Mój facet się zmienił...

Mi się wydaje ze powinnaś odejść od niego.. niech zobaczy co straci i jesli sie bedzie starał itp to wrócisz do niego.. a jeśli nie..? to na co ici taki facet..

1. To co napisała Margolinka - piszesz, że nie o prezenty chodzi, a większość Twojego postu kręci się wokół właśnie prezentów, rzeczy materialnych z wyszczególnioną kwotą(!). Chyba nie o pieniążki tutaj chodzi? Mówiłaś mu nieraz, żeby lepiej kupił coś dla siebie, to zaczął to robić, a że teraz na tym 'cierpisz'... no cóż, sama go o to prosiłaś

2. Jest skrajnie nieodpowiedzialny, jeżeli wiedząc o swoich atakach wsiada rano do samochodu i wiedząc, że nie może pić alkoholu robi to.

3. Skoro nie myślałaś o nim nigdy jak o kimś na całe życie i na zawsze, to po co to ciągnąć? Znajdź kogoś, co do kogo będziesz pewna, że to jest TEN.

Nie tęsknisz za wylewnością tego faceta.
Sądząc po Twoim poście, najbardziej brakuje Ci prezentów. To jest straszne.

Zastanów się, co dla Ciebie oznacza ''szczęśliwy związek''.

A ja myślę , że autorce nie o prezenty tu chodzi , tylko o całokształt i o to że chłopak zmienił się pod innymi względami również. Prezenty niefortunnie podała jako przykład , dlatego niektórzy mogli odebrać to tak , że jej podejście do związku jest czysto materialne. I właśnie myślę , że jeżeli zdecyduje się na rozmowę to powinna ona dotyczyć całokształtu , a temat podarunków i ich wartości powinien być poruszony na samym końcu. A dlaczego chłopak się zmienił ? Jest wiele odpowiedzi np. : po 1. do Waszego związku wdarła się nuda , po 2. jest tak pewny Twojej miłości i zaangażowania że stwierdził że nie musi się bardziej starać ,
lub po 3. sam do końca nie jest pewien swoich uczuć.

Kochamkonie, więc nich autorka porozmawia ponownie o braku seksu, braku okazywania uczuć, jego beztroskim i nieodpowiedzialnym zachowaniu (alkohol, jazda samochodem). Bo to jest prawdziwym problemem w związku.
Pisze ona, że już próbowała, ale wciąż gnębi ją jedno...
"nie umiem jakoś mu o tym powiedzieć, i nie wiem czy powinnam? ale gryzie mnie to, ze to tak eis  zmieniło"
"Czy powinnam z nim porozmawiać o tych prezentach? Czy powinnam zakończyć ten związek?"

Więcej w poście o prezentach niż o braku seksu...niż o uczuciach...

A wszystko zostało skwitowane tak...

"Nigdy nie byl on moim wymarzonym facetem na cale zycie, ale kochal mnie i przez to ja zabojczo zakochalam sie w nim,  i teraz ciezko mi podjac decyzje o rozstaniu, bywaja dni kiedy jestem szczesliwa. Co o tym myslicie? Powinnam to zrobic?"

Chłopak na pewno się zmienił...wszyscy się zmieniają...tym bardziej po latach....
Zostaje pytanie, co autorka zrobiła aby temu zapobiec?

