dlaczego on tak postąpił?

EXTRA_terrestrial, nie ta zmiana frontu nie była do Ciebie.
Nie zgadzam się tylko z tym, że chce się zemścić, ta sztuka walki kompletnie mnie nie interesuje, a owszem mogłabym go zwymyślać, teraz zadzwonić i uniemożliwić mu wyjazd, ale wtedy gardziłabym sobą. Niech jedzie, niech wie co znaczą ludzie i ile można od nich dostać.

Jestem pewien, że do recepcji weszła dumna kobieta nieskazitalnej urody, niedbałym ruchem rzuciła paczkę na kontuar, po czym wykonała elegancki "w tył zwrot" na lewej szpilce i z obojętną miną zniknęła za obrotowymi drzwiami, zostawiając za sobą jedynie zapach markowych perfum...

Elle88, Ty naprawdę nie czaisz bazy.
Tak boli ,mnie, że mnie nie chciał, i przyszłam sobie tu popłakać, to zwykła ludzka potrzeba, żeby komuś na kim nam zależy choć trochę nas zabrakło, chociaż trochę....Dzięki za wpisy, ale za wszelką cenę chcesz być mądra i dowalić.

Oj byłam przeurocza, żeby mnie zapamiętały, rzucanie paczką odpadło. To też nie mój styl, na takim zapamiętaniu mi nie zależało. Chcę, żeby tęsknił, żałował, ale w to nawet nie wierzę, choć ta myśl, jest słodka.

A za obrotowymi drzwiami rozpłakała się mogłeś dodać.

ja cię dziewczyno nie ogarniam. Mnie by było szkoda urody i zdrowia na taka produkcję jadu wewnętrznego. Daj spokój, nic Ci nie obiecał, za nic cię nie przeprosi,a fakty sa takie, że facet jak samolot: przyleciał, przelecial i odleciał. I cięzko mi uwierzyć, że wchodziłaś w to nieświadomie, tym bardziej po tym, że Cię na wstępie poinformował, jak rzeczy stoją.
A czemu później się tak zachowywał? Bo Cię lubi, bo miał okazję, a Ty się nie sprzeciwiałaś. Skąd wiesz, czy nie myślał, że taki układ Ci odpowiada, skoro już raz Cię poinformował o swoim stanowisku?
Teraz już mleko się wylało, nic z tym nie zrobisz. Wyszło jak wyszło,ale trzeba iść dalej i zamiast pławić się w złości- wyciągnąć z tego doświadczenia jakieś wnioski. Czasu nie cofniesz, jemu się nagle nie odwidzi i na pewno do niczego Ci się nie przyzna, choćbyś była Miss Universe, bo akurat ma to w nosie. Więc czemu wciąż stoisz w tym samym miejscu? Nie lepiej olać gada i zająć się sobą?

Przyznawanie się publicznie do tego, że było się nikim dla kogoś, komu chciało się być wszystkim nie należy do przyjemności.
wlazłam w to bo źle oceniłam człowieka, czułam się samotna, zaimponował mi swoją inteligencją, myślałam, że też szuka drugiego człowieka, relacji, bycia razem, ale nie szukał. Na razie facetów mi się odechciało. Teraz do ślubu będę czekała - cha, cha, cha, cha........
Dzięki, że mogłam się wygadać.

Dziewczyno, bierz się za pracę nad swoim poczuciem wartości, ale tym od FUNDAMENTÓW -uroda to nie fundament (zapisz ).
Niestety, u Ciebie jest ono w opłakanym stanie i widać niewielkie masz doświadczenie w kwestiach damsko-męskich.

Tak więc reasumując: On zaimponował tobie i wzbudził chęć "bycia" albo aspirowania do bycia , ale Ty jemu nie. I dlatego taki finał.
Chciałaś coś ugrać wyglądem, ale widocznie to nie jest priorytet dla niego, bo dla kogo normalnego jest?

