zdradzał mnie...

Jesteś silniejsza niż myślisz. Powiedz sobie na głos, że chcesz wyjść z tej chorej relacji. To znaczy całkowicie się od niego odciąć. Nie możesz być jego dziewczyną, przyjaciółką, kochanką. On nie jest taki jak byś chciała. Jest nieczułym draniem, który teraz gra swoje przedstawienie bo nie potrafi sobie sam ze sobą radzić. Ty będziesz chwilowa. Wróci wszystko to co złe. Kłótnie, poniżanie, szantaże, zerwania. Pamiętaj jesteś ponad tym!!!:)

Trzymam za Ciebie kciuki Cameliao. Za żadne Skarby tego świata nie odpisuj, nawet gdyby pisał, że się źle czuje, potrzebuje pomocy, groził odebraniem sobie życia - to wszystko to manipulacja, i myślę, że w końcu i do tego się posunie. Przypomnij sobie jak Ty kiedyś naprawdę potrzebowałaś pomocy, a on Cię zignorował. I żadnego "zostańmy przyjaciółmi", bo sama wiesz, że nie o to mu chodzi... Po prostu szuka sposobu żeby Cię podejść.

Więc trzymaj się, i nie daj się!

Cameliao, gorąco ci kibicuję i trzymam za  ciebie kciuki! Wiem, że dasz radę i nie dasz się zmanipulować i wciągnąć w jego durne gierki. Z każdym dniem jesteś silniejsza, ja to wiem i ty też W chwilach słabości pisz tutaj, daj upust emocjom, ulży ci. Jeszcze raz powiem- trzymaj się! :*

I jeszcze tylko dodam, że już bardziej nie zamierzam się utwierdzać w tym przekonaniu, więc to był ostatni kontakt z mojej strony.
Numer zablokowałam wszędzie, zastrzeżone tak samo.
Zadzwoni z innego numeru - rozłączę się.

Nie dam sobą więcej pomiatać....

Jestem z Ciebie bardzo dumna:) Ja też się dałam namówić na spotkanie po tej całej szopce, ale to też mnie wtedy utwierdziło, że to była najlepsza i jedyna decyzja jaką mogłam podjąć. Trafiłyśmy na kłamców, zdradzaczy, manipulatorów, impotentów uczuciowych i świetnych aktorów, ale to musi zostać naszą przeszłością, absolutnie nie przyszłością:) A do ich pustych serc w końcu kiedyś wkradnie się prawdziwa samotność i wtedy sobie przypomną jak wierne i wytrwałe mieli przy sobie partnerki:))

Życzę Ci byś dotrzymała tych postanowień. Tacy faceci nie są warci żadnej uwagi, dlatego warto wziąć się w garść i uciąć kontakt całkowicie. Nie masz co się nad nim w ogóle zastanawiać, bo uwierz-nie ma nad czym. Taki facet kłamie na zawołanie, a żeby mieć możliwość manipulacji drugą osobą jest w stanie na poczekaniu wymyślić kolejne kłamstewko.
Tak więc...byle do przodu!

Czuję, że chwilami panikujesz. Bijesz się sama ze sobą co zrobić. Chcesz nie pisać, ale ...może jednak ostatni raz. Ile było już tych "ostatnich razów". Kurcze. Też tak miałam. Zdarza mi się wyłamać i czasem on albo sama się sprowokuję. Ale można to opanować! Nieustannie nad tym pracuję, bo to nie do końca mi jeszcze wychodzi. Ale da się!! Jak nie masz siły-to zablokuj jego numer, a gdy zadzwoni z innego - odbierz i powiedz "do widzenia", odkładając słuchawkę.
I nie zastanawiaj się nad każdym jego słowem, to nic nie da. Takich ludzi jak on nie da się zrozumieć i już. Tak postępują i nikt nie ma na to wpływu. To on decyduje o sobie, dlatego Ty nie masz na niego żadnego wpływu. Teraz największy wpływ masz mieć na siebie Ty, Toje dobre koleżanki, Twoja rodzina, bo to oni wyszarpują z tego dziwnego amoku. Jutro niedziela, pojedz do mamy, koleżanki, pogadaj o tym co czujesz i z czym masz tak ciężko...na pewno rękę wyciągną ...a Ty nie myśl o nim,to skończony drań, przy którego boku miałabyś piekło na ziemi

Nie poddawaj się Lilianno! Wypisz sobie na kartce wszystkie złe rzeczy, których dopuścił się wobec Ciebie, i czytaj gdy tylko zatęsknisz.

