Mojemu mężowi zaczęło odwalać.

Nie miałabym gdyby przyszedł i normalnie porozmawiał i mnie zapytał o zdanie.Tymczasem przychodzi i mówi,że jedzie jakbym była jego koleżanką.

Nie sadze, ze to taki znowu off top, bo poniekad zachowanie Twojego meza, calkowite lekcewazenie Ciebie i obowiazkow domowych (poki jeszcze ich prawie nie ma, bo zaczna sie juz niedlugo), to wlasnie wynik takiego tradycyjnego wychowywania, jakie widzi sie w polskich rodzinach. Masz g..do gadania bo on jest pane,m w waszym domu. Jakie to staropolskie. I glupie.
Gdyby i chlopcom i dziewczynkom pokazywac od malego, ze zadne zajecie nie hanbi ani nie jest przypisane do stricte jednej plci, ze mozna sie nauczyc i prac domowych i tych "meskich" robot (w miare mozliwosci i talentow rzecz jasna), to nie byloby az tak wielu kanapowych kartofli z piwem w reku przed TV albo z kolesiami do poznego wieczora w knajpach, ani zon narzekajacych na wieczne zmeczenie i samotnosc. O czym z regularnoscia  i czestotliwoscia mrugniec oka czytam na tym forum. Ty jestes jedna z setek, tysiecy albo i dziesiatek tysiecy indentycznych przypadkow zony Polki. A Twoj maz tez od wzorca pana i wladcy swojej kobity nie odbiega.

Nie wiem jak to wychowywanie w duchu rownych praw i obowiazkow jest przedstawiane w Polsce (jakies dyrdymaly czasem o tym czytam, jak to o nie uzywaniu imienia dziecka???), ale nie zauwazylam, zeby ktorykolwiek mezczyzna, kobieta, chlopiec czy dziewczynka wychowywane w ten "nowoczesny zachodni" sposob w kraju, gdzie od lat mieszkam i zyje w tym spoleczenstwie, mieli klopoty z identyfikacja swojej plci. Chlopcy nadal pilke kopia z chlopcami, dziewczynki chetniej lalki stroja razem z innymi dziewczynkami, kazdy wie po co mu ten czy inny narzad sluzy i liczba homoseksualistow tez jakos w ostatnich latach nie wzrosla. Jednak nie ma takiego ponizania drugiej plci ani walki jajnikow z plemnikami oraz vice versa, jaka obserwuje wsrod moich rodakow. W zyciu doroslym te "genderowe" dzieci nie maja wykrzywionego pojecia na temat roli w domu i rodzinie pod katem "kto tu rzadzi". Rzadza wspolnie.

Tyle w off-topie, ktory wcale off-topem nie jest.

a jeszcze niedawno byl watek, w ktorym dziewczyne chlopak uderzyl czy naublizal i chciala (po jego zreszta sugestii) wyniesc sie do rodzicow...ilez to wtedy kalumni na jej niedojrzalosc polecialo. A tu prosze, jaki zwrot akcji.

Nie wyprowadzi się ponieważ jest psychicznie i emocjonalnie od niego uzależniona.

Te małżeństwo za jakiś czas idealnie będzie pasować do toksycznej relacji, albo co najgorsze do patologii bo jak teraz facet ma autorkę w głębokiej du... to istnieje ryzyko że po pewnym czasie wkroczy przemoc.

Niestety, kobiety mylą aroganckość, egoizm, chamskość z pewnością siebie i te małżeństwo idealnie pokazuje jakie konsekwencje ma taka pomyłka.

Masz już 29lat, w tym wieku taka naiwność to wstyd, dla dobra dziecka wyprowadź się do rodziców i złóż papiery rozwodowe.

Pomyśl o dziecku, lepiej nie mieć ojca niż pseudo ojca, on się nie zmieni bo taki już jest, od ciebie zależy dobro dzieciątka, więc działaj.

Oj, jeszcze by cię zdziwiła ilość chętnych kobiet na takiego typka.

