupę) do tego dbacie o partnerkę w seksie czyli dobra gra wstępna ponieważ kobietom podczas pieszczot mocniej uwrażliwiają się miejsca które powodują przyjemność podczas seksu w tym sławny punkt G który staje się większy, i następnie dobry mocny seks który doprowadzi kobietę do orgazmu lub dużej przyjemności bo nie każda kobieta może osiągnąć orgazm pochwowy.  Kobieta która miała by taką przyjemność z seksu nigdy by nie narzekała na ból głowy, zresztą sama tego seksu by się domagała.  Mam wielu przyjaciół którzy mają średnie życie seksualne, żaden z nich nie jest aktywny fizycznie, wyglądają jak 80% facetów a o seksie mają pojęcie takie że wystarczy zdjąć kobiecie majtki i w nią wejść.. ma piszczeć, krzyczeć i wyć z rozkoszy ...   oczywiście są też jeszcze kwestie zachowania takiego faceta, jeżeli jest to typ "cwaniaczka" który wiecznie ma jakiś problem, nie pomaga dziewczynie/żonie to taka kobieta nie ma ochoty na cokolwiek.  Dzisiejszy dostęp do pornografii również ma mocny wpływ na zachowanie faceta - często wolą oglądać aktorki porno niż uprawiać seks z własną partnerką, mają problemy ze wzwodem itd. Grzeczne dziewczyny które mają 20 lat i są dziewicami istnieją, więc masz szanse na taką trafić, sam znałem kilka 20-25 latek które jeszcze tego nie robiły ale były strasznie sfrustrowane seksualnie, każda z nich to była szara cicha myszka, były grzeczne i nie ubierały się wyzywająco.

Szczerze byłabym.
Przeszkadzałoby mi jakby facet permanentnie nie miał pracy albo tkwił na kasie w biedronce tylko dlatego że 'tak wygodniej' bo to znaczy że jest leniem a tego nie lubie u żadnej z płci. Cenie pracowitość bo sama jestem pracowita.
Co innego sytuacja gdy jedyne na co pozwalają mu jego kwalifikacje to 2500, dopiero rozpoczął przygodę w danej branży, bądź też ma pracę która lubi i w której się spełnia ale jest ona słabo płatna. Wtedy bez problemu.
Ja na własne utrzymanie i komfortowe życie jestem w stanie zarobić. Jakby mi się dziecko trafiło to też bym koniec z końcem związała. Nie potrzebuje pieniędzy od faceta, potrzebuje od niego zupełnie czegoś innego.

Raczej wiekszosc kobiet/mezczyzn ma takie podejscie nie ma co demonizowac

Zdaje sobie z tego sprawe

ja też sie dziwie jak widzę że ta sama osoba pisze (lub myśli)o bezwarunkowym kochaniu i o tym że partner musiał nie mieć kogoś innego, myśle że to sobie zaprzecza. ale hmm pewnie jakieś wyjaśnienie jest? którego sobie nie uświadamiam.hmm wspólne spanie to wymaga zaufania 100% na takim poziomie jak w rodzinie, nie wiem np.jakbyśmy byli na romantycznych wczasach i nagle po takiej pierwszej wspólnej nocy ktoś odwraca się albo wychodzi zamiast mocnego przytulenia się wiedząc że będziemy zawsze razem?jakoś wolę drugą możliwość aczkolwiek chyba jest o 20-30 lat za późno na takie marzenia

No ale tak jak Ty masz wymagania, tak inny ma wymagania odnośnie zarobków czy wykształcenia. Ten sam poziom.

