Czy znacie przypadek, by "taki" facet się zmienił?

Tak jest to możliwe.Zarówno kobiety jak i mężczyźni mogą się zmienić.Pod jednym tylko warunkiem-muszą sami tego chcieć.W innym wypadku jest to niemożliwe.Nie pomoże ani partner,ani matka,ojciec,brat,kuzyn czy wujek.

Znam przypadek takiego dziadka,ktory majac ponad 80-lat ozenil sie,bo byl zabojczo zakochany w pewnej pani(zabiegal o jej wzgledy 7lat!).Nie przeszkadzalo to jednak dziadkowi byc zapisanum do Klubu Samotnych Serc i regularnie chodzic na randki.Nawet na pogrzeb swojej zony nie mial czasu pojsc...bo byl umowiony na randke!Tak,wiec zgadzam sie z Toba,ze z wiekiem to postepuje!Pzdr.

O!I to jest to ,co lubie-szczerosc.Tez tak mysle,ze na jakis czas udaje sie niektorym poudawac,a potem....wracaja stare schematy.pzdr.

Liwia, gdybyś nie liczyła na nic (nawet po cichutku), nie pytałabyś, nie interesowało by Cię to, bo rozdział zamknięty.
A Ty dalej się łudzisz kobieto..

Jeśli istnieje cień szansy, że taka osoba się zmieni to są to LATA terapii, a pierwszy krok i decyzja, a potem cała masa kolejnych i bardzo konsekwentnych kroków, musi wyjść od nich.
A teraz przypomnij sobie ile najdłużej u takiej osoby trwa "konsekwencja" i że polega głównie na jednym - na braku odpowiedzialności i sprawianiu SOBIE przyjemności, bez względu na innych.

A u Ciebie ten cały 'podziw' dla jego osoby to tak naprawdę podziw i trochę zazdrość o cechy, które wiążą się z osobowością psychopatyczną czy narcystyczną, m.in. poczucie wolności i wyj..ane na to co inni myślą n/t tego co robi. Ty i wiele 'ofiar' takie nie są, a bardzo by chciały być i im to imponuje strasznie.

Rozwiązaniem jest odnaleźć tą cechę w sobie i POZWOLIĆ jej się przejawiać, ale nie w psychopatyczny sposób.
Czyli robić to co lubię, bez względu na to co inni o tym sądzą, itd. itp. Krok po kroku.
W ten sposób zyskując cechę, która Ci imponowała w nim, jego 'siła przyciągania' traci moc, bo Ty już nie musisz od niego tej cechy "pożyczać" by czuć się pełna, tylko ja masz., a raczej przestałaś ją wypierać bo ona zawsze w Tobie była.

Wydaje mi się, że taki facet może się zmienić w dwóch przypadkach :
- gdy będzie miało miejsce jakieś traumatyczne wydarzenie, które podziała na niego w taki sposób, że nie będzie już chciał takiego życia.
- albo gdy w myśl przysłowia : "trafiła kosa na kamień " pozna kogoś kogo baaaaaardzo pokocha i ta osoba go zostawi, wtedy być może zrozumie jaką krzywdę wyrządzał innym i postanowi to zmienić.
- są też tacy którym najzwyczajniej w świecie znudzi się budzenie co rano koło innej kobiety i zapragną stabilizacji, ale myślę, że to raczej rzadkie przypadki.

No i rzecz jasna ta chęć zmiany musi wyjść od niego, wszelkie próby zmieniania go nie podziałają.

Mój EX należy do grona właśnie takich facetów. Po tym jak go zostawiłam ( zobaczyłam, że wypisuje z innymi na portalach randkowych) postanowił iść do psychologa, ale to JEGO decyzja. Ja nic takiego nie sugerowałam.
Czy pójdzie, nie wiem, czy się zmieni też nie wiem.

Ewentualna zmiana moze byc efektem wieloletniej terapii i pracy nad soba.Osobiscie nie wierze i proponuje innym dziewczynom przestac marzyc i zejsc na ziemie.pzdr.