To, że znalazłam się na tym forum to chyba najlepsza rzecz jaka mnie ostatnio spotkała... Pierwsze miejsce, w którym się pisze jak jest źle abo nawet bardzo źle, a ludzie pomogą, dodadzą otuchy- dziękuje Wam:) Myślę, że to wczoraj skumulowało się kilka czynników, widziałam jego przyjaciele na imprezie chwilkę pogadaliśmy (nic o byłym), potem znajoma opowiedziała, że też ma problemy w związku, doszedł alkohol i rozpoczęły się comiesięczne kobiece "nastroje" no i się posypała rzeka łez, tęsknoty itd. Masz rację Chocoshock tęsknie po prostu za kimś bliskim, a nie bezpośrednio zanim, ale ten strach czy kogoś jeszcze pokocham mnie paraliżuje. Idealna piosenka, która odzwierciedla ten stan to "Czas spełnienia" Hey lub Indios Bravos obie wersje dobre:)

Dziewczyny, właśnie o to chodzi żeby teraz zająć się "dopieszczaniem" siebie Kupić jakiś fajny ciuch, kwiatka, czekoladki itp.

Lilianna, nie martw się mnie też jeszcze (choć już rzadko) dopadają myśli czy kogoś jeszcze poznam, czy są jeszcze gdzieś ci odpowiedzialni mężczyźni, szczerze kochający. Ale na pewno nie szukam, wychodzę z założenia, że co ma być to będzie, na pewno nic na siłę. Najpierw musicie nauczyć się żyć same ze sobą w szczęściu żeby potem to szczęście można było dzielić z drugą osobą. Musicie uwierzyć w siebie, podreperować poczucie własnej wartości, poczuć się na nowo silnymi kobietami, a zobaczycie, że świat stoi otworem. Teraz wydaje wam się to bardzo trudne, ale to są początki, dajcie sobie trochę czasu, nie róbcie nic na siłę, nie udawajcie że jest ok kiedy wcale tak się nie czujecie. Ale przede wszystkim pracujcie nad sobą, nad pozytywnym myśleniem, nad zwyczajną radością z życia.
Wiecie z jakiego powodu mnie dziś poleciały łzy? Bo Polska wygrała, nasi szczypiorniście pokazali wielką klasę, zdobyliśmy brązowy medal! Wiecie co? Oni pomimo ogromnych trudności, pomimo tego że wiedzieli że grają z mistrzami świata, grali do samego końca, nie odpuszczali choć momentami można było stwierdzić, że już nie ma na co liczyć, że nie da się tego wygrać. A jednak dali radę, ja wierzyłam w nich do samego końca i w was moje kochane też wierzę, bo wiem że dacie rade pomimo trudności
Ze mnie dopiero emocje schodzą, ale co to była za euforia, nawet nie zdajecie sobie sprawy, krzyki, wrzaski, rwanie włosów, śmiech, łzy radości do wyboru do koloru, dlatego teraz przesyłam wam moją moc, nie zmarnujcie tego

Dokładnie tak !
Ja nawet czytałam takie porównanie, jak kobieta troszczy się o swoje dzieci, chce zapewnić im bezpieczeństwo, rozpieścić itd. Każda kobieta powinna siebie tak traktować jak dziecko. Starać się żeby była szczęśliwa, robić sobie prezenty, sprawiać przyjemności najróżniejsze skoro potrafimy być takie kochane dla innych ,to dlaczego same dla siebie nie możemy ?

Mi już jakoś lżej... jestem nieugięta. On wypisuje, widać ,że on sam ma takie huśtawki nastrojów. Raz wypisuje jak to mnie zniszczy, jak nienawidzi itd, za chwilę jak żyć beze mnie nie może i jaka jestem cudowna ,piękna i w ogóle srały muchy będzie wiosna. Weszłam z nim na tą huśtawkę i sama raz byłam szczęśliwa, a za chwilę płakałam - zależna od jego nastrojów. Duży błąd.
Teraz jak na razie ciągle ten sam nastrój mam, czyli jestem zła i mi przykro ,że nie mam partnera ,który by mnie faktycznie kochał.

Ale wmówiłam sobie ,że kiedyś się taki pojawi. W momencie kiedy stanę na nogi, pokocham siebie i dobrze będę się czuła w swoim towarzystwie. 

Naprawdę, nawet mi się płakać nie chce.

Mam czasami obawy ,że może przyjść jakiś gorszy dzień (na pewno wiecie o czym mówię, kiedy nic nie wychodzi, kiedy wszyscy jacyś niekoniecznie w sosie i nic dobrego nie spotkało ) i jemu znów uda się mnie zmanipulować. Dlatego jeśli taki dzień się pojawi, to..... to obejrzę sobie jakąś komedię śmieszną (może polecacie coś konkretnego ? ) i kupię sobie słodycze. Skoro mam plan to może nie zbłądzę. Wam też to polecam !!

ommmmmmmm odbieram Twoją moc

Takie fajne z nas kobietki ,a tak dałyśmy się zmanipulować. Po samych wpisać widać, że jesteśmy pełne empatii i wrażliwe na czyjąś krzywdę. nie możemy pozwolić żeby takie chłopczyki nami manipulowały albo żebyśmy przez nich były smutne.

