Dziwny związek...

Z tego, co pamiętam, to później jak już partnerzy zaakceptują, że nie wszystko jest takie kolorowe, wpadają w fazę zależności i niezależności. Postawy zaczynają się polaryzować i przyjmują przeciwstawne role. Partnerzy trzymają się na dystans i każde zabiega o najmniej ryzykowną pozycję, a z tej pozycji doprowadza się partnera do tego, aby realizował nasze życzenia. Gdy to się nie udaje, to się wycofuje i nie współpracuje. Gdy tylko jedno osiąga pozornie bezpieczną niezależność, drugie poszukuje bliskości i zależności partnera.
Powstaje taki zaklęty krąg, bo jeden nie angażuje się i wycofuje się na bezpieczną pozycję, a wtedy drugie trzyma się go kurczowo.

Warto wiec rozmawiac, rozmawiac i jeszcze raz rozmawiac. Warto tez byc elastycznym i nie patrzec na otoczenie, dalsza rodzine, kolegow. Natomiast co do okazywania uczuc, zaangazowania to nie zawsze mozna to sobie narzucic mechanicznie i u kobiet odczuwanie wlasnie jest skupione na okresie terazniejszych. Pobozne zyczenia nie zmienia tego ze tak wlasnie jest. Tez tego nie rozumiem. Powodzenia!

Stary ale Ty jestes uparty? Nie przekreslaj wieloletniego zwiazku dlatego ze ktos nagle poczuje sie gorzej. Krzyzysy, problemy przychodza i odchodza. Trzeba byc elastycznym, wyrozumialym. Moim zdaniem jestes zbyt autorytarny a zona jest ulegla. W takim wypadku nie przeginaj, doceniaj. Powodzenia.

Żeby ci resetu kobieta nie zrobiła!!!

Bo sie możesz potem nie ogarnąć

Robert, przeczytałam od deski do deski jak to się mówi.

"Jak ojciec który karci niesforne dziecko....jeden powie że go rani ,inny że wychowuje."

Zostałeś ojcem swej partnerki? Oczekujesz inicjatywy z jej strony? Powiadasz, że zmienia zasady w trakcie gry?
Jasno postawiłeś warunki prawda?Twarde zasady?

Maniek, nie wiem skąd Ci się ta "mądrość" wzięła ale chciałabym Cię na swego adwokata.

A ja rozumiem Autora. Mój maż jest taki sam. Nie ma niczego ( prawie), co on sam by zainicjował. Trudno w nim wywołac emocje, nakręcenie na cokolwiek. Jest bierny. Zachowuje się dokładnie tak, jak Autor opisał zachowanie swojej kobiety.

On nigdy sam by nie odszedł.

Gdy mu coś zaproponuję, zgadza się, ale biernie, bez entuzjazmu. Tak samo wyglądają u nas wieczory oglądania filmu jak u Ciebie, Robert.
Męczy mnie to i rozumiem Cię jak cholera.

Raz się wyprowadziłam. Nie zareagował. Wolałby cierpiec niż walczyć. Uznał, że skoro SAMA podjęłam taką decyzję, to moja sprawa. On by w życiu mnie nie zostawił.

Jest to okropna sytuacja, w której pewne potrzeby psychiczne nigdy nie będą zaspokojone, a jednoczesnie układ będzie trwać. Dla mojego meza kochac to być, nieważne jak związek wygląda. A dla mnie to wspólne staranie się, podgrzewanie emocji, iskierki uczucia rozpalane na nowo.

robert, przeżyłam to wszystko, o czym piszesz, uwierz, u mnie jest TAK SAMO. Dzięki Twojemu opisowi nawet jeszcze bardziej poukładałam sobie obrazek własnego życia.

Chciałam Ci powiedzieć, że to się NIE ZMIENI. Moga być jedynie krótkie zrywy, tak jak to opisujesz, jakies momenty zmiany. Nie mam pojęcia, z czego to wynika. Taka jest po prostu naszych partnerów osobowośc. Wiem, jak to zabija na dłuższą metę. Chciałam Cię zapewnić, że w tym nie ma Twojej winy. Prawdopodobnie nic z tym nie zrobisz. Możesz to tolerować i byc nieszczesliwy, albo rzucić to w cholere, albo się nauczyć z tym żyć. Ja obecnie próbuję to zaakceptować. Trudno mi...

Ostatnio były takie dni, że maż cos tam z siebie wykrzesał, cieszę się, ale i martwię, że to tylko na chwilę i że zaraz wszystko wróci do normy. Sam zaproponował kino i naprawę mojego auta, aż się zaczęłam zastanawiać, co się stało.

Cieszę się, że trafiłam na Twój post, wiem, że nie jestem sama z problemem, i wiem, że pragnienie, aby było inaczej, to nie sa moje fanaberie, ....  to są normalne uczucia, potrzeby....ale ja już nie mam siły walczyć o zmianę, poddałam się.

Jesli nie możesz tego znieść, to dalsze trwanie w tym wykończy Cię. Brak powera od drugiej osoby wypala..........  :-(
Ja obecnie trwam, akceptuję i prosze o zmianę....ale my mamy dziecko, i nie jest tak łatwo coś zakonczyć, tak po prostu, tylko dlatego, że nie czuję się emocjonalnie zaspokojona. U Ciebie wygląda to troszkę prościej, z drugiej strony macie za sobą LATA bycia razem, a to jest także poczucie bezpieczeństwa i przywiązanie, jakas pewnośc co do partner,a choć i znużenie tez pewnie...
Ja Ciebie zapewniam, że to się nie zmieni. Więc jak? Możesz tak życ, czy nie jestes w stanie? Bądz uczciwy wobec siebie i sobie odpowiedz...i poczyń dalsze kroki, zgodnie ze słowem prawdy , które słyszysz w swoim sercu.

