Mojemu mężowi zaczęło odwalać.

No to teraz się boję jeszcze bardziej.

Powiedział,że mam sobie na spokojnie przemyśleć i powiedzieć mu do jakich wniosków doszłam.To mu powiem,że doszłam do takiego,żeby się wyprowadzić.Powiem chciałeś to masz.

Pisałyście,że zrobi awanturę.Jeśli tak to jakoś to przetrzymam.Uderzyć mnie nie uderzy,bo nawet jak był wściekły to nigdy mnie nawet nie szarpnął.

Kamilko, ja dobrze wiem jak taki typ potrafi mącić w głowie. Miałam męża manipulanta i terrorystę, który nawet bez krzyku i bicia potrafił tak zmieszać z błotem i udowodnić, że to ja jestem kuku, że głowa mała. Tu NIE MA SENSU rozmawiać, bo wynik takiej "rozmowy" jest z góry przewidywalny. Szczególnie, że wydajesz się kompletnie zdominowana przez tego typa.

Jasne, on Ci będzie wmawiał, że "uciekasz" bo nie na rękę mu, że się staniesz od niego niezależna. Dzwonienie do Ciebie to też jest forma kontrolowania Cię. Naprawdę, z głębi serca i dla Twojego dobra, radzę NATYCHMIAST się wyprowadzić. Absolutnie natychmiast.

@Teo,pisząc 'chciałeś to masz' miałam na myśli to,że zrobił ze mnie idiotkę mówiąc mi,że mam sobie przemyśleć i powiedzieć do jakich wniosków doszłam.

Mam już tak namieszane w głowie,że szkoda gadać.Osoby,które były w takiej sytuacji mnie rozumieją.Osoby,które nie były muszą zrozumieć,że bardzo ciężko jest tak nagle podjąć jakąkolwiek decyzję,a jeszcze ciężej zmienić raz podjętą.

Ja wiem,że jak wróci i zobaczy walizkę to nie powie słuchaj kochanie,przemyślałem wszystko,bardzo cię przepraszam,poprawię się.Nie będzie próbował mnie zatrzymać-nie oczekuję tego,bo po prostu w tym momencie musiałby mi przyznać rację,że grubo przesadził.Nie przyzna się do błędu.
Przypuszczam też,że potem nie będzie jeździł,przepraszał i próbował mnie przekonać,żebym wróciła.Nie będzie też próbował nakłaniać moich rodziców,żeby na mnie wpłynęli.Mogę się mylić,ale on będzie czekał na mój ruch.Na to,aż zmięknę.On raczej nie zmięknie i nie da po sobie niczego poznać.

Ja chcę po prostu zrobić tak jak chciał,a chciał,żebym przemyślała sprawę podczas jego nieobecności.Żeby potem mi nie zarzucił,że się zmyłam bez słowa i zaczął zwalać na mnie wszystko.

Małyduszek, bzdury piszesz. On nie dlatego dzwoni bo mu zależy na Kamili ale dlatego, że zależy mu na jej KONTROLOWANIU. Dwie zupełnie inne sprawy.

Radząc natychmiastową wyprowadzkę mam na uwadze jej psychologiczną zależność od niego i staram się ukrócić jego możliwość manipulacji Autorką. To nie jest jakaś szalona ucieczka ale jedynie racjonalna decyzja w tej sytuacji.

Małyduszek, jestem terapeutą i gości jego pokroju widziałam na pęczki. Ich opiatem jest kontrola, bo tak naprawdę są małymi, niedojrzałymi gostkami, którzy muszą kimś manipulować lub zastraszać by w ogóle mieć jakiś poczucie wartości.

Rezulat rozmowy będzie tylko jeden: facet się nafocha, powie Kamili, że zachowuje się jak potrzepana ciężarna baba, sprowadzi do pionu... i tyle będzie z jej zdania i przeprowadzki.

Kamilla29 napisał/a:

@malyduszek a czy ja mu bronię spotkać się z kolegami,obejrzeć mecz czy iść grać w piłkę?Nie,ale jak przeczytasz 1 post to uznasz,że poza tym,że imprezuje jak kawaler to jeszcze w dodatku mnie traktuje po chamsku.Jak może nie wiedzieć tego,że przegina skoro mając żonę,nie mówiąc już o tym,że w 6 miesiącu ciąży on jak gdyby nigdy nic sobie często przychodzi w sobotę czy niedzielę nad ranem i jeszcze mnie orypie jak go próbuję obudzić,żeby mi w czymś pomógł.Już 2 razy taka sytuacja była w sobotę jak słodko spał,a był do czegoś potrzebny.