Ja się też pochwalę!! Przeprowadziłam właśnie z moim byłym rozmowę telefoniczną w sprawie spłaty kredytu (ma mi spłacać co miesiąc kaskę za mieszkanie na które zabrałam kredyt a on w nim mieszka). Dużo osób mnie postraszyło, że wpłaci dwie raty a jak sprawa ucichnie to się wypnie i żebym z nim spisała umowę spłaty kredytu. Jako, że zbliża się dzień kolejnej raty to wysłałam mu numer konta i spytałam czy możemy takową umowę spisać. Mój ex zadzwonił i pierwsza rozmowa potoczyła się w miarę normalnie. Ja konkretne pytania zadawałam tylko związane z kredytem, on próbował nawiązać do mojego życia prywatnego typu "jak było wczoraj na imprezie bo słyszałem od znajomych, że byłaś, albo czy jakoś się trzymam". Odpowiadałam krótko i rzeczowo mówiąc, że czemu bym się miała nie trzymać, było w porządku, ale nie chcę odbiegać od tematu i wracałam do omówienia głównego problemu po czym się pożegnałam i rozłączyłam. On coś jeszcze mówił, ale nie chciałam ciągnąć rozmowy. Zgodził się na spisanie tej umowy, chciał się spotkać, ja odmówiłam i ustaliliśmy, że wyśle mi podpisaną umowę pocztą. Myślałam, że sprawa jest jasna i zamknięta. Niestety cieszyłam się na wyrost ponieważ po chwili zadzwonił ponownie i z pretensjami! Czemu on ma tyle płacić, przecież pośrednik i kaucja powinny iść po połowie itd. I takie rozliczanie się z każdej złotówki i skwitował, że jak by był sku...synem to by się na mnie wypiął i nic nie zapłacił i że powinnam się cieszyć bo taki nie jest (hahahahah). No to mu powiedziałam, że też bym mogła taka być i podać go na policję za pobicie i by teraz siedział za kratkami. A wiecie co on mi na to!! Że co najwyżej by musiał stawiać się na kontroli i dostał zawiasy a i tak nie mam świadków, że to on!!!!!!Szczyt wszystkiego!! A ja miałam wobec niego jakiekolwiek skrupuły i jeszcze tęskniłam!!! Stwierdziłam, że nie dam się wciągnąć w jego gierki więc spytałam ile w takim razie mi zapłaci. No to on znowu, że "zap...dala" na dwa etaty żeby związać koniec z końcem (nie ukrywam ucieszyłam się, że jemu też coś nie wyszło) i że on podpisze umowę jak będzie miał wszystko wyliczone na kartce. Powiedziałam, że wydrukuje mu wszystkie wyciągi itd. rozliczę wszystkie wspólne wydatki i na tej podstawie się rozliczymy. Niestety powiedział, że on chcę to zobaczyć przy mnie i dopiero wtedy ustalimy ile ma spłacić i ręcznie spiszemy umowę. We wtorek mamy się spotkać i to spisać wszystko. Jestem z siebie dumna, że to on wystrzelił falą emocji, a ja spokojnie i rzeczowo skupiałam się tylko na formalnościach. Na każdą próbę ingerencji w moje życie prywatne ucinałam temat. Chłopaczyna się zdziwił, że pierwszy raz mu nie współczuję, że mu tak ciężko, nie powiedziałam, że skoro nie ma kasy to nie musi mnie spłacać i że nawet nie zapytałam co u niego skoro on tak się mnie wypytywał. Plan na wtorek mam taki: iść na siłownię, wyżyć się, pozbyć negatywnych emocji, skrupulatnie przygotować wszystko w sprawie kredytu, rozliczę każdą złotówkę, ogarnę się w domu żeby wyglądać na osobę, która świetnie się trzyma, umówię z koleżanką pól godziny później (żeby mieć motywację i nie przeciągać spotkania tylko jak najszybciej się uwinąć) i ze stoickim spokojem rozliczyć się z tym człowiekiem raz na zawsze i nigdy więcej z nim nie rozmawiać!!! Bardzo ucieszyło mnie to, że ani razu nie zareagowałam emocjonalnie, że kompletnie nie odbiegałam od tematu i byłam twarda. pierwszy raz tak poprowadziłam rozmowę. Mam nadzieję, że we wtorek będę równie silna. Trzymajcie za mnie kciuki kobietki!!!