Może pomimo tej wady, jaką ma ona, odszukasz w niej jakies zalety, które wyrównają braki?
Może wtedy bilans wyjdzie korzystniej?
A może uznasz, że ten brak, który odczuwasz, nie jest mozliwy do zrekompensowania w inny sposób....
i wtedy odejdziesz na dobre...

Życzę Ci odnalezienia tego, co jest dla Ciebie ważne.
Trzymam kciuki i służę pomocą.

Lorelaine.

Problem to Ty masz z soba. Ty robisz problemy, awantury, jestes niezadowolony, wyprowadzasz sie, stawiasz sprawy na ostrzu noza. O resecie (co to jest?) rowniez to Ty sam pisales.

Wlasnie. Robert zyje we wlasnym swiecie egoizmu. Szkoda bo to w sumie inteligentny facet. Dostrzega rozne niebezpieczenstwa ale wymaga od zony zeby byla jak robot, widzi glownie siebie i to on niszczy swoim zachowanie swoja rodzine. Tak jakby sam realizowal plan przed ktorym stara sie chronic. Ma to pewnie jakies psychologiczne wytlumaczenie i nazwe.

Uczepiliście jednego słowa, jednej sytuacji, i wsiedliście na Roberta jak hieny. Przeciez pisał, że taki stan, który mu nie odpowiada, ciagnie się conajmniej 4- 5 lat. Że ta kobieta ma zrywy entuzjazmu co najwyżej 4-dniowe!!! I to nie jest tak, że byle bzdura i sie Robert wyprowadza. Tylko to narasta latami. Robert ma poczucie, że to wszystko się kręci ciagke tak samo, bez rezultatów. Dlaczego jej prośby i próby naprawienia chwilowe mają go wzruszyć? Już lata mu pokazały, że to tylko taka chwilówka-pokazówka, że nic za tym więcej nie idzie, żadnej trwałej zmiany. Przecież prosił, rozmawiał, wielokrotnie sygnalizował z czym sobie nie radzi, z czym mu cięzko. W mojej ocenie kobieta się nie zmieni, bo taka już jest, to taki temperament. Ale Robert dojrzewa do myśli, że cięzko tak żyć, że ma dośc. Pewnie, że każde rozstania są burzliwe- stąd te przytulanki, zapewnienia, a potem nagłe zwroty akcji. Oni są ze sobą prawie dekadę. Normalne, że nikt tego ot tak sobie nie zakończy w minutę, że będzie szarpanina.

Moim zdaniem Robert:
1. dał sygnał, że jest mu źle
2. ona nic z tym nie zrobiła.
nie oceniam jej, taka juz jest.

Robert ma prawo do zadecydowania, czy chce tak żyć, czy nie.
Bo życie jest jedno, nikt go za niego nie przeżyje, i nikt za niego nie umrze.

Problem próbował rozwiązać we dwoje.
Nie dało się.

Nazywać go egoistą, bo ma jakies potrzeby?
Każdy ma.
Są takie, których spełnienie ma wpływ na poczucie szczęścia.
Jemu tego brakuje.

Nie jest chamem, który swoją kobietę w poszukiwaniu tego szcześcia zdradza i oszukuje.
PRÓBOWAŁ się dostosować, nie potrafił, próbował to znosić, nie dał rady, próbował rozmawiać,
nic to nie dało.

Ma cierpieć, bo wy tak chcecie?
Nonsens.

Ech, Ryba
Szkoda pary
Mam wrażenie, że kolesiowi się znudziła zabawa w dom, a wady partnerki wyjątkowo drażnią go już od jakiegoś czasu, więc jeszcze się waha, jeszcze udaje, ze mu zależy, ale de facto wykorzystuje pierwszą okazję, żeby zabrać swoje zabawki i opuścić piaskownicę.

Mam chwilowy dostę do kompa u znajomych:)

Lorelaine jestes jasnowidzem? Po raz pierwszy od lat mam zdanie osoby która w 200% opisała mój problem:) dzieki bo jest choc jedna osoba co mnie zrozumiała.
Lorelaine a powiedz dlaczego juz wiesz ze twój mąż się nie zmieni,ile lat próbujesz to zmienic?
U mnie to jest jakeis 4-5 lat kiedy to sie zaczeło..ale próby zmiany sa od około 2-3 lat

Proszę nie osądzajcie mnie pochopnie że mi nie pasuje ,że szantaz itd. Tak przyznaję się do tego ale uwierzcie wszystko to jest tylko efekt działania mojej kobiety..a raczej braku działania. Lorelaine to opisała perfekcyjnie. Napisała ze musze wybrac czy potrafie z tym zyc czy odpuiścić....otóz ja już od lat staram się do tego przyzwyczaić.Powiem wam jak to wygląda.
Pracuję zawodowo na swoim mam nielimitowany czas pracy tzn. moge sie urwac z mojej firmy nawet w srdku dnia sam sobie jestem szefem,to baardzo pomaga przy załatwianiu różnych spraw domowych,w miedzyczasie pracy zawodowej buduje dom dla naszej rodziny,mamy jeszcze dwa mieszkania mamy gdzie mieszkac ale domek buduję...bo no zawsze chciałem miec a po drugie daje tam upust swojej energii ,po pracy jesli mam tylko jeszcze czas spedzam go z dziecmi...co jakiś czas poswiece sie swojemu hobby(jazda na moto),na weekend jak babcia zabierze na przykład dzieci...jadę albo na ryby,albo na budowe,albo na motor ..wieczorem ze znajomymi niekiedy jakaks imprezka....Ot życie przecietnego szaraka WStaję o 7 rano ,ide spac o 22-24.

