Czy znacie przypadek, by "taki" facet się zmienił?

Z tego co zrozumiałam to Zrozumiećkobiety wcale nie napisał, że WSZYSTKIE kobiety tak źle postępują. Nie ma co generalizować ani w jedną ani w drugą stronę, zdarzają się i mężczyźni i kobiety którzy poważnie krzywdzą swoich partnerów, ale po obu stronach można znaleźć całkiem sporo tych wartościowych.
Co do pytania w wątku to moim zdaniem ludzie się tak łatwo nie zmieniają, i to nie ma znaczenie, czy mężczyźni czy kobiety. Mogą błądzić w taki sposób przez dziesiątki lat w przekonaniu, że to oni są w porządku a inni się czepiają, zanim się obudzą i zdadzą sobie sprawę z tego co robią z własnym życiem.
Według mnie żeby ktoś taki się naprawdę zmienił, potrzeba zazwyczaj bardzo silnego bodźca, może to być np kop w d#pę od skrzywdzonego partnera, może być jakiś wypadek albo poważna choroba.
Inną sprawą jest to, że dla danego związku może już nie mieć znaczenia czy się zmieni, czy nie, bo to co wcześniej narobił sprawiło że już za późno na pełną odbudowę więzi i odzyskania utraconego szczęścia. Niemniej jednak dla tej źle postępującej osoby zawsze ma znaczenie czy się zmieni czy nie-powinna to zrobić dla siebie samej, dla swojego życia, a nie po to, by coś tym uzyskać-na przykład kolejną szansę u partnera bądź dobrą opinię u znajomych.

Mohic, ok. Może źle odczytałam "po swojemu" wpis zrozumieckobiety, kierując się własnymi, złymi emocjami. Jasne, że jest gro kobiet i gro mężczyzn, którzy postępują w wymieniony sposób. Ja akurat nacięłam się na faceta z cechami i zachowaniami, o których tutaj rozmawiamy i stąd wychodzi czasem moje podejście do tematu.

De M, Zgadzam się z Twoim zdaniem w 100%. To, że tacy faceci są słabi psychicznie to fakt nieodwołalny. To, że żyjemy w symbiozie-tak, zgadza się. Każdy na siebie ma jakiś wpływ. On- żyjąc ze mną tonował pewne zachowania, bo ja ich nie akceptowałam, mając kręgosłup moralny, swoje zasady i zdanie na określony temat. Czuł się po latach źle-dusił się ze mną. Będąc już beze mnie - zaczął hasać zgodnie z własnymi przekonaniami już bez ograniczeń i dzieje się tak po dziś dzień. Myślę, że masz też rację co do zmian na gorsze, też to zauważam. Robi jak zwykle wszystko pod siebie, by jemu było dobrze, działa ze swoimi-chorymi przekonaniami, wini za wszystko ludzi i otoczenie. Zmienia się na lepsze-tylko we własnym przekonaniu.

De M, nie gniewam się, absolutnie
Jestem mocno zranioną kobietą przez faceta z którym byłam wiele lat i jak większość z kobiet, wychodząc za niego za mąż myślałam, że będzie jedynym facetem. Nie stało się tak. Ale już się z tym pogodziłam.
Zgadza się, że czasem on ma jeszcze wpływ na mnie i to mnie wkurza, że każdy z boku widzi jego postępowanie, a ja od czasu do czasu nabieram się na jego kolejne zagrywki. Na szczęście zdarza się to rzadko, ale pracuję nad tym.

De M, uśmiechnęłam się czytając to co napisałaś. Ostatnie zdanie całkiem mi się podoba , czasem myślę, że dużo mam na plecach i w większości daję radę. Bywają jednak upadki. Wracam, bo kochałam strasznie. To była miłość-uzależnienie od tego człowieka, z którym walczę już długo, ale jestem już na prostej od dawna (przynajmniej tak mi się wydaje). Wracam do tego-bo on wiele razy nie daje o sobie zapomnieć. Działa jak działał. Nie zabezpiecza dziecka finansowo od bardzo długiego czasu, stąd wiele moich potyczek słownych, a co za tym idzie ...powrót do przeszłości.