Jest to na pewno złe zachowanie, ale czy próbowałaś mu to uświadomić? Co zrobiłaś, aby zdał sobie sprawę ze swojego postępowania? Być może nie znam wszystkich szczegółów.

Na takich ludzi nie ma sposobu. Oni po prostu są jacy są. I takich, którzy sami z siebie chcieliby się zmienić mogłabym policzyć na palcach jednej ręki. Niestety wiele kobiet daje się nabierać na ich "gadane" i manipulację.

malyduszek napisał/a:

Kamilla29 napisał/a:

@malyduszek a czy ja mu bronię spotkać się z kolegami,obejrzeć mecz czy iść grać w piłkę?Nie,ale jak przeczytasz 1 post to uznasz,że poza tym,że imprezuje jak kawaler to jeszcze w dodatku mnie traktuje po chamsku.Jak może nie wiedzieć tego,że przegina skoro mając żonę,nie mówiąc już o tym,że w 6 miesiącu ciąży on jak gdyby nigdy nic sobie często przychodzi w sobotę czy niedzielę nad ranem i jeszcze mnie orypie jak go próbuję obudzić,żeby mi w czymś pomógł.Już 2 razy taka sytuacja była w sobotę jak słodko spał,a był do czegoś potrzebny.

Jest to na pewno złe zachowanie, ale czy próbowałaś mu to uświadomić? Co zrobiłaś, aby zdał sobie sprawę ze swojego postępowania? Być może nie znam wszystkich szczegółów.

Myślę,że 31 letni facet powinien sam wiedzieć co jest dobre a co złe.Tymczasem podczas ostatniej rozmowy przyznał,że trochę przesadził czasem,ale to nie powód,żebym myślała o wyprowadzce.Nie przeprosił tylko powiedział coś w stylu droga wolna.

Cześć wszystkim.

Mojego męża(ja mam 29 lat,on 31)poznałam ponad 3 lata temu.Opiszę głównie to co zaczęło się po ślubie,który wzięliśmy w maju tego roku.Już kilka tygodni po nim zaczęło dziać się z moim mężem coś niedobrego.Stał się dla mnie opryskliwy,chamski,zaczął ostro imprezować ze swoimi koleżkami.Z dnia na dzień,z tygodnia na tydzień sytuacja robiła się coraz gorsza,a na dzień dzisiejszy jest tragicznie.Jestem załamana tym co się z nim stało.Dodatkowo za jakieś 3 miesiące spodziewam/y się dziecka.
Zaczęło się od tego,że zaczął mi zarzucać,że przeze mnie nigdzie nie może się ruszyć.Chodziło o wyjścia ze swoimi koleżkami.Ja mu niczego nie broniłam,ale chciałam,żebyśmy po prostu czas spędzali ze sobą.To chyba normalne.
Jemu spędzanie czasu ze mną się znudziło.W piątek zawsze chodzi grać w piłkę z kolegami na halę.Nie przeszkadzało mi to nigdy,przed ślubem zawsze wracał po meczach,czasem wypili kilka piwek,ale wracał w normalnym stanie.Kilka tygodni po ślubie sytuacja się zmieniła.Idzie grać,a potem idzie w tany i przychodzi nad ranem w sobotę.Taka sytuacja ma miejsce praktycznie 2-3 razy w miesiącu.Pół soboty prześpi,więc ani nigdzie nie możemy wyskoczyć,ani nie pomoże mi w domu.Po prostu go nie ma i nie daj Boże żebym go obudziła.Już było tak 2 razy to zjechał mnie jak nie powiem kogo.
Jak się wyśpi to obejrzy jakiś mecz w telewizji,a od wieczora zaczynają się telefony od jego kumpli.Czasem odmawia i nie wychodzi,ale to bardzo rzadko.Jak nie wychodzi to chodzi po domu cały nastroszony,raz mi nawet wygarnął,że musi siedzieć jak głupi ciul w mieszkaniu przeze mnie.Ze mną chyba nie ma ochoty nigdzie chodzić czy jeździć.Jak ostatnio zaproponowałam,żebyśmy pojechali do kina czy gdzieś wyskoczyli w góry na weekend  tylko spojrzał na mnie z politowaniem i powiedział,że nie ma ochoty i żebym wzięła jakąś koleżankę i pojechała.
Często zdarza się,że w soboty wychodzi.Niby idzie do kumpla,gdzie oglądają mecze po kolei jak lecą,a potem wyłażą do knajpy.No i zamiast przyjść o normalnej porze to przychodzi o 5 nad ranem jak kawaler.Boję się mu cokolwiek powiedzieć,bo krzyczy po mnie,że to wszystko przeze mnie.że musi odreagować,że nie będę mu zabraniać spotykać się z kumplami.