Zycie mojej kobiety:
7 rano do pracy,około 14-15 powrót do domu,robi obiad...i ZAWSZE po obiedzie  idzie spac na 2-3 godziny...(ma niskie cisnienie,i ciagle by spala),jak wstanie około 18-19....siada do kompa ,maile ,pierdoły,potem dzieci jakies lekcje jak trzeba....i około 21.00 idzie spać..zasypia jak dziecko.
Weekend
sobota..wstaje ZAWSZE około 11-12(mówi ze musi odespac tydzień)..kawa,komputer...moze siedziec 5 godzin na jakiejs grze dla dzieci w milczeniu...wieczorem spac no chyba ze jakas impreza ale nawet wtedy odłaącza sie około 21-22 i obowiązkowo spać.
Niedziela powtórka z rozrywki.
Zero hobby oprócz cyklicznego wychodzenia do Rosmana po tusz do rzęs.
JAka kolwiek moja propozycja czynnego spedzania czasu razem w jakikolwiek sposób konczy sie stwierdzeniem ; Nie mam siły,ja pracuje musze odespać,podobnie jest z seksem(są przebłyski).KIedys sobie obiektywnie usiadłem i policzyłęm ilość czynnie spędzonego czasu tzn.praca,hobby,budowa cokolwiek co meczy fizycznie i psychicznie i mi obiektywnie wychodziło ze ja eksploatuje sie ponad dwa razy mocniej od moejej kobiety...a mimo to nie jestem wieczorem az tak padniety...ona jest padnieta zawsze...nawet jak spędzi sobote w łózku cały dzien to ją sen morzy o 21 i zasypia....ja bym zwariował,kiedys myslalem ze moze jest chora na coś,ma jakies tam problemy z hormonami ale za wiele z tym nie robi...nie ma nawet do tego weny.
O jakimkolwiek podsycaniu uczuc w związku mowy niema,to sie nie dzieje..a od lat niezmeinne dwa jej wytłumaczenia to:
1.jestem zmeczona i chce mi się spać
2.taka już jestem
Rece mi opadaja..i juz nie tylko ręce.ALe zarzekam sie na wszystkie swietości że ona taka nie była przez pierwsze 2-3 lata.

Jedynie fajne sa te dni kiedy ona na siłe stara sie być taka jak powinna..taka jaką ja poznałem,to jest zazwyczej po kłótni..albo po moich prosbach o jakies zmiany....wtedy jest super..i nagle po paru dniach wraca do tego samego ale nie od razu tylko tak płynnie....jakby całkowicie zapomniała o czym gadalismy.Pytam sie jej po 3-4 dniach czy pamieta o czym rozmawialismy a ona na to..hmm no o czym przypomnij mi bo ja nie mam do tego głowy...masakra

Ale pamietam doskonale jak chciała miec dzieci....uff napastowała mnie seksem co noc,nie spała,wszystko ja kręciło,pamietam jak nie mieszkalismy razem...dobijała sie do mnie na gg do nocy,dzwoniła,pytała,rozmawiała o wszystkim i niczym.....a wtedy takze juz pracowała w swoim zawodzie...i taka zmiana...i ona mówi ze nie skonczy zwiazku bo ona kocha i w ogole sa dzieci bedzie domek i bedzie fajnie:) - tak mnei urabia:)

Napisze cos jeszcze otóz jak tak analizuje ten związek to właściwie jak sie obojgu chce to jest super....i mysle ze tu zawaliło tez brak równowagi w okazywaniu uczuć.
Otóz jak pisałem,kiedys ona sie bardzo interesowała naszym zwiazkiem...a ja tak troszkę mniej...nawet było tak ze ona chciała seksu..a ja nieraz odmówiłem ..ale to u mnie miało jakby podłoże psychologiczne na zasadzie...ona chce - to fajnie wiec nie musze na siłę...i wtedy był seks 3-4-5 razy w tygodniu...i oboje hiper zadowoleni. Tak samo nei było jakiś głupich rozmów o zwiazku bo ja w ogole nigdy nie gadałem i nei wgłebiałem sie ot jest fajnie i sie nie mysli....ale kiedy jedna osoba zaczyna budowac ten deficyt brania i dawania..i szala sie przewaza..to ta druga nagle chce rozmowy,seksu...a tak naprawde ona chce tylko zainteresowania,i zaczyna sie kołomyja..jeden chce wiecej drugi jeszcze mniej daje i tyak do końca - pytanie DLACZEGO TAK SIE DZIEJE? kTO UZASADNI STAWIAM FLASZKE )))

Tego własnie do końca nie wiem,ona sama tego nie wie..i nie zalezy jej na rozwikłaniu tej zagadki..bo jej to nei przeszkadza.