Musisz zmienić priorytety, tak przy okazji

Bellake, przykro mi z powodu sytuacji w jakiej się znalazłaś, ale tak jak pisali poprzednicy, tu nie ma nic do zrozumienia. Właściwie to historia stara jak świat. Ja też przerabialam odwoływanie spotkań, brak czasu, dużo pracy (był to wyraźny sygnał do zerwania kontaktu), ale prawda jest taka, że dla chcącego nic trudnego. Jeśli mężczyźnie zależy to znajdzie nawet 5 minut na spotkanie. W moim przypadku facet odnowił kontakt po tym, jak ja go urwalam. Zadałam sobie jednak pytanie czy chcę być z kimś kto przypomina sobie o mnie wtedy, kiedy już mnie nie ma? Nie chciałam

Hym...mam się rozwijać, wyciągnąć wnioski. Tak zrobię. Przeczytałam jeszcze raz wszystkie wiadomości i wyciągnęłam z nich naukę. Skoro powszechnie akceptowane jest takie postępowanie, to tak będę postępować, będę brała ile się da, od kogo się da, niczego nie potwierdzała, myślała tylko o swoich potrzebach. Macie rację!!! Odrobiłam lekcje. "Bo jak ja Kalego poużywam, to dobrze, byle Kali nie ....". Po prostu nie nadążyłam za światowym i rozwojowym trendem, nie ma co być w ogonie.

Raczej wątpię jednak, że będziecie trzymali kciuki. To prowokacja do tego pokrętnego myślenia, że jak nie obiecywał.., itd.

autorko, ja wiem, że odrzucenie boli.. Ale NA TYM etapie, gdzie facet powiedział Ci WPROST, że tylko koleżanka ew. z profitami, a nie zwodził Cię miesiącami czy latami to Twoja reakcja jest mocno na wyrost.

Dziewczyno zrozum, że tu jest sporo ludzi, którzy przychodzą z podobnym finałem, tyle że..oni BYLI przekonani, że tworzą związki, czasem rodziny, a byli perfidnie okłamywani, zdradzani, etc.
I sorry, ale jak czytam o tym jak to planujesz zemstę nietoperza, bo facet, który akurat Tobie się spodobał nie klaska uszami na Twój widok i nie zabiega o Ciebie (no jakże to tak, taka PIĘKNA a tu nic? No chyba musisz 2 raz koło niego przejść.. ) to trudno brać Cię na poważnie.

Słuchaj, w życiu jest tak, że nie wszystkim facetom na ziemi będziesz się podobać, ba! Nawet wśród tych, którzy tobie się podobają nie wszyscy odwzajemnią Twoje zainteresowanie. Nie zawsze mówi sie wszystko wprost..nie na etapie b. luźnej znajomości i tylko dlatego, ze druga osoba wkręciła sobie jakiś film.

Nie mówię tego żeby Cię zdołować, tylko żebyś odsunęła na chwile urażone ego i spojrzała na fakty, bo w tym przypadku- z góry na dół, prawie WSZYSCY piszą Ci 1 i to samo- facet się wycofał, miał prawo. Nie obiecywał Ci niczego, nie oszukiwał.. Ogarnij się.

Albo Einstein szukający swojej Milevy. Tyle że Mileva jak wieść gminna głosi odpowiada za matematyczną stronę jego wczesnych prac, a była podobno genialną matematyczką... nawiasem ŁADNA nie była...

Nie pomyślałaś, że facet zachowuje się racjonalnie? Nie dość, że jesteście zupełnie różni w oczekiwaniach od życia, to próbujesz go zmieniać, chociaż nawet w związku nie jesteście. Wiesz, że on nie lubi imprez, to go próbujesz ciągać i to nie na jakieś kameralne spotkania ze znajomymi, tylko potańcówki. Facet nie umie jeździć na nartach i nie jest tym zainteresowany, Ty go próbujesz ciągnąc. To co byś wyprawiała, gdyby to się przerodziło w formalny związek? Non stop trucie, awantury, wymuszanie?