Ale skoro nigdy nie był wymarzonym facetem, to w czym tak się zakochała? I dlaczego by było ciężko się rozstać?
No i podstawowe pytanie, dlaczego właśnie teraz myśli o rozstaniu? Dlaczego większa cześć postu jest o prezentach i tym, że są one tanie? Czy nie uważasz tego za niestosowne?
"Kiedys sluchal moich prozb, do tego stopnia, ze kolega nazwal go pantoflarzem, (ale moj facet nic sobie z tego nie robił)."
"Nie rozpieszcza mnie, nie głaszcze, nie patrzy w oczy, żadko całuje, nie płacze, jak kocha się ze mną raz w miesiącu to jest sukces, nigdy nie dostaje prezetów bez okazji, na święta rok temu dostałam prezent za 20zl (ja mu kupiłam za 200zł)obiecał,że dostane na urodziny potrójny(nie dostałam)- w tej sytuacji nie widziałam nic podejrzanego, ani  nie byłam za to zła, bo rozumiem jak ktoś stoi gorzej z kasą, chodz fakt,że jak się cos obiecuje i nie dotrzymuje się potem słowa jest dobijajacy. Potem zaopomniał  o moich imieninach( rozumiem to, ludzka pamiec jest ulotna.... ale gdybym ja zapmniala staralabym sie mu potem to wynagrdzic trzy krotnie bardziej) no i  wtedy znow obiecywał, że prezent dostane pozniej- nie dostalam(ja na dzien chłopaka zrobiłąm mu prezent za 80 zł)..."
Prezenty, prezenty prezenty...nie rozpieszcza, nie głaszcze, nie płacze...nie jest "pantoflarzem"...
Raptem jedna linijka o tym, że "...rzadko całuje, nie płacze, jak kocha się ze mną raz w miesiącu to jest sukces..." a na koniec krótka wzmianka o jego chorobie... nijak mnie to nie przekonuje... przykro mi...ale takie moje zdanie...
Może jak autorka napisze coś więcej, to zmienię zdanie...ale na razie...