Do tych co mnie ocenili negatywnie napisze coś o sobie pare słów.
Otóż jestem chyba wymierajacym tepem faceta który nie zdradza.....nigdy i nikogo..czy to kobieta czy kolega.To jest moja jedna z kilku żelaznych niezmienialnych zasad.
Zadne zabawki w piaskownicy mi sie nie znudziły..bo trwam w tym parę lat,i ostatnia rzecz o której mógłbym pomyślec to inna kobieta i inny związek...absolutnie nie ma takiej opcjii. Chce byc szczesliwy w tym związku,a jak się nie uda to najpierw stanąć na nogi psychicznei i spróbowac czegos innego ale u mnei to długi proces,nie skacze z kwiatka na kwiatek....paradoksalnie moja kobieta o tym wie...moze dlatego tak sie zachowuje:)\
KIedys miała faceta przede mną który ją zdradził kilka razy...i generalnie nie miał u neij najgorszej opini
No ale jak zdradza to zły...jak nie zdradza tez sie nudzi...cięzko kobietom sie zdecydowac co one chca:)
Taki ten facet przewidywalny..pracuje,zarabia,buduje,ma hobby,kocha mnie i dzieci...ma plany na przyszłość bleee nuda:) ja pitole potradfiłbym sie zachowac jak skur...l ale dlaczego mam to robić? Zeby zrozumiała..?

Własnie przed chwilą dostałem telefon od niej ..i nakazała mi wracać do domu...grzecznie odmówiłem...na co ona powiedziała ze ona mnei potzrebuje  i mam wrócić....masakra co ja mam w głowie przez takie cos...wróce i bedzie too samo za pare dni.
pozdrawiam

Robert,
Dlaczego chcesz swoją żonę przerobić na kogoś kim najwyraźniej ona - mimo podejmowania licznych prób - nie chce być?
Zrozum, nie można zmienić drugiego człowieka.
Możesz zmienić tylko siebie.

Lorealine nie pisz tu bo piszesz bzdury nieadekwatne do sytuacji. A co do sytuacji Roberta to Robert zyje w konkubinacie przez wiele lat z wierna mu i oddana, chetna kobieta, ktora wykonuje wszystkie obowiazki domowe. Dlatego tez Robert buduje dom praktycznie dla siebie i zajmuje mu to duzo czasu po pracy. W domu Robert chce miec kobiete, ktora sie zachowuje jak w pierwszym miesiacu od zakochania, poza tym ma byc seksmaszyna, zawsze chetna, wypoczeta i usmiechnieta. Kiedy tego Robert nie ma zapewnionego, Robert wychodzi z domu, robiac awanture, i placze ze musi spac w niewykonczonym, zimnym domu. Z jednek strony w sumie inteligentny facet, a z drugiej strony o mentalnosci dziecka i sposobie rozwiazywania spraw na poziomie nastolatka, ktory dodatkowo musi byc caly czas w centrum zainteresowania (bo przeciez sie tak stara). Poza tym Robert ma idealna rodzine, ktora niszczy bo przeciez idealna rodzina nie istnieje i kiedys, predzej czy pozniej cos musi peknac bo takie sa kobiety, takie jest zycie i do tego autor watku niestety usilnie dazy. I mozna by kogos (czyli mnie) pomowic i nieladna ironie, tylko ze przytoczylem same fakty.

Robert, moja rada, pojedz na budowe i wylej se na glowe wiadro zimne wody. I zycze Ci, ze moze zrozumiesz kiedys co to jest byc z drugim czlowiekiem na dobre i na zle, w zdrowiu i chorobie...no ale przeciez Ty takiej przysiegi nie skladales.

A jesli kiedys ktos wyskoczy z jakims niewaznym w sumie problemem, to podam mu za przyklad ten watek, gdzie ze wszystkiego mozna zrobic problem.

Nie wiem jak Ci odpowiedziec ale to co opisujesz to nie sa prawdziwe problemy wobec tego co jest problem dla ludzi (wystarczy tutaj poczytac). W malzentwie okresowo pojawia sie wypalenie, zmeczenie, zniechecenie i to jest normalne tak jak swoisty biometr. Poza tym stosunek innych do nas wyrazamy przez stosunek nas samych do nas. Czesto w sytuacjach znanych bagatelizujemy. Np. kocham syna, zone, oni zglaszaja problem, kiedys szedlem z zona, synem osobiscie do lekarza, dzis mowie idz sama, sam. Dlaczego tak robie poniewaz oni bagatelizowali wczesniej swoje dolegliwosci, ktorymi sie przejmowalem i teraz moje podejscie jest taka swoista obrona przed przejmowaniem sie. Sytuacja z herbata mnie rozbawila bo mnie wiele razy zona proponowala a potem zapominala bo dziecko ja zagadalo. Poza tym wytlumacz mi dlaczego, mimo ze jestesmy malzentwem zona co jakis czas ma do mnie zal ze jeszcze nie wystapilem o uniewaznienie koscielne pierwszego malzentwa (sa ku  temu powody). Przeciez nie jest konkubina jak Twoja a jednak ma z tym jakis problem. Oznacza to ze Twoje myslenie a myslenie Twojej kobiety o statusie waszego zwiazku jest zupelnie rozne. Moim zdaniem sam wymyslasz powody nie znajac chronologii malzenstwa (maleznstwa u Ciebie wlasciwie nie ma) chcac zeby wygladalo ono jak na samym poczatku. Uwierz mi kazdy by tak chcial ale to jest niemozliwe. Wartosc lezy wlasnie w wiernsoci, spedzaniu czasu razem, i wielu innych rzeczach, ktore masz. Niestety brakuje na pewno zebys Ty rozumial zone.

ok dalsze wieści z frontu.
Nie ona nie jest właścicielem domu,nie ma do niego żadnych praw,ale to bez znaczenia bo jest właścicielem obu mieszkań,jakiś rok temu poczyniłem kroki prawne by tak się stało...także że tak powiem ma komfort w razie czego,tzn. kazdy coś tam ma mneij więcej na pół i o to nie ma absolutnie u nas sporu.