Nie ja nawet nie zadzwoniłam to on zaczął dzwonić. A jak mu napisałam, że wolę żeby mi odpisał smsem to powiedział, że on chce to wyjaśnić telefonicznie. Chyba myślał, że jak mi pociśnie, że nie ma kasy to mu odpuszczę. Gdyby to było 500 zł to bym o tym zapomniała bo szkoda nerwów, ale niestety to jest parę dobrych tysięcy i nie stać mnie na to żebym sama to spłaciła zresztą z jakiej paki mam płacić za coś z czego tylko on korzysta wraz ze swoją obecną dziewczyną!:/ Jacy oni są fałszywi. A jak im się pali grunt pod nogami to nagle się zmieniają w potulne baranki! A wczoraj się dowiedziałam, że u mojej znajomej też wyszła zdrada... Powiem Wam, że przytłacza mnie ogrom tego zjawiska w dzisiejszych czasach... Mam znajome pary, które myślę, że są idealne a potem takie rzeczy wychodzą, że szok...

Niestety sporo jest takich par, nawet ostatnio przyjaciel mojego byłego oświadczył się swojej dziewczyny, a ogólnie przez parę lat miał coś na boku od czasu do czasu. Takie mniej lub bardziej przelotne znajomości. Przy czym swoje poprzednie dziewczyny też zdradzał. Fajnie z jego strony, no nie?

Dziewczyny powiem wam, że boję się tego spotkania. Mam wszystko przygotowane, podrukowane potwierdzenia przelewów, rozliczone wydatki i umowę spłaty pożyczki w kilku egzemplarzach, ale boję się dwóch rzeczy. Po pierwsze, że zacznie się wykłócać o każdą złotówkę a po drugie, że jak go zobaczę to wrócą wszystkie wspomnienia, że nie dam rady zapanować nad żalem jaki czuję... Że znowu mnie zmanipuluje... Dlatego tak bardzo nie chciałam się z nim spotykać:( Macie jeszcze jakieś rady żeby nie wejść w jego grę? A jemu właśnie dlatego tak zależy na spotkaniu twarzą w twarz (inaczej nic nie podpisze) żeby mieć na mnie większy wpływ...

Zgadzam się z Aeryn, dobrze by było gdybyś miała kogoś przy sobie. Jeśli nie profesjonalistę to chociaż kogoś bliskiego, jeśli nie czujesz się na siłach żeby spotkać się z nim sam na sam. Wtedy będziesz miała wsparcie, a jemu może być głupio wywierać na tobie jakąkolwiek presję bądź wykręcać się od płacenia pieniędzy. Trzymam kciuki

Chory psychicznie facet. Przykro mi, że w tym tkwisz, chociaż widzę, że już z tego wychodzisz. Nie daj się.

Z przyjaciółką będzie Ci o wiele raźniej

Ja już nie dam się więcej zmanipulować.
Boję się momentami wręcz jego, on chyba sam do końca nie panuje nad sobą. Jego zastraszanie mnie jest poniżej krytyki.
Boże, jak dobrze, że nie jestem ślepa i nie chcę w to dalej brnąć tylko chcę zwyczajnej ciszy. Już nawet to pragnienie żeby mieć obok siebie normalnego partnera ucichło... Chcę pobyć sobie sama. Odpocząć po tym wszystkim

Dokładnie, sam sobie zrobił złą reklamę mi przy okazji robiąc przysługę. Bo gdyby nagle zaczął się starać, jakieś bukiety kwiatów kupować, dawać prezenty itd (a on to jest dusi grosz i jak już mi coś nawet podarował to potem to wypominał ) to kto wie, może bym uległa. Niestety, ale tak to często bywało..
Jak on potrafił teraz nagle to tej dziewczyny się odezwać, że chce z nią porozmawiać... a minęło tyle czasu od tej całej akcji i jedynie co to kontaktowali się w kwestii pieniędzy ,które ona mu pożyczyła. A no i raz jej coś do głowy strzeliło ,że zaczęła z ironią mu coś wypisywać niby to dogryźć, a zrobiła jakąś scenkę zazdrości, że on do mnie wrócił.
Ona miała łatwiej, bo początkowo on się do niej nie odzywał. Mogła sobie w ciszy i spokoju dojść do siebie.

Niech mnie tylko nie zastrasza, bo to jest kiepskie. I nie wydzwania po mojej rodzinie w środku nocy.

Werter dusigrosz Współcześni Werterzy tak chyba już mają...