Byłam kiedyś z facetem, który nie miał nawet matury (ja zaczynałam magisterkę) i to był błąd, bo on nie rozumiał tego, że ja chcę się rozwijać, mieć dobre wykształcenie. Dla niego najważniejsze było mieć luz i dużo czasu. Nie miał ambicji, żeby znaleźć lepszą pracę, albo mieć wyższe zarobki (a pracował na umowę-zlecenie, zarabiając tysiaka na rękę).
To całkowicie normalne, że pojawiły się na tym polu spięcie, bo najnormalniej na świecie się nie rozumieliśmy. Tak samo nie potrafiłaby dogadać się z kimś, kto nie chciałby podróżować albo nie lubi zwierząt.
Miłość nie wybiera, zakochać się można w każdym, ale potem trzeba ocenić realnie to, czy taki związek nas uszczęśliwia. To samo zrobiłeś, Niedojrzały, ze swoją byłą partnerką. To samo robi każdy inny człowiek.

Ale Loka wyraźnie zaznaczyła że to nie sam brak matury a brak chęci rozwoju w jakimkolwiek kierunku sprawił że się nie dogadywali.
Można mieć maturę i skończone studia a całe życie pracować na jednej mało rozwojowej posadzie bo nam to starcza.
Można być bez matury a iść cały czas do przodu, próbować nowych rzeczy, zrobić karierę, doksztalcać się w ten czy inny sposób, rozwijać na różnych polach w życiu - krótko mówiąc być człowiekiem z jakimiś ambicjami.

Zgadzam sie w pełni szczególnie z pierwszym zdaniem

Nie ma to jak porównywać zarobki w Polsce do zarobków w innych krajach

Argumenty typu: znajomy po zawodówce układa kafelki w Islandii za 15000 miesięcznie są z dupy, bo takie pieniądze za granicą może zarabiać nawet ktoś po doktoracie z filozofii itp. Tutaj nie ma wpływu wykształcenie a po prostu kraj, w którym się pracuje.

No widzisz a ja znam gościa, który zrobił studia w Polsce, pracuje teraz w Niemczech jako pracownik biurowy i też zarabia podobne kwoty w przeliczeniu na złotówki (jak nie lepiej)

Tak więc nie wykształcenie a kraj.

Np. zauważyłem, że wiele osób mówi rzeczy typu: mam znajomego po zawodówce który zarabia 10 tysięcy na rękę
Rozumiem, że pracując 8h dziennie, z wykorzystaniem wszystkich przerw, wolnych weekendów/świąt, z prawem do pełnego urlopu i bez nadgodzin na legalnej umowie?

Kiedyś słyszałem o jakimś murarzu co kosił 8000 na rękę, chwalił się tym jak nic.
Szkoda, że nie wspominał iż pracuje 12h dziennie, na czarno, bez urlopu, wszystkie święta weekendy, bez przerw itp.

Dlatego ja jestem ,,fanem" podawania stawki godzinowej z uwzględnieniem wszystkich przerw/urlopów/wolnych świąt oraz wolnych weekendów na legalnej umowie.

A najlepiej to tak:

Kwota brutto zarobiona w roku X (brutto a to dlatego, że niektórzy nie płacą podatków co może zakrzywić statystykę itp.)

Podzielona przez ilość przepracowanych godzin (fizycznie przepracowanych godzin)

Podam przykład o co mi mniej więcej chodzi

Z góry piszę, że to są przykładowe kwoty, żeby zaraz jakiś Janusz się nie przyczepił, że co ja gadam 10 koła rocznie itp.

Jeden pracownik po studiach zarobił w roku 2018 kwotę 10 000 Brutto (na cały rok)
Pracował 8h dziennie, 5 dni w tygodniu.
115 to liczba dni wolnych od pracy przy uwzględnieniu wszystkich weekendów i świąt
250 to łączna liczba dni do przepracowania - 26 dni urlopu wypoczynkowego = 224 fizycznie przepracowane dni (1792 godzin)
Co daje mu 5,58 Brutto na godzinę.

Drugi pracownik po zawodówce zarobił w roku 2018 kwotę 20000 Brutto (na cały rok, czyli 100% więcej niż poprzednik)
Pracował 10h dziennie, 7 dni w tygodniu.
Oczywiście pracował w każde święta i weekend (fajne życie prywatne)
Co daje mu 5,47 Brutto na godzinę.