Bellake wydaję mi się, że Ty wciąż rozdrapujesz swoją ranę, a to Ci niestety nic nie da, poza tym, że będzie się gorzej goić.
Ten człowiek, który tak Cię zranił jest dorosłym, ukształtowanym emocjonalnie i intelektualnie facetem i jego sposobu postępowania nie zmienisz. Rozumiem Twoje irracjonalne zachowania, gdyż są one wynikiem tego, iż wciąż z pewnymi rzeczami nie pogodziłaś się.
Ja bym na Twoim miejscu skupiła się na sobie i nie zatracała swoich wartości tylko dlatego, że świat nie odpłaca Ci tym, co sama mu ofiarujesz .
Pozdrawiam

Dodam jeszcze- nie myśl o nim, nie mścij się, nie rozpowiadaj. Niech sobie żyje i niech mu się wiedzie.
A jeśli się z Tobą skontaktuje, odpowiedz z klasą- poprawnie i chłodno.
Powodzenia !!!!!!!!!!!!!!

Ty dziewczyno naprawdę masz coś z głową...

Nie rozumiesz, że facet MA PRAWO widzieć w tobie jedynie obiekt seksualny i NIC WIĘCEJ???
Nie umiesz tego pojąć, że nie każdego zafascynujesz na tyle, żeby miał ochotę poświęcać ci swój prywatny czas? Uparłaś się jak oślica, że będzie tak jak ty chcesz, ale on cie nie chce..japierdziele. Jak 5 letnie dziecko- ma chcieć i koniec, bo jak nie...to "ma mi to powiedzieć prosto w twarz!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!" co to ma k.wa być? Komedia po prostu.

Ma się facet fatygować po to żeby ci powiedzieć PROSTO W TWARZ: "Słuchaj, lala, g...z tego będzie, bo na numerek jesteś ok, ale szukam czegoś innego do związku." Tego chcesz, SERIO? Jasne

Tobie tak na tej prawdzie oko w oko zależy z zupełnie innych pobudek. Liczysz, że facetowi zrobi się głupio i wyrzuty sumienia sprawią, że jednak się zmusi i chociaż spróbuje.

Coś nie tak z główka u ciebie, bez 2 zdań.
To już jest obsesja nie tylko reakcja na 'odrzucone uczucie'.

I to zmuszanie do wyjazdów, wyjść...MA SA KRA.

Dlaczego uważasz, że to byłaby prawda? To nie jest matematyka, gdzie 2+2=4. To skomplikowany świat ludzkiej psychiki. Nie każdy człowiek spotyka się z innym i trzyma metrowy dystans do oświadczyn. Ludzie poznają się w różny sposób, różnie też rozwijają znajomość. Skąd on miał wiedzieć na początku jakie ma wobec Ciebie zamiary?
Później, przyciśnięty do muru, powiedział to, co w danej chwili czuł. Zerwałaś kontakt. za jakiś czas się odezwałaś i znowu zaczęliście być bardzo blisko. Czy on zmienił swoją wcześniejszą deklarację? Nie. Ty natomiast zmieniłaś swoje zachowanie, mimo braku zmiany jego nastawienia. Na dobrą sprawę to on mógłby teraz rozmyślać: "o co jej chodziło?", "skoro nie chciała być seks-koleżanką to dlaczego nie protestowała kiedy szliśmy do łóżka?"
Nigdzie nie jest powiedziane, że to drugie podejście było przez niego z góry ukartowane. Przecież to Ty odnowiłaś znajomość. Wlazłaś mu w łapy, więc skorzystał z okazji. Ale równie dobrze wtedy również mógł nie był pewny co do przyszłości waszej relacji. Może chciał zobaczyć jak to się wszystko rozwinie i czy coś do Ciebie poczuje?