Jeszcze niedawno byłaś wielką zwolenniczką nie uogólniania i nie wrzucania wszystkiego do jednego wora, a tu proszę, taki zwrot akcji.

Mussuka, nikt tu nie twierdzi, że wyprowadzka do rodziców sprawi, że mąż Kamili nagle się zmieni.

Szczerze, nie widzę u niego nawet świadomości tego jak okropnie się zachowuje. Z tego co Autorka opisuje tu nie ma co ratować. Ale nie wiadomo, taki dzwonek ostrzegawczy może przebije się poprzez jego piotrusiopanowatość. Jak nie, to Kamila będzie wiedziała tak na beton, że z tego małżeństwa nic nie będzie.

Ale szczerze, ile znasz takich typow, jak ten tu opisany, ktorzy nawracaja sie na wlasciwa droge? Ja ani jednego. On ma to zakodowane tak gleboko w swojej swiadomosci bycia ponad innych (co mu jeszcze odpowiednie towarzystwo i spoleczne tradycje roli meza i zony ugruntowuja), ze tu zaden dzwonek a nawet koparka do wyburzania scian nosnych nie przebija tej egosamczej skorupy.

Stracone lata z takim czlowiekiem.

Teraz to ona potrzebuje opieki i stabilizacji, a nie szarpania się z mentalnym małolatem. Opcje są dwie, albo Autorka wraca do rodziców, albo wykopuje męża za drzwi (nie wiem czyje jest mieszkanie). Tylko, że w jej stanie mieszkanie samej chyba nie jest najlepszym pomysłem, więc bycie z rodzicami byłoby naturalną opcją.

No widzisz Mussuka, jak po nim spłynęło ZUPELNIE, że żona nie jest zadowolona z jego trybu życia, a wręcz kota ogonem odwrócił i zmył się do końca tygodnia, to ja nie wiem o czym jeszcze Autorka ma z nim rozmawiać?

No ja też nie wiem... W jej stanie, to nie jest czas na "bycie silną" i "stawianie granic", bo tu trzeba mieć siłę i zdrowie jak koń, a ona powinna teraz sobie leżeć i brać witaminki, a nie szarpać się z głąbem. Poza tym perspektywę złapie. A on jak wróci do domu i się ucieszy, że chata wolna, to Autorka zaoszczędzi sobie wiele czasu i użerania się z nim.

wierzysz w to? w taka kameleonizacje czy transformacje czlowieka w wieku 31 lat i na przestrzeni kilku miesiecy?

Teo - jakie lezec i witaminki brac? Ciaza to nie przewlekla choroba tylko stan odmienny. Nikt nie mowi o jakims uzeraniu sie tylko o powaznej, prowadzacej do konkretnych decyzji rozmowie. Bedzie i on mial jasny obraz, co mu w razie czego grozi (o ile go to wystraszy) i ona z kim ma do czynienia. A rozstac moga sie i po narodzinach dziecka. Tyle, ze juz zludzen nie bedzie miala, ze nagle piorun w niego i sie zresocjalizuje w 3 sekundy. I moze zaczac olewac te jego wypady, piwka, kolesiow i polecenia sluzbowe wydawane podczas meczow a skupic na sobie, dziecku i ich dwojga przyszlosci.

Zreszta, jak chce, niech ucieka do rodzicow, ja jedynie uwazam, ze to nic a nic nie pomoze a tylko im krwi i nerwow napsuje.

Kamila, dowiesz się jak się wyprowadzisz.

No to właśnie może nie straszyć ale faktycznie realizować swoją groźbę?

Nie twierdzę, że jej mąż się wtedy nagle zmieni o 180 stopni, ale przynajmniej dotrze do niego, że Kamila jest konsekwentna. Samo gadanie tu nic nie da, bo już mieliśmy zajawkę tego jak on reaguje na jakąkolwiek sugestię, że po jego stronie jest wina. Nie widzę tu innego rozwiązania jak tylko "terapia" szokowa.