No ale KAŻDY będzie mówił, że ten po zawodówce zarobił x2 tyle co ten po studiach

Mylisz się żołnierzu, nie każdy może za granicą zarabiać takie pieniądze - gdyby tak było nie było by osób które zbierają ogórki i śpią po 3 w jednym pokoju.  Dużo osób za granicą zarabia w przedziale 1500-2000 euro netto.  Ponadto, wykształcenie ma ogromne znaczenie za granicą tak samo jak znajomość języka obcego - chyba że mówimy o osobie która ma stać na przysłowiowej linii produkcyjnej wtedy faktycznie bez różnicy czy pracuje tam magister czy Jacek po dwóch klasach podstawówki.  Podam przykład męża mojej siostry, pracuje jako mechanik lotniczy (ma średnie wykształcenie - technikum) W Niemczech w Bawarii - zarobek za 170 godzin pracy wynosi u niego 4020 euro netto (w tym kindergeld) Nie pracuje w soboty oraz w niedziele - w piątki często kończą zmiany szybciej. A porównywanie zarobków w innych krajach do Polski ma sens ponieważ koszty życia są bardzo podobne - zarabianie w Polsce 2000 złotych a za granicą 2000 euro pozwoli temu drugiemu na wiele więcej (w Niemczech opłata kawalerki to koszt około 900 euro, do tego jedzenie około 400 - zostaje 700) w Polsce za 2000 złotych opłacisz kawalerkę za 1500 i zostanie Ci 500 złotych na zupki chińskie.  Znam również osoby za granicą którzy są po studiach a zajmują się sprzątaniem hoteli, prostymi pracami fizycznymi itd.    Wykształcenie, zawód i umiejętności często pozwalają żyć za granicą na wiele większym poziomie niż w Polsce - i przykład ludzi którzy narzekają na życie za granicą "to już nie jest to co kiedyś - nie da się zarobić i odłożyć" to w 90% ludzie którzy wykonują proste prace fizyczne i dostają za to ochłapy.

Moze jestem dziwna, ale ja potrafie spokojnie przezyc kupujac jedzenie za 500zl miesiecznie i nie jedzac smieci tylko normalne zdrowe jedzenie. Moze nie bardzo wyszukane, ale to jest bez problemu do wykonania. Moje zakupy na caly tydzien bardzo rzadko przekraczaja 100zl.

Ja mam dietę na 2500 kcal i +/- wychodzi mi 700 złotych przy kaloryczności 2500 dziennie to w sumie dosyć niewiele.  Kiedyś liczyłem ile to kosztuje i tak średnio mi wyszło -> sam filet z kurczaka miesięcznie 170~ warzywa około 150, Jajka około 80, orzechy włoskie 40, oliwa z oliwek 40, mleko 40, ryż 60, masło orzechowe 30, rodzynki 10, wiórki kokosowe 10, płatki owsiane 30, przyprawy itd reszta(oczywiście nie jadam codziennie tego samego, ale tak ogólnie podałem - no i nie jadam na mieście i niczego nie zamawiam więc tutaj znowu nie ma kosztów)  Nie wliczam w to suplementów, witamin itd. Przydała by mi się kobieta, oprócz czułości mogła by mi jeszcze gotować chyba żeby była zbuntowana. Kiedyś zapytałem 12 letniej siostrzenicy jak kiedyś będzie mężowi gotować jak nie umie nawet normalnie pomidora ukroić a ona do mnie "Sam sobie będzie gotował, ja nie będę żadną służącą" . . ...

Jasne, że się da. Jedna osoba spokojnie się wyżywi za tyle, ile podajecie. Ludzie nie myślą nad tym, co kupują. Kupują za dużo, potem wyrzucają, kupują śmieciowe, gdy można wybrać proste produkty i zrobić z nich coś w miarę zdrowego i na więcej niż 1 dzień.