Ty patrzysz tylko ze swojego punktu widzenia. W dodatku wmawiasz sobie to, co chcesz zobaczyć. Najpierw wyimaginowałaś sobie (mimo jego słów), że dążycie do związku. Teraz wymyśliłaś, że on NA PEWNO od początku chciał tylko seksu. I marnujesz czas i energię na okopywanie się w swoich okopach żalu. Bo "on ci nie powiedział prosto w oczy". A co miał powiedzieć? Każdego dnia miał analizować swoje uczucia względem Ciebie, szanse i kierunek ich rozwoju i składać na Twe ręce obszerny raport?

Ale co Ty mu miałabyś ułatwiać? On Ci powiedział, a Ty i tak nie skumałaś. Ale odwracanie kota ogonem wychodzi Ci nieźle.

Tak nie zachowują się grzeczne dziewczynki. Tak się zachowują kobiety, które wiedzą, czego chcą. Ty zachowałaś się jak dziewczynka zagubiona. Niby wiedziałaś, że nic z tego, ale może jednak... A jak i tak nie wyjdzie, to może nazwę to robieniem mu na złość?
Strasznie głupio się zachowywałaś. Zamiast przyznać się do głupoty, wyciągnąć wnioski i iść dalej - Ty rozkminiasz, próbujesz się usprawiedliwiać, dopisujesz jakąś wyższa ideologię do tego, co można byłoby określić jednym zdaniem: "gdzie ja miałam oczy?".

A po postawieniu go wobec tej sytuacji, On z miną zbitego spaniela a'la Hugh Grant z filmu "Cztery wesela i pogrzeb" powie:

I'm sorry. Byłem dupkiem, strasznie Cię skrzywdziłem. Byłem ślepy na twoją miłość. Jak mogłem być kimś takim. Masz wszelkie prawo znienawidzieć mnie za to. Lecz proszę Cię o jeszcze jedną szansę. Będę od dziś uczył się jeździć na nartach i chodził z tobą na imprezy, chcę byś była ze mną, gdy nad kartką papieru tworzyć będę dowód Wielkiego Twierdzenia Fermata*, chcę byś była wtedy przy mnie i przynosiła mi na biurko ciepłą herbatę. Will you marry me?

/Muzyka/                         THE END

*Dla większego dramatyzmu przyjąłem, że jest matematykiem teoretykiem

IMHO to co piszesz ma wiele wspólnego z tzw. "myśleniem życzeniowym".

Straszne uproszenie, godziłam się kiedy znajomość mogła pójść w każdym kierunku, bo mi na nim zależało, kiedy "literatura faktu" wskazywała, że kierunek jest jeden, nie obróciłam się na pięcie, jak uległa, urażona dziewczynka, tylko pytałam, mając odwagę zmierzyć się z odpowiedzią. Wszak sytuacja mogła wynikać z wielu przyczyn. A kto pyta ten nie błądzi.

No dobrze, załóżmy, że on wreszcie postanawia wypowiedzieć te słowa: "przykro mi, ale nic z tego nie będzie, chciałem sobie tylko poruchać". Co wtedy robisz? Przybijasz mu piątkę i dziękujesz za szczerość, a może zaczynasz festiwal oskarżeń ("skoro tak to dlaczego zaciągałeś mnie do łóżka", "jak mogłeś" itd.)?

Bellake ty jestes lekarzem Prawda????????