Ja jestem pod wrażeniem jak tu niektóre osoby wiedzą dokładnie jak konsekwenynym człowiekiem jest autorka i co postanowi po ewentualnej wyprowadzce (niemal jakby siedzieli w jej głowie). Kobieta w takiej sytuacji jest zagubiona i bije się z myślami i emocjami. Tym co by chciała i co powinna. Ale nie mamy podkopywać jej wiary w siebie tylko dodawać mocy. W tej sytuacji nie ma miejsca na zbędne komentarze i docinki.
A symptomy, że z panami jest coś nie tak... NIE! NIE MA! Tak! Kamuflują się! Ba! Przedstawiają się takimi jakimi chcieli by być, a w momencie, gdy pojawia się problem wychodzi bydło (nie ubliżam konkretnie panu mężowi tylko mężczyznom jego pokroju). Bo ten, który po 10 latach zaczyna tłuc żonę to pewnie też dawał znać o tym, że jest popaprany i że wylezie większe popapranie? Czy wtedy będziecie mówić, że sama sobie zapracowała?
My tu nie roztrząsamy kto winien tylko staramy się pomóc. Więc pomagajmy!

Ale my mieszkaliśmy razem i on praktycznie nie balował.Owszem wychodził co piątek na piłkę,później na jakieś piwko,ale nie zdarzały się sytuacje,że przychodził sobie nad ranem do domu z baletów.Ja jeździłam czasem do rodziców na weekendy,on jak zostawał to zawsze mówił,że idzie do kumpla czy oni wpadali do niego.Może nie tłumaczył się z każdego kroku,ale dużo rzeczy ze mną ustalał.

On się zrobił taki po ślubie.Nie wiem czy świadomość tego,że dziecko urodzi się za kilka miesięcy sprawiła,że zaczął się tak zachowywać i jakby 'nadrabiać',bo później już nie będzie możliwości łażenia z kumplami czy po prostu małżeństwo mu nie służy.
Cały czas mam nadzieję,że jak Michaś się urodzi to dotrze do niego,że w końcu trzeba przystopować i zająć się tym co założył czyli rodziną.

Jutro jak pojedzie to mają do mnie moje siostrzyczki wpaść to pomogą mi podjąć jakąś decyzję.One są takiego samego zdania jak większość z Was.Że mam zabrać rzeczy i przyjechać do rodziców.
Tyle,że jest tak,że wiedzą co jest grane,ale przy nim boją się odezwać bo jak to powiedziały jego wzrok zabija.On ma coś takiego,że jak zaczyna mówić to dookoła robi się cisza.
Zrozumcie więc mnie,że ciężko jest mi coś mu wygarnąć podniesionym głosem.On się odezwie nawet spokojnie,a mnie zatyka.Nie jest to strach,ale takie jakieś dziwne uczucie.Nie wiem jak to nazwać.

To PANIKA się nazywa. Strach można przezwyciężyć, do strachu można sie przyzwyczaić, po jakimś czasie można odkryć, że straszący tylko straszy i nic nie robi, więc i strach mija i osoba staje się odważniejsza. Ty i siostry jesteście spanikowane i nie możecie słowa powiedzieć. Jakby mąż mojej siostry jej tak robił, to nie miałabym najmniejszych problemów, żeby mu wygarnąć, wszystko jakie wrażenie by stwarzał, ale ja się nie boję ludzi i na mnie terror nie działa za bardzo, a on wprowadza terror.

Czytając Twe wywody zaczynam współczuć temu facetowi...
Taki biedny, osaczony, niezrozumiany i zagubiony żuczek. Podążając Twoim tokiem rozumowania, to w obecnej sytuacji gdyby facet znalazł sobie na boku jakąś "miłą przyjaciółkę" - byłoby to zrozumiałe i oczywiste, bo "kobieta w ciąży jest nieatrakcyjna...co można robić z kobieta w ciąży wieczorem". Czyli faceci - uogólniając i nawiązując do powyższego - zdradzajacy własne kobiety będące w ciąży są całkowicie w porządku, bo "facet teraz zaważył, ze nie jest gotowy, ze ma inne potrzeby, sprawy zaszły za daleko już nie da się wycofać to go przeraża" - szukają zrozumienia u innych...
W swych - jakże przekonywujących - wywodach nieopatrznie wspomniałaś o czymś, co rujnuje tą Twoją całą - misterną i usprawiedliwiajacą faceta - teorię.
Aż mnie to zaskoczyło...
Myślę, że w tym całym pisaniu te własnie słowa są najważniejsze i nie wymagają żadnych już komentarzy:
"...to również jego dziecko powinien i tez jest odpowiedzialny".
I chyba TO POWINNO BYĆ NAJWAŻNIEJSZE.
Ponowię pytanie...
Insurmountable_Woman, Ty tak z tym wszystkim ...na poważnie?