Slodka jestes jak sie tak tlumaczysz.Ja tez tak nieraz mam....niestety.Dlatego Cie nie oceniam.pzdr.

Ale nikt nie napisał, że wyjesz i rozpaczasz, bo to nie ten etap ale niektórzy po prostu stoją w miejscu bez skrajnych emocji, w takim zawieszeniu. Sama przyznałaś w wielu wątkach, że nie chcesz uwierzyć że to koniec. ale mniejsza, Twój wybór.

A z tymi cechami to nie zrozumiałaś.
Tu nie chodzi o zazdrość w klasycznym sensie, tylko o to, że dobieramy się w pary na zasadzie cech, których nam w sobie brakuje, a które 'uzupełnia' w jakiś sposób partner - wtedy czujemy się spełnieni i "cali" - dusza zawsze dąży do pełni

Tyle że o ile są cechy pozytywne, o tyle mogą być one wypaczone lub iść w pakiecie z negatywnymi, na które wtedy kkzb (dda) "przymyka oko", bo w tym momencie priorytetem jest zakleić swoje braki, a partner przejawiając dana cechę, której brakuje temu drugiemu, staje się przez to mega atrakcyjny i pożądany. Stąd po rozstaniu często odczucie jakby ktoś "oderwał" kawałek nas wraz z odejściem. Tym "kawałkiem" była cecha (cechy), które w sobie wyparliśmy dawno temu, a które MIAŁ partner, bo ich nie wyparł (oczywiście kosztem innych, jak empatia najczęściej )
Dlatego dda (kkzb) póki się nie wyleczy nie powinna wchodzić w żaden związek, w tym - z własnym ex mężem

o jakie wtapy Ci chodzi

po rozejściu, masz tu przecież pełno komentarzy, są z kochankami, nie są, mają inne, albo nie mają, na forum
zdrowo się czujące osoby, po czymś takim
zajmują się soba i życiem, dzieckiem

raczej nei wracają myślami do czegoś co może się w koszmarze przyśnić

im szybciej mówisz STOP, tym szybciej albo żyjesz nowym życiem, albo starym na zdrowych zasadach

powiem tyle jako ta druga strona medalu

to trwa długo, i na bank dopóki ten sam ktoś nie zrozumie, i nie ze chce, nie przypisywał bym magii do zdarzen, to nie musi byc traumatyczne zdarzenie
to nie musi być silny kop w D

to jest chęć

i bardziej wierzył bym w gesty, fakty

niż w najbardziej piękne słowa, nawet te z niższej półki ale szczere więcej znaczą, niż spreparowane na potrzebe chwili

czułe nie wiadomo tak naprawde co

Tak, tak haha - niejedna by go chciała Tak właśnie kończy większość psychopatów, no, chyba że trafią na skrajnie zależna osobowość w osobie kkzb, która kategorycznie zaprze się by trwać w swej "boskiej niedoli", wtedy mają taką służkę i popychadło i to jest smutne. Niestety znam i takie przypadki.

Taka osoba nie zmieni się w wyniku "olśnienia", bo ona nie ma w ogóle kontaktu z wyższymi wibracjami, z intuicją. A jeśli to za intuicję bierze kąt ustawienia pewnej części ciała między nogami i to jest jedyne narzędzie nawigacyjne, którym się w życiu kieruje, póki jest sprawne

Fajnie, że potrafisz doceniać wartość stabilizacji, spokoju i nie mylisz tego z nudą. Dostrzegasz, że chodzi jedynie o wyrzut adrenaliny, która pojawiała się przy skokach nastroju jakie tamten Ci fundował.