Niestety od wczoraj czuję się jak byśmy znowu dopiero co zerwali. Złamane serce rozsypało się na kolejne małe kawałeczki. Jeżeli chodzi o pieniądze to podpisał wszystko bez najmniejszego zająknięcia. Na moje nieszczęście był miły i uprzejmy. Chwilę pogadaliśmy i usłyszałam, że jest chyba teraz szczęśliwy, że mu bardzo na niej zależy, że zmienił się przy niej na lepsze, że zaczął o siebie dbać i wszyscy mu to mówią. Najprawdopodobniej razem wyjadą jak się wszystko uda. Mnie dalej na swój sposób kocha i czasami przejeżdża koło mojej pracy żeby sprawdzić czy wszystko OK, że wie że to co powie zrobi z niego hipokrytę, ale jak ktoś by mnie skrzywdził to by zabił. Prosił żebym mu zgrała wspólne zdjęcia z naszych wakacji na pamiątkę. Przy nim trzymałam się twardo. Głos nie drżał, oczy się nie zaszkliły, to on miał kilka takich momentów. Jak wsiadłam w auto i odjechałam to płakałam jak dziecko. Jak mała poraniona dziewczynka. Póki go nie widziałam, nie słyszałam myślałam że jestem silna i powoli z tego wychodzę. Teraz czuję się jak zero. Byłam pewna, że tylko się pokłócimy na tym spotkaniu, że będzie analizował każdą złotówkę, a on podpisał wszystko od razu bez niczego. Byłam pewna, że to spotkanie tylko mnie utwierdzi jakim był gnojem, a on przyjął inną taktykę nie wiem czemu:( Coś okropnego jak jeszcze niedawno najbliższa Ci osoba, z która dzielisz troski i radości siedzi na przeciwko i jest prawie obca i układa sobie szczęśliwe życie gdzie u mnie każdy dzień to walka żeby w ogóle żyć. Nie byłam w stanie nawet jechać na siłownię. Siedziałam dwie godziny na parkingu rozmawiając z siostrą przez telefon i płacząc. Dzisiejszy dzień równie zły jak wczorajszy. Muszę zabrać dwa dni urlopu bo nie dam rady siedzieć w pracy. Cameliao Twój przynajmniej skutecznie się sam obrzydza, wiesz że jednak byłaś dla niego ważna, a ja dostałam od serca w twarz. Patrzyłam na tego chama, manipulatora, który był szczęśliwy i chciałam się do niego przytulić. Mam nadzieję, że nigdy więcej go nie spotkam.

No właśnie wczoraj w to wszystko wierzyłam a dziś patrzę na to na chłodno i to jest bzdura. Jak my zaczęliśmy być razem to też wszyscy wielce mówili, jak to on się zmienił na lepsze, że inaczej patrzy na życie, spoważniał, mniej pije, super dogaduje się z dziadkami, że bardziej o siebie dba a tu taka niespodzianka wcale się nie zmienił:D On wszystkie swoje związki kończył w ten sam sposób- przygotowywał sobie nowe gniazdko do którego płynnie wchodził jeszcze dobrze nie kończąc poprzedniej relacji. Natury nie oszuka a ich sielanka prędzej czy później skończy się jak wszystkie poprzednie, a było ich trochę dlatego mam taką pewność, że nie jutro czy za miesiąc ale może za rok on znowu będzie w nowym związku. Najlepszy tekst jaki usłyszałam to było "wcześniej się tylko spotykaliśmy a oficjalnie parą jesteśmy od dzisiaj"! Myślałam, że wyjdę z siebie i stanę obok. Od kilku miesięcy mają romans, wspólnie spędzali czas, brał ją do znajomych, była u niego w święta w domu, wrzucali wspólne fotki a on mi mówi, że od dzisiaj są razem. Tak mu zależało na tym spotkaniu żeby wybadać grunt. Bo papiery podpisał bez czytania, ale chciał uspokoić sumienie, że nie jest ze mną źle, że sobie radzę i że wcale nie zniszczył mi życia. A przy okazji wybielić siebie. Taki miły, bezproblemowy nagle itd. Mam wspólne grono znajomych, które ta dziewczyna też czasami odwiedza więc pewnie teraz chłopaczyna zrobi wszystko żebym nie rozpowiadała jaki z niego dupek. Żeby go w nowym towarzystwie nie wykastrowali.