Przecież to troll jest XD

Jak dla mnie facet jest niezłym manipulantem. Chciałaś dziecka, to sobie sama z tym radź. Kiedyś robił dobre wrażenie, przytakiwał, deklarował. Teraz towar zaklepany, należy jedynie odpowiednio go wytresować, a dalsze życie poleci już z górki. Stary i oklepany numer: należy babie zrobić takie jazdy, żeby sama się dzieckiem zajmowała, jemu czterech liter nie zawracała i dziękowała, że on do domu jakąś kasę przynosi, na razie nie bije, nie pije za bardzo, nie ćpa.

Nadal też uważam, iż sygnały były, ale autorka je zignorowała.

Natomiast nie wiem, co wy macie przeciwko niani i powrotowi do pracy? Macierzyński obecnie trwa dosyć długo, a o pracę trzeba dbać, no i mam nadzieję, że autorka pracowała, bo jak nie, to brak mi słów na nieodpowiedzialne postępowanie tejże.

Aaaaaa... na charyzmatyczną osobowość poleciałaś. Mojego teścia też tak określano, a tak naprawdę okazał się despotą, który terroryzuje całą rodzinę, dyryguje teściową, poprzez odpowiednie sankcje, kary oraz nagrody.

W pierwszym małżeństwie przeżyłam coś podobnego i mówię jak jest. I szczerze powiedziawszy mało który facet lubi albo nawet umie zajmować się dzieckiem.  A kobieta niestety w wielu przypadkach robi to z musu. Właśnie niestety to tak jest, że czas ciąży i wczesnego macierzyństwa jest najgorszym czasem w małżeństwie.  Zazwyczaj gdy pojawia się dziecko wszystko przestaje być tak pięknie kolorowo. Nadzieja w tym, ze dzieci szybko rosną, a dobre małżeństwa przetrwają kryzysy i potem jak dzieci odchowane, praca pewna, dorobieni, znów można się bawić i szaleć na maksa!!!! Dziecko to nie koniec świata, może twojego męża trzeba wesprzeć, może mu wytłumaczyć, ze zobaczysz będzie fajnie, damy radę. No i jak najszybciej polecam Ci wrócić do pracy bo dla kobiety nie ma nic bardziej upokarzającego niż być na utrzymaniu męża a dla faceta nic bardziej irytującego niż utrzymywanie żony. Dlatego ja się tka opowiadam za nianią bo dlaczego to kobieta ma być tym przysłowiowym jeleniem i wziąć większą odpowiedniość?! A niania i równa składka na opiekunkę jest bardzo w porządku.  Może skoro ty jesteś bardziej dojrzała i przygotowana, trzeba pokazać twojemu mężowi pozytywne strony małżeństwa i posiadania dzieci. Może powinien wiedzieć że ma w tobie wsparcie że zawsze może na Cb liczyć, ze zawsze staniesz po jego stronie. Owszem powinnaś być asertywna, nie dać się wykorzystywać ale może tez daj mu się poznać jako osoba wyrozumiała. Bo jak na razie pokazujesz mu najgorsze strony poprzez to skarżenie. Zapamiętaj zasadę nie tłumacz i nie narzekaj. O tym co w domu nie mówisz nikomu. Owszem gdyby to była przemoc patologia to nawet trzeba ale o takich kłótniach małżeńskich nieporozumieniach, to nawet nie wyda żeby ktoś ingerował.