Ja, z racji 'środowiska' nazwijmy to, co jakiś czas natykam się na niezbyt pochlebne opisy mojego ex n/t tego jak to było mu nudno w związku ze mną (choć ja bym tego nie określiła tak zaszczytnym mianem jak "związek") i że musiał biedny szukać sobie adrenaliny gdzieś poza. A jest na tyle niekumaty, że szuka i szukał będzie doraźnych uciech (tzw. szybkiej gratyfikacji) do starości, bo poza seksem niewiele go "kręci" i zajmuje tak ogólnie. Takie jałowe, puste życie, choć w jego mniemaniu na tle "maluczkich" mających rodziny, stałych partnerów, bardzo wyjątkowe i zajebiaszcze ;P

Wg mnie ludzie się nie zmieniają.
To znaczy ich osobowość się nie zmienia.
Ale jeśli odkryją swoje "głębsze warstwy" to zmienia się ich system wartości.
Wtedy na innych wartościach, rzeczach, aspektach im zależy i rzeczywistej zmianie ulega postawa i zachowanie.

Ale to są wzajemnie wykluczajace się załozenia. Osobowość przecież okresla jakim ktoś jest człowiekiem. Jesli coś się odmienia w jego sposobie myslenia i - w konsekwencji - postępowania to swiadczy, ze on ogólnie się zmienia. Oczywiscie nie mówimy o cechach fizycznych

no to troszkę nie tak
na świat nie przychodzimy z osobowością
na świat przychodzimy tylko z temperamentem, osobowość się kształtuje w trakcie naszego życia, szczególnie w okresie dorastania tzn czasu osiągnięcia dojrzałości
na nasza osobowość wpływ ma oczywiście wychowanie i doświadczenie życiowe
zdarza się też tak, że w ogóle nie mamy pojęcia jaka jest nasza osobowość i źle ją rozpoznajemy

pitek i jedno i drugie chyba , że zmianę definiujesz jako ewoluowanie

i tak i nie zależy od celu

no może i mówię

znam ten prawdziwy temat Stanford Prison Experiment, wiem o co chodzi

To sama najlepiej znasz wnioski Zimbardo.

I to mnie czasami przeraża

EDIT: A liczyłam na obrazoburczą dyskusję

Znajomi adoptowali niemowlaka- syna totalnej bandyckiej patologii.Wychowywali razem ze swoimi naturalnymi dziećmi- identycznie.
Naturalne dzieci wyrosły na wzór cnót wszelkich.A bandycki syn- na bandytę.

i w związku z tym co pitek?
dowód, na co?

matka urodziła 3 synów: jeden został księdzem, drugi rockmenem, trzeci ... politykiem hahaha

czyli same szumowiny...

Pitagoras i uważasz, że wyrósł na bandytę bo biologiczni rodzice byli przestępcami? No weź...
Chyba zapomniałeś ile czynników mogło wpłynąć na końcowy efekt jego osobowości. Cały arsenał doświadczeń zewnętrznych go ukształtował.

Nie, nie trzeba, jeśli nie ma ku temu choćby przesłanek.

Pozwalam

były takie badania a jakże

wystarczające, żeby włączyć w naukę

Ależ dajcie spokój...
Jesli sa jakieś zależności związane z otrzymanymi genami to nazwałbym je predyspozycjami, skłonnosciami, które WCALE NIE MUSZĄ się ani ujawnić, ani przewodzić w zachowaniach...
Uważam, ze jakieś wzorce wpojone nam przez otoczenie (dzieciństwo, rodzice, szkoła, srodowisko dorastania), doświadczenia przez ten cały okres "zdobyte" potrafią ukształtować osobowość i wpłynąć na charakter osoby (ewentualnie na komletny brak tegoż), Jednak to, co z tym całym bagażem uczynimy, w którą strone pójdziemy, jakie bedziemy mieć kanony postepowania w życiu, kodeks moralny - o tym decyduje już nasz umysł. Na bazie zdobytych doświadczeń. W końcu większość z nas taki organ jak mózg posiada, a znaczna część z tych "posiadających" potrafi go chyba używać do czegoś więcej niż obsługa fb, mikrofali czy pisania smsów?
Chyba...
Byłbym w błędzie?