Dobra cięzko mi o tym pisac bo tego tu nie podałem...powiem wprost...choć wiem ze to głupie ..jestem o nia zazdrosny.

Ja już wiem że posypia się na mnie gromy że wymyslam że tworze problem ale zrozumcie to jest silniejsze ode mnie...a sutuacje choc z pozoru niewinne mnie tylko utrzymują w tym głupim uczuciu.
Ma to głębsze podłoże i jest oddalone w czasie ale postaram sie dopisac kilka szczegółów .
Otóz jak pisałem nam sie od poczatku super układało...ale ja już wiem dlaczego...po prostu ja po swoim poprzednim związku..miałem włączony ,,psychiczny olewator,, tzn. powiedziałem sobie ze mnie zadne kobieta już nie zapedzi w kozi róg zebym sie musiał zastanawiac.
I teraz tak moja kobieta była przedemną w związku z facetem 5 lat...kiedys tam przypadkowo wynikło (powiedziała mi o tym) ze to ona skończyła ten związek z nim...ok w sumie co mnei to obchodzi....jednak po tej akcjii która opisałem w pierwszym poście odnosnie tego ich spotkania przypadkowego,zacząłem intuicyjnie wyczuwac że cos ta moja pani z tymi swoimi uczuciami nie dońca sie zgadza.
MOja terazniejsza podejrzliwość choc dla mnei destruktywna doprowadziła mnie do 100% pewnych informacjii że kiedy my zaczelismy związek ze soba..jakies 1-2 tygodnie razem....ona z nim była nad morzem na jeden dzień,potem wyszło ze ją podwoził do pracy 2 razy(ona pracowała w innym miescie,dojazd 100 km),...a teraz wyszło wczoraj że to nie ona zerwała z nim tylko to on odszedł.
Dodatkowo okazało się że on w rozmowie z nia kiedy się dowiedzioał ze ona jest ze mną...kazał jej uwazać na mnie( chodziło o wspólne kontakty z dawnych czasów)......a na samym końcu okazało sie ze oni przezyli super seks nad tym morzem ...i on wtedy już był zaręczony z inną kobietą...a ona..hm,m na mój gust była już ze mną w związku....do tego dokładam te przypadkowe sp[otkamnie w knajpie 4 lata temu i........jego sms do niej na drugi dzien z prośbą o spotkanie.
Ta chronologia i te zdarzenia są od siebie oddalone w czasie lecz układają sie w takie małe cos. A mianowicie uważam na podstawie tego co mamy w związku i jej zachowania ze te jej uczucia przede wszystkim uczucie pożądania do neigo nie wygasło,stąd u nas brak jej starania sie o seks itd.
Wczoraj pogadaliśmy o tym wszystkim bo chciałem zeby wyl;ozyła kawe an ławe..i okazało sie ze to wszystko co mi kiedyś mówiła to było na odwrót. I nawet mimo takiej sytuacjii ona nadal była bardzo powsciągliwa w rozmowie,w wyrazaniu uczuć,znowu wszystko było przeze mnie wyciagane na siłe....no bo ona ma problem z wyrazaniem uczuć.
Miałem ją zawsze za taka dobrą zyczliwą osobę...ale potym ten obraz sie zmienia...chodzi o to ze ona sie tak zachowuje zebym tylko ja sie nie czuł pewnie. Innymi słowy ze ona nei wie co bedzie jutro i za rok..
Acha i ona rękami i nogami sie zapierała ze mnie wtedy nie zdradziła bo.....jeszcze nie bylismy razem formalnie:)...no fakt widzielismy sie tylko chyba 2 razy i kilka rozmów na gg...które jednak wskazują ze uczcucie już było.
Gdyby to sie wydarzyło w jednym czasie w odstepie miesiąca....wyszedł bym z mieszkania i nei wrócł...ale tutaj te zdarzenia i odkrywanie prawd trwa 9 lat....KOmpletnei już nic z tego nei rozumiem.
Ona jednoznacznie na moje wyprowadzenie stwierdza ze zle robie ze ich zostawiam....bo tamte zdarzenia nie maja już zadnego znaczenia,ale ona nie bedzie mnie przekonywać zebym wrócił. No i własnie ona nie chce mnie przekonywac bym wrócił....na moje myslenie to jej nie zależy i sprawa prosta.
Ja nie wiem czy potrafie zyc wsród takiego zawieszenia i niedomówień.Kurde mi sie wydaje ze taka osoba która powiedzmy opcjonalnie coś tam ma za uszami..ale chce to zmeinic to powinna tutaj na rzesach stawac zeby mnei przekonac że to wszystko nie jest wazne i tak naprawde zawsze liczyłem sie tylko ja...jednak ona nie ma ochoty mnei o tym upewniać...Co tu jest grane albo co może być tutaj grane? Macie jakies przemyślenia?