On chyba nie zdawał sobie sprawy z tego jak wygląda małżeństwo.Cały czas mam nadzieję,że zmieni się jak urodzi się nasze dziecko.Że wtedy dojdzie do niego na czym polega dorosłe życie.
On nigdy tak się nie zachowywał,owszem wychodził z kumplami ale bardzo rzadko.Co się stało,że po ślubie mu tak odbiło?Może to,że chce się wyszaleć jeszcze zanim urodzi się dziecko?Sama nie wiem.Na co dzień też już nie jest taki jak był.Przychodzi z pracy i ciągle coś mu nie pasuje.A to zły obiad,a to że pogoda zła,że się plączę po domu bez sensu:/
Ostatnio nawet jak zaprosiłam do siebie znajomych to w trakcie imprezki wyszedł,bo ktoś zadzwonił i musi pilnie pojechać koledze pomóc w czymś tam.Jak zapytałem o co chodzi.to odpowiedział,że nie może mówić bo kumplowi obiecał,że nie powie.i taka jest z nim rozmowa:/
Jak zapytam co tam w pracy to mówi,że mam się nie interesować jego pracą.

Gadałam z jego rodzicami już jakiś czas temu,bo mam z nimi bardzo dobry kontakt.Powiedzieli,że z nim pogadają.No i pogadali,ale on chamsko powiedział,że mają się nie wpieprzać w nasze życie.Jego ojciec bardzo ostro z nim pogadał,ale to dało odwrotny efekt.Z ojcem nie gada,po mnie wrzeszczał,że skarżę.I ciągle mi to wypomina teraz.
Moim rodzicom nie chcę niczego opowiadać,bo jest mi po prostu za niego wstyd.Oni tak go polubili,zaakceptowali od razu.Z moim ojcem ma dobry kontakt,zresztą podkreśla co chwilę,że z mojej rodziny to normalny jest tylko mój tata.Mam dwie siostry,ale za nimi nie przepada,nie przepada bo im się wyżaliłam.Powiedział,że nie życzy sobie ich obecności jak on jest w mieszkaniu,że z mojej rodziny tylko rodzice mogą przyjeżdżać,a najlepiej sam ojciec niech wpada.
Mój tata za nim przepada,bo mają wspólne tematy,oboje kochają piłkę nożną.Mogą gadać o niej bez końca.Mówi,że udał się mu zięć,a ja po prostu nie mam odwagi powiedzieć co się dzieje.

Cały czas mam nadzieję,że będzie lepiej jak urodzi się dziecko.Tylko prosze nie piszcie,że jestem zbyt naiwna.

remi, ty w ogóle byłeś w jakimś związku dłuższym niż kiedy odlecą "motylki"?
Facet ma żonę i spodziewa się dziecka, a zachowuje się jakby mu ktoś włożył w odbyt sakiewkę z rojem wściekłych pszczół- tak go goni po tych imprezach.
Naprawdę nic w tym złego nie widzisz, czy wyznajesz podejście na super seksi maczo, za którym to kobieta ma się uganiać, bo "jak nie tak to inna"?

Już drugi temat, gdzie wskazujesz JEDNEGO winnego tylko i "przypadkowo" jest nim znów kobieta..

Remi, Ty czytasz ze zrozumieniem czy tylko bredzisz by coś napisać? A może popierasz 31 letniego gościa co zachowuje się jak gimnazjalista? Do tego jeszcze manipuluje żoną, upokarza ją, robi z niej idiotkę?

kosmiczny nick napisał/a:

Widzę, ze jeszcze trochę, a będziemy w mniejszości
A szczeniackie zagrywki smarkacza bedącego małżonkiem, pijącego, wracajacego nad ranem z imprez, nieprzejmujacego sie ciężarną żoną, jawnie ją lekceważacego i terroryzującego ...staną się normalnym, standardowym zachowaniem. I okaże się, ze to z głową Autorki jest coś "nieteges" ( z naszymi też), skoro takie zachowania budzą negatywne emocje... Wszak to normalne zachowanie dorosłego faceta - męża, nie Ewentualnie można go tłumaczyć ...zagubieniem, niezrozumieniem, chorobą czy normalnym męskim stylem bycia.

Gdzie tu mowa o terroryzmie. To jakaś paranoja. Może jakiś cytat dasz?