najbardziej zajełam się tematem prezentów, ponieważ jest to jedyna rzecz z posród tych wszystkich, o której z nim nie rozmawiałam(ponieważ jest to dla mnie krepujace, ale z drugiej strony uwazam ze szczerosc w zwiazku to podstawa i ze jezeli mnie zastanawia, co spowodowało taka zmiane to czy nie powinnam z nim o tym porozmawiac, bo po prostu tego nie rozumiem) i chciałam sie was poradzic czy powinnam....
Ale po waszych odpowiedziach wnioskuje, ze nie powinnam. Tak jak napisała Jaga Baba kbiety lubia czasem dostac jakis drobiazg, aby poczuc sie wyjatkowe. Nie pracuje, poniewaz zlikwidowano spółke w której pracowałam, a teraz jestem na ostatnim roku studiów i dla tego pracy na razie nie szukam, wole sie zajac nauka. Jest mi po prostu przykro ze ja sie tak staram. Mam pieniazki odlozone na wymarzona wycieczke za granice, aby sobie wynagrodzic trudy studiów w lipcu. A kupuje mu troche drozsze prezenty, poniewaz znam jego mazenia i lubie je spelniac. Przedkladam jego mazenia nad swoje kupujac mu to o czym marzy, choc wiem ze przez to moze nie udac mi sie wyjechac na te wakacje. I jest mi po prostu przykro, ze ja sie tak staram, a on mi kupuje byle co, byle by było. Ucieszył by mnie takze prezent wykonany przez niego wlasnorecznie, ale wiem ze on na to nie ma czasu. Jesli chodzi o ta konkretna sprawe to chodzi mi o to ze ja poprostu nie rozumiem jak ktos kto by mi oddal wszystko moze sie zmienic w patrzace tylko na siebie skompiradło, które poswieca mi najmniejsze minimum jakie tylko jest mozliwe. O innych rzeczach jak juz mowilam z nim rozmawialam, jest troche lepiej po tej rozmowie, ale teraz  czuje,ze to wszystko robione przez niego tak sztucznie, tak na sile, ze to wszystko jest wymuszone przezemnie.....Rozumiem,że człowiek się zmienia,  ale czy jest mozliwe aby ktos sie zmienił o 360 stopni? Stał się swoim przeciwieństwem? I tu musze znowu podziekowac Jaga Baga, poniewaz ardzo spodobal mi sie pomysl, zeby ograniczyc swoje gesty, tylko obawiam sie tu troszeczke, ze mu sie nagle cos odwidzi i ze nagle on sie postara o wiekszy gest, a ja swoj ogranicze, i tutaj on by sobie nic z tego nie zrobil, ale ja jestem pewna ze bede sie zle czuc, juz niestety taka jestem...... Spodobała mi sie takze rada netkobiety4444, mysle, ze rowniez to by moglo byc skuteczne, byc moze jak ktos napisal jest zbyt pewny, ze mnie ma.... musze sie nad tym wszystkim zastanowic..... A teraz może wypwiem sie na temat tego,że nie jest to wysniony dla mnie mezczyzna na cale zycie....... No niestety moj ideal faceta rozni sie pod wzgledem wygladu kolosalnie, pod wzgledemcharakteru hmmm kiedys bardziej pasowal do mojego idealu, teraz odbiega od niego troche bardziej, a pod wzgledem calej pozostalej reszty niestety tez kolosalnie sie od niego rozni..... nie zakochałam sie w moim Darku od pierwszego wejzenia, milosc przyszla z czasem(i tak bywa:], nie zawsze zycie to bajka)za jego humor, za jego dobroc, za jego usmiech..... no i teraz nie jestem pewna czy umialabym sie z nim rozstac...... Ale przeszkadza mi to wszystko co sie zmienilo, kobieta potrzebuje uwagi swojego mezczyzny...  Pewnie posucham rady i sprobuje sie rozstac z nim na razie, a potem zobacze co bedzie, czy zacznie sie starac, czy moze jednak nie bedzie bez niego tak zle..... I jeszczcze jedna odpowiedz na pytanie:"Chłopak na pewno się zmienił...wszyscy się zmieniają...tym bardziej po latach....
Zostaje pytanie, co autorka zrobiła aby temu zapobiec?"
Ja zrobiłam wg mnie bardzo duzo: jak juz napisalam moja miłosc do niego przyszla z czasem.... Na poczatku zwiazku bylam osoba ktora kochała imprezy, która kochała spotykac sie z przyjaciołmi( w wiekszosci byli to koledzy, ale podkreslam tylko koledzy!!!), bylam osoba ktora niezbyt obchdzily to jak on sie czuje, podczas tych moich wyjsc( usprawiadliwialam sie ze skoro on nie chce wyjsc ze mna to nie ma prawa rozpaczac....), krzyczalam na niego wyzywalam go. Tylko co jest dziwne on  wtedy dla mnie byl dobry!!!( a moze on woli te złe?)
Ale potem postanowilam zmienic sie na lesze, i byc dla niego najlepsza ja sie tylko da... chodz ja na tym niesety boleje.... nie mam przyjaciol, nawet znajomych, poniewaz przestalam sie z nimi spotykac, bo on byl wtedy bardzo smutny, pozwalal mi sie spotykac tylko z kolezankami( a ich nie bylo za wiele, teraz w wiekszosci kazda ma swoje zycie i jest ich jescze mniej), nigdzie nie wychodze, nie krzycze, nie wyzywam go, tylko chwale( bo wczesniej tego nie robilam). Jak by mi z nim nie wyszlo i bym chaiaa kiedys znalezc kogos nowego to nawet to mi sie nie uda, bo z kim ja gdziekolwiek wyjde? sama? a pozatym mam fobie spleczna wiec trudno mi o nowe kontakty....Wiec uwazam ze duzo zrobilam aby temu zapobiec, a nawet chyba obrocilo sie to przeciwko mnie. Uwazam ze moze moge winic za jego zmiane to ze teraz wiecej pracuje.... ale to chyba nie moze byc usprawiedliwienie..... alboo to ze jego mama umarla 3 lata temu....No coz dziekuje wszytkim za rady, niektore bardzo mi pomogly Dziekuje!!!

chłopak zakochał się w zołzie słyszałaś o tym że faceci uwielbiają zołzy a nie takie ciepłe kluchy ?
zmieniłaś się z czasem.. stałaś się ciepłą kluską , chwalisz zamiast tupnąć nogą na pewne rzeczy jak to robiłaś kiedyś.
on zakochał się w kobeicie mającej swoje życie, swoich znajomych, swoje zdanie które broni jak lwica.
byłaś osobą ciekawą, pewną siebie.. widzisz jak bardzo się zmieniłaś w jego oczach ? (tak mi się wydaje )
przemyśl to.. może odnów jakieś znajomości, zacznij znów cieszyć się dniem, spotykaj się choć raz w tygodniu z kimś znajomym, zajmuj się czymś sama.. znów stań się atrakcyjną kobietą dla niego, kimś o kogo warto walczyć, starać się, rozumiesz?
takie jest moje zdanie w tej sprawie.
powodzenia

kamisi90 i jak się układa? jakieś zmiany?:)