Dokładnie ludzie kupują mnóstwo jedzenia a potem spora część z tego idzie do kosza.

To ile wydajemy miesięcznie na jedzenie zależy też od:

1) w miejscu, w którym robimy zakupy. W jednym markecie zapłacimy nawet 20% więcej za te same produkty w innym markecie.
2) Czy korzystamy z promocji? np. kup 3 w cenie 2 itp. To też potrafi nam trochę obniżyć wydatki.
3) Czy kupujemy to co potrzebujemy? wiele z tych zakupów za kilkaset złotych kończy się tak, że zawierają jakieś czekoladki, masła orzechowe, ciasteczka, napoje itp.
4) Czy marnujemy jedzenie/wyrzucamy je? Jakbyśmy kupowali dosłownie tyle ile potrzebujemy zjeść i nic by nie szło do kosza to też inne koszty.

Jeden gościu mi kiedyś mówił, że miesięcznie wydaje na jedzenie 200-300 złotych, powiedział mi, że kupuje jedzenie bezpośrednio od rolników, kupuje w promocjach/rabatach i w ogóle nie wyrzuca jedzenia do kosza - wszystko zjada co kupuje.

Ja akurat masło orzechowe jem w niewielkich ilościach jest nawet zdrowe

Ale widzksz o to chodzi, żeby nie jeść syfu tylko dobre rzeczy j nie wydawać fortuny.

Powtórzę jeszcze raz: Można czekać na "tę jedyną", ale nie w celibacie a tym bardziej w prawictwie.

Jedną z poważnych krzywd jakie można zrobić młodemu dorastającemu chłopcu w czasach obecnych, to właśnie takie idiotyczne wpajanie mu "rad", żeby czekał w "czystości" na "tę jedyną" - oczywiście bez poinformowania go, do kiedy ma na nią czekać. Mówi się mu tylko "czekaj, bo warto!". Żałosne....

A potem najczęściej okazuje się, że takie "czekanie w czystości" nie tylko nie było warte, ale i staje się źródłem problemów i cierpień. Nie mówiąc już o okropnym finale jakim jest rozczarowanie i totalny zawód.
Bo nikt kto radzi takiemu czekać w cnocie na tę "jedyną" nie powie mu, że ta "jedyna" w której on się zakocha, najprawdopodobniej będzie już miała za sobą związek/kilka związków lub romans/przygodę i co za tym idzie będzie już miała przeszłość seksualną, z powodu której on, prędzej, czy później będzie cierpiał. A zrozumienia i fachowej, skutecznej pomocy wtedy nie znajdzie, jedno oskarżenia, obrażanie i hejt ze strony innych osób - wystarczy tylko zajrzeć na fora z wątkami dotyczącymi problemów prawiczków z przeszłością seksualną swoich partnerek w poważnym związku.

Nikt też takiemu, któremu się radzi "czekanie w czystości" nie powie mu, że najzwyczajniej może się tej "jedynej" nigdy nie doczekać, albo doczekać się dopiero wtedy, gdy najlepsze lata życia,  kiedy seks jest najlepszy, będzie miał już za sobą. A co gorsze, ta "jedyna" już będzie w podobnym wieku co on wtedy i co za tym idzie - nie będzie już tak spontaniczna, chętna seksualnie ani atrakcyjna, co w młodości. I dopiero wtedy i z taką miałby przeżywać swój pierwszy pocałunek, nie mówiąc już o inicjacji seksualnej?! Przecież już wtedy będzie za późno! Nie zrekompensuje to mu już straconych lat życia!