De M, jesteś jak psycholog...:)

De M, jesteś bardzo mądrą i rzeczową kobietą.
Czytam Twoje posty po kilka razy, zwłaszcza, że obecnie toczę walkę z nim i bardzo dobrze przeczytać coś, co daje siłę. Dziś chwila słabości, pierwszy płacz z jego powodu od bardzo długiego czasu- jak wspomniałam-walczę o kasę na dziecko.

Nie odbieram byś była nerwusem. Raczej realną, twardą osobą, która nie pozwoli sobą pomiatać. Twój tok myślenie jest na prawdę godny uwagi. "Ani wróg, ani przyjaciel. Po prostu NIKT".

Czy datę rozwodu masz wyznaczoną?

Dziękuję za te posty

Ismeno, nie wiem czy do końca można się "wyleczyć", ale ja już jestem na prostej. Jak widzisz zdarzają mi się małe upadki, ale na szczęście tylko małe Pozdrawiam

Też się spotkałam z jedną zmianą takiego typu mężczyzny. Właśnie dla dziewczyny. Ale nigdy nie wiadomo czy to trwała zmiana czy tylko chwilowa. Niestety mam wrażenie, że to wyjątek, który potwierdza regułę. Większość takich mężczyzn się nie zmienia. Są tak płytcy w odczuwaniu świata, miłości itd. że nie widzą potrzeby na zmianę. Nawet jeżeli coś stracą to szybko znajdują substytut. Oni inaczej widzą świat. Ograniczają się do miłości interesownej. Póki coś czerpią z relacji to w niej tkwią odpowiednio wszystko kontrolując. oni się tak nie zatracają w tym wszystkim jak kobieta. To nie jest bezgraniczna miłość. Myślę, że największe uczucia występują u nich na początku póki zdobywają, wtedy czują powiew nowości, nie do końca wiedzą na co mogą sobie pozwolić. Jak już znają swoje możliwości, wyczują jak manipulować przestają się angażować. Tyle im wystarcza. I znowu czują potrzebę poznania kolejnej osoby, odkrycia kolejnych metod manipulacji. Sprawdzenia czy żadna im się nie oprze. Ich niskie poczucie wartości sprawia, że muszą dowartościowywać się innymi kobietami/zdobyczami. Ale jedno jest pewne każda kolejna relacja będzie równie krucha jak poprzednia. Może trwać długo, ale zawsze będzie w niej kłamstwo, manipulacja, zdrada.

Bo za dużo filmów się naoglądałyśmy gdzie niegrzeczni chłopcy wszystko rzucają dla swoich ukochanych i żyją długo i szczęśliwie:P Ale w życiu to tak nie działa:D No cóż czasem lepiej się sparzyć i zrozumieć niż trzymać się tego romantycznego ideału.

A po jasną cholerę mam zmieniać drania?
Chyba, że na nowszy model :-)
Żebym na uszach stanęła to drań na zawsze zostanie draniem. Awansuje tylko na większego drania, bo się chłopak coraz bardziej rozbuja i utwierdzi  we własnych przekonaniach.
Na siłę to ja mogę chcieć zmienić siebie, bo to najtrudniejsze. Wiem co mówię - sprawdziłam na sobie.
Filmy i książki, ok, kształtują nasz światopogląd, ale w realu spotkałam  kilku niegrzecznych chłopców, którzy mimo wszystko nie czynili takiego spustoszenia. Spotkałam też grzecznych, którym z wiekiem odwaliło. I ci ostatni byli gorsi, bo niewyżyci i jeszcze ruszyli z zaskoczenia.
Ja mam chyba dla nich litość (bo ja dobra kobieta jestem:-)  i myślę sobie: jak się chłopcy muszą napracować, żeby nikt nie odkrył ich słabości i kompleksów. Bo to w gruncie rzeczy biedni, poranieni ludzie, którzy nie wpadli na to, że można żyć inaczej.
Spróbuj odkryć jego słabość, pokaż mu ją, a zobaczysz jak z wieje z podkulonym ogonem. Tupnij nogą a ucieknie. Mocni są tylko dopóki nie odkryjesz ich gry. Bo ich siłą jest twoja słabość.