Acha jeszcze opisze jej reakcje na moje słowa o wyprowadzce...ona wpada w szał. Zaczyna krzyczec ze ich zostawiam,i natychmiast zaczyna mnei obwiniac ze to jest moja wina...ze ona nic złego nei robi... i wtedy posuwa sie nawet do epitetów....ja w tym czasie totalnie stopicki spokój.
Natomiast jak wracam to mówi ze sie zdenerwowała ze wcale tak nei myślała,ze gdybym nawet sie naprawde cghciał wyprowadzic to mnei znajdzie i postara sie skłonic do powrotu do domu...po czym przy kolejnej akcjii znów wpada w nerwy,zamiast od razu załagodzić i rozwiazac problem ona woli to załatwiac gwałtownie...i zawsze tak zebym sie czuł winny,jak taki facet co zostawia zone z dziecmi i idzie od razu do kochanki,zabierta pieniadze  itd. w takims wietle chce mnie od razu postawic.

dodatkowo jest tak ze ona zmienia sie diametralnie w tym co mówi i robi w odstepach jednego dnia....np... ja sie wyprowadzam - ona rzuca bluzgami....ja wracam za 2 dni ona mówi ze kocha ,przytula sie...itd.  ale wystarczy ze wrócimy do niewygondych rozmów natychmaist zamkneicie sie w sobie,nie chce gadac ,jak gada to tak jakby kręciła...Kiedy jej pytam ,dlaczego wczoraj mówiłas ze mnie kochasz i pragniesz....a dzisiaj mwidz zeby spierd...ł? A ona na to w nerwach....no bo wymusiłes to na mnie zebym powiedziała ze cie kocham....Oczywiscie ze nic nie wymuszałem....Kompletny rozstrój sytuacjii

Mam straszną ochotę sie od niej po prostu odizolowac na jakiś czas,nie widzieć nie gadac itd....ale wczoraj jak chciałem tak zrobic to dostałem od niej telefon ze mamy wspolne sprawy dzieci...itd. i ona musi isc z dzieckeim do dentysty wiec mam przyjechac  itd..I to jest trudne bo nei da rady sie odizolowac bo są obowiązki z dziecmi...a ja jak sie nie izoluje od niej i sie widzimy to nie umiem tak zyc w takiej prózni,nei odzywac sie ...zabija mnie to bo wolałbym byc daleko z wyłączonym telefonem..to byłby najlepszy test.

Doszukiwanie sie w poczatkach zwiazku skutkow objawiajacych sie po latach? Oszczedz. Wiele jest takich "wstydliwych epizodow" gdzie w rezultacie jednak ktos kogos swiadomie wybiera. Uwazasz ze po 10 latach ma to jakies znaczenie? Chyba tylko poprzez Twoje nieodpowiednie zachowanie. Kobieta przede wszystkim nie lubi obrazania sie na nia, krzykow, jakis wymuszen.

"Acha jeszcze opisze jej reakcje na moje słowa o wyprowadzce...ona wpada w szał. Zaczyna krzyczec ze ich zostawiam,i natychmiast zaczyna mnei obwiniac ze to jest moja wina...ze ona nic złego nei robi... i wtedy posuwa sie nawet do epitetów....ja w tym czasie totalnie stopicki spokój."

To co robisz to jest najgorsze co mozna zrobic drugiemu czlowiekowi i bardzo podle zachowanie z Twojej strony bo okazujesz w ten sposob brak szacunku, brak milosci i to ze masz ja w dupie. GRozenie odejsciem budzi ogromne emocje i stawia na szali caly zwiazek. Szok ze dorosly facet moze sie tak zachowywac. Ogromnie wspolczuje Twojej zonie, bo dla mnie takie zachowanie (jesli przejawiala je zona) bylo ogromnie bolesne gorsze od samej zdrady poniewaz pokazuje stosunek drugiej osoby do mnie. Jesli Twoj stosunek jest taki wredny to czego oczekujesz?

"Natomiast jak wracam to mówi ze sie zdenerwowała ze wcale tak nei myślała,ze gdybym nawet sie naprawde cghciał wyprowadzic to mnei znajdzie i postara sie skłonic do powrotu do domu...po czym przy kolejnej akcjii znów wpada w nerwy,zamiast od razu załagodzić i rozwiazac problem ona woli to załatwiac gwałtownie...i zawsze tak zebym sie czuł winny,jak taki facet co zostawia zone z dziecmi i idzie od razu do kochanki,zabierta pieniadze  itd. w takims wietle chce mnie od razu postawic."

Egoizm, egoizm i jeszcze raz egozim z Twojej strony Robercie. Kobieta okazuje Ci tutaj ogrom milosci i troski, ma emocje i to ona ma zalagadzac. Jestes po prostu smieszny,.

"dodatkowo jest tak ze ona zmienia sie diametralnie w tym co mówi i robi w odstepach jednego dnia....np... ja sie wyprowadzam - ona rzuca bluzgami....ja wracam za 2 dni ona mówi ze kocha ,przytula sie...itd.  ale wystarczy ze wrócimy do niewygondych rozmów natychmaist zamkneicie sie w sobie,nie chce gadac ,jak gada to tak jakby kręciła...Kiedy jej pytam ,dlaczego wczoraj mówiłas ze mnie kochasz i pragniesz....a dzisiaj mwidz zeby spierd...ł? A ona na to w nerwach....no bo wymusiłes to na mnie zebym powiedziała ze cie kocham....Oczywiscie ze nic nie wymuszałem....Kompletny rozstrój sytuacjii

JAK NIE SKONCZYSZ tej emocjonalnej hustawki ze swojej strony, nie zaczeniesz byc facetem zrownowazonym w slowach, stalym w decyzjach i zachowaniu to doprowadzisz do stalego rozchwiania swoje zony i rozwalisz ten zwiazek"

"Mam straszną ochotę sie od niej po prostu odizolowac na jakiś czas,nie widzieć nie gadac itd....ale wczoraj jak chciałem tak zrobic to dostałem od niej telefon ze mamy wspolne sprawy dzieci...itd. i ona musi isc z dzieckeim do dentysty wiec mam przyjechac  itd..I to jest trudne bo nei da rady sie odizolowac bo są obowiązki z dziecmi...a ja jak sie nie izoluje od niej i sie widzimy to nie umiem tak zyc w takiej prózni,nei odzywac sie ...zabija mnie to bo wolałbym byc daleko z wyłączonym telefonem..to byłby najlepszy test."