Cameliao gratuluję tego pierwszego przeżytego i pełnego sukcesów tygodnia!!!:) Mam wrażenie, że bardzo świadomie zaczęłaś podchodzić do tematu i w głowie już masz poukładane teraz tylko troszkę z sercem walczysz:) I ten święty spokój że nikt nie robi Cię w balona jest najpiękniejszy. To jest ta jedna rzecz, którą jest tak pozytywna że warto dla niej to przejść. A za kolejny tydzień znowu będzie lepiej tego Ci życzę!!:) Też napadają mnie myśli, że już nikogo nie spotkam, ale u mnie masa znajomych po "jedynej wielkiej miłości" poznawała kolejnego jedynego partnera więc myślę, że my nie będziemy wyjątkami:))

Lilianna, ciesz się że już masz to za sobą. Teraz nie masz powodu żeby się z nim widzieć. Spójrz na to z tej strony, że teraz inna będzie miała z nim problem, ty już nie musisz się nim przejmować. Faceci którzy porzucają chyba po prostu już tak mają i nie ważne czy dla innej czy nie, chcą ci na siłę udowodnić że u nich wszystko ok. Bardzo naciągają rzeczywistość. Ja byłemu napisałam jak kiedyś jeszcze mieliśmy kontakt, po tym jak pokazywał jak mu jest ok, niczego nie brakuje i ogólnie jest happy, że może kiedyś dojdzie do niego co stracił, czego nie doceniał i że o wartościową, szczerze kochającą osobę wcale dziś nie jest łatwo, a poczucie szczęścia z wolności może być tylko chwilowe.

Jestem na etapie tłumaczenia sobie, że nawet jakbym wróciła to nic by to nie dało. Rozstałam się z nim ok 1,5 tyg temu. Pierwszy tydzień, dzwonił pisał. Raz się ugiełam i odpisałam  ze złudną nadzieją, że da mi spokój jednak nie. Potem akurat zadzwonił kiedy miałam słabszy moment i odebrałam, bardzo długo rozmawialiśmy, ale to mnie tylko dobiło bardziej ale udało mi się wyperswadowac w nim , żeby już nie dzwonił i od tamtej pory mam spokój. Chociaż z jego ust podczas rozmowy padały słowa "jak mamy być ze sobą to będziemy" "kobieta zmienną jest jeszcze dużo razy zmienisz zdanie co do rozstania", usłyszałam jak to pisze ze swoją nową, którą traktuje jak pocieszenie i mówi, że on jest fair bo mówi jej, że to nic zobowiązującego, ale wiadomo jak to dziewczyny mają nadzieję. Idą razem na wesele itd Ogólnie moim impulsem do zerwania było to, że mieliśmy przerwę i ja zobaczyłam ich zdjęcie razem, wiedziałam że będzie się pocieszał, ale akurat trafiło na laskę z którą wcześniej imprezował i mówił "to koleżanka", poczułam się oszukana, tym bardziej, że wcześniej pilnował swoich rozmów na fejsie itp, więc coś smierdziało, a kiedyś jak byliśmy w pubie i wychodziliśmy to spotkaliśmy ją on wtedy niósł moją torbę i oczywiście mi ją oddał i pobiegł czule się przywitać. W rozmowie telefonicznej powiedział, że wybrał ją na pocieszenie, bo ona była łatwa, bo widział już wcześniej, że ona na niego leci, ale mi nie powiedział,bo przecież bym się złościła. Jeszcze uważa, że nie ma nic sobie do zarzucenia.  Mój były mnie chyba nie zdradził przynajmniej nie mam potwierdzenia, ale bardzo lubił inne dziewczyny i ja czułam się tą gorszą i już nie mogę tak dłużej tak samo słuchać jak wszystko jest moją winą, że ja jestem tą złą. Byłam z nim parę lat i dużo było akcji, w których mnie nie szanował... Eh tyle zmarnowanych lat.

Czytałam, te "czerwone lampki" i niektóre bardzo pasują.

lilianna90 twoja ostatnia wypowiedź dała mi siłe, zawiera samą prawdę i widzę, że wcale nie trzeba tak długo czekać na to, żeby było lepiej

chocoshock: Tak, ale jeszcze wcześniej jest faza bólu i pogodzenia się z tym co się stało, a ja chyba nadal w niej tkwie, ale z tyłu głowy mam to, że będzie lepiej Tym bardziej, że to mój pierwszy poważny związek.