In_ka, już na samym początku tak nowego traktujesz? Obowiązuje chyba jakaś ochrona?

o key - niech będzie

a najlepszym przykładem że jak się chce to można jestem ja od mojego małolata(kobiete już dziś) znam od hohoho a może i dłużej jak miała lat 18(7 lat różnicy miedzy nami jest)nie zwracałem nawet na nią uwagi zbytnio pochłonięty pracą u taty i studiami zbytnio mnie jakoś nie interesowała.Dzieki mojej cioci lekarce(najmłodsza siostra mojej mamy) poznałem starszą o 12 lat panią dr pediatre:) i 3 lata spędzone z nią to coś niesamowitego we wszystkich dziedzinach.Potem było jeszcze lepiej i mój licznik zatrzymał się na w sumie 5 kobietach włącznie z obecną moja żoną.Nie jest ich wiele ale za to jakich!!!!w miedzy czasie zmarł mój tata akurat zakończyłem romans i studia.Cieżko było ogarnąć wszystko choć tata byłby dumny dałem rade a firmy miał dwie mama mi pomogła i jakoś poszło ale zupełnie brakło mi czasu na miłość(na wódke z kumplami nie ale na coś ważniejszego tak)I tak dojechałem prawie do 30 tki.A to że jestem z moim małolatem to zasługa naszych braci to oni uknuli nam randkę hahaha śmiechu było potem.Tak czy siak dziewczyna wyładniała wypiękniała a ja nawet tego nie zauważyłem(kurwa ale męski łeb to czasem ograniczone ma zwoje ) i tak zacząłem spotykać się ze 175 cm brunetką z kręconymi długimi włosami śniadą cerą mój TYP i obok a ja jakbym zapomniał że jest.Sielanka trwała jakieś 2 lata pomagała mi we wszystkim zamieszkała u mnie kiedy sie podnosiłem zanim wychodziła do szkoły czekało na mnie śniadanie kawa(nigdy tak nie było) na nią czekał obiad zrobiony i tu ja sie musiałem popisać ogólnie nic dodać nic ująć.A jednak stało sie coś złego na poczatku znajomości powiedziałem jej z kim sie spotykałem żeby nie było ona też powiedziała o dwóch i git.Co jej nagle strzeliło do głowy żeby mi powiedzieć cała prawde(cholera nie wiem co wami czasem kieruje)i sie okazało dużo dużo wiecej.Mnie szlag trafił i to taki konkretny zabrałem troche kasy i zawinąłem sie na mazury z kolegą żeby to jakos unieść przetrawić i wywalić z siebie.Pilismy chyba z kilka tygodni i doceniłem co znaczy łowienie ryb spokój cisza ale o moich planach gdzie sie zapodziałem wiedział tylko brat i nie pisnął słowa bo powiedziałem że go zabije a byłem tak wkurzony że sie chyba wystraszył(a miał czego bo 186 cm wzrostu gra w hokeja zrobiła ze mnie niezłego zabijake)Szukała mnie wszedzie po wszystkich znajomych po szpitalach kostnicach itd przypłaciła to ciężkim zapaleniem płuc i sie wtedy znalazłem.WSTYD MI  do dzisiaj naprawde czasem jak pomysle zachowałem sie jak hipokryta i egoista.Przesiedziałem z nią w szpitalu 5 tygodni(w zyciu sie tak nie bałem jak wtedy)Kiedy wyzdrowiała powiedziała mi tylko przepraszam i poczułem sie jakby mnie ktoś kijem od hokeja zdzielił przez łeb wybąkałem tylko że to ja przepraszam i zabrałem ją do siebie  do domu.Dzis jest moją żoną i mam to w dupie z kim spała i kiedy w zyciu sie nie pokłócilismy mam córke(nawet przy porodzie byłem w osobnej sali kupiłem sobie z 5 gazet do czytania a nie zdążyłem oni jednej oblukać sam poród norma nie upadłem da sie przeżyć)zajebiscie jest zabieram je wszedzie żeby wiedziały że ich mąż i tata to nie byle jaki lauferek.Taka zmiana na lepsze wiec mozna.

zawsze byłem lekkoduchem (być może to wina znaku zodiaku) od tego momentu nastąpiły zmiany na lepsze