Z tego co przeczytalem wynika ze to Ty w 100% jestes powodem sytuacji w waszym domu. To ty ciagle jestes niezadowolony i to Ty ciagle zglaszasz pretensje. Ty wywolujesz emocje i rozne stany u swojej zony swoimi nieodpowiedzialnymi zachowaniami i monologami. Moim zdaniem bez pomocy psychologa nie pociagniesz dalej. Tutaj ignorujesz istotne elementy analizy Twoje sytuacji, patrzysz wyłacznie przez pryzmat siebie. Watpie czy ktokolwiek rozsadny bedzie dalej czytal te wydumane zale.

Robert - nie dają Ci te słowa do myślenia  ??

Ona nie czuje sie bezpiecznie w tym związku , ona Cie Kocha ale nie wie jakie będą Twoje dalsze kroki .....  jesteś nieprzewidywalny........

Doszukujesz sie czego z przed 10 lat. Nie przyznała Ci sie kiedys ze to on ją zostawił , moze wtedy było jej wstyd ze jednak została porzucona , przyznała Ci sie teraz jaka była prawda . Gdyby czuła cos do tamtego to wrociłaby do niego lub chociaz chciałaby sie z nim ponownie spotkac po tym wyjezdzie nad morze.  Przeciez wy spotykaliście sie dopiero 2 tyg. ( to żaden zwiazek ale raczej poznawanie siebie czy z tego może co być ) Wybrała Ciebie.

Korde no ale ja tej jej słowa interpretuje inaczej....ze ona nie wie bo moze za rok..mnie rzuci i odnowi kontakt z nim...zrozum moja interpretacja jej słów nie jest dla mnei potwierdzeniem jej miłosci i stałości uczuć tylko odwrotnie,jakby mi powiedziła..wiesz pakuj sie teraz bierz na siebie wine bo potem ja to moge zrobic.

Tak ale ona do tamtego związku odnosi sie z sentymentem i mówi ze chciała tez sie rozstac bo nei wie czy ją nei zdradzał(taki ten gosc jest),nie okazywał uczcuc za bardzo,tej pewnosci...
Kiedyś mi powiedziała że jest ostrozna w związku bo tamten związek jej tego nauczył....tylko ze przez pierwsze 3-4 lata ze mną ...ostrozna nie była....To jest ta zmeinna natura kobiety.
Innymi słowy jak mi nie zalezało (czytaj nei okazywałem tego) to ona lgneła do mnei i dbała o realcje,kiedy zobaczyła (czytaj wymusiła) moje uczcuciowe zaangazowanie i otwartosc nagle robi sie zimna i ostrozna ...

Ona mnie wybrała bo...on jej nei chciał a nei dlatego ze ja byłem taki fantastyczny - tak wnioskuje po tym co sie dzieje.
( 9 lat szmat czasu ale ona jak wiodac jest bardzo cierpliwa .

carmen , ja staram sie budowac relacje nie na słowach tylko czynach....ślub to papier ...a życie to ciągła budowa swojej przyszłosci,papier z urzedu nie da moim dzieciom jeść ani nawet nie wprowadzi szczesliwosci do związku,bo jesli ludzie sie kochaja to sami bez tego sie postarają o dobre relacje.Tak uwazam.

Robercie,

ja tez to tak odbieram.

..no bo wymusiłes to na mnie zebym powiedziała ze cie kocham..    a to  bez przymusu nie powie?

Ale spokojnie...nie zrobiłem jeszcze nic definitywnego,wyprowadzka na jeden dzień ..przyznaj brzmi smiesznie. A przed czym ona siebie chce chronić skoro to ja zabiegam o danie sobie czasu do odpoczynku od siebie? Nei rozumiem...
Ja tylko tymi....z pozoru drastycznymi krokami próbuje w niej obudzić otrzezwienie a przynajmniej....szczere postawienie sprawy..a spotykam sie z murem.Wiem ze obiektywnie nie robię dobrze...ale od głupiej rozmowy jej sie chyba nic nie stanie,to jakis absurd zeby w 9 letnim związku nie powiedziec sobie paru bolesnych rzeczy szczerze i...o nich zapomniec.

Pamiętaj drzwi łatwo zatrzasnąć, ale nie zawsze da się je później otworzyć.

"maniek_z_maniek
Odnoszę wrażenie, że stałeś się kobiecym podnóżkiem i wszystkim nam (a może zwłaszcza sobie) próbujesz udowodnić, że to jedynie słuszna postawa. Z Twoich postów wynika, że mężczyzna nie ma prawa niczego oczekiwać w związku, za to kobieta jak najbardziej."

Co jest przyczyna epitetow z Twoje strony? Co to znaczy byc kobiecym podnozkiem a co nie znaczy? Byc tyranem? Po drugie w odniesieniu do kontekstu jak najbardziej mam racje.

Ale moze warto napisac o oczekiwaniach. Kazdy ma swoje oczekiwania. Robert rowniez je ma. Kazdy je ma. Oczekiwania leza po obu stronach. Nie moze byc zdrowego zwiazku jesli wazne sa oczekiwania tylko jednej strony.