Faza bólu często występuje też z innymi fazami. One wszystkie się przeplatają. i stąd są huśtawki nastrojów. Ale zawsze po burzy wychodzi słońce-zawsze. Pierwsza miłość, pierwszy poważny związek- to jest najcięższe rozstanie ponieważ mamy wspomnienia związane tylko z tym jednym partnerem, nie znamy niczego innego i ciężko sobie wyobrazić żeby pokochać kogoś innego, wszystko było związane z NIM a tu nagle go nie ma. Nie możesz napisać, zapytać nawet co słychać. Musisz nagle z dnia na dzień zapomnieć o człowieku, który przez ostatnie lata zawsze był. Ale to nie ostatnia miłość w naszym życiu. W końcu uda się przestać myśleć i zadręczać. W końcu te myśli o ex zaczną powoli się ulatniać, nie będziemy ciągle analizować dlaczego, po co, za co itd. Zaakceptujemy to, przestaniemy siebie obwiniać, może niektórzy partnera (ja wiem, że raczej zawsze będę miała do niego żal- nie o to że się zakochał, ale o to że nie okazał mi nawet odrobiny szacunku i oszukiwał mnie tak wiele razy, o to że błagał rok temu o szansę widząc jak cierpiałam, obiecał że nigdy więcej mnie nie skrzywdzi, a teraz dowalił jeszcze gorzej- tego nie da się zapomnieć).

No właśnie lilianna90 o to:  "Nie możesz napisać, zapytać nawet co słychać. Musisz nagle z dnia na dzień zapomnieć o człowieku, który przez ostatnie lata zawsze był." jak dla mnie jest najgorszą rzeczą...
No i tak jak piszesz ja nie wyobrażam sobie bycia z kimś innym, mam wrażenie, że nigdy się już nie zakocham...
Cameliao znam to, że jemu jest najgorzej a jak sam Cię ranił to miał to szczerze w dupie i wtedy liczył się on i jego "zabawa" i to, że jemu jest dobrze
Na początku czułam taką złość do siebie, że tak się dałam się w bambuko i że nie wybrałam sobie dobrego chłopaka, któremu takie postępowanie nawet nie mieściłoby się w głowie.

Ja w takich momentach przypominam najgorsze chwile, które strasznie mnie bolały i pytam się samej siebie "chcesz tego znowu?" , z tego trzeba raz a dobrze wyjść bo tak będzie cały czas, a nawet co raz gorzej. Wyłącz telefon, zablokuj drogę dostępu do siebie, jeżeli wiesz, że nie dasz rady, gdy napisze. Zrób to dla samej siebie!

Od mojego ostatniego posta minęły ponad dwa tygodnie, a ja jestem załamana.
Od początku... trzymałam się twardo w swoich postanowieniach, że nie wrócę do niego. Nie będę odpisywać, reagować na najróżniejsze zaczepki, a jeśli będę miała chwilę słabości i się odezwę to sama sobie wybaczę i będę walczyła dalej. Z nadzieją, że z dnia na dzień będzie lepiej. Wcale nie jest. Odzywał się on dużo, praktycznie codziennie wypisywał do mnie, tradycyjnie były huśtawki, czyli raz płacz i lament ,że ja go zostawiłam, że jak mogłam, że on sobie zrobi krzywdę, po wiadomości obrażające mnie, wychwalające swoją ex kochaneczkę itd. Jednym słowem, typowy dla niego standard. To jeszcze mogłam znieść.
Ale po pewnym czasie zaczęło się wypisywanie do moich znajomych, jaka to ja jestem zła,wyzwiska skierowane w moim kierunku. Jak znajomi mnie bronili i grozili jemu to ten jeszcze bardziej się nakręcał i wypisywał do nich / do mnie... był moment w którym miałam ochotę się z nim spotkać i go spoliczkować i napluć mu na twarz. Powstrzymałam się. Znów byłam z siebie naprawdę dumna.

Co się natomiast zmieniło ?
Postanowiłam pójść na randkę, stwierdziłam ,że jak będzie kiepsko to sobie dam spokój, a mogę pójść się rozerwać. Chłopak znany mi nie od dziś, wiedział jaką mam sytuację. Mało tego, on miał identyczną, tylko na odwrót. Dziewczyna go zdradzała, wyzywała, robiła chore akcje itd. Stwierdziłam nie zaszkodzi się spotkać.
Spotkanie było miłe, chłopak ma klasę, więc nie czułam się jakaś przy nim skrępowana czy zestresowana czy przypadkiem późno w nocy nie zostawi mnie na środku ulicy BO COŚ. Grzecznie mnie odprowadził pod sam dom, naprawdę, nie mogłam złego słowa powiedzieć. Spotkałam się w sumie trzy razy. Dużo rozmawialiśmy itd.
I jak tak zaczęłam się spotykać z nim to znów poczułam to co kiedyś kiedyś jak spotykałam się z innymi chłopakami. Czyli pustkę. N I C.... żadnego jakiegoś takiego zainteresowania tą drugą osobą, żadnej chęci spędzania z tą drugą osobą każdej minuty.
Do mojego exia tak miałam niestety od początku, od pierwszego spotkania praktycznie.
A tu nic..... wiele razy to przerabiałam i dawałam różny czas na takie znajomości, max wytrzymałam 3 miesiące tak spotykając się.
Jak się żegnaliśmy to zazwyczaj uciekałam, bo bałam się ,że może będzie się chciał przytulić czy mnie pocałować.
Rozumiem ,że jestem spłoszona, rozumiem ,że to nie czas na związek i nawet nie patrzyłam na to pod tym kątem, ale naprawdę tak zupełnie nic nie czuć ?
Wy też tak miałyście ?