...A znasz definicję terroryzmu? Zastanów się, bo to poważne oskarżenia (bezpodstawne) na temat osoby, której się nie zna.

Duszek, nie ma sensu z Tobą gadać, bo nie rozumiesz problemu. Jak wyjdziesz za mąż za kolesia, który będzie Cię olewał i traktował jak pomoc domową, to dopiero do Ciebie dotrze jak toksyczni są tacy mężczyźni.

Duszek, nie ma sensu z Tobą gadać, bo nie rozumiesz problemu. Jak wyjdziesz za mąż za kolesia, który będzie Cię olewał i traktował jak pomoc domową, to dopiero do Ciebie dotrze jak toksyczni są tacy mężczyźni.

kosmiczny nick napisał/a:

Beyondblackie napisał/a:

Duszek, nie ma sensu z Tobą gadać, bo nie rozumiesz problemu. Jak wyjdziesz za mąż za kolesia, który będzie Cię olewał i traktował jak pomoc domową, to dopiero do Ciebie dotrze jak toksyczni są tacy mężczyźni.

Duszek jest chyba chłopakiem

Prawdopodobnie, i do tego maksymalnie w wieku 18 lat.

Ignorujcie tego duszka, bo to rozmowa jak ze ślepym o kolorach.
ON (?) nie zgadza się z zasady, by być 'na kontrze', a czy to ma w ogóle sens i kontekst co wypisuje, to jak widać nie ma znaczenia.
Dziewczyny, nie karmcie takich troli.
Ilość postów: 21
Come on now..

Elle88 napisał/a:

Ignorujcie tego duszka, bo to rozmowa jak ze ślepym o kolorach.
ON (?) nie zgadza się z zasady, by być 'na kontrze', a czy to ma w ogóle sens i kontekst co wypisuje, to jak widać nie ma znaczenia.
Dziewczyny, nie karmcie takich troli.
Ilość postów: 21
Come on now..

Tak ilość postów 21 i wszystkie nabite tutaj. Widać bardzo mu zależy by pomóc mężowi autorki. Dlatego twierdzę że  go rozumie z własnego  doświadczenia.

Powtarzam: Nie dajcie się sprowokować. Po prostu olewka, niech sobie szczeka

...już kilka tygodni po nim (po ślubie) zaczęło dziać się z moim mężem coś niedobrego.Stał się dla mnie opryskliwy,chamski,zaczął ostro imprezować ze swoimi koleżkami.Z dnia na dzień,z tygodnia na tydzień sytuacja robiła się coraz gorsza,a na dzień dzisiejszy jest tragicznie...

i znow kolejny post po ktorym moge napisac czy "malzenstwo" ma jakis sens?
...on ma mnie i dziecko utrzymac koniec kropka...faceta cza sobie wychowac ale najpierw sprawdzic czy owy osobnik da sie wychowac bo inaczej szkoda czasu.
...P.S. oczywiscie planujemy slub ale ja wole sie wstrzymac do 2 lat zobaczymy czy sie sprawdzi w roli ojca teraz bo narazie bez zarzutu chodzi:)

Cóż listopadzie tego roku stuknie mi 32 lata. Z moim mężem jesteśmy ponad 8 lat, niecałe 1,5 roku po ślubie, a od 5 lat mieszkaliśmy razem. Rok po ślubie urodziło nam się dziecko, cudowny mały człowiek:) jak nasz syn miał 1,5 miesiąca mąż oznajmił, że przestał mnie kochać.... tego dnia tuż przed rozmową z nim natrafiłam na prywatne znajomości jego i młodej laluni 23 lata mieszkającej za oceanem, wyznania miłosne i knucie jak to on mnie zostawi. Dzieciątko miało 1,5 miesiąca, ja wpierw w szoku, póżniej depresji po tym co usłyszałam. Dowiedziałam się na samym początku sierpnia, on jeszcze mieszkał 1,5 miesiąca... miałam nadzieję, że się ogarnie otrząśnie, bo jeszcze w czerwcu mówił że mnie bardzo kocha - stwierdził, że się "wahał". Obecnie od niespełna 3 tygodni już nie mieszka z nami. Z dzieckiem nie ma relacji, zresztą to nie jest taki "tatuś"... ma życzenie widywać dziecko bardzo często jednak, ale to wszystko mam wrażenie jest na pokaz. W tym momencie jestem sama, od tych cudownych wieści minęło blisko 2,5 miesiąca. Dzisiaj mam strasznego doła, nie dałam rady nakarmić syna.