Moze nie ma problemow tylko Ty je masz. Moze jest zadowolona z waszego zycia jak jestes spokojny i nie czepiasz sie?

Robert :Innymi słowy ze ona nei wie co bedzie jutro i za rok..

Twoje słowa i czyny nie sa rowniez potwierdzeniem miłości i stałosci uczuc .

Wszystkie swoje interpretacje , wnioski  uwazasz za jedyne i słuszne i innego punktu widzenia nie dopuszczasz.

Tu nie chodzi o nia ale o ciebie i twoje ciagłe chaotyczne działania.

Sadze ze nawet jakbys teraz dostał olśnienia i  jej sie oświadczył i chciał ślubu to ona będzie sie długo zastanawiac czy np. dzien przed slubem nie powiesz odchodze.A ty to zinterpretujesz pewnie mnie nie kocha i mysli o byłym z przed 10 lat .

Jak sam piszesz ona chciała sie z nim rozstac ale tamten to zrobił pierwszy. Gdyby miała uczucia do niego nie angażowałaby sie tak mocno w wasz związek . Miała okazje ponownie sie z nim spotkac ale nie chciała.

Widzisz ona 3lata sie starała o Ciebie a ty po doświadczeniach z poprzedniego związku byleś ostrożny , bez zaangażowania do tego jakies Twoje nie konsekwentne działania sprawiły ze ona rowniez stała sie ponowie ostrożna . Ileś lat temu była mowa o ślubie , powiedziałes ze przyjdzie na to czas......    Ona pogodziła sie z sytuacja ale zbudowało to w niej niepewnosć przyszłości was jako małżeństwa. A przecież tego chciała, małżeństwa.

Nie twierdze ze to tylko i wyłacznie Twoja wina. Obydwoje macie jakis swoj w tym udział.  Ty masz wobec niej oczekiwania i to jest zrozumiałe ale czasem spróbuj postawić sie również w jej sytuacji

Jestes nie zadowolony , oznajmiles jej to , ona cos zaczeła działac ale ty sie wyprowadziłes niby na stałe . Wróciłes po jednym dniu . Naprawde uwazasz ze dało jej to do myslenia ?? Nie .Upewniłes ją ze dalej nie wie co bedzie jutro. Ja na jej miejscu tez zastanawialabym sie czy mam sie w koncu poprawic i otworzyc na ciebie czy moze lepiej byc ostrozna i nie angazowac sie w pełni .
Nie zachecam Cie do wyprowadzki ale do konsekwencji.

Jeszcze jedno : Dla mnie te dwa opisy Twojej żony są diametralnie różne. Jakbyś pisał o rożnych osobach .Co do pierwszego opisu nie miałabym zastrzeżeń  co do jej zachowania  ale drugi ?? Nie przekoloryzowałeś ?? Miałabym wiele pytań.

Już raz to napisałam, ale jeszcze raz powtórzę:

Wciąż mam wrażenie, że wściekasz się, że Twoja żona nie jest kimś doskonałym w Twoim rozumieniu  i w konsekwencji taka jaka jest ona obecnie, nie jest warta Twojej miłości.
Jesteś nastawiony na konsumpcję i szukasz towaru dostosowanego do swoich potrzeb. A gdy towar okazuje się nie taki, jakim go sobie wyobrażałeś, to próbujesz go na siłę przerobić wg własnego uznania.
Ja bym Tobie poradziła abyś od swojej żony uczył się tego, co ona robi inaczej niż Ty byś zrobił. Może wtedy coś do Ciebie dotrze. Może wtedy zaakceptujesz a może nawet docenisz jej odmienność.
Szkoda mi Twojej żony, bo podejrzewam, że ona w obawie przed odrzuceniem próbuje dostosować się do Twoich wyobrażeń.
Dorośnij, Robert, DOROŚNIJ!

No własnie zeby ona choc raz tak z zaskoczenia podeszła i powiedziała np. ,,pragnę cie,, .Cokolwiek w ten uczuciowy deseń....a w trymiga zapominam o rozmowach i wyprowadzkach i innych pierdołach...
Ale ona tego nigdy nie powie sama z siebie,albo po kłótni albo..kiedy sprowokuje...w innym przypadku nie ma opcjii...no chyba ze poczekam jeszcze rok..w końcu jak t mówią ,,rok to nie wyrok,, Taki żart przez łzy:)

Ok zawieszam to wszystko i dam temu szanse.Zmotywowały mnie wasze posty zwłaszcza te negatywne na mój temat,mam refleksję nad swoim zachowaniem.Żadnej już z mojej strony manipulacji.Zobacze jak to sie ułoży.Dzięki.
pozdrawiam

Sienna....a co ma wspólnego godzinna drzemka po połódniu z brakiem okazywania najprostszych elementarnych uczuć przez kolejne 23 godziny doby?
Bo może coś pominąłem z Twojej wypowiedzi..?
pozdrawiam

witam
No cóż...wytrzymaliśmy w zgodzie ...1 dzień.To jest jak jakis zły sen.
Wczoraj moja kobieta powiedziała że idziemy do kina,cały wieczór i noc dla nas,dzieci u babci...super hiper.
Byliśmy w kinie a z kina wracaliśmy uż osobno ,potem w domu....awantura...i spać .Tak się skończył ten wymarzony pierwszy dzień.
Zobaczymy jaki bedzie następny...ale już mam drgawki na samą myśl.
pozdrawiam

O co mozna sie pokłocic w kinie ??

Chyba na ekran , Robert nie spojrzałby na inna  - taki mały żarcik