pocieszałas swojego meża ze nie będziesz ty i dzieci ciężarem dla niego? ty jesteś zdrowo stuknieta, ,,feministka,, wielka
a tak wogóle to skrót cb stosuja nastolatki, ja dalej nie wierze zebys miała więcej niż 18 lat

Uważaj żeby on cię jakimś syfem nie zaraził. Jestem pewna, że on pewnie chodzi z kolegami na prostytutki, bo nie wierzę że całe noce jest grzeczny i tylko z kolegami siedzi. Beznadziejny facet. Ale mój ex był bardzo podobny, też tylko koledzy, piłka, piwko, a miał prawie 30 lat... Zostawiłam go po roku.

Wiesz co... pomyślałam sobie co bym doradziła własnej córce w analogicznej sytuacji...
1. Ciebie boli, że NIE ZAPYTAŁ Cię o zdanie przed podjęciem decyzji o wyjeździe, który uważał za swe autonomiczne i nieograniczone prawo.
2. Chcesz mu dać nauczkę ale się go zwyczajnie boisz.
Wygląda na to, że dla wszystkich mąż był zawsze taki "arogancki" z wyłączeniem Ciebie... bo jak to onegdaj mówiono: "STARAŁ SIĘ" o Ciebie. Teraz ma Cię "zakontaktowaną" a do tego uzależnioną bo... ciąża Cię ogranicza

Sugerowałabym darowanie sobie zagrywek typu manipulacje i straszenie, bo On lepszy mistrz w te klocki

Opcję Mussuki - KAWĘ na ŁAWĘ bym sugerowała.
Dokładne określenie GRANIC. Wg. metody F(akty) U(czucia) O(czekiwania) może?
Twardo, beznamiętnie i BEZ EMOCJI...
Jest TAK:... , wzbudza to we mnie:... , OCZEKUJĘ:... a jeśli się tego nie uda NAM zrealizować będę zmuszona:...
i niech TE hipotetyczne KONSEKWENCJE będą realne oraz PEWNE! Znaczy - jak się zdecydujesz, by nimi rzucać mu w twarz, to potem BEZWZGLĘDNIE trzeba je zrealizować - by nie były czczymi pogróżkami zaledwie... by nie rzec, że "zachętą" na przyszłość!
Na początek OSTATNI element można pominąć... Znaczy zostawić jakby sprawę otwartą i dać jemu 'pole do popisu".
Dlatego może darować sobie spektakularne gesty w postaci wyprowadzki? jeżeli już to raczej ultimatum jakieś.

A własnego domu bym nie radziła opuszczać... "my home is my castle" łatwo wyjść - trudniej wrócić - już raczej ściągać do niego "posiłki", pomocników i wparcie. Wszak NAWET teściowie TO oferują

Wiesz co, niby tak, ale to było przed tym jak się dowiedzieliśmy, że ona się go zwyczajnie boi, a on wszystkich terroryzuje. W tym wypadku przychylam się do propozycji Anhedonii i Mussu, że należy wywalić kawę na ławę beznamiętnie, bez strachu i z konsekwencjami.

Ale, niestety, nie zrobi tego kobieta, która, tak naprawdę, nie wie czego chce. A jeśli nawet wie, to nie dopuszcza do siebie myśli, że to jest niemożliwe. A jeśli nawet jest możliwe jakimś cudem wielkim, to ona nie ma tyle siły i charakteru, aby  mu pokazać, że straszyć to on może wiewiórki w parku.

Beyondblackie odniosła się zapewne do innych Twoich głupot i farmazanów, które wypisywałaś, a nie do oddania dziecka niani pod opiekę.

Ktoś pytał czy pracowałam.Tak.Wrócę do pracy po urlopie macierzyńskim.