Ale nie, każdy takiemu będzie mówił że "wiek nie ma znaczenia", że "przeszłość nie ma znaczenia" i inne tego typu bzdury, zamiast poczuć się do odpowiedzialności za takie żałosne "rady".
Tak samo każdy będzie mu z uporem maniaka odradzał skorzystanie ogłoszeń towarzyskich, wmawiając tym samym mu, że istnieje coś takiego jak seks za darmo tylko że... właśnie, musi poczekać, ew. się "starać" - oczywiście żadna z kobiet nie napisze mu o jakie "staranie się" im chodzi, a jak już to ich rady będą się sprowadzały do zostania ich "przyjaciółką z penisem" czy orbiterem(w sumie to jest to samo).

Dlatego jeszcze raz będę powtarzał - nie warto przeczekiwać swojej młodości w cnocie i celibacie. I uważam nawet że lepiej teraz przeżyć pierwszy seks z prostytutką, niż za 20-30 lat ze starą babą.
Co więcej, ktoś wyżej już napisał, że istnieją 20-25 letnie dziewice, które przez to są bardzo sfrustrowane seksualnie.... to co ma dopiero powiedzieć młody facet?!

Polecam założyć własną działalność. Po tym jak z roku na rok będzie się grzmoconym przez rząd, to można śmiało o jakimkolwiek dziewictwie zapomnieć... a i frustracja rosnąca.

Ja polecam. Nic bardziej nie uczy własnej rachunkowości i praw ekonomii.

Szczerze to dla mnie najbardziej dramatyczne jest to, że wątek ciągnie się na temat, czy warto i kiedy warto.
Naprawdę nie macie na co pożytkować energii i środków chłopaki.

Serio. Mi niedawno stuknęła 28 i jakoś mam wyrąbane już na to. Libido w sumie większe niż 10 lat temu, ale po prostu inaczej pożytkować energię. Będzie to będzie ten seks, jak nie będzie to nie będzie.

Moim zdaniem im więcej związków tym mniej to wszystko jest oparte na uczuciach, a bardziej na dopasowaniu do życia razem.

No właśnie.

EDIT : Ale jeżeli to się uda to już nie ma zagrożenia że taki związek się rozpadnie. Będą ze sobą do końca życia

ja jestem takim niedoświadczonym chłopakiem więc mogę się wypowiedzieć hmm nie sądzę żeby była jakakolwiek korzyść, radość, z takiej przypadkowej relacji opartej tylko na fizyczności, skąd mam np. wiedzieć czy ledwo znana dziewczyna mnie nie wyśmieje, nie wścieknie się o coś? wspólne wczasy w miejscu gdzie byłaby odpowiednia atmosfera, pobyt w hotelu na kilka dni, wymaga dużego zaufania, spanie w jednym łóżku z kimś słabo znanym to raczej zły pomysł. Tu nie chodzi o czekanie ze względu na kogoś, co ta "jedyna" w przyszłości sobie pomyśli czy powie, tylko ze względu na siebie. chyba że źle Cie rozumiem, możesz odpisać ,chętnie poczytam.

Zależy dla kogo. Dla mnie jest zupełnie odwrotnie

Ja bym się tak z gwarancjami nie wychylał trafi się takiemu zauroczonemu prawiczkowi jakaś "doświadczona zawodniczka". Chłopak kiepsko oceni charakter, bo się zauroczy i PTSID gotowe.

Tego to akurat nie zycze nawet najwiekszemu wrogowi Słabe info wiedziec że masz na czole numerek i jak cos złego powiesz/zrobisz albo sie znudzisz, albo trafi sie lepszy nowszy to wcale to nie bedzie ostatni numerek ... Ale co poradzisz Otacza nas zycie zarzadzane instynktami

Właśnie się dowiedziałam, ze nie jestem miła, fajna i atrakcyjna
Czyli całe życie w kłamstwie
Tak serio to ja straciłam dziewictwo po 30stce, ale nie wynikało to z tego, ze czekałam na tego jedynego, tak po prostu wyszło

Mnie zastanawia teraz to podejście do związków czy seksu. Nie możemy tego traktować, jak innych doświadczeń życiowych, które jedni mają wcześniej, a inni później?