Dziękuję, ale nie mój. Zasłyszany. I wbity w tę moją łepetynkę aż po grób.

I szkoda,że nie można tu używać wielkich czerwonych liter, bo powinien każdego dnia, kłuć Liwię w oczy.

De M....
Kobieto...uwielbiam te posty

Chętnie bym z Tobą pogadała, ale adresy @ są zablokowane.

Masz rację, czasem mam potrzebę pogadania o nim, o tym co było, by postawić się do pionu. Czasem sama za to gderanie o tym wszystkim dałabym sobie po twarzy
Póki co-jest ze mną dużo lepiej. Upadki zdarzają się, gdy manipulator wkracza do gry. Jak wiesz-rozwód mam za sobą, alimenty zasądzone, ale od prawie roku niepłacone, a więc w tej kwestii walczę. Choć oczywiście-mam pracę i znów nie rozumiem ex-małżonka jak to mu ciężko, bo od prawie roku mało co się napracował. Ale na panie ma, a co tam. Choć nie wiem czy czasem one na niego nie wykładają, bo przecież taki uciemiężony. Nieważne. 
Podziwiam De M za Twoją walkę i miejsce rozgrywającego, jak się domyślam. Determinacja i rozumienie siebie jest w Twoim przypadku godne naśladowania.

Wracając...ich słabości i kompleksy-jest ich mnóstwo, zgadza się. Nie można ich odkryć, nie można mówić im prawdy w oczy, bo wtedy jest się najgorszym. Wtedy nie gra się już po ich stronie -takie ich zdanie. W ogóle mam wrażenie, że rozmowy w takiej sytuacji wyglądają jak dwóch obcokrajowców porozumiewających się we własnych językach.

Liliano, Denzel....
Pewnie, że nasze związki mogły być od początku skazane na niepowodzenie. Wiążąc się z b.m. jeszcze jako nastolatka byłam zakompleksiona, ale nie odczuwałam, że mam niską samoocenę. Oczywiście wybawianie go z różnych opresji, problemów, ratowanie go przed samym sobą-powodowało, że czułam się dobrze. Nigdy jednak nie spodziewałam się takiego obrotu spraw. Moja samoocena spadała będąc z nim w ostatnich latach małżeństwa. Teraz widzę coraz jaśniej jego sposób bycia, jego setki twarzy, itp. Nieważne jaka bym była i tak jemu byłoby niedobrze, bo trzeba łowić dalej, trzeba oczarować kolejną kobietę; zrobić tak, by on był wszystkim dla niej...a potem to już tylko zmierzać będzie do kolejnych związków. Jeśli dowiem się, że facet się zmienił-na pewno o tym napiszę

A co powiecie o takim facecie, który dokształca się w sztuce manipulacji?

Serio.

Studiuje książki "jak manipulować ludźmi", bierze udział w szkoleniach.

I teorię realizuje w praktyce, sprawdza na żonie i dziecku. I nie "ucząc bawi, bawiąc uczy" tylko stosuje techniki manipulacji, żeby osiągnąć swoje egoistyczne cele i korzyści tylko dla siebie.

Danzelwashin....owszem, nie mogłam pewnych rzeczy wiedzieć i zauważyć będąc zakochaną nastolatką. Moje pewne deficyty wyszły rzeczywiście później, uświadomione z resztą kilka lat temu. Brak poczucia bezpieczeństwa oraz ciągła chęć zadowalania najbliższych przyczyniły się do niektórych moich zachowań. Jednak trafiłam na osobę z jeszcze większymi brakami, z charakterem egoistycznym itd , dlatego m.in. życie tak mi się potoczyło. Najważniejsze, że teraz jestem świadoma...to ułatwia mi podążanie do przodu.

De M, nie słyszałam o kimś, kto z premedytacją czytuje książki, dokształca się w kierunku manipulowania innymi. Czyli nie czuje się jeszcze fachowcem?

Mohic, zgadza się. Każda zmiana musi być dla samego siebie, inaczej zmiany nic nie dają.