Mąż wrócił z pracy,zjadł,spakował kilka rzeczy i pojechał.Przy obiedzie powiedział żebym sobie wszystko przemyślała na spokojnie i jak wróci to mam mu powiedzieć do jakich wniosków doszłam.Dodał,że świetnie się złożyło,że akurat teraz musi jechać,bo nie ma nic lepszego w takich sytuacjach jak odpoczynek od siebie.Aha,niby w żartach dodał jeszcze,że rozumie,że kobietom w ciąży mogą różne dziwne rzeczy przychodzić do głowy bo wszystko dookoła je drażni i po prostu wyolbrzymiają.
Przed wyjściem powiedział,że mam na siebie uważać i jak coś to dzwonić o każdej porze dnia i nocy.Nie ma sensu żebym martwiła czymś rodziców czy siostry,bo on w razie czego uruchomi swojego kumpla i on za chwilę u mnie będzie.

Jasne, Kamila, typowe zagranie manipulanta: to Ty jesteś nieracjonalna, Ty robisz z igły widły, Tobie hormony odwalają, a on jest święty. Nie daj się wmanewrować.

Ja bym stała przy swojej groźbie i wyniosła się do rodziców. Jemu możesz zostawić list w którym wyjaśnij mu dlaczego uważasz jego zachowanie za nieodpowiedzialne i dlaczego Cię rani. W ten sposób zakomunikujesz mu jasno, że nie jesteś jeleniem, po którym można jeździć.

Nie,nie chodzi mu o przeprosiny,bo niby za co?Raczej chodzi o to żebym przemyślała czy jest za co uciekać do rodziców.
Tak,manipuluje mną.Podczas dzisiejszej rozmowy czułam się jak idiotka,której można wszystko wmówić.

Nie będę teraz uciekać i pisać mu listów.Po prostu jak wróci to będę już spakowana.Powiem,że przemyślałam na spokojnie i wyciągnęłam wnioski.
Siostry to przecierały oczy ze zdumienia jak im streściłam jego dzisiejszy monolog.

Też się zgadzam z Teo. Ne ma sensu zaostrzać konfliktu kreowaniem dramatycznych sytuacji. Chcesz, żebyście mieli następną awanturę w której on z Ciebie zrobi idiotkę, naprawdę? Podjęłaś decyzję, spakuj się teraz i wyprowadź.

W zasadzie to i tak tylko decyzja Autorki, co zrobi z naszymi radami. Nie mniej - jesli zdecyduje sie na cokolwiek - musi byc konsekwentna. Jesli jednak zostanie i da szanse na błyskawiczne "dorośniecie" małżonka (w co wątpię, bo przecież fajnie jest wygodnie zyc jak dotychczas...) - lepiej, aby nie żaliła sie tu później...
Wyprawadzając się - okaże sie silną i niezależną od jego decyzji. I bedzie mieć szansę na rozmowę na bezpiecznym (dla siebie) gruncie. Będzie mieć siłę stawiać warunki i - jesli on to ponownie zlekceważy - pójść dalej w obranym kierunku.
Inaczej wygladałyby te wszystkie rady, gdyby nie obnażyła swoich obaw, strachu wręcz, przed nim. Będąc taką zmanipulowaną, terroryzowana psychicznie - ma nikłe szanse cokolwiek osiągnąć zostając i "rozmawiając" z tym niedojrzałym tyranem. Nawet mając obok (chwilowo) jakieś wsparcie.
Fakt, rady te to prawie popychanie do rozstania, bo wątpię w oprzytomnienie tego człowieka i uświadomienie sobie, ze ma rodzinę, żonę i wkrótce dziecko. Jest typem (według opisów) hedonisty i wątpliwe aby zechciał zrezygnowac z takiego życia. Co najwyżej bedzie mówił, że "żona nie ta to inna" (ukłon do Insurmountable_Woman ) i rzuci się dalej w wir imprez z kolegami...
Tak na marginesie to miłe i bardzo duzo dajace do myslenia słowa: "żona nie ta to inna", czy też "mężów można mieć wielu"
Świadczy o podejściu do małżeństwa i szacunku do tej drugiej osoby.
Do Autorki: Ty sie wahasz i nie potrafisz sie zdobyc na jakieś drastyczne kroki mając za męża takiego lekceważącego, nieodpowiedzialnego, chamskiego i niedojrzałego faceta?
Jeśli nic teraz nie zrobisz - za jakiś czas on Cię zostawi samą.