Ja pierd..... jakbym wiedziala ze medycyna to takie proste studia tez bym na nie poszla:)))))

FAKTY są takie, że nie ma praktycznego znaczenia co by pomyślał. Tu już parę razy pojawia się motyw "dania mu do myślenia" por. np. poprzedni "scenariusz", który napisałem. Ale to są scenariusze, w których główną rolę gra urażona duma i próba ocalenia jej resztek. Urażona duma nie jest warta tego aby jej tak bronić. Zastanawiam się teraz, co można zamiast obrony urażonej dumy postawić w centrum uwagi poświęconej temu co tu piszesz, abyś miała z tego co piszę jakiś zysk. I widzę że chodzi tu o coś wspólnego z wieloma osobami piszącymi tutaj: jak to się kobiecie robi, że uruchamia wielkie emocje i wielkie uczucia, olbrzymie "pokłady" energii i poświęconego czasu, środków wobec człowieka, który ją np.: - w wariancie Twoim tylko toleruje, niekiedy jak piszą inne-bije, zdradza, oszukuje... Brną w to coraz dalej i dalej, tracą lata życia tylko dlatego, że nie rozumieją spraw oczywistych - prostych jak 2x2. :-(

Sorki ale nie nazwałem sobie tego jeszcze dokładnie - to była ogólna refleksja z kilkudniowego czytania tego forum. Innymi słowy - prędzej czy później znowu się z kimś zwiążesz. Wydaje mi się, że decyzja o inwestowaniu w drugą osobę uczuć, sił i środków "zrobiła" ci się bez rzeczy najbardziej podstawowej, jaką jest takie psychiczne wzajemne zbliżenie do drugiej osoby, które wyklucza fałsz, kłamstwo czy niejasności w sprawach podstawowych. Najpierw to potem wszystko inne. A To - to był jakiś "seks z nieznajomym" jakby patrzeć od tej strony ;-)

Ludzie zamiast "szukać" siebie nawzajem i otworzyć się na siebie  wolą pogrywać - zachowując większość "siebie" w tajemnicy dla partnera - najczęście dlatego, że sądzą że nie są dość dobrzy aby partner zobaczył ich jakimi są. Aby zachować "tajne bronie" pozwalające im manipulować partnerem - bo ukryci przed sobą nawzajem czują się bezpieczniej. Niby są ze sobą a włąściwie nie są. Ale jeśli priorytetem jest poznanie drugiej osoby - zbliżenie się do niej - przed wszystkim innym, szanse na rozczarowanie będą mniejsze.

Facet nie warty uwagi. Od razu było widać, że o jedno mu chodzi. I popełniłaś podstawowy błąd- zaczęłaś się starać. To facet jest od starania się. Kobieta ma pachnieć i być miła. Jeśli facet się nie stara, to mu nie zależy na Tb, więc powinien dostać kopa w tyłek. Zapomnij o palancie, zajmij się sobą, poszukaj sobie wartościowego faceta i broń Boże za nim nie ganiaj, jak za tym.
A do niego nie masz co mieć pretensji. Powiedział czego szukał, fakt, że późno, ale dało radę się domyślić wcześniej. Nie rozpamiętuj tego, tylko wyciągnij naukę na przyszłość i idź do przodu. Teraz jesteś mądrzejsza o to doświadczenie. Nie ma co się dołować.

Mam do niego pretensję jednak. Aż tak za nim nie ganiałam, ale byłam pomysłowa.
Powiedziałam swojej kumpeli, że jak jeszcze raz jej powiem, że się staram dla jakiegoś faceta, to ma mnie tak kopnąć w tyłek, żebym zaczęła zajmować się bolącą d..ą.
Mam wątpliwości czy jestem mądrzejsza o to doświadczenie.

No, i ten ostatni wpis autorko BARDZO ładny Idź w tym kierunku i wszystko będzie ok.
Pomału zaczynasz dostrzegać coś poza emocjami

Wesołych Świąt, to nic, że u schyłku.

Po długiej ciszy dzisiaj dostałam życzenia i to wcale nie świąteczne, ale udanego Sylwestra i szczęśliwego Nowego Roku.
Zastanawiam się co chce osiągnąć? Na co liczy? Jedno co pewne to, to, że nie chce zrywać kontaktu. Nie wiem co zrobić odpowiedziec chłodne dziękuję, czy nic nie odpowiedzieć?