Boję się ,ze już nigdy się nie zakocham i nie poczuję tych motylków w brzuchu...

Ale do rzeczy, bo najgorsze przed wami.
On znów się odezwał w najgorszym dla mnie czasie kiedy to już wyobrażałam sobie siebie jako starą pannę. Płakałam ,że takiego gnoja jak on to umiałam kochać i czuć taki pociąg do niego... Odezwałam się, rozmawialiśmy. Obiecałam mu ,że zastanowię się czy możemy wrócić do siebie... Nie wiem czemu to obiecałam.
Jak powiedziałam, że nie możemy wrócić do siebie (boże dziękuję za odrobinę rozsądku) to się znów zaczęło wszystko od nowa.

Ja już naprawdę tak nie mogę..... wiem ,że sama na własne życzenie znów to samo przeżywam. Ale tak prawdę mówiąc to nie było takiego dnia żebym faktycznie mogła odetchnąć z ulgą i poczuć,że to się stopniowo ode mnie oddala. Nie.... były dni ,że czułam ulgę, ale widziałam ,ze on wypisuje itd....

Będę musiała pójść do psychologa, bo boję się ,że sobie sama z tym nie poradzę..
Nie chcę całe życie płakać. A dziś znów, kolejny raz marnuję wieczór na płacz.... bo znów dałam się w to wszystko wplątać i znów przeżywam to ,że byłam w takim tokstycznym związku. Że kochałam/ przyzwyczaiłam się do człowieka ,który nie traktował i nigdy nie będzie traktować mnie powaznie, z szacunkiem i prawdziwą miłością.....
Jest mi po prostu przykro i się boję. Przykro ,że kochałam taką osobę. Boję się ,że nigdy nikogo nie pokocham....

Eh...

Cameliao dawno Cię tu nie było. Jesteś bardzo silna i wiele razy to pokazałaś. Absolutnie nie musisz się zakochiwać, ani czuć motylków w brzuch, ani nic takiego. Ważne, że wychodzisz z domu. Ważne, że powolutku próbujesz. Jest mi bardzo przykro, że ani trochę u Ciebie nie jest lepiej... Spójrz na to w inny sposób. Twój były toksyczny chłopak i tak czeka, aż zmienisz zdanie więc pomyśl sobie tak: nie będę starą panną bo ex czeka, teraz mam czas żeby poszukać kogoś ciekawszego i dobrego. Bez żadnych zobowiązań, bez pośpiechu. Wiem, że większość pomyśli sobie "wariatka podsuwa jej opcję wrócić do ex", ale bardziej mi chodzi żeby zmieniło się Twoje myślenie. Łatwiej Ci będzie do tego podejść jak nie będziesz czuła noża na gardle, że już nikogo nie poznasz:) Ja od poznania chłopaka, z którym standardowo nie mam już kontaktu jakoś się uwolniłam od mojej zmory. Wiadomo myślę jeszcze o nim, ale nie wzbudza we mnie już takich emocji i pojawia się tylko raz na jakiś czas. Kochana będzie dobrze!!! U Ciebie jest o tyle utrudnione zadanie, że ex jest niezrównoważony i nie daje Ci spokoju- w takiej sytuacji chyba też bym sobie nie umiała poradzić. A co do chłopaka, z którym byłaś na randce. Też tak miałam, ale tu nie chodzi, że już nie pokochasz tylko o to, że to nie ten i tyle:) Moja znajoma rozstała się po 8latach z facetem, nawet nie wiem czy nie gorszy świr niż Twój. Przyjeżdżał do niej pod pracę z kwiatami, a potem wyzywał ją od dziwek. Oczywiście wcześniej ją zdradzał. Przez rok tak się z nim męczyła też myśląc czy może nie wrócić lepszy on niż żaden bo z facetami, z którymi się w międzyczasie spotykała nic nie wychodziło, aż poznała swojego obecnego chłopaka, mimo, że dalej "kochała exa". Teraz jest mega szczęśliwa. Jej były oczywiście nie omieszkał napisać do jej nowego faceta, ale w końcu odpuścił:) Dasz radę jesteś świetną dziewczyną i poczujesz niedługo szczęście!!

Zawsze możesz skorzystać z blokady przychodzących smsów z danego nr a także połączeń. Najprostszy sposób.